Μαθήματα

Υπάρχουν χέρια που φυτεύουν ένα δέντρο
και άλλα χέρια που του βάζουνε φωτιά
υπάρχουν χέρια που σαν πέσεις σε σηκώνουνε ξανά
σίγουρα θα `χεις συναντήσει δύο χέρια σαν κι αυτά

Υπάρχουν χέρια που πατάνε την σκανδάλη
και άλλα χέρια που προσφέρουν γιατρειά
υπάρχουν χέρια που χτυπάνε χέρια αλύπητα σκληρά
ίσως μια μέρα συναντήσεις δύο χέρια σαν κι αυτά

Υπάρχουν χέρια που έχουν μάθει να σου δίνουν
και άλλα χέρια που ζητάνε μοναχά
υπάρχουν χέρια που τις νύχτες σε χαϊδεύουν στοργικά
σίγουρα θα `χεις συναντήσει δύο χέρια σαν κι αυτά

Υπάρχουν χέρια που απ’ το άδικο έχουν σφίξει
έχουνε σφίξει και έχουν γίνει μια γροθιά
και μ’ άλλα χέρια έχουν σμίξει για να σβήσουν τη φωτιά
ίσως τα χέρια τα δικά μας να `ναι χέρια σαν κι αυτά

Βλέπω κι απόψε εδώ μέσα κάτι χέρια
χειροκροτάνε και μας δίνουνε χαρά
θα `θελα λίγο να σηκώσουμε τα χέρια μας ψηλά
να τραγουδήσουμε παρέα με δυο χέρια σαν κι αυτά

Μουσική Τατιάνα Ζωγράφου
Στίχοι Κώστας Μάγος

Μπάλα με χίλια χρώματα ας είναι η αυλή μας
λογιών λογιών αρώματα ας έχει το φιλί μας
ο ένας στου άλλου την αυλή να λέμε καλημέρα
να μοιραστούμε την ζωή κι είναι η ζωή μια μέρα

κουβάρι να γινόμαστε μπλεγμένο μπερδεμένο
και να ξετυλιγόμαστε σε κόσμο αλλαγμένο
ο ένας στου άλλου την αυλή να λέμε καλημέρα
να μοιραστούμε την ζωή κι είναι η ζωή μια μέρα

ανάκατα τα χρώματα όπως και τα λουλούδια
ανάκατα στο στόμα μας όλα μας τα τραγούδια
ο ένας στου άλλου την αυλή να λέμε καλημέρα
να μοιραστούμε την ζωή κι είναι η ζωή μια μέρα

Μουσική: Παναγιώτης Μάργαρης Στίχοι: Γιάννης Πανουτσόπουλος
Ερμηνεία: Αποστόλης Ψυχράμης, Παιδική Χορωδία Δ. Τυπάλδου
Κοίτα καλά μέτρα ξανά ψάξε να βρεις την αλήθεια
Αν κουραστείς αν φοβηθείς ζήτα βοήθεια.
Πάμε λοιπόν σαν παιχνίδι παλιό
τρέχει η ζωή και μας παίζει κρυφτό
Θέλεις το φως, το γυρεύω κι εγώ πάμε λοιπόν.
Μην αφεθείς να κοιμηθείς στην αγκαλιά μιας οθόνης
Τέτοιο καιρό φέρνει σωρό σύννεφα σκόνης.
Πάμε λοιπόν σαν παιχνίδι παλιό τρέχει η ζωή και μας παίζει κρυφτό
Θέλεις το φως, το γυρεύω κι εγώ πάμε λοιπόν.
*

Στίχοι: Χρίστος Γ. Παπαδόπουλος **
Μουσική: Δημήτρης Μαρκατόπουλος **
Οπτικοποίηση: Στέλλα Δενδηλιάρη **
Από το βιβλίο – cd: ΤΟ ΦΤΕΡΟ ΤΟΥ ΔΡΑΚΟΥ *
Εκδόσεις: Μικρή Άρκτος **

Στα νερά της πηγής ένας βάτραχος
λυπημένος, βαρύς και ατάραχος.
Ποιος να ξέρει τι να σκεφτότανε
κι αν στον κόσμο κανείς τον νοιαζότανε!
Ποιο ραβδί μαγικό να τον άγγιξε
και ποτέ την ψυχή του δεν άνοιξε.
Το ποτάμι μπροστά του αγνάντευε.
Τι του έφερα δώρο δεν μάντευε.

Από μένα με αγάπη,
απ’ τα βάθη της καρδιάς,
πάρε τούτο το φιλάκι
κι όταν γίνεις βασιλιάς,
μην ξεχάσεις τα παιδιά
που κοιμούνται στα παγκάκια
και ξυπνάνε βατραχάκια.

Η αγάπη τον κόσμο ανάστησε
κι ένα νούφαρο πλάι του βλάστησε.
Το ποτάμι ξανά πίσω γύρισε,
στην πηγή που η άνοιξη μύρισε.
Παραμύθια κι αλήθεια μπλεχτήκανε
και τα μάγια της νύχτας λυθήκανε.
Μια ευχή στο αυτί του ψιθύρισα,
άνοιξα αγκαλιά και τον φίλησα.

Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Στίχοι: Άκος Δασκαλόπουλος

Κι αν τα μάτια σου δεν κλαίνε,
έχουν τρόπο και μου λένε,
για τον πόνο που πονούν.
Μ’ ένα βλέμμα λυπημένο,
πρωινό συννεφιασμένο,
για την άνοιξη ρωτούν.
Με κοιτάζουν, μου μιλούνε κι απορούν,
αχ, τα μάτια σου.
Για τα όνειρα που κάνανε ρωτούν,
αχ, τα μάτια σου.
Μάτια παραπονεμένα,
μάτια που είσαστε για μένα,
θάλασσες υπομονής.
Με κλωστούλες ασημένιες,
πλέκω τις κρυφές σας έννοιες
σε τραγούδι της ζωής.
Με κοιτάζουν, μου μιλούνε κι απορούν,
αχ, τα μάτια σου.
Για τα όνειρα που κάνανε ρωτούν,
αχ, τα μάτια σου!!!!!