Δε γιορτάζουμε, αλλά ενημερωνόμαστε!
Γι αυτό και εμείς με αφορμή την παγκόσμια ημέρα ατόμων με αναπηρία αφιερωθήκαμε στο να καλλιεργήσουμε αντιλήψεις και να αποκτήσουμε κατάλληλη στάση απέναντι στη αναπηρία και σε κάθε διαφορετικότητα που συναντάμε στους ανθρώπους γύρω μας αλλά και στον ίδιο μας τον εαυτό.
Αρχικά αποσαφηνίσαμε τον ευρύ όρο “αναπηρία” με παραδείγματα που ανέφεραν και οι ίδιοι οι μαθητές από το περιβάλλον και τις εμπειρίες τους. Ξεκαθαρίσαμε πως αναπηρία δεν είναι μονάχα αυτή που φαίνεται. Υπάρχουν αναπηρίες που δεν φανερώνονται με την πρώτη ματιά. Για αυτό και οφείλουμε να δείχνουμε κατανόηση προς όλους και να σεβόμαστε.
Προσπαθήσαμε λοιπόν να μπούμε στην θέση του άλλου, για να κατανοήσουμε καλύτερα τις δυσκολίες του που κρύβει μέσα της η ζωή ενός ανάπηρου ανθρώπου.
- Ήρθαμε σε επαφή με την ελληνική νοηματική γλώσσα, μάθαμε να λέμε «καλημέρα», «καληνύχτα» και «σ’αγαπώ» με νοήματα.
- Γράψαμε το όνομά μας με το στόμα και δεμένα χέρια, βιώνοντας τη δυσκολία της αναπηρίας στα χέρια
- Γράψαμε το όνομά μας με δεμένα μάτια, μπαίνοντας για λίγο στη θέση ενός τυφλού
- Παίξαμε μπάλα με το ένα πόδι δεμένο.
- Παρακολουθήσαμε την ταινίας κινουμένων σχεδίων: ‘O Νικόλας ένα «αλλιώτικο» αγόρι και η Μαρία γίνονται φίλοι.’ Είδαμε πόσο σημαντικό είναι να συμπεριλαμβάνουμε στην παρέα μας όλα τα παιδιά, όσο περίεργα και να μας φαίνονται. Καθώς μέσα από την παρέα με διαφορετικούς ανθρώπους έχουμε να μάθουμε πολλά.
- Διαβάσαμε το βιβλίο: ‘ Το χαρούμενο λιβάδι’ της Φυλλιώς Νικολούδη. Προσπαθώντας να καταλάβουμε καλύτερα ότι η ομορφιά βρίσκεται σε μικρές και μεγάλες διαφορές που έχουμε όλοι μεταξύ μας και πως όλα θα ήταν πιο γλυκά αν δεν υπολογίζαμε τις διαφορές ως εμπόδια και ζούσαμε αγαπημένοι όλοι μαζί.
- Ζωγραφίσαμε τα διαφορετικά λιβάδια με ανάμεικτες παπαρούνες και μαργαρίτες και στολίσαμε την τάξη μας με το διαφορετικό, για να μας θυμίζει πως είμαστε όλοι διαφορετικοί, μα όλοι ίσοι!
Οι μαθητές έδειξαν ενδιαφέρον σε όλες τις δραστηριότητες, άλλοτε διασκεδάζοντας άλλοτε μαθαίνοντας, συγκινήθηκαν, προβληματίστηκαν, μπήκαν για λίγο στη θέση των ανθρώπων με αναπηρία και συναισθάνθηκαν τις δυσκολίες που αυτοί βιώνουν καθημερινά.
