ΠΑΛΙ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ;;;

    

 ΠΑΛΙ  ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ;;;

 

΄Οταν πριν από 23 χρόνια , το 1986 στο 4ο Δημοτ. Σχολείο του ΄Αργους,  ξεκινούσα με τους μαθητές μου την προσπάθεια ευαισθητοποίησης των μαθητών και δι’ αυτών την ελληνική κοινωνία στο θέμα διαχείρισης των απορριμμάτων, δεν περίμενα ότι θα περνούσαν τόσα χρόνια και θα ήμασταν στο σημείο  περίπου μηδέν.

        Καταστήσαμε δηλαδή το σχολείο κέντρο συγκέντρωσης ανακυκλώσιμων υλικών και συγκεκριμένα χαρτιού και αλουμινόκουτων στην αρχή.

         Την προσπάθεια εκείνη τη δημοσιοποιήσαμε με πολλούς τρόπους σε όλη τη χώρα και τους φορείς. Δημοσιεύαμε κείμενα σε εφημερίδες, στείλαμε φάκελο με ενημερωτικό υλικό- παρότρυνση στα τέταρτα Δημ. Σχολ. όλων των πρωτευουσών των νομών  όλης της χώρας ,και σε όλες τις σχολικές μονάδες  Α/θμιας και Β/θμιας Εκπαίδευσης του νομού μας, υποβάλαμε έγγραφο στο ΥΠΕΠΘ (1997), συμμετείχαμε στο Καναβάλι της Πάτρας (1991,1992), και στου Ναυπλίου σε όλες τις διοργανώσεις με το ίδιο θέμα,  εκδίδαμε ημερολόγια, σχεδόν κάθε χρόνο, με θέμα την Ανακύκλωση και την αειφορία, στα σχολεία μας αναπτύσσαμε βιωματικά προγράμματα  Ανακύκλωσης ( χαρτιού-αλουμινίου-πλαστικού-ηλεκτρικών στηλών), κομποστοποίησης. Πραγματοποιήσαμε δύο παρεμβάσεις των μαθητών μας με την παρουσία τους στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Ναυπλίου  και  την κατάθεση εγγράφων  και την τοποθέτησή τους, το 1996 και το 2007,  ζητώντας την ανάπτυξη προγράμματος Ανακύκλωσης προτείνοντας και τρόπους.  ΄Ενας μαθητής μας,  είπε προς τους Δημοτικούς άρχοντες: « Καλά εμείς ένα Σχολείο είμαστε,  και κάνουμε ανακύκλωση  εδώ και είκοσι χρόνια, εσείς ολόκληρος Δήμος δεν μπορείτε; »                 

             Στο 3ο Δημοτικό Σχολείο Ναυπλίου είχαμε καθιερώσει Ανακύκλωση  χαρτιών, αλουμινόκουτων, ηλεκτρικών στηλών, νάϋλον  και είχαμε εγκαταστήσει χώρο συγκέντρωσης υλικών. Σε μια γωνιά του προαυλίου σε επιφάνεια 3 μέτρ. Χ 4 μέτρ.Χ 2 μέτ. , διαθέσαμε 12 τετραγωνικά μέτρα από το προαύλιο, για να βοηθήσουμε την κοινωνία να ξεπεράσει  με επιτυχία και   να αντιμετωπίσει ένα πρόβλημα, που βλέπαμε ότι δεν καταβάλλονταν προσπάθειες για την επίλυσή του. Μας ενδιέφερε η σωστή διαπαιδαγώγηση των παιδιών , η ανάπτυξη ευθύνης και υπευθυνότητας,  η ευαισθητοποίηση όχι μόνο των παιδιών αλλά και των γονιών, και τελικά να πείσουμε τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης ότι η λύση ήταν  «Διαλογή στην Πηγή» ,  «Μην το πετάς!»  , «Λιγότερα σκουπίδια» , « Ανακύκλωση τώρα !» , » Εμείς με τα σκουπίδια επενδύουμε στον Πολιτισμό», όπως ήταν και  στα μηνύματά μας στα ημερολόγιά μας και στα δημοσιεύματά μας.  

       Στο 3ο Δημοτικό Σχολείο Ναυπλίου είχε φτάσει σε τέτοιο σημείο η ευαισθητοποίηση μαθητών   και  Πολιτών , που κάθε δύο μήνες συγκεντρώνονταν 6 τόνοι χαρτιού με τις παιδαγωγικές , περιβαλλοντικές και οικονομικές συνέπειες  . Με ευχαριστεί που τα σχολεία 2ο   ,   5ο   και 4ο συνεχίζουν στην πόλη μας, αλλά και στο Δημοτικό Σχολείο της Ερμιόνης .  Στο 4ο του ΄Αργους συνεχίζουν με αμείωτο ενδιαφέρον από τότε, γιατί πονούν τα παιδιά και τον τόπο τους. Εύγε , Νίκο, κράτα γερά. Με  στενοχωρεί  που στο 3ο Δημοτικό στην Πρόνοια σταμάτησε η δραστηριότητα, ξηλώθηκε και η εγκατάσταση .

  Εκμεταλλευόμενη το Καρναβάλι στο Ναύπλιο φέτος , έκανε  πολύ δυναμική  παρέμβαση  με τους μαθητές της η  άξια συναδέλφισσα απ’ το 1ο του Ναυπλίου η Ιωάννα η Ζακυνθινού.

    Τα Σχολεία, έμπρακτα,  δείχνουν το δρόμο για να επιτύχει το Πρόγραμμα  « ΔΙΑΛΟΓΗ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ». Φτάνουν πια τα λόγια ! Δεν  μπορείς να τοποθετήσεις μια κάμερα πάνω από κάθε κάδο ανακύκλωσης, για να επιτύχει το πρόγραμμα « Διαλογή στην πηγή» !  Τον Υπεύθυνο Πολίτη τον ετοιμάζεις στα Σχολεία.   ΤΩΡΑ ! ! !

          Κάθε χώρα όταν έχει ένα πρόβλημα και θέλει να το αντιμετωπίσει στρέφει το βλέμα της  στο σχολείο. Το 1958, μετά την εκτόξευση του «Σπούτνικ» από τους Σοβιετικούς, οι Αμερικανοί  θορυβήθηκαν και στράφηκαν στην αναμόρφωση της Εκπαίδευσης. Εμείς τώρα λέμε ότι   « ο τουρισμός είναι η μεγάλη μας βιομηχανία », αλλά δε μας ενοχλεί  ή δεν μας προβληματίζει το σκουπιδαριό. Πώς θα σου έρθει ο τουρίστας,  αν δεν του έχεις εξασφαλίσει  και ιδανικές συνθήκες,  αφου εσύ του λες : « ΄Ελα να ζήσεις το μύθο σου στην Ελλάδα ». Κάποιος κοροϊδεύει κάποιον !

  Και στο τέλος –τέλος,  δεν έχουμε το δικαίωμα να διασύρουμε  το όνομα   Ε λ λ ά δ α. Πως το είπε ο Παλαμάς : « Χρωστάμε σ’ όσους ήρθαν, πέρασαν,  θα ‘ρθούνε θα περάσουν, κριτές θα μας δικάσουν οι αγέννητοι,  οι νεκροί». Εχουμε ιερή υποχρέωση να υπερασπιστούμε την ένδοξη ελληνική πανάρχαιη κληρονομιά με τη δράση μας,  με τη στάση μας , με τη συμπεριφορά μας, με τη λειτουργία μας , με την  πρακτική μας, με τις επιδόσεις μας.

      Επανέρχομαι στη   «Διαχείριση των απορριμμάτων», που είναι το κυρίαρχο θέμα. Μου προξενεί τεράστια απορία, τίι βλέπουν οι  «άρχοντές » μας κατά τις επισκέψεις που πραγματοποιούν στις διάφορες χώρες της Ε.Ε.,  στο θέμα της διαχείρισης των σκουπιδιών. Τα ελληνικά Α.Ε.Ι. έχουν και προτάσεις και απαντήσεις . Προχθές κιόλας στην έκθεση της   EnergyRess  στο Ανατολικό αεροδρόμιο,  στο Ελληνικό,  έκαναν τις ανακοινώσεις τους και το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο κ αι η Γεωπονική Σχολή της Αθήνας με αυτό το θέμα. Η λύση είναι ΑΠΛΗ . Εκείνη που επιμένουμε 22 (είκοσι δύο ) χρόνια : Α Ν Α Κ Υ Κ Λ Ω Σ Η.  Στη Γερμανία , στην  Αυστρία, και σ’ αλλες χώρες ,   όπου ανακυκλώνουν όλα όσα μπορούν να ανακυκλωθούν,  καίνε  τα υπολείμματα χωρίς προβλήματα για το περιβάλλον  . Μάλιστα τα εργοστάσια καύσης των υπολειμμάτων τα έχουν εγκαταστήσει μέσα στις πόλεις,  για να αξιοποιούν την παραγόμενη ενέργεια (παράγουν ηλεκτρική ενέργεια). Ας στείλουν ένα γράμμα στη Βιέννη να ρωτήσουν. Ας χρησιμοποιήσουν το διαδίκτυο να συλλέξουν τις απαραίτητες πληροφορίες.

     ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ  και ό,τι μείνει  ΚΑΥΣΗ  ,  κι ας αφήσουν εκείνη τη  « φαεινή  » ,      για  Χώρους ΄Εκθεσης Συσκευασμένου Τομέα Απορριμμάτων,  άλλως δεματοποίηση.        

    Κατά πάσα πιθανότητα θα ακουστούν  κραυγές… «αγανάκτησης» από κάποιους οι οποίοι δεν προτείνουν λύσεις,  αλλά … διαφωνούν.  ΄Αλλο οικολόγοι κι άλλο «οικολογούντες».  ΄Αλλοι είναι εκείνοι που αγωνιούν για τα προβλήματα του περιβάλλοντος  και το αποδεικνύουν με τη συνέπεια και τη συνέχεια στην πράξη ,  κι άλλοι εκείνοι που με την ευκαιρία του θέματος  του  περιβάλλοντος  , που είναι «πιασιάρικο», παριστάνουν τους ευαίσθητους , «ρίχνουν μια ντουφεκιά στον αέρα»,  εισπράττουν τα οφέλη ,   ενώ η πρακτική τους,  τους διαψεύδει. Π.χ  Είχαν διαμαρτυρηθεί,  πριν μερικά χρόνια,με τεράστιο πανώ για τις εργασίες στο εργοστάσιο Κερατσινίου, ενώ οι εργασίες γίνονταν  για να λειτουργεί   το εργοστάσιο με φυσικό αέριο. ΄Εξι μήνες μετά , στα ψιλά των εφημερίδων,  ζήτησαν «συγγνώμη». Το πρωτοσέλιδο έμεινε. « Το έκαναν το κομμάτι τους». Αμ οι άλλοι,  που διαματύρονταν για τις ανεμογεννήτριες,  γιατί  «μειώνεται η λίμπιντο» των τραγιών !   « Βρεγμένη σανίδα που χρειάζεται »  για πολλούς !  

                                                              Παριώτης Θανάσης

                                                                diogenis@sch.gr

                                                         http://blogs.sch.gr/diogenis    

Αφήστε μια απάντηση