Η Τορώνη είναι χωριό στα νοτιοδυτικά της χερσονήσου Σιθωνίας του νομού Χαλκιδικής και ομώνυμο Δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου με την ίδια ονομασία, με 233 κατοίκους στο σύνολο (2001). Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι ο τουρισμός, όπως επίσης η γεωργία και η αλιεία. Η Τορώνη παρουσίασε τουριστική ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια. Η απόσταση του οικισμού από το Νέο Μαρμαρά είναι 23 χιλιόμετρα. Ανάμεσα στα άλλα λειτουργεί Δημοτικό σχολείο. Έπειτα από την ακτή Τριστινίκα και την Τορώνη, οι επισκέπτες μπορούν να φτάσουν στην τουριστική περιοχή του Πόρτο Κουφό. Ο εν λόγω οικισμός αναπτύχθηκε επίσης τα τελευταία χρόνια και δημιουργήθηκε προβλήτα. Έξω από το λιμάνι, το οποίο είναι το μεγαλύτερο και ασφαλέστερο στη Βόρεια Ελλάδα συναντούμε την τοποθεσία καρτάλια , με βραχώδεις ακτές. Το όνομά τους οφείλεται στους γυπαετούς που οι ντόπιοι τους ονομάζουν “καρτάλια”.
Ιστορικά στοιχεία
Μυθολογία
Κατά τη Μυθολογία, η Τορώνη ήταν σύζυγος του Πρωτέα, γιου του Ποσειδώνα. Τα παιδιά της σκοτώθηκαν όταν προκάλεσαν σε μάχη τον Ηρακλή.
Αρχαιολογία
Στην περιοχή έχουν βρεθεί από τους αρχαιολόγους ίχνη από προϊστορικό οικισμό. Οι σημαντικότερες ανασκαφές έγιναν το 1975. Η πόλη δημιουργήθηκε από εποίκους με καταγωγή από τη Χαλκίδα, τον 8ο αιώνα π.Χ. και σύντομα κατέστη μια από τις σημαντικότερες πόλεις όχι μόνο στη Σιθωνία αλλά και σε ολόκληρη τη Χαλκιδική. Έλαβε μέρος ενεργά στους Περσικούς Πολέμους , καθώς επίσης και στον Πελοποννησιακό Πόλεμο.
Παρακμή
Το 348 π.Χ. την κατέλαβε ο Φίλιππος Β΄και το 168 π.Χ. οι Ρωμαίοι. Από εκείνη την περίοδο έχασε τη σημασία της και κατέληξε να είναι μικρός οικισμός, που και αυτός καταστράφηκε κατά τη διάρκεια επιδρομών τον 6ο και το 15ο αιώνα. Στη δεύτερη περίπτωση, οι κάτοικοι εξαιτίας των πειρατικών επιδρομών εγκατέλειψαν την Τορώνη και κατέφυγαν στη γειτονική Συκιά. Στα βυζαντινά χρόνια η περιοχή ήταν Μετόχια Αγιορείτικων Μονών. Σήμερα σώζονται ερείπια και τα τείχη της παλιάς πόλης (στη Βίγλα).
Μνημεία
Επίσης, μνημεία της Τορώνης αποτελούν το κάστρο της Ληκύθου και η παλαιοχριστιανική εκκλησία του Αγίου Αθανασίου, τρίκλιτη βασιλική του 5ου αιώνα. Η εκκλησία καταστράφηκε από φωτιά τον 6ο αιώνα και στη θέση της οικοδομήθηκε άλλος, μικρότερος ναός. Κατά την περίοδο της γερμανικής Κατοχή, το λιμάνι στο Πόρτο Κουφό χρησιμοποιήθηκε από τους Ναζί για πολεμικούς σκοπούς.
Το κάστρο της Τορώνης επισκέφθηκε σήμερα το σχολείο μας.
Το Κάστρο της Τορώνης ή Κάστρο της Ληκύθου βρίσκεται σε μια μικρή και απότομη βραχώδη χερσόνησο, στη νότια άκρη της παραλίας και αποτελούσε μέρος της οχύρωσης της αρχαίας Τορώνης από τους Σπαρτιάτες, στον Πελοποννησιακό Πόλεμο. Στα ρωμαϊκά και τα βυζαντινά χρόνια η πόλη απέκτησε ισχυρότατα τείχη, τα οποία την προστάτευαν και από τη στεριά και από τη θάλασσα. Χτίστηκαν με ότι είχε απομείνει από την αρχαία Λήκυθο. Σήμερα φαίνεται μέρος από τα τείχη και λείψανα από την ακρόπολη. Ακόμα στο βυθό της θάλασσας βρέθηκαν οι αποβάθρες του λιμανιού, φτιαγμένες από μεγάλες γρανιτένιες πέτρες.
Επίσης επισκεφθήκαμε και το μέρος όπου κάποτε υπήρχε η παλαιοχριστιανική εκκλησία του Αγίου Αθανασίου, τρίκλιτη βασιλική του 5ου αιώνα.
