Κυριακή του Τυφλού : Προκατάληψη, ουδετερότητα ἢ γενναιότητα;

«Σὺ τί λέγεις περὶ αὐτοῦ;».
Γιὰ τὸ ἐκπληκτικὸ γεγονὸς τῆς θεραπείας τοῦ ἐκ γενετῆς τυφλοῦ μᾶς μίλησε τὸ εὐαγγέλιο τῆς τελευταίας (5ης) Κυριακῆς μετά το Πάσχα, τῆς ἐπονομαζόμενης (γιά τό λόγο αὐτό) Κυριακῆς τοῦ Τυφλοῦ. Αὐτὸ ὅμως τὸ γεγονὸς δὲν τὸ ἀντιμετωπίζουν ὅλοι μὲ τὸν ἴδιο τρόπο.
Α) Ἐμπαθὴς προκατάληψη. Παρὰ τὴ μόρφωσή τους οἱ φαρισαῖοι εἶναι ἀνίκανοι νὰ δοῦν καὶ νὰ παραδεχθοῦν τὴν ἀλήθεια. Καμμιὰ ἀντικειμενικότητα. Ἡ ἐμπάθεια ἀχρηστεύει τὴν κριτική τους δύναμη. Στὴν ἀρχὴ προσπαθοῦν νὰ ἀρνηθοῦν τὸ θαῦμα. Ἐπειδὴ ὅμως αὐτὸ δὲν εἶναι δυνατό, γιὰ νὰ καταστρέψουν τουλάχιστον τὴν ἐντύπωση ποὺ δημιούργησε, ἐπιχειροῦν νὰ διαστρεβλώσουν τὰ πράγματα. Ἀμέσως «διαπιστώνουν» παράβαση.

Μιὰ κίνηση ἀγάπης τοῦ Ἰησοῦ, τὴν χαρακτηρίζουν «ἐργασία», παράβαση τοῦ Νόμου. Κατόπιν, καλοῦν τοὺς γονεῖς τοῦ τυφλοῦ τοὺς ρωτοῦν καὶ τοὺς ξαναρωτοῦν γιὰ νὰ βροῦν πάτημα. Καθὼς ὅμως τὰ γεγονότα παραμένουν ἀτράνταχτα, φοροῦν τὸ προσωπεῖο τῆς εὐσεβείας, παίρνουν σοβαρὸ ὕφος καὶ συμβουλεύουν δῆθεν τὸν θεραπευθέντα: «Δόξασε τὸν Θεό. Ἐμεῖς γνωρίζουμε ὅτι ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς εἶναι ἁμαρτωλός».

Κι ὅταν βλέπουν ὅτι ὁ τυφλὸς δὲν ὑποκύπτει στὶς δόλιες συμβουλές τους, πετοῦν τὴ μάσκα τῆς εὐσεβείας καὶ τὸν χλευάζουν. «Ἐλοιδώρησαν αὐτὸν», καὶ ἀρχίζουν τὸ ὑβρεολόγιο καὶ τὴ βία: «Ἐσὺ γεννήθηκες ὁλόκληρος μέσ’ στὴν ἁμαρτία· καὶ σὺ μᾶς διδάσκεις; Καὶ τὸν ἔβγαλαν ἔξω». Διαστρέβλωση τοῦ νόμου τοῦ Θεοῦ καὶ τῶν γεγονότων, τρομοκρατία, χλευασμός, ὕβρεις, διωγμός, μανία. Οἱ διαδοχικὲς φάσεις μιᾶς τακτικῆς, ποὺ τὴν κινεῖ ἡ ἐχθρότητα καὶ ἡ προκατάληψη. Δυστυχῶς ἡ τακτικὴ συνεχίζεται. Ἀλλάζοντας προσωπεῖα καὶ τρόπους ἐπιθέσεως, ἡ ἐμπαθὴς προκατάληψη ἐξακολουθεῖ νὰ χτυπᾶ τὴν ἀλήθεια, νὰ πολεμᾶ τὸν Χριστὸ καὶ τοὺς ἀνθρώπους Του. Ἔτσι κάποιοι ζητοῦν νὰ παρερμηνεύσουν τὶς πιὸ ἁγνὲς προθέσεις, νὰ συκοφαντήσουν τὶς πιὸ εὐγενικὲς πράξεις. Ὁρισμένοι δὲν διστάζουν νὰ χαρακτηρίσουν τὸν ἁγνὸ ἡρωισμὸ «φιλοδοξία», τὴ σύνεση «δειλία», τὴν πνευματικὴ δραστηριότητα «πολυπραγμοσύνη», τὴν κατανόηση καὶ τὴν ἐπιείκια «ἀδυναμία». Ἄλλοι βλέποντας κάποιον νὰ συμμετέχει σὲ ἔργα ἀγάπης καὶ ἱεραποστολῆς παίρνουν ὕφος προστατευτικό, γιὰ νὰ συμβουλεύσουν: «Μὴ δίνεις προσοχὴ σ’ αὐτὰ τὰ πράγματα. Ἄκουσέ μας. Ξέρουμε ἐμεῖς. Ἐδῶ ὑπάρχουν συμφέροντα, σκοπιμότητες, ἐκμετάλλευση. «Ἡμεῖς οἴδαμεν» ὅτι ὅλα αὐτὰ εἶναι νοθευμένα καὶ ἀνωφελή».
Β) Ἐγωιστικὴ οὐδετερότητα. Μπροστὰ σ’ αὐτὴ τὴν ἐχθρότητα τῶν ἰσχυρῶν καὶ τὴν ἐπιμονή τους νὰ λένε τὸ ἄσπρο μαῦρο καὶ τὴ μέρα νύχτα, οἱ γονεῖς τοῦ τυφλοῦ δειλιάζουν. Δὲν ἔχουν ὄρεξη νὰ μπλέξουν μὲ τοὺς ἄρχοντες. Βλέποντας ὅτι βρίσκονται σὲ περιβάλλον ἐχθρικὸ προσπαθοῦν νὰ ξεφύγουν. Καὶ γιὰ νὰ παρακάμψουν τὴ δυσκολία, ἀρνοῦνται νὰ πάρουν θέση στὸ θέμα ποὺ ἔχει τεθεῖ σχετικὰ μὲ τὴν αὐθεντικότητα τοῦ θαύματος. Κατόπιν καταφεύγουν σὲ μιὰ ὑπεκφυγὴ γιὰ νὰ μετατοπίσουν τὴν εὐθύνη. «Ἐνήλικος εἶναι, ρωτῆστε τον». Οἱ γονεῖς τοῦ πρώην τυφλοῦ θέλουν τὴν ἡσυχία τους. Οὔτε κἂν ἀναλογίζονται ὅτι οἱ ἴδιοι εἶχαν φέρει στὸν κόσμο ἕνα δυστυχισμένο παιδί, ποὺ τώρα μόλις, μὲ τὴν ἐπέμβαση τοῦ Ἰησοῦ, πρωτογνώριζε τὴν ὀμορφιὰ τῆς ζωῆς. Καὶ ἀφήνουν τὸ παιδί τους μόνο του στὴ σύγκρουσή του μὲ τοὺς ἰσχυροὺς τῆς ἡμέρας.
Ἡ στάση αὐτὴ τῶν γονέων δὲν ἔπαψε ἔκτοτε νὰ βρίσκει μιμητές. Πολλοί, μόλις βρεθοῦν σὲ περιβάλλον δυσμενές, ζητοῦν νὰ ἐξασφαλίσουν τὴν οὐδετερότητα. «Ἐσὺ θὰ βγάλεις τώρα τὸ φίδι ἀπὸ τὴν τρύπα;», συμβουλεύουν τὸν ἑαυτό τους. Κι ὅταν τοὺς ζητῆται νὰ ποῦν μὲ εὐθύτητα τὴν ἄποψή τους, νὰ καταθέσουν τὴ μαρτυρία τους, κάνουν τὸ πᾶν γιὰ ν’ ἀποφύγουν. «Τί θέλεις νὰ μπλέξεις; Ἄλλωστε, τί θὰ βγεῖ;», παρηγοροῦν πάλι τὴ συνείδησή τους. Καὶ θυσιάζουν ἔτσι στὸ εἴδωλο τῆς δῆθεν οὐδετερότητας συγγενικὰ αἰσθήματα, φιλία, δικαιοσύνη, ἀξιοπρέπεια. Παραμένει ἀλήθεια, μιὰ ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες τραγωδίες τῆς ζωῆς ὅτι ἀκόμη κι οἱ πιὸ στενοὶ συγγενεῖς καὶ φίλοι, φοβισμένοι ἀπὸ ἄμεσες ἢ ἔμμεσες ἀπειλὲς τῶν ἑκάστοτε κρατούντων, ἀρνοῦνται νὰ συμπαρασταθοῦν σ’ ὅσους ἄδικα ἐκβιάζονται ἢ καταπιέζονται.
Γ) Τὸ θάρρος τοῦ γενναίου. Σ’ ἕνα τέτοιο κλίμα, τὸ θάρρος τοῦ ἥρωα τῆς σημερινῆς περικοπῆς φανερώνεται ἀκόμη πιὸ ἐπιβλητικό. Ἔστω κι ἂν μένει μόνος, στέκει ὄρθιος μπροστὰ στὴν ἐμπάθεια τῶν φαρισαίων, ἀντιμετωπίζει τὴ μικρότητά τους, διαλύει τὰ ἐπιχειρήματά τους. Δὲν ὑποχωρεῖ, ἀλλὰ μὲ θάρρος τονίζει τὴν ἄποψή του. «Σὺ τί λέγεις περὶ αὐτοῦ», τὸν ρωτοῦν. «Ὁ δὲ εἶπεν· ὅτι προφήτης ἐστίν». Κι ἐνῶ τὸ κῦμα τῆς δυσμένειας ὑψώνεται, δὲν χάνει τὴν ψυχραιμία του: «Ἐὰν εἶναι ἁμαρτωλός, δὲν ξέρω. Ἕνα πρᾶγμα ξέρω. Ὅτι ἐνῶ ἤμουν τυφλός, τώρα βλέπω». Καὶ προχωρεῖ στὴν ἐπίθεση. Χωρὶς θυμοὺς καὶ φλυαρίες, ἀλλὰ μὲ εὔστοχες ἀπαντήσεις καὶ παρατηρήσεις: «Αὐτὸ ἀκριβῶς εἶναι τὸ ἐκπληκτικό, ὅτι ἐσεῖς δὲν ξέρετε ἀπὸ ποῦ εἶναι, κι ὅμως μοῦ ἄνοιξε τὰ μάτια… Ἐὰν ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς δὲν ἦταν ἀπ’ τὸν Θεό, δὲν θὰ μποροῦσε νὰ κάνει τίποτε».
Ἡ θαρραλέα ἀντίστασή του στὸ πεῖσμα τῶν ἰσχυρῶν εἶναι ἕνας θαυμάσιος καθρέφτης, γιὰ νὰ ἐλέγξουμε σ’ αὐτὸν τὴν προσωπική μας στάση καὶ νὰ προχωρήσουμε σὲ μιὰ γενναία αὐτοκριτική. Ὅταν διαπιστώνουμε ἐμπαθῆ προκατάληψη στὸ περιβάλλον μας, ἔχουμε τὴν τόλμη νὰ ποῦμε τὴν ἀλήθεια, νὰ φανερώσουμε τὶς πεποιθήσεις μας; Διατηροῦμε τὴν ψυχραιμία μας καὶ εἴμαστε εὔστοχοι στὰ λόγια μας, ἀκριβεῖς, ἀποδεικτικοί; Ὅταν πρόκειται νὰ μιλήσουμε γιὰ τὸν Χριστό, διαθέτουμε προσωπικὴ πεῖρα; Ἐδῶ βρίσκεται τὸ κλειδί. Ἀπὸ τὴν πνευματικὴ ἐσωτερική μας βεβαιώτητα θὰ ἀντλεῖ δύναμη ἡ παρρησία μας.
Ἡ γενναία του στάση δὲν ἔμεινε ἁπλῶς μιὰ ἔκφραση εὐγνωμοσύνης γιὰ ὅσα εἶχε δεχθεῖ ἀπὸ τὸν Χριστό. Ἀλλὰ ἔγινε ἀφετηρία οὐσιαστικώτερης γνωριμίας τοῦ Κυρίου. Εἶναι ἀξιοπρόσεκτα τὰ σκαλοπάτια, τὰ ὁποῖα ἀνεβαίνει καθὼς ἐξελίσσεται ἡ σύγκρουσή του μὲ τοὺς φαρισαίους. Τὴν πρώτη φορὰ εἶπε: «Ἄνθρωπος λεγόμενος Ἰησοῦς…». Ἀργότερα τονίζει τὴ βεβαιότητά του «ὅτι προφήτης ἐστίν». Τέλος, τὸν βρίσκει πάλι ὁ Χριστός, γιὰ νὰ τοῦ κάνει τὸ ἀποκαλυπτικὸ ἐρώτητα, «Σὺ πιστεύεις εἰς τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ;». Καὶ ὁ πρώην τυφλὸς τότε κατορθώνει νὰ δεῖ ὄχι μόνο τὸ ἐπίγειο, ἀλλὰ καὶ τὸ πνευματικὸ φῶς: «Πιστεύω, Κύριε· καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ». Ὅταν δείχνουμε εὐγνωμοσύνη στὶς δωρεές Του καὶ γενναιότητα, ὁ Κύριος θὰ μᾶς πλησιάζει καὶ πάλι, γιὰ νὰ μᾶς φανερώνει καλύτερα τὸ Πρόσωπό Του, γιὰ νὰ μᾶς ἀνεβάζει σὲ ἄλλα ἐπίπεδα γνώσεως καὶ ὑπάρξεως.
Πηγή: http://www.inak.gr/
αναδημοσίευση από: http://faneromenihol.gr/
Αναρτήθηκε από στις 16:41

Η αξία του ανθρωπίνου προσώπου

Η ΜΟΝΑΔΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ

      
  Οι ανατολικές θρησκείες αδυνατούν να καταλάβουν τη μοναδικότητα του προσώπου, όπως υπάρχει στο Χριστιανισμό.
Οι μεν Ινδουιστές πιστεύουν ότι, όταν κανείς  φτάσει στην τελειότητα, χάνεται το πρόσωπο, δεν υπάρχει πρόσωπο, αλλά ταυτιζόμενο με τον απόλυτο Θεό, με το Βράχμαν, εξαφανίζεται.
 Σαν μια σταγόνα που πέφτει στον ωκεανό.
Αυτό είναι το τέλος.
Ένας τέτοιος άνθρωπος δε θα ξαναγεννηθεί. Παύει να υπάρχει ως πρόσωπο, γίνεται ένα με το απρόσωπο θείο.

Οι χριστιανοί πιστεύουν ακριβώς το αντίθετο. 
Το ανθρώπινο πρόσωπο δεν πεθαίνει ποτέ. 
Υπάρχει αιώνια. 

Το ανθρώπινο πρόσωπο, τηρώντας τις εντολές του Χριστού, κοινωνώντας «σώμα και αίμα Κυρίου», ενώνεται  οντολογικά με το Χριστό, με το Θεό, γίνεται κατά χάριν Θεός και μ’ αυτό τον τρόπο μετέχει αιώνια στη ζωή του Θεού.

 
 Αναρτήθηκε από samakos9 στις 8:49 π.μ. 

Ανακαλύφθηκε η Πρώτη Χριστιανική Εκκλησία

Ανακαλύφθηκε η Πρώτη Χριστιανική Εκκλησία

                                          Η είσοδος της υπόγειας εκκλησίας
 
Μάιος 6, 2014.
 
Από το Κέντρο Αρχαιολογικών Ερευνών της Ιορδανίας έγινε γνωστό ότι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν την «πρώτη χριστιανική εκκλησία στον κόσμο».
 
Η ανακάλυψη έγινε τη Δευτέρα στο χωριό Ριχάμπ, που βρίσκεται 40 χλμ βόρεια-ανατολικά του Αμμάν- πρωτεύουσα της Ιορδανίας.


Οι ερευνητές εκτιμούν ότι πρόκειται για χριστιανικό ναό που χρησιμοποιήθηκε μεταξύ του 33 και 70 μ.Χ και εντοπίστηκε κάτω από το ναό του Αγίου Γεωργίου στο χωριό Ριχάμπ, όπου τα θεμέλια του ναού ήταν η πρώτη χριστιανική εκκλησία.
 
                                             Το εσωτερικό της εκκλησίας
 
Οι αρχαιολόγοι τονίζουν ότι οι πρώτοι Χριστιανοί είχαν εγκαταλείψει την Ιερουσαλήμ την εποχή των διώξεων,  σε όσους ομολογούσαν ότι πιστεύουν στη νέα θρησκεία, και κατέφυγαν στην περιοχή αυτή της βόρειας Ιορδανίας, όπου εκτελούσαν τα τελετουργικά τους στην υπόγεια εκκλησία.
 
Στα θεμέλια της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου, εντοπίστηκε το σπήλαιο, στο οποίο υπάρχει μια αψίδα  και αρκετά λίθινα καθίσματα κληρικών.
 
Το υπουργείο Τουρισμού της Ιορδανίας έχει ανακοινώσει σχέδια για να χρησιμοποιήσει αυτήν την ανακάλυψη ως πόλο έλξης τουριστών στη χώρα, αναφέρει το ρωσικό δημοσίευμα (κάτω).
Επιτρέπεται η αναδημοσίευση μόνον με αναφορά  της ενεργής ηλεκτρονικής διεύθυνσης  τουιστολογίου παραγωγής- http://www. mikres-ekdoseis.gr

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1439571676290169&set=a.1423500851230585.1073741826.100007120504542&type=1

Καταπληκτικη ταινια! η καταστροφή της Νάουσας

[youtubαπο το ιστολόγιο Παρρησίαe ]

Ματέρα: μικρογραφία της Καππαδοκίας στη Μεσόγειο

Ματέρα: μικρογραφία της Καππαδοκίας στη Μεσόγειο

Ματέρα: μία πόλη της Νότιας Ιταλίας που κλείνει στους τοίχους και στις σπηλιές της ολόκληρη την ιστορία της ανθρώπινης ύπαρξης πάνω στον πλανήτη. Τα παλαιότερα ευρήματα σ’ αυτήν τη μικρή πόλη χρονολογούνται σχεδόν 400.000 χρόνια, από την Παλαιολιθική Εποχή, αλλά ο μεγαλύτερος πλούτος ευρημάτων ανάγεται στη Νεολιθική και μεταγενέστερα.

Η πόλη είχε αισθητή και σημαίνουσα παρουσία ήδη από τον 6ο π.Χ. αι., τμήμα της ενδοχώρας της Μεγάλης Ελλάδας. Κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους οχυρώθηκε το κέντρο της, η Πολιτεία, στην κορυφή ενός υψώματος 400 μέτρων, και κάτω ακριβώς από τα τείχη δημιουργήθηκαν δύο συνοικίες, σκαμμένες στον μαλακό, ασβεστώδη βράχο: το Sasso Caveoso (Σπηλαιώδης Βράχος) στα νότια και το Sasso Barisano(Βράχος του Μπάρι ή κατ’ άλλη εκδοχή των Βαρισίων, επιφανούς οικογένειας της Ρώμης) στα βορειοδυτικά της Πολιτείας. Λόγω της μαλακής σύστασης του βράχου οι τότε κάτοικοι είχαν δημιουργήσει ένα αξιοθαύμαστο και καλά μελετημένο δίκτυο δεξαμενών μέσα στην πέτρα με αρχικό σκοπό την περισυλλογή νερού, τόσο από τις ελάχιστες βροχές όσο και από τη φυσική υγρασία, για την αντιμετώπιση παρατεταμένων περιόδων ανομβρίας στην περιοχή. Παράλληλα χρησιμοποιούσαν τις ήδη υπάρχουσες σπηλιές, τις οποίες επεξέτειναν σκάβοντας τόσο σε οριζόντια όσο και σε κάθετη διάταξη, ως αποθηκευτικούς χώρους και στάβλους.

Με την κατάρρευση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, τον 5ο αιώνα μ.Χ., η περιοχή της Νότιας Ιταλίας υπέφερε από τις εισβολές των βόρειων βάρβαρων φυλών. Προς το τέλος του ίδιου αιώνα οι Βυζαντινοί, μετά την ίδρυση της Κωνσταντινούπολης και τη διαίρεση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, είχαν ανασυνταχθεί πολιτικά και στρατιωτικά και επέστρεψαν στην Ιταλία επιδιώκοντας να ανακτήσουν τα εδάφη που είχανε χάσει.

Στα μέσα του 6ου αιώνα, το 551μ.Χ,  ο Ιουστινιανός ανέθεσε στο Ναρσή την αρχιστρατηγία για την εξόντωση των Γότθων, οι οποίοι λυμαίνονταν την Ιταλία. Μετά από αλλεπάλληλες μάχες οι Γότθοι νικήθηκαν τον Οκτώβριο του 552 στην περιοχή της Πομπηίας, ενώ οι διάσπαρτες φρουρές τους παραδόθηκαν σταδιακά μέχρι και το 562 μ.Χ., οπότε και όλη η Ιταλία βρέθηκε υπό την εξουσία των Βυζαντινών. Με το θάνατο του Ιουστινιανού το 565 η Βυζαντινή αυτοκρατορία εκτεινόταν από τις Ηράκλειες στήλες (Γιβραλτάρ) μέχρι τις παρυφές του Καυκάσου.

Κατά την περίοδο του Λέοντος του Γ΄, το 726 π.Χ., είχε ξεκινήσει στο Βυζάντιο η περίοδος της Εικονομαχίας (726-843 μ.Χ.), η οποία προκάλεσε τη διαίρεση της βυζαντινής κοινωνίας και τις σφοδρές συγκρούσεις μεταξύ εικονομάχων (εικονοκλαστών) και εικονολατρών. Η διαμάχη, που έφτασε στα όρια εμφύλιου πολέμου, ανάγκασε χιλιάδες μοναχούς, τους λεγόμενους Βασιλειανούς, να μεταναστεύσουν από την Συρία και την Καππαδοκία και να εγκατασταθούν στη Νότιο Ιταλία, δίνοντας νέα ώθηση στην ελληνικότητα της περιοχής. Οι Βασιλειανοί μοναχοί αλλά και οι ιερείς με τις οικογένειες τους εγκαταστάθηκαν στη νότιο Ιταλία, συχνά σε υπόσκαφες πολιτείες, αντιγράφοντας τον τρόπο ζωής τους από την Καππαδοκία και τη Συρία, ενώ αναβίωσαν συγχρόνως την Ορθόδοξη εκκλησία και το λειτουργικό τυπικό της.

Στα ταραγμένα χρόνια που ακολούθησαν εμφανίσθηκε η απειλή των Αράβων και Σαρακηνών, που τον 9ο αιώνα πέτυχαν να κατακτήσουν τη Σικελία και τη Νότιο Ιταλία στο ύψος των περιοχών Καμπανίας και Απουλίας, ενώ ταυτόχρονα διεκδικητές της περιοχής ήταν και οι Φράγκοι.

Από τον 10ο αιώνα η απειλή των Αράβων υποχρέωσε τους κατακτητές της Ιταλίας να δεχτούν την επικυριαρχία του Βυζαντίου, η οποία έμελλε εν τέλει να είναι βραχύβια. Σταδιακά μέχρι το 1071, όταν οι Νορμανδοί κατέλαβαν το Μπάρι (Bari), η βυζαντινή κυριαρχία στην Ιταλία καταλύθηκε οριστικά.

Από τη βυζαντινή περίοδο λίγα πολιτιστικά στοιχεία μπορεί να συναντήσει κανείς σήμερα, τα περισσότερα, όμως,  από τα οποία είναι θρησκευτικά και πολύ σημαντικά, και διασώζονται σε μοναστήρια, εκκλησίες και υπόσκαφα ερημητήρια στις περιοχές της Μασάφρα (Massafra), της Μότολα (Mottola) και της Ματέρα (Matera), που βρίσκονται βόρεια του Τάραντα.

Η χρυσή εποχή της Ματέρας ανέτειλε το 1663, όταν ανακηρύχθηκε πρωτεύουσα της επαρχίας της Μπαζιλικάτα και έδυσε το 1803, όταν το κέντρο της επαρχίας μεταφέρθηκε στην Ποτέντσα. Από τότε και έπειτα; μmiα παρατεταμένη περίοδος βαθιάς παρακμής οδήγησε τους κατοίκους της πόλης στα όρια της εξαθλίωσης. Λόγω της στέρησης της διοικητικής της θέσης και των προνομίων που αυτή συνεπαγόταν, αλλά και εξαιτίας της κρίσης της αγροτικής οικονομίας με την έλευση της βιομηχανικής εποχής, η φτώχεια έπληξε τη Ματέρα. Οι σπηλιές που άλλοτε χρησίμευαν μόνο ως αποθήκες, στάβλοι και δεξαμενές, σταδιακά άρχισαν να φιλοξενούν ολόκληρες οικογένειες μαζί με όλο τους το βιος και τα ζωντανά τους. Από τα περισσότερα από 3.000 σπίτια των τριών συνοικιών της πόλης πιο πολλά από τα μισά ήταν κυριολεκτικά σπηλιές στο βράχο, τα υπόλοιπα είχαν και ένα χτισμένο τμήμα στο εξωτερικό του και μόνο το 10% ήταν κανονικά οικοδομήματα. Eπίσης, περισσότερες από 100 εκκλησίες της πόλης ήταν κατά ένα τμήμα τους εντελώς μέσα στους βράχους.

Η ζωή μέσα στις σπηλαιώδεις αυτές κατοικίες φαντάζει απίστευτη. Σε μια κατοικία που έχει διατηρηθεί όπως ήταν πριν από την οριστική εκκένωση, άνθρωποι, ζώα, εργαλεία, φαγώσιμα και χρηστικά αντικείμενα βρίσκονταν στον ίδιο ενιαίο χώρο, με μια μικρή μόνο εσοχή για αγροτικά σύνεργα ή τη γούρνα του νερού. Τα παιδιά, συνήθως πάνω από 3, κοιμούνταν στο κρεβάτι με τους γονείς, σε άλλα έπιπλα που είχαν διπλή χρήση ή και στα συρτάρια(!) ενώ η υγρασία της πέτρας και η έντονη μυρωδιά διαπερνάει το σώμα ακόμη και κατά την ολιγόλεπτη επίσκεψη. Το σκηνικό της εγκατάλειψης συμπληρωνόταν και από την έλλειψη κρατικών παροχών, όπως ηλεκτρισμός και αποχετευτικό σύστημα μέχρι και τις αρχές του 20ού αιώνα.

Το τέλος της τρωγλοδυτικής ζωής για τους κατοίκους των Σάσι της Ματέρας ήρθε το 1952, όταν ο τότε ισχυρός πολιτικός άνδρας Aλντιντσε ντε Γκάσπαρι, εντυπωσιασμένος από τις περιγραφές του Κάρλο Λέβι στο βιβλίο «Ο Χριστός σταμάτησε στο Eμπολι» επισκέφθηκε τη Ματέρα και εξέδωσε άμεσα μια σειρά από ειδικούς νόμους βάσει των οποίων 15.000 κάτοικοι των Σάσι μεταφέρθηκαν σε καινούργιες συνοικίες της Πολιτείας που δημιουργήθηκαν σύμφωνα με ειδικό ρυθμιστικό αρχιτεκτονικό σχέδιο για την ανακούφιση της περιοχής. Η εκκένωση των σπηλαίων διήρκεσε από το 1953 μέχρι το 1968, οπότε και η ιδιοκτησία των σπηλαιωδών κατοικιών πέρασε στο κράτος, το οποίο έκτοτε αδράνησε και πάλι ως προς την αξιοποίησή τους.

Σήμερα, η Ματέρα και ιδίως οι Σάσι δεν είναι απλώς ένα εντυπωσιακό τοπίο του ιταλικού Nότου. Η πόλη έχει αναγεννηθεί, αφού από το 1986 η κυβέρνηση άρχισε να παραχωρεί τη χρήση των σπηλαίων σε ιδιώτες για 99 χρόνια με τον όρο της -επιδοτούμενης σε ποσοστό από 40% μέχρι 60%- αναπαλαίωσής τους. Από το 1993 οι Βράχοι της Ματέρας συμπεριλαμβάνονται και στα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, ως εξαιρετικό δείγμα τρωγλοδυτικής εγκατάστασης στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου, απόλυτα προσαρμοσμένης στο έδαφος και το οικοσύστημα, στην οποία ανακαλύφθηκαν ίχνη αντιπροσωπευτικά σημαντικών σταδίων της ανθρώπινης ιστορίας και εξέλιξης. Κι έτσι το υποβλητικό σκηνικό απέκτησε ξανά ζωή, πολιτιστική αξία και περίπου 5.000 μόνιμους κατοίκους.

Σκοτεινή εκκλησία Κόραμα

σκοτεινή εκκλησία (11ος αι.)

Karanlik kilise – σκοτεινή εκκλησία: ονομάζεται έτσι γιατί το φως που φθάνει μέσα από ένα μικρό ωοειδές παράθυρο είναι ελάχιστο. Η σχεδόν παντελής έλλειψη φυσικού φωτός είχε σαν συνέπεια την άριστη διατήρηση των τοιχογραφιών της, οι οποίες είναι εξαιρετικής τέχνης, και εμπνέονται κυρίως από τον χριστολογικό κύκλο.

Η εκκλησία είναι όλη λαξεμένη στο βράχο και έχει σχήμα σταυρόσχημης βασιλικής με τρούλο. Ήταν καθολικό μοναστικού συμπλέγματος, από το οποίο διασώζονται η τράπεζα και εννέα κελιά γύρω από μια ανοιχτή αυλή.

η εκκλησία κάτω από το δέντρο (10ος αι.)

η εκκλησία κάτω από το δέντρο (10ος αι.)

Μια εκκλησία κάτω από το δέντρο, μια εκκλησία που στεγάζει όλη την πίστη στην απελευθερωτική χάρη Του. Παίρνουν οι μοναχοί και τη σκαλίζουν στην πέτρα. Σκαλίζουν και τον τρούλο της.

Κι έπειτα, αρχίζουν να ζωντανεύουν τις μορφές που ξεπηδούν μέσα από τα αγιασμένα  αναγνώσματα. Τι σημασία έχει αν κάποιοι μιλούν για κανονικότητα και ζυγίσματα; Εκείνοι τα ζυγιάζουν όλα με τη δύναμη της καρδιάς τους. Με τη χαρά μικρού παιδιού που ζει τον παράδεισο, με την ευλογία του γέροντα που ζει στην ελευθερία Του.

Τα χρώματα από την γύρω γη – θερμά πορτοκαλιά, λαμπερά πράσινα εναλλάσσονται με σεμνές ώχρες και φωτερά λευκά.

Κίνηση, ζωντάνια και δημιουργική αφέλεια που διασώζει τη θερμότητα της προσδοκίας μιας ζωής που ολοκληρώνει στο παρόν την ανάμνηση από τα έσχατα…

Κείμενο: Βάσω Γώγου

Σημείωση: η εκκλησία αυτή βρίσκεται μέσα στο φαράγγι του Περιστρέμματος (Καππαδοκία), στη δυτική όχθη του ποταμού Μελεντίζ Σουγιού και είναι όλη λαξεμένη στο βράχο. Ήταν αφιερωμένη στον Προφήτη Δανιήλ. Στο εσωτερικό της σώζονται αρκετές τοιχογραφίες με σκηνές από την Παλαιά Διαθήκη, οι οποίες χαρακτηρίζονται για την αδρή τεχνοτροπία τους. Ανήκουν στη λεγόμενη αρχαϊκή ομάδα τοιχογραφιών (τέλη 9ου και 10ος αι.), οι οποίες δημιουργούνται κυρίως από τοπικά εργαστήρια και απηχούν τα χαρακτηριστικά της αγροτικής κοινωνίας στην οποία και απευθύνονται. Ο λαϊκός χαρακτήρας των αγιογραφιών φανερώνεται με το άτεχνο σχέδιο, τον αυθορμητισμό και την αφηγηματική διάθεση, ενώ οι μορφές είναι συχνά κοντόχοντρες και στριμωγμένες και οι χειρονομίες γωνιώδεις.


 

Η εκκλησία κάτω από το δέντρο Περίστρεμμα Καππαδοκίας

η εκκλησία κάτω από το δέντρο (10ος αι.)

Μια εκκλησία κάτω από το δέντρο, μια εκκλησία που στεγάζει όλη την πίστη στην απελευθερωτική χάρη Του. Παίρνουν οι μοναχοί και τη σκαλίζουν στην πέτρα. Σκαλίζουν και τον τρούλο της.

Κι έπειτα, αρχίζουν να ζωντανεύουν τις μορφές που ξεπηδούν μέσα από τα αγιασμένα  αναγνώσματα. Τι σημασία έχει αν κάποιοι μιλούν για κανονικότητα και ζυγίσματα; Εκείνοι τα ζυγιάζουν όλα με τη δύναμη της καρδιάς τους. Με τη χαρά μικρού παιδιού που ζει τον παράδεισο, με την ευλογία του γέροντα που ζει στην ελευθερία Του.

Τα χρώματα από την γύρω γη – θερμά πορτοκαλιά, λαμπερά πράσινα εναλλάσσονται με σεμνές ώχρες και φωτερά λευκά.

Κίνηση, ζωντάνια και δημιουργική αφέλεια που διασώζει τη θερμότητα της προσδοκίας μιας ζωής που ολοκληρώνει στο παρόν την ανάμνηση από τα έσχατα…

Κείμενο: Βάσω Γώγου

Σημείωση: η εκκλησία αυτή βρίσκεται μέσα στο φαράγγι του Περιστρέμματος (Καππαδοκία), στη δυτική όχθη του ποταμού Μελεντίζ Σουγιού και είναι όλη λαξεμένη στο βράχο. Ήταν αφιερωμένη στον Προφήτη Δανιήλ. Στο εσωτερικό της σώζονται αρκετές τοιχογραφίες με σκηνές από την Παλαιά Διαθήκη, οι οποίες χαρακτηρίζονται για την αδρή τεχνοτροπία τους. Ανήκουν στη λεγόμενη αρχαϊκή ομάδα τοιχογραφιών (τέλη 9ου και 10ος αι.), οι οποίες δημιουργούνται κυρίως από τοπικά εργαστήρια και απηχούν τα χαρακτηριστικά της αγροτικής κοινωνίας στην οποία και απευθύνονται. Ο λαϊκός χαρακτήρας των αγιογραφιών φανερώνεται με το άτεχνο σχέδιο, τον αυθορμητισμό και την αφηγηματική διάθεση, ενώ οι μορφές είναι συχνά κοντόχοντρες και στριμωγμένες και οι χειρονομίες γωνιώδεις.


 

Ο άγιος Ιέρωνας απο το Κόραμα της Καππαδοκίας

ο άγιος Ιέρωνας (7 Νοεμβρίου)

 
Ο άγιος Ιέρωνας καταγόταν από την Ματιανή – σημερινό Κόραμα, Goreme – (ή κατ’  άλλους από τα Τύανα) της Καππαδοκίας. Ζούσε απλή και ήσυχη ζωή δουλεύοντας τη γη του κατά τη βασιλεία των Διοκλητιανού και Μαξιμιανού (περί το 200). Ήταν ονομαστός σε όλη την Καππαδοκία για τη δύναμη και την ανδρεία του κι έτσι ο διοικητής Λυσίας αποφάσισε να τον κατατάξει στα στρατεύματά του. Ο άγιος κατάλαβε ότι η στρατολόγησή του δε θα σήμσινε μόνο την αντιμετώπιση των κινδύνων της στρατιωτικής ζωής, αλλά κυρίως θα τον υποχρέωνε να αρνηθεί την πίστη του στον Χριστό για να θυσιάσει προς τιμήν του αυτοκράτορα. Προσπάθησε να διαφύγει και κατέφυγε σε μια σπηλιά με 18 συγγενείς και φίλους, αλλά για να αποφύγει μία πιθανή αιματηρή σύγκρουση, δέχθηκε, με τις παρακλήσεις του αδελφού του Κυριακού, να παραδοθεί στους στρατιώτες και να οδηγηθεί στον διοικητή, στην Μελιτηνή. Εκεί φυλακίστηκε με άλλους 33 χριστιανούς.

Το σημερινό Κόραμα (Goreme)

Ο άγιος μάρτυρας εμφανίστηκε ενώπιον του διοικητή, ο οποίος τον κατηγόρησε για υπεροψία, αφού προέβαλλε αντίσταση στις διαταγές του αυτοκράτορα και περιφρόνησε τα είδωλα, και διέταξε να τον βασανίσουν και να του κόψουν το χέρι. Όταν επέστρεψε στη φυλακή ο άγιος, συναισθανόμενος ότι το τέλος ήταν κοντά, ζήτησε από την αδελφή του Θεοτίμη να φροντίζει για το ετήσιο μνημόσυνό του και την έβαλε να του υποσχεθεί ότι θα έδινε το λείψσνο του χεριού του στη φτωχή, τυφλή μητέρα τους να το έχει παρηγοριά στη θλίψη της.
Την τέταρτη μέρα της φυλάκισής του, ο άγιος εμφανίστηκε πάλι ενώπιον του Λυσία με τους συναθλητές του, όπου για μία ακόμη φορά ομολόγησαν με θέρμη την πίστη τους στον Χριστό και οδηγήθηκαν στο μαρτύριο. Λίγο αργότερα, οι συγγενείς του αγίου ζήτησαν να εξαγοράσουν τα λείψανά του. Ο διοικητής επωφελήθηκε της περίστασης για να απαιτήσει σαν αντίτιμο το βάρος τους σε χρυσό. Δέχθηκε επίσης να ανεγερθεί ναός προς τιμήν του Ιέρωνα στον τόπο του μαρτυρίου του.

Αξίζει να αναφέρουμε εδώ κάτι πολύ σημαντικό – στο βίο του αγίου Ιέρωνα, ο οποίος γράφτηκε τον 4ο αιώνα, έχουμε την πρώτη γραπτή μαρτυρία για την ύπαρξη λαξευτών εκκλησιών στην Καππαδοκία.

Τσαβουσίν (Cavusin) – ένα από τα ομορφότερα χωριά της Καππαδοκίας

το γαλάζιο του ουρανού δραπετεύει μέσα από τους διαμπερείς βράχους του παλαιού λαξευτού οικισμού του Τσαβουσίν

Στο χωριό Τσαβουσίν, ο επισκέπτης δυσκολεύεται να πιστέψει αυτό που βλέπει… Περνώντας από την πλατεία του νέου χωριού, φθάνει κανείς στους πρόποδες του τεράστιου βράχου που φιλοξενούσε  τον παλιό τρωγλοδυτικό οικισμό, όπου κυριαρχεί το χρώμα της ώχρας, ενώ πάνω από αυτόν υψώνονται κωνικά, κοκκινόχρωμα βράχια. Η παλιά αυτή πόλη ήταν όλη χτισμένη και λαξεμένη στις πλαγιές του βράχου, αλλά εγκαταλείφθηκε το 1952 από το φόβο της κατάρρευσης των οικημάτων εξαιτίας ενός σεισμού που έπληξε την περιοχή, αλλά και λόγω διάβρωσης του ηφαιστειακού πετρώματος. Τα νέα σπίτια είναι πλέον χτισμένα στους πρόποδες του βράχου.

Ακριβώς κάτω από την κορυφή του βράχου διακρίνεται η πρόσοψη μίας εντυπωσιακής λαξευτής τρίκλιτης βασιλικής του 5ου αιώνα, αφιερωμένης στον Τίμιο Πρόδρομο(ένας από τους παλαιότερους ναούς της Καππαδοκίας). Σε αυτόν το ναό φυλασσόταν το τίμιο χέρι του αγίου μάρτυρα Ιέρωνα, με αποτέλεσμα η εκκλησία να αποτελέσει τόπο μεγάλου προσκυνήματος και γύρω της να αναπτυχθεί σταδιακά ο πρώτος οικισμός από ανθρώπους που ήθελαν να είναι κοντά στον άγιο και να έχουν την ευλογία του.

Τα ιερά λείψανα των Αγίων αποτελούν πραγματική προέκταση του Αναστάντος Σώματος του Κυρίου μας. Τα θαύματά τους προέχεαν στους ανθρώπους κάθε εποχής την αληθινή Ζωή, εκείνη που ανέβλυσε πραγματικά από το Ζωηφόρο Τάφο. Ο άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, επίσκοπος Αχρίδος, έχει γράψει ένα έργο για το “μυστήριο της επαφής”. Ο Κύριος, όπως λεέι το Ευαγγέλιο, θεράπευε με την επαφή, όπως το είπε και ο Απόστολος Παύλος στον Άρειο Πάγο: “Ζητείν τον Θεόν ει άραγε ψηλαφήσειαν αυτόν και εύροιεν” (Πράξεις ΙΖ΄ 27). Αυτό δεν είναι δεισιδαιμονία, ούτε αποτελεί στοιχείο ειδωλολατρικό, είναι φυσικό για τον άνθρωπο ως ψυχοσωματική ύπαρξη. Ο άνθρωπος θέλει να αγγίξει, θέλει να πιάσει, θέλει να γευτεί. Είναι το θαύμα της ψηλαφίσεως του Αποστόλου Θωμά στο Σώμα του Χριστού. Είναι το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας και ο αρραβών της αναστάσεως των σωμάτων, που φανερώνεται και συνεχίζεται στα σώματα των Αγίων, είναι η ζωή της Εκκλησίας, ζωή όχι μόνο της ψυχής, του νου, ή του συναισθήματος, αλλά και του σώματος, ζωή ολοκληρωμένη.  (βλ. περιοδικό Σύναξη, τεύχος 4, Φθιωόπωρο 1982, αφιέρωμα στο ανθρώπινο σώμα).

(το κείμενο του βίου του αγίου Ιέρωνα βασίστηκε στο

Νέο Συναξαριστή της Ορθοδόξου Εκκλησίας, τόμος Νοέμβριος, εκδ. Ίνδικτος)

Η ιστορία της Γκουέρνικα του Πικάσο

Ο Βομβαρδισμός της Γκουέρνικα

Πολύνεκρη αεροπορική επίθεση κατά της βασκικής πόλης Γκουέρνικα από γερμανούς και ιταλούς εθελοντές αεροπόρους, που συνεργάζονταν με τους εθνικιστές του στρατηγού Φράνκο κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφύλιου Πολέμου (1936-1939). Έλαβε χώρα το απόγευμα της 26ης Απριλίου 1937 κι έμεινε στην ιστορία κυρίως χάρις στον πίνακα του μεγάλου ισπανού ζωγράφου Πάμπλο Πικάσο, που αποτύπωσε μοναδικά τη φρίκη του πολέμου.
Την άνοιξη του 1937 οι εθνικιστές του Φράνκο, έχοντας υπό τον έλεγχό τους το μεγαλύτερο μέρος της Ισπανίας, θέλησαν να διασφαλίσουν την κυριαρχία τους και στο βορά, με την κατάληψη του Μπιλμπάο, της μεγαλύτερης πόλης των ανυπότακτων Βάσκων, που συνεργάζονταν με τη δημοκρατική κυβέρνηση της Μαδρίτης. Το μεγαλύτερο εμπόδιο ήταν η Γκουέρνικα (Γκερνίκα η σωστή της προφορά στα ισπανικά), που βρισκόταν σε στρατηγικό σημείο στο δρόμο για το Μπιλμπάο. Η Γκουέρνικα, στην οποία ζούσαν 5.000 άνθρωποι, αλλά και χιλιάδες Δημοκρατικοί πρόσφυγες. ήταν σημαντική πόλη για τους Βάσκους, γιατί κάτω από μια βελανιδιά στο κέντρο της πόλης συνήθιζε να συνεδριάζει η Βουλή τους.
Η εντολή για τον βομβαρδισμό της Γκουέρνικα δόθηκε από τους φρανκιστές στον αντισμήναρχο Βόλφραμ Φράιχερ φον Ριχτχόφεν, που ήταν επικεφαλής των γερμανών εθελοντών, οι οποίοι είχαν συγκροτήσει τη «Λεγεώνα Κόνδωρ». Τυπικά, η ναζιστική Γερμανία ήταν ουδέτερη στον Ισπανικό Εμφύλιο. Συμμετείχε, όμως, ουσιαστικά στις επιχειρήσεις με μια ομάδα εθελοντών, που ήταν όλοι τους έμπειροι αεροπόροι της Λουτβάφε και πιλοτάριζαν τελευταίου τύπου αεροπλάνα. Όπως παραδέχθηκε αργότερα ο αρχιναζιστής Χέρμαν Γκέρινγκ στη Δίκη της Νυρεμβέργης, οι νεαροί πιλότοι είχαν σταλεί με διαταγή του Ράιχ για να εμποδίσουν την εξάπλωση του Κομμουνισμού, αλλά και να δοκιμαστούν σε συνθήκες μάχης.
Στην επιχείρηση που σχεδίασε ο Ριχτχόφεν θα έπαιρναν μέρος 20 γερμανικά μαχητικά και 3 ιταλικά, τα οποία αποτελούσαν τμήμα του ιταλικού εθελοντικού σώματος, που είχε στείλει ο Μουσολίνι για την υποστήριξη του ομοϊδεάτη του Φράνκο. Τα αεροπλάνα θα επιχειρούσαν πέντε κύματα επιθέσεων, πρώτα στα περίχωρα και στη συνέχεια μέσα στη Γκουέρνικα, με βόμβες των 250 και 50 κιλών και εμπρηστικές του ενός κιλού.

Η Γκουέρνικα φλέγεται μετά την επιδρομή των βομβαρδιστικών του Χίτλερ και του Μουσολίνι

Η Επιχείρηση Επίπληξη (Operation Rugen), όπως ήταν η κωδική της ονομασία, πραγματοποιήθηκε από τις 4:30 το απόγευμα έως τις 7 το βράδυ της 26ης Απριλίου 1937. Ήταν κυριολεκτικά ένας περίπατος για τους πιλότους, καθώς η πόλη ήταν ανοχύρωτη. Οι βομβαρδισμοί ήταν καταιγιστικοί και ανηλεείς, με αποτέλεσμα η πόλη σχεδόν να ισοπεδωθεί και από τις μεγάλες πυρκαϊές που ακολούθησαν. Τα θύματα από τους βομβαρδισμούς ανήλθαν σε 1654 νεκρούς και 889 τραυματίες, σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσαν οι αρχές. Πρόσφατες έρευνες μειώνουν τον αριθμό των νεκρών, το πολύ στους 300.

Αυτό δεν μειώνει σε τίποτα τη φρίκη της επίθεσης, που ήταν ένα κλασσικό έγκλημα πολέμου, ένα τυφλό χτύπημα και μια πράξη τρομοκρατίας, αφού η επίθεση δεν εκδηλώθηκε κατά στρατιωτικού στόχου. Σύμφωνα με εικασίες που αναπτύχθηκαν αργότερα, οι Γερμανοί θα πρέπει να υπερέβησαν τις οδηγίες των Ισπανών και να εκδήλωσαν την επίθεση με περισσή ένταση, ως αντίποινα για το λιντσάρισμα απόΔημοκρατικούς, ενός γερμανού πιλότου, το αεροπλάνο του οποίου είχε πέσει κοντά στο Μπιλμπάο, λίγες ημέρες νωρίτερα.
Οι εθνικιστές, χωρίς να αρνηθούν τον βομβαρδισμό της Γκουέρνικα, έριξαν τις ευθύνες για τις μεγάλες πυρκαϊές και τις εκτεταμένες καταστροφές στους υποχωρούντες Δημοκρατικούς και στις τακτικές της «καμμένης γης» που εφάρμοζαν. Δημοσιογραφικές μαρτυρίες από πρώτο χέρι τούς δικαιώνουν εν μέρει.
Όπως και σε ανάλογες περιπτώσεις την Ελλάδα, η Δημοκρατική Γερμανία ζήτησε συγγνώμη για τις ωμότητες που διέπραξαν οι ναζιστές στην Ισπανία. Στην 60η επέτειο του βομβαρδισμού της Γκουέρνικα το 1997, ο γερμανός πρόεδρος Ρόμαν Χέρτζοχ, με επιστολή τους προς του επιζώντες, τους «έτεινε χείρα φιλίας και συμφιλίωσης, εξ ονόματος του γερμανικού λαού». Το 1998 η γερμανική Βουλή με απόφασή της αφαίρεσε όλα τα ονόματα των μελών της Λεγεώνας Κόνδωρ, που είχαν δοθεί σε γερμανικά στρατόπεδα.

Την εποχή του βομβαρδισμού της Γκουέρνικα, ο μεγάλος ισπανός ζωγράφος Πάμπλο Πικάσο ετοίμαζε ένα πίνακα, παραγγελία της Δημοκρατικής Κυβέρνησης της Μαδρίτης, που θα κοσμούσε το Ισπανικό Περίπτερο στη Διεθνή Έκθεση των Παρισίων. Μόλις πληροφορήθηκε τη μεγάλη σφαγή, ονόμασε τον πίνακα Γκουέρνικα, θέλοντας να εκφράσει την απέχθειά του προς τους στρατιωτικούς «που βύθισαν την Ισπανία στον ωκεανό του πόνου και του θανάτου».

Το έργο του Πικάσο είναι μία τεράστια ελαιογραφία (3,49 x 7,77 μ.), που περιγράφει την απανθρωπιά, τη βιαιότητα και την απόγνωση του πολέμου. Δείχνει ένα σκηνικό θανάτου, με διαμελισμένα ζώα και ανθρώπους, γυναίκες να κλαίνε, κρατώντας νεκρά μωρά και κατεστραμμένα κτίρια. Αρχικά, ο Πικάσο πειραματίστηκε με χρώμα, αλλά τελικά κατέληξε στο άσπρο, το μαύρο και το γκρι, καθώς θεώρησε ότι έτσι δίνει μεγαλύτερη ένταση στο θέμα.
Ο πίνακας εκτέθηκε τον Ιούλιο του 1937 στη Διεθνή Έκθεση των Παρισίων και συγκέντρωσε το γενικό ενδιαφέρον. Στη συνέχεια, περιόδευσε σε μεγάλες πρωτεύουσες του κόσμου, προκειμένου να συγκεντρωθούν χρήματα για την προάσπιση της Δημοκρατίας στην Ισπανία. Μετά την επικράτηση του Φράνκο, το 1939, η Γκουέρνικα βρήκε προσωρινό καταφύγιο στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης (ΜΟΜΑ).
Το 1968 ο Φράνκο εξέφρασε την επιθυμία να εκτεθεί ο πίνακας στην Ισπανία. Ο Πικάσο αρνήθηκε και εξουσιοδότησε το ΜΟΜΑ να επιστρέψει τον πίνακα στην Ισπανία, μόλις αποκατασταθεί η Δημοκρατία. Αυτό έγινε το 1975, όταν πέθανε ο Φράνκο κι ενώ ο Πικάσο είχε φύγει από τη ζωή, δύο χρόνια νωρίτερα. Το 1981 η «Γκουέρνικα» επέστρεψε στα πάτρια εδάφη και αποτέλεσε ένα από τα σπουδαιότερα εκθέματα του Μουσείου «Πράδο» της Μαδρίτης. Από το 1992 κοσμεί το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης Βασίλισσα Σοφία της Μαδρίτης.

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/253#ixzz2zya2ZAWX

– See more at: http://sorkier.blogspot.gr/2014/04/blog-post_26.html#more

Ιούν 18 2014

ΜΕΤΑΚΟΜΙΖΟΥΜΕ ΣΕ ΝΕΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ

http://istoimerologio.blogspot.gr/

Ιούν 04 2014

(Χωρίς τίτλο)

Μαΐ 25 2014

Κυριακή του Τυφλού : Προκατάληψη, ουδετερότητα ἢ γενναιότητα;

«Σὺ τί λέγεις περὶ αὐτοῦ;». Γιὰ τὸ ἐκπληκτικὸ γεγονὸς τῆς θεραπείας τοῦ ἐκ γενετῆς τυφλοῦ μᾶς μίλησε τὸ εὐαγγέλιο τῆς τελευταίας (5ης) Κυριακῆς μετά το Πάσχα, τῆς ἐπονομαζόμενης (γιά τό λόγο αὐτό) Κυριακῆς τοῦ Τυφλοῦ. Αὐτὸ ὅμως τὸ γεγονὸς δὲν τὸ ἀντιμετωπίζουν ὅλοι μὲ τὸν ἴδιο τρόπο. Α) Ἐμπαθὴς προκατάληψη. Παρὰ τὴ μόρφωσή τους οἱ …

Continue reading »

Μαΐ 07 2014

Η αξία του ανθρωπίνου προσώπου

Η ΜΟΝΑΔΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ          Οι ανατολικές θρησκείες αδυνατούν να καταλάβουν τη μοναδικότητα του προσώπου, όπως υπάρχει στο Χριστιανισμό. Οι μεν Ινδουιστές πιστεύουν ότι, όταν κανείς  φτάσει στην τελειότητα, χάνεται το πρόσωπο, δεν υπάρχει πρόσωπο, αλλά ταυτιζόμενο με τον απόλυτο Θεό, με το Βράχμαν, εξαφανίζεται.  Σαν μια σταγόνα που πέφτει στον ωκεανό. …

Continue reading »

Μαΐ 06 2014

Ανακαλύφθηκε η Πρώτη Χριστιανική Εκκλησία

Ανακαλύφθηκε η Πρώτη Χριστιανική Εκκλησία                                           Η είσοδος της υπόγειας εκκλησίας   Μάιος 6, 2014.   Από το Κέντρο Αρχαιολογικών Ερευνών της Ιορδανίας έγινε γνωστό ότι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν την «πρώτη χριστιανική εκκλησία στον κόσμο».   …

Continue reading »

Μαΐ 02 2014

webquest

Μαΐ 01 2014

(Χωρίς τίτλο)

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1439571676290169&set=a.1423500851230585.1073741826.100007120504542&type=1

Μαΐ 01 2014

Καταπληκτικη ταινια! η καταστροφή της Νάουσας

[youtubαπο το ιστολόγιο Παρρησίαe ]

Απρ 30 2014

Υλικό για την ενότητα Αναγέννηση -ανθρωπισμός

Απρ 30 2014

Ματέρα: μικρογραφία της Καππαδοκίας στη Μεσόγειο

Ματέρα: μικρογραφία της Καππαδοκίας στη Μεσόγειο Ιουνίου 20, 2010 · stavrodromi Ματέρα: μία πόλη της Νότιας Ιταλίας που κλείνει στους τοίχους και στις σπηλιές της ολόκληρη την ιστορία της ανθρώπινης ύπαρξης πάνω στον πλανήτη. Τα παλαιότερα ευρήματα σ’ αυτήν τη μικρή πόλη χρονολογούνται σχεδόν 400.000 χρόνια, από την Παλαιολιθική Εποχή, αλλά ο μεγαλύτερος πλούτος ευρημάτων ανάγεται στη …

Continue reading »

Απρ 30 2014

Σκοτεινή εκκλησία Κόραμα

σκοτεινή εκκλησία (11ος αι.) Σεπτεμβρίου 27, 2010 · stavrodromi Karanlik kilise – σκοτεινή εκκλησία: ονομάζεται έτσι γιατί το φως που φθάνει μέσα από ένα μικρό ωοειδές παράθυρο είναι ελάχιστο. Η σχεδόν παντελής έλλειψη φυσικού φωτός είχε σαν συνέπεια την άριστη διατήρηση των τοιχογραφιών της, οι οποίες είναι εξαιρετικής τέχνης, και εμπνέονται κυρίως από τον χριστολογικό κύκλο. Η εκκλησία …

Continue reading »

Απρ 30 2014

η εκκλησία κάτω από το δέντρο (10ος αι.)

η εκκλησία κάτω από το δέντρο (10ος αι.) Νοεμβρίου 4, 2010 · stavrodromi Μια εκκλησία κάτω από το δέντρο, μια εκκλησία που στεγάζει όλη την πίστη στην απελευθερωτική χάρη Του. Παίρνουν οι μοναχοί και τη σκαλίζουν στην πέτρα. Σκαλίζουν και τον τρούλο της. Κι έπειτα, αρχίζουν να ζωντανεύουν τις μορφές που ξεπηδούν μέσα από τα αγιασμένα  αναγνώσματα. …

Continue reading »

Απρ 30 2014

Η εκκλησία κάτω από το δέντρο Περίστρεμμα Καππαδοκίας

η εκκλησία κάτω από το δέντρο (10ος αι.) Νοεμβρίου 4, 2010 · stavrodromi Μια εκκλησία κάτω από το δέντρο, μια εκκλησία που στεγάζει όλη την πίστη στην απελευθερωτική χάρη Του. Παίρνουν οι μοναχοί και τη σκαλίζουν στην πέτρα. Σκαλίζουν και τον τρούλο της. Κι έπειτα, αρχίζουν να ζωντανεύουν τις μορφές που ξεπηδούν μέσα από τα αγιασμένα  αναγνώσματα. …

Continue reading »

Απρ 30 2014

Ο άγιος Ιέρωνας απο το Κόραμα της Καππαδοκίας

ο άγιος Ιέρωνας (7 Νοεμβρίου) Νοεμβρίου 6, 2010 · stavrodromi   Ο άγιος Ιέρωνας καταγόταν από την Ματιανή – σημερινό Κόραμα, Goreme – (ή κατ’  άλλους από τα Τύανα) της Καππαδοκίας. Ζούσε απλή και ήσυχη ζωή δουλεύοντας τη γη του κατά τη βασιλεία των Διοκλητιανού και Μαξιμιανού (περί το 200). Ήταν ονομαστός σε όλη την Καππαδοκία για τη δύναμη και την …

Continue reading »

Απρ 28 2014

Η ιστορία της Γκουέρνικα του Πικάσο

Ο Βομβαρδισμός της Γκουέρνικα Πολύνεκρη αεροπορική επίθεση κατά της βασκικής πόλης Γκουέρνικα από γερμανούς και ιταλούς εθελοντές αεροπόρους, που συνεργάζονταν με τους εθνικιστές του στρατηγού Φράνκο κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφύλιου Πολέμου (1936-1939). Έλαβε χώρα το απόγευμα της 26ης Απριλίου 1937 κι έμεινε στην ιστορία κυρίως χάρις στον πίνακα του μεγάλου ισπανού ζωγράφου Πάμπλο Πικάσο, που αποτύπωσε μοναδικά τη …

Continue reading »

Απρ 27 2014

Υλικό για την ενότητα 28. Η Εξάπλωση της Μεταρρύθμισης

Δείτε την παρουσίαση (ΖΑΧΟΥ Ε) Δείτε το φύλλο εργασίας (ΖΑΧΟΥ Ε)

Απρ 26 2014

Ανάσταση και μετενσάρκωση

Ανάσταση και μετενσάρκωση Η ανάσταση είναι η ελπίδα που έφερε ο Χριστός στον κόσμο, ο οποίος ζούσε κάτω από την δυναστεία του θανάτου. Είναι ένα γεγονός που δείχνει την αξία του ανθρώπινου σώματος, γιατί αυτό που περιμένουμε, ως αποτέλεσμα της Αναστάσεως του Χριστού, είναι η ανάσταση των σωμάτων, τα οποία διαλύθηκαν μετά τονχωρισμό τους από την …

Continue reading »

Απρ 25 2014

Ολοκληρώνονται οι επισκευές στη Μονή της Παρθένου Μαρίας στη Κερασούντα

Ολοκληρώνονται οι επισκευές στη Μονή της Παρθένου Μαρίας στη Κερασούντα Οι εργασίες αποκατάστασης στο μοναστήρι της Παρθένου Μαρίας​ στη Κερασούντα σύντομα πρόκειται να ολοκληρωθούν, μετά από 8 χρόνια επισκευών και ανασκαφών. Ο διευθυντής του Μουσείου Κερασούντος Χουλούσι Γκουλές, εξήγησε ότι το μοναστήρι οικοδομήθηκε τμηματικά τον 2ο αιώνα μ.Χ. ενώ εξήρε την αξία του, θεωρώντας του …

Continue reading »

Απρ 24 2014

Κέλτες

Οι Κέλτες Οι Κέλτες (= οι κρυφοί) ήταν ομάδα αποτελούμενη από πολιτισμικά συγγενικούς λαούς, κυρίως Γαλάτες – Ίβηρες – Βρετανούς – Τεύτονες – Κίμβρους, οι οποίοι κατέλαβαν το μεγαλύτερο τμήμα της Κεντρικής και Δυτικής Ευρώπης βορείως του ήδη υπάρχοντος Ελληνορωμαϊκού κόσμου με κοινά πολιτιστικά χαρακτηριστικά τις Κελτικές διαλέκτους, οι οποίες αποτελούσαν κατηγορία Ευρωπαϊκών γλωσσών και …

Continue reading »

Απρ 23 2014

Κόραμα αη Γιώργης

  Δεν είναι η τέχνη που μας συγκινεί ,αλλά οι θύμησες…….. Μέσα σε λαξευτές εκκλησίες ο απλός τεχνίτης εικόνων με το δικό του τρόπο,τιμά τον αη Γιώργη. Πέρασαν εκατοντάδες χρόνια απο τότε που ιστορήθηκε (αγιογραφήθηκε) και ο άγιος περιμένει να περάσουμε το κατώφλι του ευλαβεις προσκυνητές,εραστές της τέχνης ,ταξιδιώτες…….. Μου αρέσει! ·  · Κοινοποιήστε

Απρ 23 2014

H χώρα των αλόγων

Στη χώρα των αλόγων, στην Καππαδοκία γεννιέται ,μεγαλώνει και ζει ένας νέος ο Γεώργιος που μαρτυρεί για το Χριστό, το έτος 303 στις 23 Απριλίου. Η παρακάτω φωτογραφία είναι από το ελληνικό χωριό Ποτάμια της Καππαδοκίας. που θεωρείται η πατρίδα του Αγίου. Η λήψη της φωτογραφίας έγινε μέσα από το λεωφορείο και είναι απο την …

Continue reading »

Απρ 23 2014

Ποτάμια η πατρίδα του Αγίου Γεωργίου

Ποτάμια η πατρίδα του Αγίου Γεωργίου Σε απόσταση 60 χιλιομέτρων νοτιοδυτικά της Καισαρείας βρίσκεται χτισμένο στις πλαγιές ενός φαραγγιού το χωριό Ποτάμια, η αρχαία Μεγαρισσός των Ελλήνων. Ονομάστηκε έτσι από το ποτάμι που διαρρέει την κοιλάδα. Στην απέναντι πλαγιά του φαραγγιού από το χωριό τους, υπήρχε η παλιά εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, που παλιότερα ήταν …

Continue reading »

Απρ 22 2014

Για φιλολόγους

ΠΕ02  Edit 0 87… Σενάρια Φιλολογικών Μαθημάτων με τη χρήση Διαδραστικού Πίνακα (από την επιμόρφωση των»πολλαπλασιαστών») diadrastikoi PΕ02.pdf Details Download 2 MB ΛΟΓΙΣΜΙΚΑ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ και τι περιλαμβάνει το καθένα 02 ΛΟΓΙΣΜΙΚΑ.doc Details Download 1 MB http://www.netschoolbook.gr/fil-soft.html http://www.greek-language.gr/greekLang/ancient_greek/bibliographies/guides/teaching/page_003.html ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ και η αξιοποίησή τους στα φιλολογικά μαθήματα ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ.doc Details Download 348 KB ΟΙ ΤΠΕ …

Continue reading »

Απρ 22 2014

Για φιλολόγους

ΠΕ02  Edit 0 87… Σενάρια Φιλολογικών Μαθημάτων με τη χρήση Διαδραστικού Πίνακα (από την επιμόρφωση των»πολλαπλασιαστών») diadrastikoi PΕ02.pdf Details Download 2 MB ΛΟΓΙΣΜΙΚΑ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ και τι περιλαμβάνει το καθένα 02 ΛΟΓΙΣΜΙΚΑ.doc Details Download 1 MB http://www.netschoolbook.gr/fil-soft.html http://www.greek-language.gr/greekLang/ancient_greek/bibliographies/guides/teaching/page_003.html ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ και η αξιοποίησή τους στα φιλολογικά μαθήματα ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ.doc Details Download 348 KB ΟΙ ΤΠΕ …

Continue reading »

Απρ 22 2014

Για Θεολόγους

ΠΕ01  Edit 0 14… Παράδειγμα χρήσης του Διαδραστικού Πίνακα στο μάθημα των Θρησκευτικών texts.ppt Details Download 327 KB ΛΟΓΙΣΜΙΚΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ και τι περιλαμβάνει το καθένα 01 ΛΟΓΙΣΜΙΚΑ.doc Details Download 446 KB Δειγματική Διδακτική προσέγγιση του Λογισμικού «Όψεις της Θρησκείας» 5 thriskeia_presentation.ppt Details Download 363 KB Η Θεία Λειτουργία σε διαφάνειες http://www.tetradio.gr/html/modules/pico1/index.php?content_id=255 Παραδείγματα χρήσης ΕΝΝΟΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΧΑΡΤΩΝ στα ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ …

Continue reading »

Απρ 22 2014

ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗ Β΄Επιπέδου

ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗ Β΄Επιπέδου  Edit 0 4… Επιμορφωτικό Υικό (Γενικό Μέρος και Ειδικό μέρος για κάθε κλάδο) http://www.pi-schools.gr/programs/epeaek_b_epipedo/epim_tpe/index.php Νέα http://b-epipedo.cti.gr Ιστοχώρος επιμόρφωσης Β. Επιπέδου του Γιάννη Μόκια (πλουσιότατο υλικό) http://giannismokias.pbworks.com

Απρ 22 2014

WIKI (Οδηγίες χρήσης)

WIKI (Οδηγίες χρήσης)  Edit 0 6… Οδηγίες χρήσης – συχνές ερωτήσεις 1. Πώς χρησιμοποιώ το wiki; Στο συγκεκριμένο wiki εγγράφονται ως μέλη από το διαχειριστή όσοι συνάδελφοι του Γυμνασίου μας επιθυμούν. Κάθε μέλος επιλέγει το «Sign in» (πάνω δεξιά) και γράφει ένα username και ένα password (Αυτά τα δίνει στο διαχειριστή). Από τη στιγμή εκείνη και μετά έχει δικαίωμα να γράψει στο wiki, να προσθέσει ή και να αλλάξει κάτι. …

Continue reading »

Απρ 22 2014

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΜΑΘΗΣΗΣ

Για όλους χρήσιμα  Edit 0 123… ΘΕΜΑΤΑ για τα οποία υπάρχουν πληροφορίες παρακάτω Α) Τα ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ σε ηλεκτρονική μορφή Β) ΛΟΓΙΣΜΙΚΑ που συνοδεύουν τα ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ όλων των μαθημάτων Β1) Παρουσιάσεις για Διαδραστικά Συστήματα Β2) ΣΕΝΑΡΙΑ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ με τη χρήση του Διαδραστικού Πίνακα και ΤΠΕ Γ) Λογισμικά για αξιοποίηση των ΤΠΕ στην εκπαιδευτική διαδικασία Δ) ΕΝΝΟΙΟΛΟΓΙΚΟΙ …

Continue reading »

Απρ 22 2014

Το Ευαγγέλιο της Ανάστασης στη γλώσσα του Ομήρου

(Ούσης οψίας τή ημέρα εκείνη…) Εύτε δή ηέλιος φαέθων επί έσπερον ήλθε καί σκιόωντο αγυιαί επί χθόνα πουλυβοτείρη, ήματι εν πρώτω, ότε τύμβου άλτο Σαωτήρ, Κληϊσταί δε έσαν θυρίδες πυκινώς αραρείαι, βλήντο δέ πάντες οχήες εϋσταθέος μεγάροιο, ένθα μαθηταί ομού τε αολλέες ηγερέθοντο, μυρόμενοι θανάτω επ’ αεικέϊ Χριστού άνακτος, ήλυθε δή τότε Χριστός άναξ θεοειδέϊ …

Continue reading »

Απρ 22 2014

Κική Δημουλά ,»έλεος»

ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ  ΕΛΕΟΣ  Χριστέ μου μην το εκλάβεις για ανίερο νοστάλγησα τη Σταύρωσή Σου κι όπως ομολογούν τα λουλούδια της περασμένης άνοιξης νοστάλγησαν κι αυτά να ξανανθίσουν μέσα από τις πληγές σου θέλουν το άρωμά τους να λάβει την αγιότητα της εκπνοής σου. Μόνο αυτή τη φορά μη διψάσεις την κακουργία του όξους αφόπλισέ την. …

Continue reading »

Απρ 22 2014

Ο Χότζας που είδε το Άγιον Φως στο Ναό της Αναστάσεως και πίστεψε.Ο μάρτυρας του Χριστού

Ο Χότζας που είδε το Άγιον Φως στο Ναό της Αναστάσεως και πίστεψε.Ο μάρτυρας του Χριστού Το Άγιο Φως εμφανίζεται με την επίκληση Ορθοδόξου Αρχιερέως (του Πατριάρχου Ιεροσολύμων η του αναπληρωτού του). Οσάκις επεχείρησαν να το ζητήσουν ετερόδοξοι (αιρετικοί), Καθολικοί και Αρμένιοι απέτυχαν. Συγκεκριμένα το έτος 1101μ.Χ.,  οι Λατίνοι τότε που οι Άγιοι Τόποι είχαν …

Continue reading »

Older posts «

Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων