Επηρεασμένοι από τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών αποφασίσαμε να θέσουμε ως θέμα γραπτής έκφρασης στα παιδιά “Μια μέρα στον πόλεμο…”
Συζητήσαμε τις αιτίες ενός πολέμου, προβληματιστήκαμε για τις συνέπειές του στον άνθρωπο, την κοινωνία και όλο τον κόσμο και προσπαθήσαμε να μπούμε στη θέση ενός ανθρώπου και πιο συγκεκριμένα ενός παιδιού που βιώνει πόλεμο.
Στον πίνακα γράφτηκε η πρώτη περίοδος: Σήμερα το απόγευμα ξαφνικά ακούστηκαν οι σειρήνες του πολέμου…
Συζητώντας τα παιδιά (έπειτα από καθοδηγούμενες ερωτήσεις) παρουσίασαν τις ιδέες τους και σχηματίστηκε στον πίνακα ένα σχεδιάγραμμα για το τι μπορεί να αναφέρει ένα παιδί πως έζησε έπειτα από το άκουσμα των σειρήνων του πολέμου.
Αφού ολοκληρώθηκε το σχεδιάγραμμα, οι μαθητές και οι μαθήτριες κλήθηκαν να φανταστούν πως βρίσκονται στον πόλεμο και να αφηγηθούν τις κινήσεις, τις σκέψεις και τις εικόνες που πιστεύουν πως θα πραγματοποιούσαν και θα έβλεπαν αντίστοιχα.
Η δουλειά τους πραγματικά μας χαροποίησε και ενδεικτικά σας παρουσιάζουμε κάποια κείμενα.
Υ.Γ. Δεν διορθώθηκαν όλα τα ορθογραφικά προκειμένου να μη “σημαδευτεί” το κείμενο και νιώσουν ανασφάλεια κατά την γραπτή αποτύπωση των ιδεών τους τις επόμενες φορές! Επιθυμούσαμε να ξεδιπλώσουν αυθόρμητα όσα σκέφτηκαν.
ΚΕΙΜΕΝΟ: ΧΡΥΣΟΥΛΑ
ΚΕΙΜΕΝΟ: ΑΝΝΑ ΜΑΡΙΑ
ΚΕΙΜΕΝΟ: ΑΝΤΩΝΙΑ
