Δημιουργώντας με τους μαθητές του 3ου ΓΕΛ Σερρών

Εκπαιδευτικό ιστολόγιο φιλολογικών μαθημάτων του 3ου ΓΕΛ Σερρών

Στην Εκκλησία του Δήμου, 404 π.Χ.

Δεκ 20186
Η παράγραφος 2.2.22 των Ελληνικών αναφέρεται στη συνέλευση η οποία συγκλήθηκε στην Αθήνα προκειμένου να συζητηθούν οι όροι της ειρήνης που επέβαλαν οι νικητές Σπαρτιάτες. Ο Ξενοφώντας επισημαίνει ότι εκεί ακούστηκαν διαφορετικές απόψεις καθώς ορισμένοι Αθηναίοι θεωρούσαν ότι δεν έπρεπε να αποδεχτούν τους όρους, ενώ οι περισσότεροι πίστευαν ότι ήταν επιβεβλημένη η αποδοχή τους.
Αυτό το σημείο στάθηκε αφορμή για να σκεφθούν οι μαθητές τι είδους λόγοι μπορεί να ακούστηκαν σ’ εκείνη την εκκλησία του Δήμου. Παρακάτω παρατίθενται τέσσερις πολύ χαρακτηριστικοί λόγοι που αντιπροσωπεύουν και τις δύο απόψεις και γράφτηκαν από τις μαθήτριες του Α1
Δαλίσκα Θεοδώρα, Δουλγερίδου Όλγα, Θεοχαρίδου Αναστασία και Τσιακίρη Μαρίλια

Θεοδώρα Δαλίσκα

Αγαπητοί συμπολίτες

Συγκεντρωθήκαμε σήμερα εδώ για να αποφασίσουμε τι είναι καλύτερο για την πατρίδα. Να παραδοθούμε στα χέρια των Σπαρτιατών ή να συνεχίζουμε να προσπαθούμε για την ελευθερία μας;

Υποστηρίζω θερμά, πως η Αθήνα δεν πρέπει να παραδοθεί. Αλήθεια, θέλετε να γκρεμίσουμε τα τείχη μας; Τα τείχη που τόσο καιρό μας παρείχαν ασφάλεια; Να χάσουμε τον στόλο μας; Ή μήπως να επιστρέψουν οι εξόριστοι στην Αθήνα και να προκαλέσουν ξανά αναταραχές; Ας μην πω πολλά για τους δύο τελευταίους όρους που χωρίς καν να σκεφτείς τις χειρότερες συνέπειες τους, καταλαβαίνεις πόσο ταπεινωτικοί είναι για την Αθήνα. Μα να έχουμε ίδιους εχθρούς και φίλους με τους Σπαρτιάτες; Τι θα απογίνει η Αθηναϊκή Συμμαχία; Και το χειρότερο είναι πως αν δεχτούμε την ειρήνη θα πρέπει να αποδεχτούμε πως οι Σπαρτιάτες θα είναι οι αρχηγοί μας από εδώ και πέρα. Μόνο που το αναφέρω νιώθω την ταπείνωση και την υποτίμηση σε όλο μου το σώμα. Αν δεχτούμε την ειρήνη θα χάσουμε τα πάντα σε μια στιγμή.

Ξέρω ότι λόγω της άθλιας κατάστασης στην οποία βρισκόμαστε πιστεύετε πως η τελευταία λύση είναι η παράδοση μας. Ξέρω, τα τρόφιμα έχουν τελειώσει και οι αρρώστιες έχουν κυριεύσει τους ανθρώπους. Ξέρω, δεν έχουμε στρατό για να πολεμήσουμε. Και λοιπόν; Ξέρετε τι βλέπω; Βλέπω έναν λαό που έχει την δύναμη να πολεμήσει για την ελευθερία της πατρίδας του. Όλοι είμαστε δυνατοί. Μπορούμε να τα καταφέρουμε. Θα αντισταθούμε. Θα δώσουμε στον Λύσανδρο να καταλάβει πως είμαστε δυνατοί γιατί είμαστε ενωμένοι.

Δεν υποχωρούμε, δεν παραδινόμαστε! Η Αθήνα δε θα πεθάνει ούτε σήμερα, ούτε αύριο, ούτε ποτέ.                        Ποιος είναι μαζί μου;

Θεοχαρίδου Αναστασία

Αγαπητοί συμπολίτες

Συγκεντρωθήκαμε σήμερα εδώ με αφορμή τις νέες εξελίξεις που θέτουν στην Αθήνα ένα μεγάλο δίλημμα.
Πρέπει να δεχθούμε την συνθήκη ειρήνης που μας πρότειναν οι αντίπαλοι μας Σπαρτιάτες ή μήπως όχι;

Ως ενεργός πολίτης αυτή της πόλης θεωρώ καθήκον μου να εκφράσω εδώ τις σκέψεις μου και να σας υπενθυμίσω τη θέση στην οποία βρισκόμαστε.
Νομίζω πως όλοι συμφωνείτε ότι ήταν ένας δύσκολος πόλεμος, με πολλές ήττες. Όμως εμείς στεκόμαστε εδώ και μπορούμε να βρούμε την σωτηρία μας. Πολλοί από εσάς πιστεύετε ότι οι όροι που μας πρότειναν δεν αρμόζουν στην ιστορία αυτής της πόλης… ότι η Αθήνα δεν πρέπει να νικηθεί. Σας ρωτώ όμως, βλέπετε σε τι κατάσταση βρισκόμαστε; Εκατοντάδες πεθαίνουν κάθε μέρα λόγω της πείνας, ζούμε σε απάνθρωπες συνθήκες, πολιορκημένοι από παντού. Μέχρι πότε; Μέχρι πότε θα αντέξουμε; Θέλετε να μας αφανίσουν;

Γι’ αυτό λογικευτείτε. Αφήστε πίσω σας κάθε μίσος. Μη βάζετε τον εγωισμό σας πάνω από τους ίδιους σας τους εαυτούς. Αν θέλουμε πραγματικά ειρήνη θα πρέπει να γίνουμε σύμμαχοι. Σκεφτείτε ότι δεν έχουμε να κάνουμε κάτι άλλο. Πρέπει να βγούμε από αυτήν την αποπνικτική κατάσταση που βρισκόμαστε.

Έπειτα, τι τα θέλεις τα πλοία και τα τείχη αν δεν έχεις να φας; Τη δεδομένη στιγμή δεν μας χρησιμεύουν πουθενά. Ανήμποροι να σταθούμε οπουδήποτε, οι αντίπαλοι μπορούν να μας καταστρέψουν ανά πάσα στιγμή. Εμείς μπορούμε όμως να δώσουμε ένα τέλος σε αυτή την έχθρα. Μπορούμε να φέρουμε και πάλι την ειρήνη και την ηρεμία σε αυτήν την πόλη. Μας συμφέρει όλους αυτή η συμφωνία. Θα είναι η αρχή της ελευθερίας για την Αθήνα. Ναι, θα υποταχτούμε στους Σπαρτιάτες αλλά θα σωθούμε.

Η ελευθερία θα λάμψει πάλι σε αυτήν την πόλη. Πιστέψτε με!
Ύστερα από όσα είπα πιστεύω να καταλάβετε πιο είναι το σωστό για την Αθήνα.
Ελπίζω να αποφασίσετε το σωστό!

Μαρίλια Τσιακίρη

Αγαπητοί συμπολίτες

Μαζευτήκαμε σήμερα όλοι εδώ για να αποφασίσουμε αν πρέπει να δεχτούμε τους όρους των Σπαρτιατών και να γίνει η συνθήκη ειρήνης. Τελικά πρέπει να συνθηκολογήσουμε;  Πιστεύω πως δεν πρέπει να κάνουμε ειρήνη.              Θέλετε να γκρεμίσουμε τα τείχη που τόσες φορές, σε τόσους πολέμους μας προστάτεψαν; Να παραδώσουμε τα πλοία μας και να χάσουμε το στόλο μας, που χάρη σ΄αυτόν νικήσαμε σε τόσες μάχες; Θέλετε να επιστρέψουν οι εξόριστοι και να επιβληθεί το ολιγαρχικό καθεστώς; Σε τι θα μας ωφελήσει αυτό;

Οι δύο τελευταίοι όροι βέβαια είναι και οι πιο επιβλαβείς για εμάς. Θέλετε να έχουμε τους ίδιους εχθρούς και φίλους με τους Σπαρτιάτες; Με το να ακολουθούμε τους Σπαρτιάτες όπου και αν πάνε γινόμαστε υποτελείς τους, εξαρτόμαστε απόλυτα από αυτούς. Ταπεινωνόμαστε. Θέλετε κάτι τέτοιο για τον λαό μας, την πόλη μας;
Το θεωρώ απαράδεκτο μετά από τόσες μάχες και νίκες να δεχτούμε αυτούς τους όρους.
Βέβαια, έχω αντίληψη της κατάστασης που επικρατεί στην Αθήνα. Ναι, άνθρωποι πεθαίνουν και τα τρόφιμα τελειώνουν. Ξέρω ότι πιστεύετε πως το να δεχτούμε την συνθήκη είναι η καλύτερη λύση για να απαλλαγούμε απ΄αυτήν την δυστυχία. Όμως, είμαστε ένας δυνατός λαός που μπορεί να τα καταφέρει. Μπορούμε να αντισταθούμε στους Σπαρτιάτες. Έχουμε την δύναμη να πολεμήσουμε για την ελευθερία μας, γιατί αν δεχτούμε αυτούς τους όρους μόνο ελεύθεροι δεν θα είμαστε.  Δεν πρέπει να παραδοθούμε!

Δουλγερίδου Όλγα

Αγαπητοί  Αθηναίοι

Ως πολίτης αυτής της πόλης θεωρώ χρέος μου να εκφράσω και εγώ τη θέση μου πάνω σε αυτό το κρίσιμο ζήτημα, το αν θα δεχτούμε δηλαδή τους όρους της ειρήνης που μας πρότειναν οι Σπαρτιάτες.                                            Αναμφίβολα όλοι επιθυμείτε να τελειώσει επιτέλους αυτός ο μακροχρόνιος  πόλεμος που μας στέρησε τόσα πολλά. Χιλιάδες άνθρωποι χάθηκαν, πόλεις  καταστράφηκαν και το μόνο που κερδίσαμε ήταν το μίσος και η έχθρα μας απέναντι  στους Σπαρτιάτες. Για πολλούς από  εσάς ίσως οι όροι να είναι εξευτελιστικοί και υποτιμητικοί. Στην πραγματικότητα όμως είναι η σωτηρία μας. Οι όροι αυτοί είναι που θα μας σώσουν και θα μας βοηθήσουν να απαλλαγούμε από αυτή την κατάσταση. Μετά  την ήττα μας στους Αιγός ποταμούς  ζούμε σε απάνθρωπες συνθήκες, πολιορκημένοι από  ξηρά και θάλασσα και ανήμποροι  να σωθούμε.

Γι’ αυτό η μόνη μας ελπίδα είναι να δεχτούμε τους όρους. Σκεφτείτε λογικά και αφήστε στην άκρη την κακία και τον εγωισμό σας. Τα τείχη και τα πλοία είναι μόνο άψυχα υλικά που εξυπηρετούν την οικονομία και όχι την ευημερία μας. Αν όμως συνθηκολογήσουμε με τους  Σπαρτιάτες  θα επανέλθει στην πόλη μας η ειρήνη και η αρμονία, θα ζήσουμε και πάλι ήρεμα, χωρίς συγκρούσεις και αναταραχές. Να είστε βέβαιοι ότι ο μόνος  τρόπος  για να επαναφέρουμε την  ειρήνη είναι να δεχτούμε τους όρους, ώστε να σταματήσει επιτέλους αυτή η έχθρα μεταξύ Σπάρτης και Αθήνας. Όλα από εδώ και πέρα θα πάνε καλύτερα  αρκεί να δεχτούμε την ειρήνη.

Αφήστε μια απάντηση



Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων