Κρύα, ζεστή, φουρτουνιασμένη ή ήρεμη
πάντα με τον δικό της τρόπο σε ηρεμεί,
σου φαίνεται τόσο μυστηριώδης….
τη μια στιγμή και την άλλη…τόσο απλή!!!
Λυδία Ασημινάκη
“Θάλασσα” (χαϊκού)
Εσύ θάλασσα
Ήρεμη και άγρια
Ρηχή και βαθιά
Έχω βουτήξει
Εσένα έχω ποθήσει
Έφτασε φθινόπωρο
Σε ονομάζουν
Η ανεξερεύνητη
Καλή, αμμώδης
Αυτό θα πω
Και άντε στο καλό
Θαλασσίτσα μου
Βαλίσια Ζούλια
Η θάλασσα απλώνεται άπειρη και γαλήνια,
Με τα κύματά της να χορεύουν ανελέητα.
Το απέραντο γαλάζιο της μαγεύει τα μάτια,
Και η αλμύρα της αγκαλιάζει την ψυχή μας ολόκληρη.
Στην αγκαλιά της θάλασσας βρίσκω γαλήνη και γαλάζιο,
Καθώς τα κύματα χτυπούν απαλά στην ακτή.
Ο ήχος τους μεγαλοπρεπής με παρασύρει σε άλλο κόσμο,
Όπου η ελευθερία και η γαλήνη είναι απόλυτη.
Η θάλασσα είναι μυστήρια και πανίσχυρη,
Με το αλμύρισμά της να ξυπνά τις αισθήσεις μας.
Σε ταξιδεύει μακριά, σε αποκαλύπτει μυστικά,
Και σε καλεί να εξερευνήσεις τον κόσμο της απέραντης ομορφιάς.
Δήμητρα Αποστολοπούλου




















