Η ”Ντενεκεδούπολη”κουκλοθέατρο βασισμένο στο αλληγορικό βιβλίο της Ευγενίας Φακίνου. Εκτελεσμένο από μια υπέροχη ομάδα που όπως λένε και οι ίδιοι, στόχος τους ήταν η σύνδεση των παιδιών με την τέχνη, μέσα από το παραμύθι, τις κούκλες και τη μουσική.

Η Ντενεκεδούπολη είναι μια πολιτεία αλλιώτικη απ’ τις άλλες. Δεν είναι φτιαγμένη από τούβλα, πέτρες, τσιμέντο ή γυαλί. Είναι ολόκληρη φτιαγμένη από ντενεκέδες. Και μένουν σ’ αυτή, τι… άλλο; Ντενεκεδάκια. Άδεια, σκουριασμένα, παλιά ντενεκεδάκια. Βρέθηκαν όλα πεταμένα σ’ ένα σκουπιδότοπο κι αποφάσισαν να φτιάξουν τη δική τους πολιτεία, για να μένουν μόνα τους και να ‘χουν την ησυχία τους.
Τα ντενεκεδάκια που μένουν εδώ έχουν περίεργα ονόματα: Σαρδέλας, Μηλίτσα, Βουτυρένιος, Σοφός, Οκέυ-μπαμ-μπαμ. Ο Σαρδέλας είχε πριν τον πετάξουν σαρδέλες, η Μηλίτσα είχε κομπόστα μήλο, ο Βουτυρένιος βούτυρο, ο Οκέυ-μπαμ-μπαμ είχε κόκα-κόλα κι ο Σοφός είχε μέσα του καφέ. Την ησυχία και την ηρεμία της Ντενεκεδούπολης προσπαθεί να χαλάσει ο Λαδένιος, ένας μεγάλος ντενεκές του λαδιού, ο οποίος με το έτσι θέλω προσπαθεί να επιβάλει την γνώμη του και τις απόψεις του στα υπόλοιπα ντενεκεδάκια. Ο Λαδένιος έτρωγε, κοιμόταν, ξυπνούσε και διέταζε. Σαν να μην έφτανε αυτό, βγάζει κι απαγορευτικές διαταγές. «Να μην τραγουδάτε, να μη χορεύετε, να μη μιλάτε πάνω από δύο». Η κατάσταση όμως φτάνει στο απροχώρητο και τα ντενεκεδάκια αποφασίζουν να ξεσηκωθούν. Βάζουν σε εφαρμογή ένα μυστικό σχέδιο. Ο Σαρδέλας και η Μηλίτσα πλησιάζουν τον Λαδένιο την ώρα που κοιμάται και είναι φουσκωμένος από το πολύ φαΐ και μ’ ένα κοφτερό εργαλείο τον κάνουν πίτα.

Η διαφορετικότητα είναι πλούτος, ομορφιά και δύναμη. Ο σεβασμός μαζί με την ισότητα και την ελευθερία αποτελούν τη βάση για μια αρμονική ζωή. Δύσκολες έννοιες για τα μικρά αστεράκια αλλά αυτά τα αστεράκια μου έχουν μυαλό σφουγγάρι και μάτια λαμπερά που βγάζουν σπίθες.

Μπορείτε να ακούσετε όλα τα τραγούδια του κουκλοθεάτρου εδώ.