Μουσεία του κόσμου

Μουσεία του κόσμου
Τα μουσεία δε στεγάζονται μόνο σε κτίρια που χτίστηκαν ειδικά γι’ αυτό τον σκοπό. Πολλά μουσεία αρχικά ήταν σπίτια (όπως το Μουσείο Μπενάκη) ή παλάτια ( όπως το Ερμιτάζ, το παλάτι του Τσάρ…
Μετάβαση σε αυτό το Sway

 



Λήψη αρχείου



Λήψη αρχείου

Πολλαπλασιασμός δεκαδικών αριθμών



Λήψη αρχείου

Επιχειρηματολογικό κείμενο

«Μόλις ξεκίνησε να πάει παιδικό σταθμό, το παιδί μου βρίζει, για την ακρίβεια άρχισε σταδιακά να βρίζει. Πού τα ακούει αυτά τα λόγια; Εμείς στο σπίτι μας δεν μιλάμε έτσι!»: η μαμά του 4χρονου Δημήτρη που μας περίγραφε στο πάρκο το πρόβλημα με την «κακιά συνήθεια» του γιου της ήταν και στενοχωρημένη και θυμωμένη – και με το παιδί και με τις παιδαγωγούς του σταθμού και με όλους όσοι αποτελούν την κακή λεκτική επιρροή του μικρού. «Δεν ξέρω τι να κάνω! Να παρέμβω την ώρα που ξεστομίζει την απρεπή λέξη ή να το προσπερνώ γιατί στην τελική παιδί είναι, τόσα ακούει γύρω του;» αναρωτιόταν η φίλη μας.

Πηγή: https://www.talcmag.gr/psixologia/paidi-vrizei/

Μια μητέρα εκφράζει τον προβληματισμό της για ένα πρόβλημα συμπεριφοράς του παιδιού της. Η παιδοψυχολόγος της απαντάει. Βρες ποια από τα παρακάτω επιχειρήματα μπορεί να χρησιμοποιήσει στην προσπάθειά της να τη βοηθήσει.

Τα παιδιά συνήθως χρησιμοποιούν κακές λέξεις:

  • Επειδή τις άκουσαν στο σπίτι.
  • Γιατί με αυτόν τον τρόπο πετυχαίνουν καλύτερη επικοινωνία.
  • Επειδή θέλουν να αποδείξουν ότι είναι μεγάλοι, χρησιμοποιώντας το λεξιλόγιο των ενηλίκων.
  • Αφού με αυτόν τον τρόπο προσπαθούν να προκαλέσουν το ενδιαφέρον των γονιών τους.
  • Γιατί με αυτό τον τρόπο πλουτίζουν το λεξιλόγιό τους.
  • Γιατί θέλουν να μιμηθούν τ’ άλλα παιδιά.

Γράψε σε σύντομο κείμενο τη δική σου άποψη χρησιμοποιώντας αιτιολογικές προτάσεις.

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

Επεξεργασία κειμένου ‘Η απρόσκλητη»

Επεξεργασία κειμένου

  • Πού εξελίσσεται η ιστορία;
    ………………………………………………………………………………………………………..
    Το περιστατικό είναι σημερινής ή προγενέστερης εποχής και πού το καταλαβαίνεις;
    …………………………………………………………………………………………………………………………

………………………………………………………………………………………………………………………………………
………………………………………………………………………………………………………………………………………

………………………………………………………………………………………………………………………………………

………………………………………………………………………………………………………………………………………

……………………………………………………………………………………………………………………………………

………………………………………………………………………………………………………………………………………

……………………………………………………………………………………………………………………………………

  • Περίγραψε τον κύριο Χριστόφορο.
    …………………………………………………………………………………………………………………………

……………………………………………………………………………………………………………………………………
………………………………………………………………………………………………………………………………………

…………………………………………………………………………………………………………………………
ποιο είναι το «κεντρικό» πρόσωπο της ιστορίας;
…………………………………………………………………………………………………………………………

  • Ποιο πρόβλημα δημιουργήθηκε;
    …………………………………………………………………………………………………………………………

………………………………………………………………………………………………………………………………………
………………………………………………………………………………………………………………………………………

………………………………………………………………………………………………………………………………………

  • Ποια ήταν η λύση;
    …………………………………………………………………………………………………………………………

………………………………………………………………………………………………………………………………………

  • Γιατί ο δάσκαλος είπε ότι η λύση που πρότεινε ο Λευτέρης είναι ευφυής;
    …………………………………………………………………………………………………………………………

………………………………………………………………………………………………………………………………………
………………………………………………………………………………………………………………………………………

………………………………………………………………………………………………………………………………………

  • Χαρακτήρισε τον δάσκαλο;
    …………………………………………………………………………………………………………………………

………………………………………………………………………………………………………………………………………
………………………………………………………………………………………………………………………………………

………………………………………………………………………………………………………………………………………

………………………………………………………………………………………………………………………………………

………………………………………………………………………………………………………………………………………
………………………………………………………………………………………………………………………………………

………………………………………………………………………………………………………………………………………

Σου έχει τύχει κάποιο παρόμοιο γεγονός στην τάξη;
Ή κάποιο διασκεδαστικό γεγονός στην τάξη; Γράψε μας τη δική σου ιστορία.

 

Η απρόσκλητη

Η ΑΠΡΟΣΚΛΗΤΗ

 

Μια μύγα καλοθρεμμένη, ζωηρή και φλύαρη, τρύπωσε στην τάξη, την ώρα της Αριθμητικής. Στροβιλίστηκε στον αέρα σαν έμπειρη, γυμνασμένη χορεύτρια, και περπάτησε κάπου ανάμεσα στις στεριές και στις θάλασσες της Αφρικής, στον χάρτη του κόσμου, που κρεμόταν  αντίκρυ μας, στον τοίχο. Μετά, βολτάρισε στο ταβάνι, τραγουδώντας ανέμελα, στάθηκε μια στιγμούλα πάνω στις κιμωλίες και πέταξε ως την έδρα να ξεκουραστεί και ν’ απολαύσει τις μαρτιάτικες ηλιαχτίδες που έμπαιναν από την τζαμαρία του μεγάλου παραθύρου….

Ο δάσκαλος μας έγραφε νούμερα στον πίνακα και δεν την πήρε χαμπάρι. Ευτυχώς! Γιατί ο κύριος Χριστόφορος, με το μπλε ξεθωριασμένο παντελόνι, τα στρογγυλά συρμάτινα γυαλάκια και το μουστάκι, δεν αστειευόταν. Αυστηρός και λιγόλογος, δε χάριζε κάστανα σε κανέναν. Ποιος να τολμήσει να τον διακόψει, όταν έλυνε προβλήματα; Θα του τράβαγε τ’ αυτιά, χωρίς δεύτερη κουβέντα. Νομίζεις πως θα ‘κανε χατίρι στο ζουζούνι, που λιαζόταν αναιδέστατα, στρογγυλοκαθισμένο στο βαθμολόγιο; Κάποιον τρόπο θα σοφιζόταν να το τιμωρήσει.

Για μας, τα παιδιά της πέμπτης Δημοτικού, όμως, η παρουσία της μύγας ήταν πολύ σπουδαίο γεγονός.
Πρώτη την είδε η Μαρία, με τις κοτσίδες, που τη λέγαμε κορίτσι-ράδιο, γιατί δεν μπορούσε να φυλάξει μυστικό, και σκούντησε τη διπλανή της. Εκείνη το ψιθύρισε στα παιδιά του πίσω θρανίου, του λόγου τους πιο πέρα, κι έτσι, σε λίγο, είχαμε παρατήσει όλοι τους αριθμούς και παρακολουθούσαμε τα σκέρτσα της απρόσκλητης επισκέπτριας, που στριφογύριζε, βουΐζοντας, ανάμεσα στα κεφάλια και στους ώμους μας.

Και πήγε η αφιλότιμη και θρονιάστηκε στο τετράδιο του Λευτέρη του χοντρού, με τις φακίδες στα μάγουλα, τη στιγμή ακριβώς που ο κύριος Χριστόφορος είχε τελειώσει τα γραψίματα και στράφηκε προς το μέρος μας, ρωτώντας:
– Ποιος θα μου πει, τώρα δυο δεκαδικούς αριθμούς;
– Η μύγα, μουρμούρισε κάπως δυνατά ο Λευτέρης, βλέποντας τη φτερωτή μουσαφίρισσα να περπατάει μπροστά του.
– Τι λες, βρε; Φώναξε ο δάσκαλος και τινάχτηκε σαν να τον χτύπησε ηλεκτρικό ρεύμα. Η μύγα; Ποια μύγα θα μου πει τους δεκαδικούς; Χωρατεύεις, ενώ εγώ ιδρώνω να σας μάθω γράμματα; Έλα δω γρήγορα.
– Να σας εξηγήσω…, προσπάθησε να δικαιολογηθεί σαστισμένο το παιδί.
– Να μην εξηγήσεις τίποτα. Πάρε τη σάκα και τα βιβλία σου κι έλα μαζί μου στο γραφείο του διευθυντή, πρόσταξε θυμωμένος ο κύριος Χριστόφορος.
– Μα δε φταίει, ψιθύρισα.
– Ναι, ναι, δε φταίει…, ακούστηκαν και μερικοί άλλοι.
– Σιωπή, εσείς, μας αποπήρε. Δε χρειάζομαι δικηγόρους.

Ε, λοιπόν, την ώρα που μάζευε τα πράγματά του ο Λευτέρης, έγινε τα’ αναπάντεχο. Η μύγα, που έβοσκε στο πάτωμα, χαμένη στο δάσος των ποδιών μας, ξαναβρήκε στο δρόμο της, βγήκε στην επιφάνεια κι άρχισε πάλι τις τρέλες. Έκανε τούμπες, ζωγράφισε καμπύλες κι ευθείες αόρατες, σκαρφάλωσε στο σύρμα της λάμπας, ψηλά στη μέση της αίθουσας, και μετά βούτηξε στο κενό σαν τους αλεξιπτωτιστές, κι άραξε στη μύτη του δασκάλου. Εκείνος την έδιωξε με την ανάστροφη του χεριού του, μα του λόγου της χώθηκε στο μουστάκι του. Την απομάκρυνε, ρίχνοντας τις άγριες ματιές και μορφάζοντας μ’ αποστροφή. Αλλά το ζουζούνι, το βιολί του. Δεν εννοούσε να ξεκολλήσει. Φτερούγισε μια στιγμούλα και προσγειώθηκε στο σβέρκο του.
– Να την …, είπαμε μ’ ένα στόμα. Γι’ αυτή τη μύγα θέλαμε να διαμαρτυρηθούμε. Μας ενοχλεί και δε μας αφήνει να προσέξουμε το μάθημα που αγαπάμε…
– Πώς μπήκε στην τάξη;
– δεν ξέρουμε. Ξαφνικά την είδαμε.
– Πρόκειται περί σιχαμερού εντόμου, αποφάνθηκε με πολλή σοβαρότητα ο κύριος Χριστόφορος. Αλλά θα τις δείξω εγώ!
– Με μένα τι θα γίνει; Βρήκε την ευκαιρία να ρωτήσει ο Λευτέρης.
– Εσύ να κάτσεις στη θέση σου και να μη μιλάς, του απάντησε, καθώς άνοιγε το συρτάρι του στην έδρα κι έβγαζε μιαν εφημερίδα, που δίπλωσε στα δύο.
– Θα τη σκοτώσετε, καλέ; Μουρμούρισε η Χριστίνα του τρίτου θρανίου, βλέποντας τις προετοιμασίες του.
– Συγχωρήστε την, πρότεινε η Αγγέλα, που ο πατέρας της ήταν αριστερός ψάλτης στην εκκλησία του προφήτη Δανιήλ.
– Να την συγχωρήσω; Απόρησε του λόγου του και συνοφρυώθηκε. Μας αναστάτωσε, παραλίγο να τιμωρήσω άδικα τον συμμαθητή σας, είχε το θράσος να με ενοχλήσει προσωπικά, και θες να τη συγχωρήσω; Ποτέ.

Και δίχως να χάσει καιρό, βάλθηκε να γυρίζει δω κι εκεί, να ψάχνει, ν’ αγωνίζεται, για να εντοπίσει τη μύγα. Τη είδε που έφτιαχνε την τουαλέτα της στο τζάμι, και χαμογέλασε θριαμβευτικά. Ζύγωσε προσεκτικά, σήκωσε την εφημερίδα του και την κατέβασε με δύναμη, για να της καταφέρει θανάσιμο πλήγμα. Χαμένος κόπος. Του ξέφυγε.
– Στην πόρτα πήγε, φώναξε η Μαρία.
– Τώρα σεργιανίζει στον πίνακα, είπε ο Μιχάλης, που τα μαλλιά του μοιάζανε με τα’ αγκάθια του σκαντζόχοιρου.
– Έχει πολυεδρικούς οφθαλμούς και μ’ αντιλαμβάνεται εγκαίρως… έλεγε κατακόκκινος από τον θυμό του ο κύριος Χριστόφορος, τρέχοντας σαν τον κυνηγό από τη μια στην άλλη άκρη, για να τη γραπώσει.
– Πολλά τα μάτια της μύγας, ειρωνευόταν ο Λευτέρης.
– Όμως κι εγώ τα’ χω τετρακόσια, κοκορευόταν ο δάσκαλος.
– Βάζεις στοίχημα ότι θα του γλιτώσει; Με ρώτησε ο Σάκης ο διπλανός μου.
– Α, μπα…, κοντράρισα. Είναι πεισματάρης και θα τα καταφέρει.
– Αν τη σκοτώσει, θα σου χαρίσω δυο γκαζάκια.
– Κι αν του ξεφύγει;
– Θα μου δώσεις τέσσερα.
– Γιατί τέσσερα; Ρώτησε ο Μάριος του πίσω θρανίου, που άκουγε το διάλογο. Πας να τον ξεγελάσεις;
– Και πόσα να μου δώσει;
– Δύο… Δε σου φτάνουνε;
– Εντάξει, μουρμούρισε.

Στο μεταξύ, ο κύριος Χριστόφορος συνέχιζε τον αγώνα απτόητος. Πότε πηδούσε στην έδρα, πότε χτυπούσε με την εφημερίδα τον τοίχο ή έσκυβε στο πάτωμα. Τι κι αν ίδρωνε κι αν ξεΐδρωνε; Η μύγα συνέχιζε το τραγούδι και δεν εννοούσε να σταθεί σε μια γωνιά, για να υποστεί τις συνέπειες των πράξεων της.
– Κύριε, να σας βοηθήσουμε; Πρότεινε η Μαρία.
– Όχι, όχι…, αρνήθηκε.

Και τότε σηκώθηκε ο Λευτέρης.
– Κύριε, να σας πω κάτι;
– Τι θέλεις; Τον ρώτησε ο δάσκαλος και κοντοστάθηκε.
– Γιατί δεν ανοίγουμε το παράθυρο να φύγει;
– Ε, ψιθύρισε μ’ αμηχανία.
– Λέω, καλύτερα δεν είναι να ανοίξουμε την τζαμαρία για να φύγει;

Έκανε μερικές γκριμάτσες ο κύριος Χριστόφορος, καθώς σκεφτόταν την κουβέντα του κι αποφάσισε:
– Ας γίνει έτσι. Γιατί, ομολογώ πως η σκέψη σου είναι ευφυής.

Λοιπόν, τεντώσαμε τα τζάμια, κι η μύγα με τα πολλά μάτια γυρόφερε μια στάλα, λες κι ήθελε να μας αποχαιρετίσει, και μετά χάθηκε…

Από τη συλλογή « Τα χάρτινα καράβια», του Σπύρου Γ.  Τσίρου

 

Επιχειρηματολογικό κείμενο

Δίνεται το κείμενο

 

  • Στο σχολείο μας διδάσκουν ιστορία, γεωγραφία, γραμματική, μαθηματικά. Σε τι μας χρησιμεύουν όλα αυτά;
  • Μα, ακριβώς αυτές είναι μερικές γνώσεις που είναι απαραίτητες για τη ζωή μέσα στην κοινωνία και σου χρειάζονται για να κατανοήσεις τους ανθρώπους γύρω σου και τον κόσμο που είναι φτιαγμένος. Αυτά που μαθαίνεις στο σχολείο είναι γενικές γνώσεις, όπως λέμε.
  • Τα μαθηματικά όμως δε μου αρέσουν! Δε χρησιμεύουν σε τίποτα.
  • Τα χρειάζεσαι, παρ’ όλα αυτά, για να ξέρεις να κάνεις αριθμητικές πράξεις, να μετράς τα χρήματα σου, να αγοράζεις τα ρούχα σου και να πηγαίνεις σινεμά. Και εξάλλου, αν δεν υπήρχαν τα μαθηματικά, οι μηχανικοί δε θα μπορούσαν να κατασκευάσουν τις γέφυρες, τα αεροπλάνα και τα αυτοκίνητα. Οι θετικές επιστήμες, τα μαθηματικά, η φυσική, η χημεία, η βιολογία κτλ. Συγκαταλέγονται στις γνώσεις που είναι απαραίτητες για να κατανοήσεις τον κόσμο. Καθετί που σε περιβάλλει είναι προϊόν των μεγάλων ανακαλύψεων. Για να κατανοήσεις το σύμπαν, τον τρόπο που αυτό λειτουργεί, από το μέγιστο μέχρι το απειροελάχιστο…

Jerome Clement
Συζητώντας με την κόρη μου για τον πολιτισμό,
εκδ. Μεταίχμιο

    Διάβασε το κείμενο και…

  • Ανάμεσα σε ποιους νομίζεις ότι γίνεται η συζήτηση;
    …………………………………………………………………………………………………………
    ………………………………………………………………………………………………………..
  • Για ποιο θέμα εκφράζονται επιχειρήματα στον παραπάνω διάλογο:
    ( κύκλωσε το σωστό)
    Πρόταση εισαγωγής νέων μαθημάτων.
    Πόσο σημαντικό εφόδιο είναι η μόρφωση σε κάθε άνθρωπο.
    Η σημασία των μαθηματικών στη ζωή μας.
  • Η μαθήτρια δηλώνει πως τα μαθηματικά δε χρησιμεύουν σε τίποτα, χωρίς να διατυπώνει συγκεκριμένα επιχειρήματα. Με ποια επιχειρήματα θα μπορούσε να υποστηρίξει τη γνώμη της;
    ……………………………………………………………………………………………
    ……………………………………………………………………………………………
    ……………………………………………………………………………………………
    ……………………………………………………………………………………………
    ……………………………………………………………………………………………
    ……………………………………………………………………………………………
  • Πρόσθεσε ακόμα τρία επιχειρήματα σε αυτά που αναφέρονται στον διάλογο για τη χρησιμότητα των μαθηματικών. Χρησιμοποίησε υποθετικές προτάσεις.