Η τραγωδία Αντιγόνη του Σοφοκλή αποτελεί ένα από τα πιο εμβληματικά κείμενα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας για τη σύγκρουση ανάμεσα στον νόμο της εξουσίας και τον νόμο της συνείδησης. Τίθεται το ζήτημα της πολιτικής ανυπακοής, του ηθικού χρέους και της θέσης της γυναίκας μέσα σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία. Η Αντιγόνη, αντιμέτωπη με την εξουσία του Κρέοντα, επιλέγει να υπακούσει σε άγραφους, διαχρονικούς νόμους, αναλαμβάνοντας το κόστος της επιλογής της και μετατρέποντας την πράξη της σε πολιτική στάση.
Στο δεύτερο μέρος του προγράμματος «Λέμε την Αλήθεια στην Εξουσία – Κλασικά κείμενα και σύγχρονοι υπέρμαχοι των δικαιωμάτων», οι μαθητές προσεγγίζουν την Αντιγόνη σε διάλογο με τη σύγχρονη πραγματικότητα, αξιοποιώντας παράλληλα υλικό από τον τόμο «Λέμε την Αλήθεια στην Εξουσία: Υπέρμαχοι των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που αλλάζουν τον κόσμο μας» και ειδικότερα από την ενότητα για τη Shirin Ebadi. Η Ιρανή νομικός, δικαστής και νομπελίστρια ειρήνης αγωνίζεται για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των δικαιωμάτων των γυναικών και των παιδιών και για την υπεράσπιση της δικαιοσύνης απέναντι σε αυταρχικά καθεστώτα, συχνά με προσωπικό κόστος, επαναφέροντας το ερώτημα της σχέσης ανάμεσα στον νόμο, την ηθική και την εξουσία.
Μέσα από στοχευμένες ομαδικές δραστηριότητες, οι μαθητές διερευνούν τη σύγκρουση ανάμεσα στο θεσμικό δίκαιο και το ηθικό καθήκον, με έμφαση στην πολιτική ανυπακοή ως στάση υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Συγκρίνοντας την Αντιγόνη με σύγχρονες μορφές αγώνα, όπως αυτή της Shirin Ebadi, αναδεικνύεται ο ρόλος των γυναικών που υψώνουν τη φωνή τους απέναντι στην αδικία και την αυθαιρεσία της εξουσίας.
Οι μαθητές συνδέουν ιστορικά και σύγχρονα παραδείγματα αντίστασης και αναγνωρίζουν ότι τα δικαιώματα των γυναικών αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενώ παράλληλα, αντιλαμβάνονται ότι η αλήθεια, η δικαιοσύνη και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια συχνά απαιτούν θάρρος, υπευθυνότητα και στάση ζωής απέναντι στην εξουσία.
