«

»

Ιαν 13 2013

Τα Κουνέλια που Φταίγανε για Όλα

Ακόμα και τα πιο μικρά παιδιά θυμούνται ότι ήτανε κάποτε μια οικογένεια κουνελιών που μένανε κοντά σε μια αγέλη λύκων. Οι λύκοι δήλωσαν ότι δεν τους άρεσε ο τρόπος ζωής των κουνελιών. (Οι λύκοι τη βρίσκανε πολύ με το δικό τους τρόπο ζωής, γιατί δε γινότανε να ζήσουνε διαφορετικά).

Μια νύχτα, κάμποσοι λύκοι σκοτώθηκαν από ‘να σεισμό, και για το σεισμό κατηγορήθηκαν τα κουνέλια, γιατί είναι γνωστό τοις πάσι ότι τα κουνέλια κοπανάνε το έδαφος με τις πίσω πατούσες τους προκαλώντας σεισμούς. Μια νύχτα άλλη, ένας απ’ τους λύκους σκοτώθηκε από ‘ναν κεραυνό, και πάλι κατηγορήθηκαν τα κουνέλια, γιατί είναι γνωστό τοις πάσι ότι όποιος τρώει μαρούλια προκαλεί μπουμπουνητά. Οι λύκοι απειλήσανε ότι θα εκπολιτίσουν τα κουνέλια αν δε συμμορφωνόντουσαν, και τα κουνέλια αποφάσισαν να μετακομίσουν σ’ ένα έρημο νησί. Τα άλλα ζώα όμως, που ζούσανε πολύ μακριά, τα κατακρίνανε τα κουνέλια και λέγανε: «Οφείλετε να μείνετε στον τόπο σας και να φανείτε γενναίοι. Ο κόσμος αυτός δεν είναι για φυγάδες. Αν σας επιτεθούν οι λύκοι, εμείς θα προστρέξουμε, γι’ αυτό να μην αμφιβάλετε καθόλου».

Έτσι, τα κουνέλια συνεχίσανε να ζούνε δυο βήματα απ’ τους λύκους, και μια μέρα έγινε μια τεράστια πλημμύρα και πνίγηκε μεγάλος αριθμός λύκων. Κατηγορήθηκαν τα κουνέλια γι’ αυτό, γιατί είναι γνωστό τοις πάσι ότι καροτοτσιμπολογάδες με μεγάλα αυτιά προκαλούν πλημμύρες. Οι λύκοι πέσανε πάνω στα κουνέλια, για το δικό τους καλό, και τα φυλάκισαν σε μια σκοτεινή σπηλιά, για τη δική τους προστασία.

Επειδή δεν ακουγόντουσαν πουθενά τα κουνέλια κάμποσες βδομάδες, τα άλλα ζώα απαίτησαν να μάθουν τι τους είχε συμβεί. Οι λύκοι απάντησαν ότι τα κουνέλια είχαν φαγωθεί κι αφού είχαν φαγωθεί, η υπόθεση ήταν καθαρά
εσωτερικό τους θέμα. Αλλά τ’ άλλα ζώα τους προειδοποίησαν ότι υπήρχε περίπτωση να ενωθούν εναντίον των λύκων, εάν εκείνοι δεν παρουσίαζαν επαρκή δικαιολογία για τη γενοκτονία των κουνελιών. Οι λύκοι, λοιπόν, τους παρουσίασαν τη δικαιολογία που ζήτησαν: «Προσπαθούσαν να φύγουν», είπανε, «κι ο κόσμος αυτός δεν είναι για φυγάδες».

Επιμύθιο: Τρεχάτε, μην το περπατάτε, στο κοντινότερο ερημικό νησί.

του Τζέημς Θέρμπερ, Μύθοι για την εποχή μας – Το άσπρο ελάφι (εκδόσεις Νεφέλη)

Top
 
Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων