Με αφορμή την πρόσκληση του ΕΕΕΕΚ Ξάνθης στη δράση «Αυτό που μας ενώνει… πάει πάρκο», στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας Ατόμων με Αναπηρία, υλοποιήσαμε μια ομαδική καλλιτεχνική δραστηριότητα με τη χρήση φυσικών υλικών. Η δράση αυτή είχε ως
βασικούς στόχους την ενίσχυση της επαφής των μαθητών με το φυσικό περιβάλλον, την ανάπτυξη συνεργατικών δεξιοτήτων και την καλλιέργεια της δημιουργικότητας μέσα από μια βιωματική, συμμετοχική διαδικασία.
Αρχικά, έγινε συζήτηση με τους μαθητές σχετικά με τη σημασία της ημέρας και το περιεχόμενο της δράσης, ώστε να κατανοήσουν το συμβολικό πλαίσιο μέσα στο οποίο θα εργαστούν. Ακολούθησε καταιγισμός ιδεών, κατά τον οποίο τα παιδιά πρότειναν θέματα,
μοτίβα και εικαστικές λύσεις για το τελικό έργο. Παράλληλα σχεδίασαν προκαταρκτικά σκίτσα, τα οποία μας βοήθησαν να διαμορφώσουμε το τελικό καλλιτεχνικό πλάνο. Το σχέδιο που επιλέχθηκε απεικόνιζε δύο πάρκα ενωμένα με μια γέφυρα, έναν συμβολικό σύνδεσμο ανάμεσα σε δύο διαφορετικούς κόσμους, όπου όλοι οι άνθρωποι συνυπάρχουν χαρούμενοι και αρμονικά.
Στη συνέχεια, οι μαθητές συμμετείχαν ενεργά στη συλλογή φυσικών υλικών από το πάρκο στον εξωτερικό χώρο του σχολείου. Κάθε παιδί είχε ένα μικρό δοχείο, το οποίο κλήθηκε να γεμίσει με φύλλα, κλαδιά, πέτρες, χώμα και άλλα φυσικά στοιχεία. Αφού συγκεντρώθηκε
επαρκής ποσότητα υλικού, αυτά ταξινομήθηκαν ανά κατηγορία, διαδικασία που συνέβαλε στην ανάπτυξη δεξιοτήτων οργάνωσης, ταξινόμησης και παρατήρησης. Το πιο δημιουργικό στάδιο της δράσης ξεκίνησε με τον σχεδιασμό του βασικού περιγράμματος του έργου πάνω στο χαρτόνι, με τη δική μας υποστήριξη. Στη συνέχεια τα παιδιά κλήθηκαν να επικολλήσουν προσεκτικά τα φυσικά υλικά, συνθέτοντας ένα πολυεπίπεδο κολάζ. Στο τελικό στάδιο, προστέθηκαν λεπτομέρειες με μαρκαδόρους, όπως έντομα και ένα ποτάμι, ενώ δημιουργήθηκε και ένα πλαίσιο-κορνίζα από φύλλα, που ολοκλήρωσε αισθητικά το έργο.
Η δράση αυτή αποδείχθηκε ιδιαίτερα ουσιαστική, καθώς καλλιέργησε το πνεύμα συνεργασίας, ενίσχυσε την επαφή των μαθητών με τη φύση και προώθησε το αίσθημα ενότητας και αποδοχής της διαφορετικότητας. Το πάρκο, ως κεντρικό εικαστικό σύμβολο, μετατράπηκε σε σημείο αναφοράς για την πολυφωνία και την ποικιλομορφία: διαφορετικά χρώματα, διαφορετικά υλικά, διαφορετικά «μονοπάτια» που συνδυάστηκαν αρμονικά σε ένα κοινό έργο.
