ΣΕΛΙΔΕΣ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΔΙΑΛΟΓΟΥ

Ο ιστότοπος περιέχει εκπαιδευτικό υλικό, δράσεις του 3ου ΓΕΛ, αλλά βήμα διαλόγου της εκπαιδευτικής μας κοινότητας.

Χωρίς κατηγορία


ΚΡΙΤΗΡΙΟΠΑΙΔΕΙΑΣ

Δεκ 201929

ΓΙΩΡΓΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ  

Να ‘σαι καλά, δάσκαλε!

Το παρακάτω διήγημα, που πρωτοδημοσιεύτηκε το 1979 και προέρχεται από τη συλλογή Εφήβων και μη (1982), συνδέεται στενά με τις σχολικές εμπειρίες.

Πρόπερσι που φοιτούσα σ’ ένα Γυμνάσιο της επαρχίας μάς είχε έρθει ένας νέος φιλόλογος με πολλή όρεξη για δουλειά. Αγαπούσε πολύ το σχολείο και τους μαθητές και βλέπαμε ότι ήθελε να γνωρίσει όχι μονάχα τους κατοίκους του τόπου και τα ζητήματά τους, αλλά και καθετί που είχε συμβεί στον τόπο από παλιά. Με λίγα λόγια, ήταν ένας ζωντανός και αξιαγάπητος άνθρωπος και οι εντόπιοι αμέσως τον αγάπησαν.
Καμιά φορά, όταν πηγαίναμε εκδρομή, έβαζε τα παιδιά που τον περιτριγύριζαν -και πάντοτε τον περιτριγύριζαν παιδιά- να λένε ιστορίες διάφορες από τον τόπο και κυρίως ιστορίες για το μέρος όπου είχαμε πάει εκδρομή. Ήταν ωραία μέσα στον καθαρό αέρα, στα λουλούδια και στα φυτά, ν’ ακούς τις ιστορίες αυτές. Έλεγαν τα διάφορα ονόματα των χωραφιών, των βράχων, των πηγών, ακόμα και των μεγάλων δέντρων, κι εγώ τα άκουγα κατάπληκτος. Έλεγαν ιστορίες, παραμύθια, όμορφα ανέκδοτα, και προπάντων τραγουδούσαν δημοτικά τραγούδια. Αυτοί, φίλε μου, ξέρανε τη ρίζα τους και τη φύτρα* τους πάππου προς πάππου, ενώ εμείς καλά καλά ούτε τον παππού μας δεν ξέραμε. Και ο καθηγητής μέσα σ’ όλα, κι ας έλεγε ότι είναι απ’ την Αθήνα. Πώς τα ήξερε τόσα πράγματα; Ακόμα και τα ίδια τα παιδιά απορούσαν με τον εαυτό τους. Πώς έγινε και τα θυμήθηκαν όλα αυτά, από πού τα βγάζαν, πότε τα είχαν μάθει και δεν το ξέραν; Τ’ άκουγαν, βέβαια, να τα λένε οι μεγάλοι αλλά μόλις τώρα, που χρειάστηκε να τα πουν κι αυτοί, έβλεπαν πως τα είχαν μάθει. Και μάλιστα τα είχαν μάθει όλοι τους και τώρα έπαιρναν απ’ αυτά. Σαν ένας θησαυρός κρυφός και αλογάριαστος,* που ο ενθουσιασμός ενός ανθρώπου τον είχε ξυπνήσει.
Ο καθηγητής μάς έλεγε πως αυτά τα πατρογονικά* έχουν μεγάλη σημασία, πρέπει να τα σεβόμαστε πολύ, να τα προσέχουμε σαν τα μάτια μας και προπαντός να τα τηρούμε. Είναι ο λαϊκός μας πολιτισμός, έλεγε. Αυτά που μας ταιριάζουν απόλυτα.
Και σε λίγο καιρό, όταν στο μάθημα των Νέων Ελληνικών μπήκαμε στα δημοτικά τραγούδια, ο καθηγητής μας έφεγγε πια ολόκληρος. Μας έφερνε από το σπίτι του βιβλία διάφορα, μας διάβαζε από μέσα. Έφερνε δίσκους, μαγνητόφωνα, σλάιντς. Μόλις τελείωνε το μάθημα του βιβλίου, μας έκαμνε προβολές, για να μας δείξει τόπους, φορεσιές, σπίτια, και έβαζε σιγανά στο μαγνητόφωνο ή στο πικάπ δίσκους με δημοτικά τραγούδια ν’ ακούμε. Μας παρακινούσε μάλιστα ν’ ακολουθούμε κι εμείς σιγοτραγουδώντας και έδινε αυτός πρώτος το παράδειγμα. Τα παιδιά ξεφοβήθηκαν και ξεντράπηκαν. Και μερικά που είχαν καλή φωνή, ζήτησαν από μόνα τους να πούνε τραγούδια του τόπου. Ο καθηγητής κατενθουσιάστηκε. Μας φάνηκε μάλιστα για μια στιγμή σαν δακρυσμένος, μα ίσως και να μην ήταν. Όσο τα άλλα τραγουδούσαν, δυο τρία παιδιά, αγόρια και κορίτσια χόρευαν το τραγούδι μες στην τάξη σιγανά. Στο τέλος, χειροκροτήσαμε αυθόρμητα και μόνο τότε είδαμε τον καθηγητή μας κάπως στενοχωρημένο. «Θ’ ανησυχήσουμε τους άλλους», μας είπε. Πού να ήξερε, τι γινόταν προηγουμένως, με κάτι άλλους καθηγητές. Τι φασαρία και τι κακό, κι αυτό χωρίς χορούς και τραγούδια.
Και πραγματικά, βγαίνοντας διάλειμμα, από τις ερωτήσεις που μας έκαμναν τα άλλα παιδιά, διαπιστώσαμε πως μόνο το χειροκρότημά μας είχαν ακούσει. Τους εξηγήσαμε και μας κοίταζαν κατάπληκτοι. «Και δεν κάνετε μάθημα;», μας ρωτούσαν. «Μάθημα δεν είναι αυτό;», τους απαντούσαμε. «Εσείς, που κάνετε αλλιώτικο μάθημα, τι ξέρετε για δημοτικά τραγούδια, σκοπούς, ακόμα και χορούς; Ξέρετε αυτό, ξέρετε εκείνο, ξέρετε το άλλο;», τους αρχίσαμε. Δεν ήξεραν οι καημένοι τίποτα, περιττό να το πούμε. Αλλά ήξεραν πολύ καλά από κατάλογο, άγριες ή φαρμακερές φωνές και τρεμούλες.

 

 

 

Κριτήριο Αξιολόγησης

                                                                      ΠΑΙΔΕΙΑ

 

Κείμενο 1 : Η αξία του εκπαιδεύειν, Savater,F. σελ. 34-35

Κείμενο 2: Όταν ο Δάσκαλος βοηθά τον έφηβο  να δει διαφορετικά τον κόσμο, σελ. 38-39

ΘΕΜΑ 1

Να παρουσιάσετε συνοπτικά τα χαρακτηριστικά του δασκάλου, Παναγιώτη Μπελούση, που τον κατέστησαν αγαπητό στον συγγραφέα σε μία παράγραφο 60-80 λέξεων (Κείμενο 2).

Μονάδες 15

ΘΕΜΑ 2

Α) Ποια είναι η θέση του Savater για την Παγκοσμιοποίηση που λαμβάνει χώρα στην εποχή μας και ως ο συγγραφέας τεκμηριώνει την άποψή του;

Μονάδες  15

Β)Ποιο είναι το αίτημα του συγγραφέα προς την Υπουργό Παιδείας και ποιος ο ρόλος των ρηματικών προσώπων στη διατύπωσή τους;

Μονάδες 15

Γ) Πώς η άποψη του Savater  για την ουμανιστική παγκοσμιοποίηση  (κείμενο 1)  συνδέεται με τα χαρακτηριστικά του δασκάλου του δεύτερου κειμένου;

Μονάδες 10

ΘΕΜΑ 3

Ο αφηγητής περιγράφει έναν φιλόλογο που θαύμαζε από τα μαθητικά του χρόνια. Τι προκάλεσε τον θαυμασμό του και με ποιους αφηγηματικούς τρόπους  τον αισθητοποιεί;

Μονάδες 15

 

ΘΕΜΑ  4 

Σε μία ομιλία που εκφωνείτε στο πλαίσιο μιας συνέλευσης του τμήματός σας με θέμα «Το σχολείο που θα ήθελα» να διατυπώσετε τις απόψεις σας τεκμηριωμένα  για τα χαρακτηριστικά του εκπαιδευτικού που θα σας ενέπνεε (300-400 λέξεις).

 

 

κάτω από: ΓΛΩΣΣΑ Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ, ΚΡΙΤΗΡΙΑ, Χωρίς κατηγορία | | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΚΡΙΤΗΡΙΟΠΑΙΔΕΙΑΣ


Top
 
Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων