
Ήταν η φορά που βιαζόμουν να ετοιμάσω τη σχολική μου τσάντα, με αποτέλεσμα να ξεχάσω τα μισά βιβλία στο σπίτι και να ακούσω το μεσημέρι τη μαμά να μου λέει: «όποιος βιάζεται σκοντάφτει». Και η άλλη φόρα, που δεν ήθελα να φάω με τίποτα τη φάβα της γιαγιάς και ανακάτευα συνεχώς το πιάτο, τρώγοντας σα σπουργίτι. Εκείνη τη φορά, η γιαγιά μουρμούριζε βλέποντας με: «όποιος βαριέται να ζυμώσει, δέκα μέρες κοσκινίζει!».
Όπως ήταν φυσικό, άρχισα να αναρωτιέμαι τι εννοούν οι μεγάλοι με όλα αυτά τα «ακαταλαβίστικα». Παροιμίες, μου εξήγησε η μαμά και γρήγορα κατάλαβα πως πρόκειται για σύντομα, σοφά λόγια, βγαλμένα μέσα από εμπειρίες των ανθρώπων από τη καθημερινή τους ζωή. Το ενδιαφέρον με τις παροιμίες είναι πως το νόημα τους ταιριάζει, συχνά τόσο πολύ, με ιστορίες από τη δική μας ζωή!
Και επειδή «το γοργόν και χάριν έχει», ας μην καθυστερούμε και ας περάσουμε στο 1ο άρθρο των μαθητών του Γ2. Οι μαθητές επεξεργάστηκαν το νόημα παροιμιών στο σχολείο, αναζήτησαν γνωστές παροιμίες, ρώτησαν και τους γονείς τους και τις κατέγραψαν. Το υλικό εμπλουτίστηκε στο μάθημα της πληροφορικής, με το κ. Μανόλη Σταθάκη, όπου οι μικροί αρθρογράφοι αναζήτησαν παροιμίες στο διαδίκτυο και πληκτρολόγησαν το 1ο τους άρθρο.

Εικόνες από: www.kindykids.gr Ε.Μ.