Δημοτικό σχολείο Ποταμιάς Θάσου

Το σχολειό στην πλαγιά του Ψαριού

Η απώλεια στη ζωή του παιδιού

Ιαν 20207

Οι μικροί δημοσιογράφοι εν δράσει – έκδοση 12ου τεύχους ηλεκτρονικού περιοδικού

Δεκ 201921

Με μεγάλη χαρά σάς ενημερώνουμε για την έκδοση του ηλεκτρονικού περιοδικού που εκδίδουν τη φετινή χρονιά οι μαθητές του Τμήματος Ένταξης του σχολείου μας. Πρόκειται για ένα εθνικό πρόγραμμα eTwinning που έχει ως σκοπό την κινητοποίηση και την ενθάρρυνση μαθητών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες όσον αφορά στην παραγωγή γραπτού λόγου. Μπορείτε να διαβάσετε όλα τα άρθρα των μαθητών στη διεύθυνση που ακολουθεί:

https://schoolpress.sch.gr/specialreporters/?series=%cf%87%cf%81%cf%85%cf%83%ce%ac12

Όσοι από εσάς θέλετε να μας υποστηρίξετε έμπρακτα, μπορείτε να γίνετε ΣΥΝΔΡΟΜΗΤΕΣ εντελώς ΔΩΡΕΑΝ.

https://schoolpress.sch.gr/specialreporters/?p=345

 

Λίγα λόγια για το πρόγραμμα Οι μικροί δημοσιογράφοι εν δράσει 4:

Πρόκειται για ένα συνεργατικό πρόγραμμα. Μαθητές/τριες από το Δημοτικό Σχολείο Ποταμιάς Θάσου, από το 2ο Δημοτικό Σχολείο Τρικάλων, από το 9ο Δημοτικό Σχολείο Καστοριάς κι από το Δημοτικό Σχολείο Αφετών επικοινωνούν, συνεργάζονται, παίρνουν συνεντεύξεις, αρθρογραφούν δίνοντας πάντα τον καλύτερό τους εαυτό. Είναι το μοναδικό τέτοιου είδους πρόγραμμα που υπάρχει στην Ελλάδα.

Συνέντευξη από τη συγγραφέα, κ. Γιώτα Αλεξάνδρου

Δεκ 201921

Mε αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικής Κακοποίησης διαβάσαμε και επεξεργαστήκαμε ένα πάρα πολύ ωραίο βιβλίο, που λέγεται «Μόνο αν θέλω». Σε αυτό το βιβλίο ηρωίδα είναι η μικρή Έλλη, η οποία έχει ένα μεγάλο παράπονο από τους μεγάλους: Την αγκαλιάζουν και τη φιλούν χωρίς να ζητούν την άδειά της. Το βιβλίο αυτό μας άρεσε τόσο πολύ που αποφασίσαμε να πάρουμε μία συνέντευξη από τη συγγραφέα, κ. Γιώτα Αλεξάνδρου.

μονο

Στο βίντεο που ακολουθεί μπορείτε να ακούσετε τις ερωτήσεις που απήυθυναν οι μαθητές από το Τμήμα Ένταξης της Ποταμιάς Θάσου.

https://www.youtube.com/watch?v=RR1u1lOjMTM&t=2s

 

Ακολουθούν οι απαντήσεις της κ. Αλεξάνδρου.

1. Μένω στην Αθήνα.
2. Όχι, δεν έχω.
3. Είμαι νηπιαγωγός. Ναι, μου αρέσει γιατί η κάθε μέρα μπορεί να είναι παιχνίδι.
4. Δίνω τον καλύτερό μου εαυτό σε ό,τι κάνω, αγαπώ την αλήθεια, εκτιμώ την πραγματική φιλία και αναζητώ τη χαρά και την ομορφιά σε κάθε μου βήμα.
5. Στον ελεύθερο χρόνο μου συναντώ φίλους, βλέπω παραστάσεις και ταινίες, ταξιδεύω, διαβάζω βιβλία και γράφω.
6. Από μικρή είχα μια ιδιαίτερη σχέση με τις ιστορίες. Μου άρεσε να πλάθω παραμύθια και να τα παρουσιάζω στα παιδιά της γειτονιάς με αυτοσχέδιες κούκλες. Επίσημα, η συγγραφική μου πορεία ξεκίνησε με ένα θεατρικό έργο που έγραψα για την ομάδα ενός δημοτικού σχολείου. Το έργο αυτό ανέβηκε με ενθουσιασμό από τους μικρούς ηθοποιούς και κάποιος μου πρότεινε να το εκδώσω. Έτσι συνεχίστηκε το παιχνίδι με τις λέξεις και τις ιδέες ως ενήλικας πια.
7. Τα σουτζουκάκια με ρύζι.
8. Μου αρέσει το τσάι με άρωμα γιασεμί.
9. Έχω γράψει δεκατρία βιβλία.
10. Δύσκολη ερώτηση. Το καθένα το αγαπώ για άλλους λόγους. Θα ξεχώριζα, λόγω ιδιαίτερης ευαισθησίας σε συγκεκριμένα θέματα, τα βιβλία μου Φένια, η αγαπημένη των ήχων, Οι Νταήδες του Βυθού και ο Ρομπέν των Θαλασσών, Μόνο αν Θέλω και φυσικά το τελευταίο μου και αγαπημένο για πολλούς λόγους Όταν παίζαμε για τη νίκη, Καραγκιόζη μου.
11. Είναι πολλά τα βιβλία που αγαπώ. Ανάμεσά τους είναι Ο Μικρός Πρίγκιπας του A. Exypery, Η Μόμο του M. Ende, το Θαύμα του R.J. Palacio.
12. Δε θυμάμαι να σας πω ακριβώς. Έγραψα την ιστορία ένα καλοκαίρι, την άφησα στην άκρη και άρχισα να τη δουλεύω ξανά το επόμενο καλοκαίρι.
13. Τις όμορφες εικόνες της ιστορίας τις έχει αποδώσει με χιούμορ και φαντασία η βραβευμένη εικονογράφος Σάντρα Ελευθερίου.
14. Δεν ξέρω. Ήταν ιδέα της εικονογράφου ή του γραφίστα. Εσείς για ποιο λόγο λέτε;
15. Θα του έλεγα ό,τι και η Έλλη. Λάθος είναι οι αγκαλιές και τα φιλιά που μας κάνουν να νιώθουμε άβολα, ακόμα κι αν προέρχονται από αγαπημένα πρόσωπα. Δεν είναι αγένεια να λέμε όχι και να εκφράζουμε αυτό που θέλουμε με όμορφο τρόπο. Το σώμα μας είναι δικό μας και μόνο εμείς έχουμε δικαίωμα να το ορίζουμε. Να εμπιστευόμαστε το ένστικτό μας και να σεβόμαστε τις επιθυμίες μας. Να μην υποχωρούμε στην πίεση κανενός.
16. Θα τους έλεγα ό,τι και στα παιδιά. Να μην πιέζουν τα παιδιά τους να δέχονται ψυχαναγκαστικά τα φιλιά και τις αγκαλιές των άλλων στο όνομα της ευγένειας και των καλών τρόπων. Υπάρχουν κι άλλοι τρόποι για να δείξουν την εκτίμηση και την αγάπη τους αν το επιθυμούν. Να σέβονται το δικαίωμα των παιδιών να ορίζουν το σώμα τους από την αρχή της ζωής τους, γιατί μόνο τότε θα έχουν μια καλή σχέση με τον εαυτό τους και θα μάθουν να συνάπτουν υγιείς σχέσεις με τους άλλους μεγαλώνοντας. Και φυσικά να εμπιστεύονται το ένστικτο των παιδιών τους που συνήθως δεν κάνει λάθος.
17. Όταν ήμουν μικρή, υπήρχαν στιγμές που ένιωθα κι εγώ άβολα, όπως η Έλλη, και υπέμενα αγκαλιές και φιλιά από συγγενείς γιατί έπρεπε να ήμουν ευγενική. Έτσι, κάποια στιγμή, σε ανύποπτο χρόνο εμφανίστηκε στη φαντασία μου η Έλλη και μου έκλεισε το μάτι. «Σύμφωνη» ψιθύρισα και άρχισα να γράφω την ιστορία της.

Σας ευχαριστώ πολύ για τις ερωτήσεις σας, παιδιά. Σας εύχομαι καλές γιορτές! Να έχετε μια όμορφη χρονιά, με υγεία, χαρά, δημιουργία και ονειρεμένα ταξίδια της ψυχής και του νου μέσα και έξω από τα βιβλία!

Συνέντευξη από τον ιερέα Πατέρα Θωμά από τους μαθητές του Τμήματος Ένταξης

Δεκ 201917

Οι μαθητές από το Τμήμα Ένταξης της Ποταμιάς Θάσου είχαν τη χαρά να φιλοξενηθούν από τον Πατέρα Θωμά στον Ιερό Ναό Εισοδίων της Θετόκου. Ακολουθούν οι ερωταπαντήσεις:

Πότε αποφασίσατε να γίνετε ιερέας;

Αποφάσισα να γίνω ιερέας από πολύ μικρή ηλικία. Μπορώ να πω από τη δική σας περίπου ηλικία. Όταν από παιδί ερχόμουν σε αυτή εδώ την ηλικία καθημερινώς κι όχι μόνο τις Κυριακές. Ήθελα να βρίσκομαι πιο πολύ εδώ στην εκκλησία, παρά στο σπίτι μου και έξω στους δρόμους.

Γιατί αποφασίσατε να γίνετε ιερέας;

Ήθελα να γίνω ιερέας, γιατί αγαπούσα πάρα πολύ την εκκλησία, τον Χριστό, την Παναγία μας και όλους τους Αγίους. Αυτό που με γέμιζε ήταν η αγάπη που ένιωθα για τον χώρο της εκκλησίας. Μου φαινόταν κάτι πολύ οικείο και πολύ ζεστό. Ένιωθα σαν το σπίτι μου.

Πώς γίνεται κάποιος ιερέας; Τι σπουδάζει;

Πρέπει να έχει τουλάχιστον Δημοτικό, Γυμνάσιο και Λύκειο κι αν μπορεί να πάει και σε θεολογική σχολή μέσω πανεπιστημίου θα είναι ακόμη καλύτερα. Η ιεροσύνη είναι μία, αλλά υπάρχουν διαβαθμίσεις.

Τι αρμοδιότητες έχει ένας ιερέας;

Οι αρμοδιότητες ξεκινάνε πρωτίστως από το ναό και από τους ανθρώπους που απευθύνονται στην εκκλησία για βοήθεια. Ανά πάσα στιγμή μπορεί να χρειαστεί ο ιερέας να βοηθήσει ή να συμπαρασταθεί σε κάποιους συνανθρώπους τους. Η εκκλησία είναι ο Χριστός κι ο Χριστός είναι αγάπη. Έτσι, η εκκλησία πρέπει να δίνει αγάπη στους ανθρώπους κι αυτό σημαίνει πολλές ευθύνες. Επίσης, ο ιερέας διαχειρίζεται το αρχείο της εκκλησίας. Υπάρχει γραφειοκρατία που πρέπει να τηρεί και να φέρει εις πέρας. Υπάρχει το πρωτόκολλο, το βιβλίο γάμου, βαπτίσεων, κηδειών. Εκεί καταγράφονται όλα, όπως πχ και η αλληλογραφία.

Τι σας αρέσει περισσότερο στη δουλειά σας;

Μου αρέσουν όλα. Με τη μόνη διαφορά πως ποτέ δεν είδα την ιεροσύνη σαν δουλειά. Γιατί συνήθως στη δουλειά υπάρχει ένα συγκεκριμένο ωράριο και μετά σταματάς. Εγώ εδώ στον χώρο της εκκλησίας μπορώ να δουλεύω ακατάπαυστα, γιατί αγαπώ πολύ αυτό που κάνω. Εμένα εδώ με ευχαριστεί να ευρίσκομαι και να προσφέρω αυτό που μπορώ για την εκκλησία και για το σύνολο των ανθρώπων. Γιατί εκκλησία είμαστε όλοι εμείς ως σύνολο.

Ποιο είναι το πιο δύσκολο κομμάτι της δουλειάς σας;

Το δύσκολο έχει να κάνει με το θάνατο. Είναι πολύ δύσκολο όταν έχεις να ακολουθήσεις μια εξόδιο ακολουθία, δηλαδή μία ταφή, ενός νέου ανθρώπου. Γιατί όπως κι ο Χριστός μας έφυγε σε νεαρή ηλικία (33 χρόνων), υπάρχουν κι άλλοι νέοι άνθρωποι που λόγω ασθενείας ή λόγω κάποιου ατυχήματος πεθαίνουν. Είναι, λοιπόν, δύσκολο εκείνη τη στιγμή, γιατί δεν έχεις να αντιμετωπίσεις μόνο τη θλίψη απέναντι στη σωρό, αλλά έχεις να αντιμετωπίσεις και τους ανθρώπους της οικογενείας που είναι συντετριμμένοι και προσπαθείς να τους δώσεις κουράγιο.

Πώς λέγεται η εκκλησία στην οποία βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή;

Η εκκλησία μας είναι διυπόστατη, έτσι έχει δύο ονομασίες: Ιερός Ναός Εισοδίων της Θεοτόκου και Αγίου Χαραλάμπους. Γιατί όμως έχει δύο ονόματα; Γιατί κάτω από τη σημερινή μας εκκλησία υπήρχε ένας άλλος ναός, ο ναός του Αγίου Χαραλάμπους. Είχε χτιστεί το 1804. Επρόκειτο για έναν ιστορικότατο ναό, που κατ’ εμέ δεν έπρεπε να γκρεμιστεί. Ήταν ένα μέτρο και 20 εκατοστά πάνω από τη γη. Ήταν ένας περικαλής ναός με κυκλικά μαρμάρινα σκαλοπάτια. Όταν κατέβαινες τα πρώτα 6 σκαλοπάτια δεξιά και αριστερά πήγαινες στο γυναικωνίτη και μετά κατέβαινες στον κεντρικό ναό κάτω.

Θα μας πείτε λίγα λόγια για τη ζωή του Αγίου Χαραλάμπους;

Επρόκειτο για μία ζωή πολύ δύσκολη. Από παιδί που γεννήθηκε από ορθόδοξους και ευσεβείς γονείς ταλαιπωρήθηκε. Οι γονείς του πέθαναν σε μικρά ηλικία και έτσι έμεινε μόνος του. Και έπρεπε να παλέψει πολύ σκληρά. Όμως, θέλησε να κάνει σπουδαία πράγματα στη ζωή τους. Και περιουσία που είχε, την έδωσε σε ανθρώπους φτωχούς που είχαν ανάγκη, αλλά και μαρτύρησε για την πίστη του. Όλη του η ζωή ήταν ένα μαρτύριο. Στο τέλος αποκεφαλίστηκε.

Θα μας πείτε γιατί αφιερώθηκε ο Ναός μας στα Εισόδια της Θεοτόκου;

Ο ναός μας ονομάστηκε έτσι, γιατί κατεδαφίζοντας τον παλιό ναό, τον ιστορικό ναό του Αγίου Χαραλάμπους, ένιωσαν οι κάτοικοι του χωριού μας πως ανοίγει μια μεγάλη είσοδος και αυτή η είσοδος, η είσοδος της Υπεραγίας Θεοτόκου, μας συνοδεύει ακόμη και σήμερα. Ένιωσαν πως σε ένα μικρό χωριό έγινε κάτι σπουδαίο, έγινε ένας μεγάλος ναός, που δεν βρέθηκε, αλλά χτίστηκε. Χρειάστηκε περίπου 3 χρόνια για να ολοκληρωθεί ο ναός. Αυτά τα 3 χρόνια λειτουργούσαν στο εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη και έπειτα έγιναν τα Θυρανοίξια του νέου ναού.

Ένας μικρός θησαυρός στο βίντεο που ακολουθεί:

https://www.youtube.com/watch?v=VKqcMO3V9Uo

Βιωματικές δράσεις με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία

Δεκ 20198

Πρόσκληση σε ομιλία ενημέρωσης

Νοέ 201927

Τα Εισόδια της Θεοτόκου

Νοέ 201920

Μεγάλη γιορτή για την Χριστιανοσύνη μας, μεγάλη γιορτή και για το χωριό μας, μιας και πρόκειται για τον πολιούχο του. Μια τέτοια μέρα, λοιπόν, δεν μπορούσε να μας αφήσει ανεπηρέαστους. Μιλήσαμε για το τι γιορτάζουμε ακριβώς στις 21 Νοεμβρίου και κάναμε και μία πολύ ωραία κατασκευή για να στολίσουμε το δωμάτιό μας.

Λίγα λόγια για τα Εισόδια της Θεοτόκου:

Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, η συγκεκριμένη ημέρα είναι αφιερωμένη στην Υπεραγία Θεοτόκο. Οι γονείς της Παρθένου Μαρίας ήταν ο Ιωακείμ και η Άννα, οι οποίοι μέχρι τα βαθιά τους γεράματα δεν είχαν αποκτήσει παιδί. Υποσχέθηκαν, λοιπόν, στο Θεό πως αν τους χαρίσει ένα παιδάκι, μόλις γίνει τριών ετών θα το αφιερώσουν στο ναό Του.

Το κοριτσάκι που απέκτησαν οι ευσεβείς αυτοί άνθρωποι το ονόμασαν Μαρία. Όταν η Μαρία έγινε τριών ετών, οι γονείς της την οδήγησαν στην εκκλησία. Αυτή η είσοδος της Μαρίας στο ναό ονομάστηκε «».

Εκεί την υποδέχτηκε ο Αρχιερέας Ζαχαρίας, ο οποίος την οδήγησε στο ιερό του Ναού, στα Άγια των Αγίων. Σύμφωνα με τις Γραφές, η Παναγία παρέμεινε συνολικά δώδεκα χρόνια στο ναό.

Πηγή:

https://www.vimaorthodoxias.gr/theologikos-logos-diafora/eisodia-tis-theotokou-ti-giortazei-i-orthodoxia-stis-21-noemvriou/

Οι κατασκευές μας:

 

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ/ΕΣ

Επίσκεψη στο ΚΠΕ Φιλίππων

Νοέ 20192

Την Παρασκευή, 1 Νοεμβρίου, οι μαθητές των Γ και Ε τάξεων, καθώς και του Τμήματος Ένταξης επισκέφτηκαν το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης που βρίσκεται στους Φιλίππους. Εκεί τους υποδέχτηκαν οι υπεύθυνοι του κέντρου, ο κ. Μηνάς και ο κ. Κυριάκος. Αυτοί με τη σειρά τους καλωσόρισαν τους μαθητές και παρουσίασαν εν συντομία το ρόλο και το έργο του ΚΠΕ. Αφού προβλήθηκε ένα βιντεάκι με τις φυσικές ομορφιές της περιοχής, άρχισαν και οι βιωματικές δραστηριότητες του προγράμματος που είχε ως τίτλο: «Βραχογραφίες, ένα παραμύθι χαραγμένο στην πέτρα». Ακολουθούν ενδεικτικές φωτογραφίες από τις δραστηριότητες.

   

Συνέντευξη με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Λευκού Μπαστουνιού

Οκτ 201928
Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία  μαθητές του Τμήματος Ένταξης του σχολείου μας είχαν την τιμή και την χαρά να συνομιλήσουν με τον κ. Σμαραγδο Κρεμύδα, Πρόεδρο του Νομαρχιακού Συλλόγου Ατόμων με Αναπηρία του Νομού Καβάλας. Ο κ. Κρεμύδας είναι άτομο με αναπηρία όρασης και θέλησε να μοιραστεί με τα παιδιά διάφορες πληροφορίες. Ακολουθούν οι ερωταπαντήσεις που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια της διαδικτυακής συνέντευξης που παραχωρήθηκε.
  • Πού γεννηθήκατε; Πού μεγαλώσατε;
    Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Καβάλα και συγκεκριμένα σε μία περιοχή που λέγεται Αγία Βαρβάρα.
  • Πόσο χρονών είστε;
    Είμαι 53 χρονών.
  •  Τι δουλειά κάνετε;
    Αυτή τη στιγμή δεν εργάζομαι κάπου. Είμαι συνταξιούχος. Πλέον καθημερινά προσπαθώ μαζί με τους συνεργάτες μου (μέσω του συλλόγου μας) να υποστηρίξουμε άτομα με αναπηρία όρασης, αλλά και άλλης μορφής αναπηρίας σε διάφορα θέματα. Εκπροσωπούμε δύο συλλόγους: την Περιφερειακή Ένωση Τυφλών Ανατολικής Μακεδονίας με έδρα την Καβάλα και τον Νομαρχιακό Σύλλογο Ατόμων με Αναπηρία πάλι στην Καβάλα. Τα γραφεία είναι στο Διοικητήριο, στο ισόγειο.
  • Έχετε δική σας οικογένεια;
    Ναι, είμαι από τους τυχερούς. Είμαι παντρεμένος από το 1990 και έχω δύο παλικάρια, ένα που είναι 28 χρονών και ένα που είναι 24 χρονών και είναι τώρα φαντάρος. Μάλιστα, είμαι και παππούς.
  • Γεννηθήκατε τυφλός;
    Όχι, γεννήθηκα όπως γεννηθήκατε κι εσείς. Στην πορεία της ζωής μου διαπίστωσα πως είχα ελαττωμένη όραση. Αυτό σιγά σιγά επιδεινωνόταν με τον καιρό. Είχα κάποια προβλήματα στο σχολείο, γιατί δεν έβλεπα πολύ καλά στον πίνακα από τις πίσω θέσεις. Έπρεπε να είμαι στα μπροστινά θρανία για να μπορώ να βλέπω αυτά που έγραφε η δασκάλα μου στον πίνακα. Αργότερα προσπάθησα να κάνω κάποια πράγματα με θεραπείες, αλλά η πάθηση που είχα έφτασε σε σημείο να επιδεινωνόταν. Στη συνέχεια λόγω τροχαίου που είχα έφτασα σε σημείο να μην βλέπω εντελώς. Άρα, ξέρω πώς είναι ο κόσμος, πώς είναι ο ήλιος, πώς είναι η θάλασσα, ξέρω πώς είναι τα δέντρα, οι άνθρωποι, πώς είναι το πρόσωπό τους, τα μάτια τους, έχω την εικόνα αυτή στο μυαλό μου, αλλά για να τον καταλάβω καλύτερα πρέπει να πιάνω με τα δάχτυλά μου.
  • Υπάρχει κάποιο άλλο μέλος της οικογένειάς σας που είναι τυφλό;
    Όχι και ελπίζω να μην υπάρξει ποτέ. Παρόλο που η πάθηση μπορεί να ανήκει στις κληρονομικές παθήσεις, ελπίζω και εύχομαι να μη συμβεί σε κανένα μέλος της οικογένειάς μου. Αλλά αυτά τα πράγματα τις περισσότερες φορές, παιδιά, είναι λαχείο. Σου συμβαίνει κάτι χωρίς να το περιμένεις, χωρίς να το υπολογίζεις. Η αναπηρία λέμε είναι κατάσταση, δεν είναι επιλογή.
  • Αν σας στείλουν μήνυμα στο κινητό ή στον υπολογιστή μπορείτε να το διαβάσετε; Αν ναι, πώς;
    Υπάρχουν πλέον συστήματα ηχητικά, τα οποία μπορούμε να τα εγκαταστήσουμε στους υπολογιστές μας. Αυτά τα συστήματα μιλάνε. Μας διαβάζουν, λοιπόν, αυτά που γράφει η οθόνη. Είναι ειδικά λογισμικά, λέγονται αναγνώστες οθόνης. Άρα, τα διαβάζουμε όχι με τα μάτια μας, αλλά μέσω της ακοής μας. Με τον ίδιο τρόπο λειτουργούν διάφορες συσκευές. Πχ μπορεί να έχουμε ένα ομιλούν κομπιουτεράκι. Εγώ πατάω αριθμούς και σύμβολα, επειδή όμως δεν μπορώ να δω αν έχω κάνει κάποιο λάθος, το κομπιουτεράκι κάθε φορά που πατάω κάτι, το διαβάζει δυνατά. Αυτές, αλλά και πολλές άλλες συσκευές διευκολύνουν την καθημερινότητά μας και μας επιτρέπουν να είμαστε ενεργοί πολίτες και να κάνουμε διάφορες δουλειές όπως κι εσείς.
  • Πώς περνάτε τον ελεύθερό σας χρόνο;
    Το πρωί ασχολούμαι με τους συλλόγους που ανέφερα στην αρχή της συνέντευξης. Αλλά πολλές φορές αφιερώνω και τα απογεύματά μου σε θέματα που αφορούν στα μέλη μας. Γενικά, η μέρα μου είναι πολύ γεμάτη. Κάποια απογεύματα τα περνώ με την οικογένειά μου, με τον εγγονό μου, με προσωπικές ενασχολήσεις που μπορεί να έχει ο καθένας που βρίσκεται στη δική μου ηλικία.
  • Πώς μπορεί ένα άτομο που δεν βλέπει να περπατάει με άνεση στο δρόμο;
    Το να περπατάει κάποιος που δεν βλέπει με τη δική του αυτονομία είναι κάπως δύσκολο. Παρόλα αυτά αν κάποιος εκπαιδευτεί, χρησιμοποιώντας το λευκό μπαστούνι, μπορεί να μετακινηθεί σε συγκεκριμένες διαδρομές που γνωρίζει με σχετική ασφάλεια και σχετική αυτονομία. Σε αυτό, βέβαια, παίζει ρόλο και η συμπεριφορά των συμπολιτών μας που δεν πρέπει να καταλαμβάνουν τα πεζοδρόμια στα οποία κινείται ο κόσμος. Δεν πρέπει πχ να βάζουν στα πεζοδρόμια τραπέζια, καρέκλες, διαφημιστικά σταντ, προϊόντα. Αν κάποιος τοποθετήσει πράγματα πάνω σε ένα πεζοδρόμιο εν αγνοία μου, θα χτυπήσω πάνω σε αυτά και θα είναι λίγο δύσκολο εκείνη τη στιγμή να καταλάβω τι συμβαίνει, γιατί δεν θα έχω στο νου μου ότι υπάρχουν εκεί εμπόδια. Το ίδιο πρόβλημα υπάρχει και με τις τέντες των καταστημάτων που είναι κατεβασμένες χαμηλά. Αν περάσω από εκείνο το σημείο, θα χτυπήσω το κεφάλι μου.
  •  Έχετε ανθρώπους κοντά σας που σας στηρίζουν;
    Ναι. Συνήθως έχω ανθρώπους της οικογένειάς μου, αλλά έχω και συνεργάτες από το γραφείο, οι οποίοι με βοηθούν στις μετακινήσεις μου και προσπαθούν όσο το δυνατόν αυτές να γίνονται με ασφάλεια και με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Ο καλύτερος συνοδός βέβαια είναι αυτός που είναι εκπαιδευμένος και γνωρίζει πώς να εξυπηρετεί έναν άνθρωπο με πρόβλημα όρασης. Γιατί αν δε γνωρίζει πώς μπορεί να τον βοηθήσει, πιθανόν από μία λάθος κίνηση να υπάρξει κάποιος τραυματισμός. Γι’ αυτό εμείς που έχουμε πρόβλημα όρασης, καλό είναι να εκπαιδευόμαστε με εκπαιδευτές κινητικότητας που υπάρχουν στη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα. Πλέον διαθέτουμε κι εμείς εδώ στην Καβάλα και τη Δράμα και εκπαιδεύουμε τα άτομα που έχουν πρόβλημα όρασης προκειμένου να μπορούν να αποκτούν την αυτονομία με τη χρήση του λευκού μπαστουνιού και να μετακινούνται στις πόλεις και στις περιοχές στις οποίες ζουν όσο το δυνατόν με μεγαλύτερη ασφάλεια.
  • Σας έχουν κοροϊδέψει ποτέ;
    Στα χρόνια που δημιουργήθηκε το πρόβλημα, όχι. Αλλά να ξέρετε ότι κάποιοι που δεν είναι τόσο καλά γνώστες όταν βλέπουν κάποιο άτομο με λευκό μπαστούνι να μετακινείται με έναν τρόπο πιο αργό, πιο επιφυλακτικό κτλ μερικές φορές μπορεί να λένε κάποιες φράσεις είτε θαυμασμού, είτε το αντίθετο, πχ τι του συνέβη, αχ κρίμα κ.α. Τέτοιου είδους εκφράσεις, πολλές φορές δεν μας ικανοποιούν, μπορεί να μας στενοχωρούν. Αλλά τι να κάνουμε, έτσι είναι δομημένη η κοινωνία μας και μερικές φορές όταν κάποιος δεν ξέρει, δεν εκφράζεται και σωστά.
  • Πώς έχετε διαχειριστεί το γεγονός ότι δεν βλέπετε;
    Στην αρχή είναι πολύ δύσκολο να το αντιμετωπίσεις. Όταν περνάνε σιγά σιγά τα χρόνια αναγκαστικά πρέπει να βρεις τρόπο να κινηθείς, να κάνεις διάφορες εργασίες και σιγά σιγά αναγκάζεσαι να προσαρμοστείς και να εκπαιδευτείς. Μετά από αρκετά χρόνια πλέον, νομίζω πως το πρόβλημα που έχω δεν είναι πρόβλημα, έχω ξεπεράσει πλέον όλες αυτές τις αρνητικές σκέψεις που μπορεί να κάνει κάποιος όταν του πρωτοεμφανίζεται ένα πρόβλημα και τον περιορίζει αρχικά στους τέσσερις τοίχους ενός σπιτιού. Νομίζω πλέον μετά από τόσα χρόνια και με την ενασχόλησή μου με το συγκεκριμένο χώρο έχω καταφέρει να βάλω στο περιθώριο την αναπηρία και να θεωρώ πως είμαι ένα άτομο χωρίς αναπηρία, όπως εσείς.
  • Σε τι σχολείο πήγατε; Είχατε εκεί υποστήριξη;
    Τα πρώτα χρόνια που ήμουν στο σχολείο δεν είχα τόσο μεγάλο πρόβλημα, αλλά δεν ήταν και τόσο εξελιγμένη η υποστήριξη των ατόμων με αναπηρία στα σχολεία με παράλληλη στήριξη ή με τμήματα ένταξης. Έτσι δεν υπήρχε κάποια υποστήριξη. Προσπαθούσαμε μόνοι μας με την οικογένειά μας να κάνουμε αυτά που μπορούσαμε, αλλά, ξέρετε, μερικές φορές δεν μπορείς να πετύχεις το καλύτερο δυνατό και σαφώςδυσκολευόμασταν περισσότερο από τους υπόλοιπους μαθητές. Ήταν πολύ δύσκολες εποχές. Βέβαια, μην νομίζετε ότι και τώρα τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα. Πάντα υπάρχουν δυσκολίες και ο καθένας πρέπει να ξεπερνάει τα προβλήματά του, πρώτα με τη δική του επιμονή, με το δικό του το μυαλό. Οφείλει βέβαια και η κοινωνία από τη μεριά της να υποστηρίζει και να διευκολίνει τα άτομα που έχουν οπτική αναπηρία.
  • Τι είναι το σύστημα Braille;
    Είναι ένα σύστημα γραφής και ανάγνωσης που χρησιμοποιούν τα άτομα που έχουν οπτική αναπηρία/προβλήματα όρασης και τυφλότητα. Είναι μία γραφή κωδικοποιημένη και δεν έχει καμία σχέση με τη γραφή των βλεπόντων. Δημιουργούνται κουκίδες πάνω στο χαρτί και έτσι σχηματίζεται μία ανάγλυφη επιφάνεια.
  • Αξίζει κάποιος που βλέπει να μάθει Braille; Πού θα του χρειαστεί;
    Πλέον πάρα πολλά άτομα εκπαιδεύονται στο σύστημα αυτό ενώ δεν έχουν τα ίδια οπτική αναπηρία. Θέλουν να έρθουν σε επαφή με την κουλτουρα και τον τρόπο σκέψης και λειτουργίας μας. Υπάρχουν πολλοί συνάνθρωποί μας που από ενδιαφέρον και περιέργεια θέλουν να μάθουν πώς μπορεί κάποιο άτομο με πρόβλημα όρασης να διαβάσει και να γράψει. Έρχονται και αρκετοί εκπαιδευτικοί για να πάρουν πιστοποίηση στο σύστημα Braille. Θεωρώ πως ό,τι μαθαίνει στη ζωή του ένας άνθρωπος είναι καλό, γιατί ξυπνάει και άλλα ερεθίσματα του μυαλού. Διευρύνει τους ορίζοντές του.

Θα θέλαμε να κλείσουμε τη συνέντευξη με εξής λόγια του κ. Κρεμύδα…

Ευχαριστούμε θερμά τον κ. Κρεμύδα που ανταποκρίθηκε στην πρόσκλησή μας και ειλικρινά ανυπομονούμε για την επόμενη κοινή μας δράση.

Ανακυκλώνω – Επαναχρησιμοποιώ!

Οκτ 201922

Αγαπητοί γονείς, στα πλαίσια του περιβαλλοντικού προγράμματος που θα υλοποιήσουν οι μαθητές/τριες του Τμήματος Ένταξης του σχολείου μας με τίτλο «Ανακυκλώνω – Επαναχρησιμοποιώ», σας παρακαλούμε να συμμετέχετε κι εσείς από την πλευρά σας χαρίζοντας στο σχολείο -εφόσον το επιθυμείτε- τα ακόλουθα:

παλιά επιτραπέζια παιχνίδια,

παλιά παιδικά βιβλία,

παλιές αποκριάτικες στολές,

παλιά ρούχα παρέλασης,

πλαστικά καπάκια από μπουκάλια νερού, αναψυκτικού, γάλακτος.

Τα επιτραπέζια παιχνίδια και τα βιβλία θα τα χρησιμοποιούμε προκειμένου να απασχολούνται δημιουργικά τα παιδιά, τα πλαστικά καπάκια θα τα δίνουμε σε συλλόγους που αγοράζουν αναπηρικά αμαξίδια και με τα ρούχα (παρέλασης και αποκριάτικες στολές) θα προσπαθήσουμε να φτιάξουμε ένα βεστιάριο, το οποίο θα χρησιμοποιούμε για παιδιά που χρειάζονται τέτοιου είδους ρούχα και δεν έχουν, όπως επίσης και σε διάφορες εκδηλώσεις του σχολείου μας. Είναι πολύ σημαντικό να κατανοήσουμε όλοι μας πως πράγματα που για εμάς δεν έχουν μεγάλη αξία, μπορεί να είναι πολύ χρήσιμα σε συνανθρώπους μας.

Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για τη συνεργασία
Η ειδική παιδαγωγός

« Παλιότερα άρθρα

Ο κ. Λυσίμαχος Γεμεντζόπουλος ο οποίος διετέλεσε διευθυντής του σχολείου για πολλά χρόνια, έχει καταγράψει την ιστορία του σχολείου από τα τέλη του 19ου αι. μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του 1950.

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ



Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων