Δημοσιευμένο στην κατηγορία ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 1973

Ψωμί-παιδεία-ελευθερία.

Ένα αίτημα σε διαρκή εκκρεμότητα.

Το πραγματικό νόημα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου έχει σήμερα διαστρεβλωθεί! Κι αυτό είναι ευθύνη αυτών που ενώ πήραν μέρος στην εξέγερση του Πολυτεχνείου τότε, έγιναν στη συνέχεια και μέρος του συστήματος που οδήγησε την Ελλάδα του σήμερα στην απόγνωση και την υποτέλεια. Αυτοί όμως είναι οι λίγοι. Κάποιοι που τους μέτρησαν βρήκαν ότι είναι το 2,26%, μόνο!

Οι άλλοι, η πλειοψηφία, υπέδειξαν αυτό που ονομάζουμε μαζικό ηρωισμό και διάθεση θυσίας, που διαλύει τα πολλά «εγώ» και δημιουργεί ένα μεγάλο «εμείς» έτοιμο να πυρπολήσει και να πυρποληθεί για ένα μεγάλο σκοπό.

Και η Ελλάδα των αντιλαϊκών μέτρων, της ανεργίας, της επιστημονικής μετανάστευσης των Ελλήνων, η Ελλάδα που δεν έχει παρόν και δεν φαίνεται να έχει και μέλλον χρειάζεται όσο ποτέ το πνεύμα του Πολυτεχνείου! Χρειάζεται όσο ποτέ άλλοτε να επαναπροσδιορίσει τις έννοιες  «Δημοκρατία», «Ελευθερία», «Παιδεία», «Πατριωτισμός»!

Η γενιά του Πολυτεχνείου προσπάθησε τότε με τους αγώνες της να αποκαταστήσει τη Δημοκρατία! Τα κατάφερε; Ξέρουμε όλοι την πικρή αλήθεια!

Επιτρέψαμε να πάνε χαμένες οι θυσίες εκείνων των παιδιών, επιτρέψαμε να πάνε χαμένες οι θυσίες όλων των γνήσιων πατριωτών, των αγαθών αγωνιστών και εκείνου του αγώνα και του κάθε αγώνα για ελευθερία, δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια!

Ας ελπίσουμε κάποτε να έρθει ο καιρός να αποκατασταθεί το δίκιο!