Από την ευθύγραμμη τροχιά στην τεθλασμένη

  Και από εκεί ξανά στο τεταρτοκύκλιο!!! Ο παραπάνω δρόμος «σπάει» σε δύο άλλους ευθύγραμμους που σχηματίζουν ορθή γωνία, με μήκη L1+L2=L=14πr, όπου το τμήμα ΑΒ είναι κατακόρυφο και το ΒΓ οριζόντιο.

Μήπως ήρθε η ώρα να συμφωνήσουμε;

Κάθε σύνθετη κίνηση στερεού (κίνηση που δεν μπορεί να μελετηθεί ως μεταφορική ή ως στροφική), έχουμε το δικαίωμα να την θεωρήσουμε ότι αποτελείται από επιμέρους απλές κινήσεις.

Η δύναμη Laplace σε τετράγωνο πλαίσιο.

 Σε ένα ομογενές οριζόντιο μαγνητικό πεδίο έντασης Β, βρίσκεται ένα οριζόντιο τετράγωνο μεταλλικό πλαίσιο, πλευράς ℓ, το οποίο διαρρέεται από ηλεκτρικό ρεύμα έντασης Ι, όπως στο σχήμα, όπου η ένταση του μαγνητικού πεδίου Β είναι παράλληλη στην πλευρά ΑΒ.

Ισορροπία με την επίδραση ζεύγους

Η ομογενής ράβδος ΑΒ βάρους w και μήκους l, είναι αρθρωμένη σε τοίχο στο άκρο της Α και ισορροπεί σε οριζόντια θέση με την επίδραση ενός ζεύγους δυνάμεων F1– F2, όπου η δύναμη F1 ασκείται στο μέσον Μ της ράβδου και έχει μέτρο F1=2w.

Η αλγεβρική τιμή και το μέτρο της δύναμης

Η ομογενής δοκός ΑΒ μάζας Μ, μπορεί να στρέφεται γύρω από άρθρωση στο άκρο της Α και ισορροπεί οριζόντια, όταν στο άκρο της Β κρέμεται μέσω ελατηρίου ένα σώμα Σ, μάζας m, ενώ συγκρατείται μέσω νήματος, το οποίο έχουμε δέσει στο σημείο Ρ, όπως στο σχήμα.

Ανελαστική ή πλαστική κρούση δύο ράβδων

Σε λείο οριζόντιο επίπεδο ηρεμούν δύο όμοιες οριζόντιες ομογενείς ράβδοι μήκους l=4m και μάζας m=3kg η καθεμιά. Σε μια στιγμή εκτοξεύουμε την ράβδο ΑΒ με αρχική ταχύτητα υ0=4m/s κάθετη προς την ράβδο ΓΔ, όπως στο σχήμα, οπότε τη στιγμή της κρούσης οι ράβδοι είναι κάθετες.

Όταν δεν έχουμε «μια στιγμούλα», αλλά δύο!

Μια ομογενής ράβδος ΑΒ συγκρατείται στη θέση (α), δεμένη στο μέσον της Μ με αβαρές νήμα ΜΟ (1ο ενδεχόμενο) ή καρφωμένη (πακτωμένη) σταθερά με αβαρή ράβδο ΜΟ, η οποία μπορεί να στρέφεται γύρω από το άκρο της Ο (2ο ενδεχόμενο).

Η κίνηση μιας ράβδου

Σε λείο οριζόντιο επίπεδο κινείται ελεύθερα μια λεπτή ομογενής οριζόντια ράβδος ΑΒ και στο σχήμα δίνονται οι ταχύτητες του άκρου Α και του σημείου Μ, όπου (ΟΜ)=(ΜΒ) κάποια στιγμή t1.