Μήνας: Απρίλιος 2025

Σήμερα τελευταία μέρα του Απρίλη είχαμε τη χαρά και την τιμή να φιλοξενήσουμε στο σχολείο μας την κα. Δήμητρα Τσιαούση, υπεύθυνη εκπαιδευτικών προγραμμάτων της Δημοτικής Αστυνομίας. Στα πλαίσια του θεσμού σχολικών Δράσεων για τον Ενεργό Πολίτη συμμετείχαμε στο Πρόγραμμα: «Οι Φίλοι μας τα Ζώα. Δεσποζόμενα και Αδέσποτα».

Κατά τη διάρκεια της παρουσίασης, η φιλοξενούμενή μας μας μίλησε για τη φροντίδα των ζώων, τις βασικές ανάγκες για σωστή διατροφή, υγιεινή και τακτική ιατρική φροντίδα, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των ιδιοκτητών, ακόμη και τις ασθένειες.

Αναλύθηκαν οι νόμοι και οι κανονισμοί που διασφαλίζουν την ευημερία των μικρών μας φίλων και τονίστηκε η σημασία της υπεύθυνης συμπεριφοράς μας απέναντι τους, τόσο τα δεσποζόμενα, όσο και τα αδέσποτα, και το πώς μπορούμε όλοι να συμβάλλουμε στη βελτίωση της ζωής τους.

Η παρουσίαση ήταν ιδιαίτερα διαδραστική, με τους μαθητές να συμμετέχουν ενεργά, να κάνουν ερωτήσεις και να μοιράζονται τις δικές τους εμπειρίες με τα ζώα.

Η δράση αυτή αποτέλεσε μια εξαιρετική ευκαιρία για την ευαισθητοποίηση των παιδιών και την καλλιέργεια της αγάπης και του σεβασμού προς τα ζώα.

Μία από τις μέρες της πασχαλινής περιόδου, κατά την οποία έχουν καταγραφεί πολλά και διάφορα έθιμα είναι το Σάββατο του Λαζάρου. Η ανάσταση του Λαζάρου θεωρείται «η πρώτη Λαμπρή». Την παραμονή της γιορτής αυτής, σε πολλά χωριά, κορίτσια, ντυμένα με παραδοσιακές φορεσιές, οι «Λαζαρίνες», μαζεύουν λουλούδια με τα οποία στολίζουν μικρά καλαθάκια και λένε τα κάλαντα του Λαζάρου από πόρτα σε πόρτα παίρνοντας ως αντάλλαγμα χρήματα, αυγά ή κεράσματα.

Στα κάλαντα αποτυπώνεται η περιέργεια του λαού για το τι είδε ο Λάζαρος κατά την τριήμερη ταφή του. Στην πιο γνωστή τους εκδοχή, με διαφορετικές παραλλαγές ανά περιοχή, οι στίχοι τους λένε:

– Πού ’σαι, Λάζαρε, πού είναι η φωνή σου
που σε γύρευε η μάνα κι η αδερφή σου;
– Ήμουνα στη γη, στη γη βαθιά χωμένος
κι από τους εχθρούς, εχθρούς βαλαντωμένος.
Βάγια, βάγια των βαγιών,
τρώνε ψάρια, τον κολιό
και την άλλη Κυριακή,
ψήνουν το παχύ αρνί.

Με αφορμή όλα αυτά οι μαθητές και οι μαθήτριες του Δημοτικού σχολείου Βαρυμπόμπης με την καθοδήγηση και επίβλεψη της εκπαιδευτικού της Μουσικής κα. Τσάνε Μαρκέλλας τραγούδησαν τα κάλαντα του Λαζάρου.

Επιμέλεια βίντεο: Τσάνε Μαρκέλλα

Τα χελιδονίσματα είναι ένα πανάρχαιο έθιμο καλωσορίσματος της άνοιξης.
Τα παλαιότερα χρόνια τα παιδιά τραγουδούσαν τα χελιδονίσματα όπως και τα κάλαντα:
περνούσαν από σπίτι σε σπίτι με ένα ξύλινο ομοίωμα χελιδονιού και καλαθάκια στρωμένα με λουλούδια, τραγουδούσαν και έπαιρναν για αμοιβή γλυκίσματα και χρήματα, κάτι ανάλογο με την αμοιβή από τα κάλαντα, δίνοντας ευχές για ευημερία και ευγονία.

Χελιδόνα έρχεται

Χελιδόνα έρχεται
από μαύρη θάλασσα
θάλασσα επέρασε
τη φωλιά δε ξέχασε
εν δυο, εν δυο.
Μάρτη, Μάρτη βροχερέ
και Απρίλη δροσερέ
τα πουλάκια κελαηδούν
τα δεντράκια φύλλα ανθούν
τα πουλάκια αυγά γεννούν
κι αρχινούν να τα κλωσούν.

Τα παιδιά, με το τραγούδι τους, επικαλούνται τα αληθινά χελιδόνια, να έρθουν στον τόπο τους και μαζί μ’ αυτά η άνοιξη.

Ήρθε ήρθε η Χελιδόνα (Θράκης)

Ο Γεώργιος Μέγας («Ελληνικές γιορτές και έθιμα της λαϊκής λατρείας») καταγράφει ένα τραγούδι από τα «χελιδονίσματα» στις Μέτρες της Θράκης όπου δύο παιδιά παίρνουν ένα καλάθι, το γεμίζουν φύλλα κισσού και περνούν μέσα από αυτό ένα ραβδί στην άκρη του ραβδιού προσαρμόζουν τη χελιδόνα, ένα ξύλινο ομοίωμα πτηνού. Γύρω στον λαιμό της χελιδόνας υπάρχουν κουδουνάκια, που ηχούν, καθώς κινείται το ραβδί από το οποίο αυτή κρέμεται. Τα παιδιά με το καλάθι της χελιδόνας πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι και τραγουδούν:

Ήρθε, ήρθε χελιδόνα
ήρθε κι άλλη μεληδόνα,
κάθισε και λάλησε,
και γλυκά κελάδησε:
Μάρτη, Μάρτη μου καλέ,
και Φλεβάρη φοβερέ,
κι αν φλεβίσεις κι αν τσικνίσεις,
καλοκαίρι θα μυρίσεις.
Κι αν χιονίσεις κι αν κακίσεις,
πάλιν άνοιξιν θ’ ανθίσεις.

Η νοικοκυρά παίρνει λίγα φύλλα κισσού από το καλάθι της χελιδόνας, τα τοποθετεί στο κοτέτσι, για να γεννούν πολλά αυγά οι κότες, και δίνει ένα ή δυο αυγά στα παιδιά που ξεκινούν για άλλο σπίτι.

Με αφορμή όλα αυτά οι μαθητές και οι μαθήτριες του Δημοτικού σχολείου Βαρυμπόμπης με την καθοδήγηση και επίβλεψη της εκπαιδευτικού της Μουσικής κα. Τσάνε Μαρκέλλας τραγούδησαν τα κάλαντα της άνοιξης.

Επιμέλεια βίντεο: Τσάνε Μαρκέλλα

Επιμέλεια βίντεο: Τσάνε Μαρκέλλα

Με αφορμή τον ερχομό της άνοιξης που έρχονται τα αποδημητικά πουλιά, τα ζώα ξυπνούν από τη χειμερία νάρκη, και αρχίζει σιγά σιγά η ανθοφορία των λουλουδιών οι μικροί μαθητές και μαθήτριες του Δημοτικού σχολείου Βαρυμπόμπης με την καθοδήγηση και επίβλεψη της εκπαιδευτικού της Μουσικής κα. Τσάνε Μαρκέλλας τραγούδησαν το παρακάτω τραγούδι.

Επιμέλεια βίντεο: Τσάνε Μαρκέλλα

Σήμερα Τετάρτη 2 Απριλίου 2025 στο Δ.Σ. Βαρυμπόμπης πραγματοποιήθηκαν δύο σημαντικές δράσεις: Μία για την Παγκόσμια Ημέρα Ευαισθητοποίησης για τον Αυτισμό και μια για την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου.Μιλήσαμε για τον Αυτισμό με απλά λόγια. Τα παιδιά συμμετείχαν με αμείωτο ενδιαφέρον, μετέφεραν τις εικόνες τους και έκαναν τις ερωτήσεις τους.

Η συζήτηση άρχισε κάπως έτσι: « Φανταστείτε τον ανθρώπινο εγκέφαλο σαν μια πλακέτα υπολογιστή…» και καταλήξαμε πως : « Όλοι είμαστε διαφορετικοί, με ξεχωριστές ικανότητες, δυνατότητες και ανάγκες»

Κρατάμε ψηλά τις αξίες μας: Ισότητα, σεβασμός στο συνάνθρωπο, αποδοχή της διαφορετικότητας, ανθρώπινα δικαιώματα, φιλία, αγάπη!

Αργότερα μιλήσαμε για τον πιστό φίλο του ανθρώπου «ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ»

Πότε τυπώθηκε το πρώτο βιβλίο;

Πώς φτάνει σήμερα μέχρι τα χέρια μας;

Τι αξία έχει στη ζωή μου;

Είναι οι ιστορίες φτερά που σε βοηθούν να πετάς κάθε μέρα;

Ή μήπως είναι «ο δρόμος για το Ταξίδι μας στην Ιθάκη» ; όπως είπε όμορφα η μικρή Μαρία μας;