Kοινωνιολογία και μουσική εκπαίδευση

Η κοινωνιολογία δεν εξετάζει μόνο το ποιες κοινωνικές ομάδες παράγουν, διανέμουν και καταναλώνουν τα αγαθά, αλλά και τι σημαίνουν αυτά τα αγαθά για το άτομο. Μια βασική πτυχή της κοινωνιολογίας της μουσικής είναι να εξετάσει την κοινωνική οργάνωση των μουσικών πρακτικών και την κοινωνική κατασκευή του μουσικού νοήματος. Τα μουσικά υλικά πρέπει να συνδεθούν με τέτοιο τρόπο ώστε να γίνουν αντιληπτά στον ακροατή. Όταν ο ακροατής έχει προηγούμενη μουσική εμπειρία υπάρχει και εξοικείωση. Εάν ο ακροατής γνωρίζει μία μουσική κουλτούρα μπορεί να αντιληφθεί τις αποχρώσεις των τραγουδιών και μπορεί να νιώσει πως τα τραγούδια της συγκεκριμένης κουλτούρας εκφράζουν τα συναισθήματα του· αισθάνεται πως ταυτίζεται με τη μουσική (Green, 1999). Τις περισσότερες φορές σε μία τάξη το μείγμα των μαθητών είναι ανομοιογενές· διαφορετικές κοινωνικές τάξεις, εθνικότητες κ.α. Ο καθηγητής μουσικής πρέπει να διατηρήσει έντονο το ενδιαφέρον όλων των μαθητών κατά τη διάρκεια του μαθήματος. Σύμφωνα με το σχήμα 1 (Green, 1988 in: Green, 1999, p.163), ανάλογα με το τραγούδι που μπορεί να ακούσουν οι μαθητές, κάποιοι θα αισθανθούν όμορφα και κάποιοι άσχημα. Τα συναισθήματα των μαθητών δεν είναι έμφυτα, αλλά έχουν να κάνουν με το κοινωνικό υπόβαθρο τους. Οι μαθητές έχουν τις δικές τους επιθυμίες σε σχέση με τη μουσική, όπου πολλές φορές υιοθετούν και σύμβολα κοινωνικής ταυτότητας από μουσικές κουλτούρες (Green, 1999). Η μουσική επηρεάζει τον πολιτισμό (Kelly, 2002). Ένα μουσικό κανάλι παρουσιάζοντας καλλιτέχνες μπορεί να επηρεάσει την κουλτούρα των ατόμων και ιδιαίτερα των μαθητών (ντύσιμο, κούρεμα – χτένισμα μαλλιών, κ.α.) (Kelly, 2002). Το μάθημα της μουσικής μπορεί να βοηθήσει στην κοινωνικοποίηση των μαθητών, ώστε όλοι μαζί να φτιάξουν, ας μου επιτραπεί ο όρος, μια καινούργια ομάδα (Kelly, 2002). Πολλές φορές ένα μέρος των μαθητών είναι αποξενωμένο από το σώμα των μαθητών της τάξης καθώς μπορεί να προέρχονται, για παράδειγμα, από άλλη κοινωνική τάξη σε σχέση με τους συμμαθητές τους. Το να συμμετέχει ένας μαθητής σε διάφορες ομάδες κατά τη διάρκεια των μαθημάτων, δίνει τη δυνατότητα στους μαθητές  να γνωριστούν καλύτερα και να μην υπάρχει το αίσθημα της αποξένωσης (μεταξύ των μαθητών).

  •  Kelly, S 2002, “A sociological Basis for music education”, International Journal of Music Education, pp. 40-49.
  • Green, L 1999, “Research in the Sociology of Music Education: some introductory concepts”, Music Education, Vol. 1, no. 4, pp. 159-169.

Αφήστε μια απάντηση