Πολιτικές vs Διαδικασίες

Αυτό που κάνουμε κάθε μέρα στο Σχολείο καθορίζεται από δύο βασικές παραμέτρους: τις ισχύουσες πολιτικές και τις αντίστοιχες εφαρμοστικές διαδικασίες. Και ενώ πολιτικές έχουμε πάντα, σπάνια συναντάμε σαφείς και απλές διαδικασίες εφαρμογής τους. Έτσι ακόμα και οι καλές πολιτικές δεν καταφέρνουν να εφαρμοστούν αποτελεσματικά (π.χ. η ευέλικτη ζώνη ή το δίκτυο βιβλιοθηκών) ενώ οι λιγότερο καλές μπορούν οδηγήσουν σε πλήρη σύγχυση (π.χ. οι πρόσφατες κρίσεις στελεχών).

Θα πρέπει να γίνει σαφές ότι αυτή η έλλειψη διαδικασιών αποτελεί έλλειμμα της ανώτερης διοικητικής ιεραρχίας: οι διοικητικές υπηρεσίες εντός του ΥΠΑΙΘ, οι Περιφερειακές και τοπικές Διευθύνσεις (ΠΕ & ΔΕ) αντί να επεξεργάζονται και να μετατρέπουν τις πολιτικές σε διαδικασίες, συνήθως λειτουργούν όπως οι χώροι αποθήκευσης και διανομής προϊόντων, τα γνωστά μας logistics: συγκεντρώνουν τα κείμενα πολιτικής (ΦΕΚ, κεντρικές εγκυκλίους) και τα διαβιβάζουν χωρίς ουσιαστική επεξεργασία στους τελικούς χρήστες (Δντές και εκπ/κούς). Τα αποτελέσματα τα ζούμε καθημερινά…

Στο «δια ταύτα»: είναι απαραίτητο η διοικητική ιεραρχία, πριν αποστείλει τα κείμενα πολιτικής στα σχολεία, να μοντελοποιεί τις διαδικασίες, ώστε να τις τεστάρει -τουλάχιστον- «στο χαρτί». Έτσι θα εντοπίζονται οι ασάφειες από νωρίς και θα αποφεύγεται η περιττή γραφειοκρατία. Και «επί του πρακτέου»: Ένα πολύ διαδεδομένο πρότυπο για τέτοια μοντέλα είναι το BPMN (Business Process Modelling Notation, Σημειογραφία Μοντελοποίησης Επιχειρησιακών Διαδικασιών).
Ως παράδειγμα ανεβάζω τη διαδικασία χορήγησης άδειας σε εκπ/κό:

https://blogs.sch.gr/dtyras/files/2023/08/220902-ΑΔΕΙΕΣ-BPMN.pdf