Άρθρα ανά μήνα: Σεπτέμβριος 2022
Μικρή Επαναληψούλα στη Γλώσσα
Βάζω ι ή η
Χτυπάω το ποντίκι που έχει γραμμένη λάθος τη λέξη. Θυμάμαι όταν κάποιος κάνει κάτι στο τέλος βάζω το ει που παίζει σκάκι .
Βάζω ο ή ω.
Ζωγραφίζοντας το φθινόπωρο
Φθινόπωρο φτάνει,
τα φύλλα όλο πέφτουν.
Θα πάνε ταξίδι
πολύ μακρινό.
Και επίσημα φθινόπωρο, αν και στο νησί αργούμε να το υποδεχτούμε. Παρόλα αυτά τα Δευτεράκια ζωγράφισαν υπέροχα το φθινόπωρο, τα ζώα του και τα φρούτα του.
Πετάνε οι πιγκουίνοι;
Σήμερα διαβάσαμε ένα βιβλίο του Jeffers Oliver “Πετάνε οι πιγκουίνοι;”
Μας μιλά για μια ευαίσθητη ιστορία φιλίας και για την προσπάθεια να φτάσουμε τους στόχους μας. Πολλές φορές αυτό που θέλουμε δεν είναι πάντα αυτό που μας ταιριάζει, δεν είναι το καλύτερο για εμάς αλλά πρέπει να το δοκιμάσουμε. Όμως, είναι σίγουρα καλύτερα να έχεις κοντά σου τον φίλο σου που σε αγαπά και σε νοιάζεται ειδικά όταν ετοιμάζεσαι να σπάσεις τα μούτρα σου…
(παρακαλώ παραβλέψτε στις φωτογραφίες ό,τι τα μαξιλάρια μας είναι άνω κάτω :))
Μπορείτε να ακούσετε ξανά την ιστορία!!!
Υιοθετώντας ένα Ησυχάκι!
Καινούρια χρονιά φέτος με νέες Φατσούλες και νέα εξελιγμένα Ζουζούνια, ζωηρά και φασαριόζικα Δευτεράκια…γι ΄αυτό το λόγο και φέτος μας επισκέφτηκαν τα Ησυχάκια!Κάθε Δευτεράκι έχει υιοθετήσει το δικό του Ησυχάκι!
Χνουδωτά μπαλάκια με κεραίες και φτερά. Τα Ησυχάκια βγαίνουν από το καλάθι τους μόνο όταν έχει ησυχία. Δεν αγαπούν καθόλου τη φασαρία…μένουν στα θρανία μας μέχρι το τέλος της ημέρας εκτός και αν υπάρξει φασαρία!
Καλωσόρισμα…
Καλωσορίζω τα Δευτεράκια μας και εύχομαι να λάμπουν πάντα σαν φωτεινά αστεράκια! Το καλωσόρισμά τους για φέτος….αστεράκια να μας θυμίζουν να λάμπουμε και μολυβάκια για να γράψουμε ο καθένας τη δική του ιστορία!
Και για να γνωριστούμε καλύτερα … παρουσιάζουμε τον ευατό μας, άλλος βρίσκεται σε ένα λιβάδι, άλλος στο χωράφι, άλλη στο αυτοκίνητο ,άλλος κάνει ποδήλατο και δύο κορίτσια μου στην παραλία…
Το ταξίδι συνεχίζεται …
Αγαπημένα μου Δευτεράκια,
Να ΄μαστε πάλι εδώ,
να κάνουμε ένα καινούριο ταξίδι…
να γεμίσουμε με εικόνες και χρώματα το μυαλό και την ψυχή μας…
σβήνοντας όλα τα άσχημα και …
ζωγραφίζοντας ουράνια τόξα σε κάθε γκρίζο που θα συναντήσουμε…
Να ΄μάστε πάλι εδώ…
Να γελάσουμε πολύ και να χορέψουμε…
να αγκαλιάσουμε ό,τι μας έχει ανάγκη και
να δώσουμε το χέρι μας σε όποιον το χρειάζεται…
να μοιράσουμε τρυφερά χαμόγελα…
να ονειρευτούμε…
να κάνουμε λάθη…
να γεμίσουμε γνώσεις και εμπειρίες …
και όταν γεμίσουν η καρδιά και η ψυχή μας…
θα δώσουν χώρο στο μυαλό, για να χωρέσει όλα όσα έχουν
γραφτεί στα βιβλία και όλα όσα έχουν ειπωθεί από ανθρώπινα
χείλη!
Καλή Αρχή!