Τον πόλεμο δεν τον θέλουμε ούτε στα παιχνίδια μας…

Παρακολουθήσαμε μια αντιπολεμική ταινία μικρού μήκους κινουμένων σχεδίων από την Ονδούρα. Δύο μικρά αδέλφια φθάνουν στο νέο τους σπίτι στην εξοχή κι αρχίζουν να …παίζουν πόλεμο. Όταν όμως πέφτουν πάνω σε ένα ξεχασμένο άρμα μάχης, παράξενα γεγονότα αρχίζουν να συμβαίνουν. Μία ταινία που δείχνει την ασχήμια του πολέμου και της βίας σε αντίθεση με την ομορφιά που χαρίζει στις ζωές μας η ειρήνη.

Συζητήσαμε ότι αυτό που εμείς βλέπουμε πολλές φορές σαν παιχνίδι κάποιοι το έχουν ζήσει στα αλήθεια. Είπαμε επίσης ότι αν συνηθίζουμε τα μάτια μας και την καρδιά μας σε τέτοιες εικόνες(βιντεοπαιχνίδια) θα μας φαίνεται ,αν συμβεί κοντά μας, σαν κάτι απλό και καθημερινό. Προσπαθούμε λοιπόν να μειώσουμε αυτά τα ερεθίσματα.

 

 

Τα κανόνια της Ειρήνης

Πόλεμος ή Ειρήνη ήταν η ερώτηση…

Ειρήνη!

Γι΄ αυτό και τα δικά μας κανόνια στέλνουν Ειρήνη…Αγάπη…Φιλία…Ελευθερία…Χαρά…

Εκτοξεύουν λουλούδια, καρδιές, αστέρια, ουράνια τόξα….

Η τελεία

Σήμερα διαβάσαμε το βιβλίο ¨η τελεία¨ του Π. Ρέινολντς.

Αυτό το ελάχιστο, ταπεινό σημάδι μας στον κόσμο, η τελεία, η απλή αυτή κουκίδα με τα πολλά ονόματα (τελεία, κουκίδα, βούλα, στίγμα) είναι η πρώτη αρχή να νιώσεις ότι μπορείς να αποτυπώσεις κάτι, να δημιουργήσεις, να αισθανθείς βιωματικά πως μπορείς να τα καταφέρεις, να πιστέψεις σε σένα. Αρκεί ασφαλώς να υπάρχει πλάι σου ένας δάσκαλος, ένας φίλος, ένας άνθρωπος να κάνει το όχι και τόσο αυτονόητο τελικά: να σου δώσει το χώρο και τη δύναμη να πιστέψεις ότι αυτό που κάνεις είναι κάτι, ότι δεν είναι ασήμαντο.

Συζητήσαμε με τα Δευτεράκια μου και είπαμε ότι εμείς θα κάνουμε την αρχή…και ό,τι βγει…και φυσικά δημιουργήσαμε τις δικές μας τελείες.

Τα έργα μας…

Πρωινό άστρο

Κοριτσάκι μου, θέλω να σου φέρω
τα φαναράκια των κρίνων
να σου φέγγουν τον ύπνο σου.

Θέλω να σου φέρω
ένα περιβολάκι
ζωγραφισμένο με λουλουδόσκονη
πάνω στο φτερό μιας πεταλούδας
για να σεργιανάει το γαλανό όνειρό σου.

Θέλω να σου φέρω
ένα σταυρουλάκι αυγινό φως
δυο αχτίνες σταυρωτές απ’ τους στίχους μου
να σου ξορκίζουν το κακό
να σου φωτάνε
μη μου σκοντάψεις, κοριτσάκι,
έτσι γυμνόποδο και τρυφερό
στ’ αγκάθι κ’ ενός ίσκιου.

Κοιμήσου.
Να μεγαλώσεις γρήγορα.
Έχεις να κάνεις πολύ δρόμο, κοριτσάκι,
κ’ έχεις δυο πεδιλάκια μόνο από ουρανό.
Κοιμήσου.

Το πρόσωπο της μητερούλας φέγγει
πάνω απ’ τους ρόδινους λοφίσκους του ύπνου σου
εαρινό φεγγάρι
ανάμεσα από τα στάχυα της έγνοιας της
και τα τριαντάφυλλα των τραγουδιών μου.

Κοιμήσου, κοριτσάκι.
Είναι μακρύς ο δρόμος.
Πρέπει να μεγαλώσεις.
Είναι μακρύς
μακρύς
μακρύς ο δρόμος.

 

Το τζάτζαλο

Το Τζάτζαλο είναι ο αχώριστος σύντροφος πολλών μικρών παιδιών και είναι υπεύθυνο για πολλές σκανταλιές – αλλά και για αλλαγές!

Τζάτζαλα υπάρχουν παντού και σε όλους μας, μικρούς και μεγάλους, γιατί όλοι μας έχουμε καλές και κακές μέρες, όλοι μας βασανιζόμαστε από τον μερικές φορές κακό μας εαυτό, από το μικρό προσωπικό μας τέρας που πρέπει όμως να το κατανοήσουμε πλήρως, ώστε να καταφέρουμε να το δαμάσουμε.

Παγκόσμια Ημέρα Ζώων

Η 4η Οκτωβρίου καθιερώθηκε ως Παγκόσμια Ημέρα Ζώων, επειδή συμπίπτει με τον εορτασμό της μνήμης του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης, που έχει αναγορευτεί από την Καθολική Εκκλησία ως προστάτης των ζώων και του περιβάλλοντος.

Σήμερα λοιπόν μιλήσαμε για τα ζώα, κατοικίδια και άγρια, που πετάνε και που κολυμπάνε. Γράψαμε στον πίνακα τι χρειάζεται για να είναι  ένα ζώο και συγκεκριμένα ένα κατοικίδιο ζώο ευτυχισμένο…τροφή , νερό, σπίτι, αγκαλιές, αγάπη, χάδια, φροντίδα, βόλτες , παιχνίδια…

Είδαμε και ακούσαμε  “Το καρναβάλι των ζώων” από την Ορχήστρα Δωματίου του Δημοτικού Ωδείου Ιωαννίνων και τη Σχολή Κλασικού και Σύγχρονου Χορού του Πνευματικού Κέντρου Δήμου Ιωαννιτών  που παρουσιάσαν το “Καρναβάλι των Ζώων” του Καμίγ Σαιν Σανς.

Χορέψαμε και παίξαμε μουσική μαζί με τους μουσικούς και τους χορευτές…..

…και στο τέλος ζωγραφίσαμε το βασιλιά των ζώων.

1666806413985

Ζωγραφίζοντας το φθινόπωρο

 

Autum Leaves                        autum leaves

 

                             Φθινόπωρο φτάνει,

                        τα φύλλα όλο πέφτουν.

                                      Θα πάνε ταξίδι

                                     πολύ μακρινό.

Και επίσημα φθινόπωρο, αν και στο νησί αργούμε να το υποδεχτούμε. Παρόλα αυτά τα Δευτεράκια ζωγράφισαν υπέροχα το φθινόπωρο, τα ζώα του και τα φρούτα του.