Σχολικός Εκφοβισμός 2026

Ο σχολικός εκφοβισμός είναι ένα σοβαρό πρόβλημα που επηρεάζει πολλούς μαθητές σε όλο τον κόσμο. Πρόκειται για μια επαναλαμβανόμενη επιθετική συμπεριφορά, λεκτική, σωματική ή ψυχολογική, που έχει σκοπό να πληγώσει ή να φοβίσει κάποιον συμμαθητή. Ο εκφοβισμός μπορεί να συμβεί μέσα στο σχολείο, στο διαδίκτυο ή σε άλλους χώρους όπου βρίσκονται μαθητές.

Με αφορμή την Πανελλήνια Ημέρα κατά του Σχολικού Εκφοβισμού, το σχολείο μας πραγματοποίησε μια δράση με στόχο την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση όλων των μαθητών. Παρακολουθήσαμε μια διαδικτυακή ενημέρωση του Υπουργείου Παιδείας και συζητήσαμε για το τι είναι ο εκφοβισμός, πώς μπορεί να επηρεάσει τα παιδιά που τον βιώνουν και πώς μπορούμε όλοι να συμβάλουμε ώστε να σταματήσει.

Κατά τη διάρκεια της δράσης  έγιναν συζητήσεις και παρουσιάσεις μέσα στις τάξεις. Οι μαθητές εξέφρασαν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους, αντάλλαξαν απόψεις και πρότειναν τρόπους για να δημιουργηθεί ένα σχολικό περιβάλλον με σεβασμό, κατανόηση και συνεργασία. Στο τέλος πραγματοποιήθηκε μια βιωματική δραστηριότητα, όπου ο κάθε μαθητής λάμβανε ένα θετικό και ενθαρρυντικό σχόλιο για τον ίδιο από τους συμμαθητές του, αναδεικνύοντας τα θετικά στοιχεία της προσωπικότητας του. Η δραστηριότητα είχε ως στόχο την ενίσχυση της αυτοεκτίμησης των μαθητών , την καλλιέργεια κλίματος σεβασμού και αποδοχής μέσα στην τάξη , καθώς και την προώθηση θετικών σχέσεων μεταξύ των μαθητών.

Το μήνυμα που θέλουμε να περάσουμε είναι ότι κανείς δεν  πρέπει να νιώθει μόνος ή φοβισμένος στο σχολείο. Όλοι έχουμε τη δύναμη να μιλήσουμε , να στηρίξουμε τους συμμαθητές μας και  να πούμε <<οχι>> στον εκφοβισμό. Με σεβασμό και αλληλεγγύη μπορούμε να κάνουμε το σχολείο μας ένα ασφαλές και χαρούμενο μέρος για όλους.

 

Στο βιβλίο «Η χώρα με τους παράξενους ανθρώπους», ο Πορφύριος είναι κόκκινος σε μια χώρα όπου όλοι οι άλλοι είναι άσπροι. Αρχικά νιώθει διαφορετικός και ξένος, αλλά μαθαίνει ότι η μοναδικότητά του τον κάνει ξεχωριστό. Το κείμενο μας διδάσκει να σεβόμαστε και να αποδεχόμαστε τη διαφορετικότητα, γιατί όλοι οι άνθρωποι είναι πολύτιμοι, ακόμα κι αν δεν μοιάζουν με τους υπόλοιπους.

Η Καθαρά Δευτέρα είναι η πρώτη ημέρα της Σαρακοστής για την Ορθόδοξη Εκκλησία και σηματοδοτεί την έναρξη της νηστείας πριν από το Πάσχα. Είναι κινητή γιορτή και πέφτει 48 ημέρες πριν την Κυριακή του Πάσχα.

Ονομάζεται «Καθαρά» γιατί σηματοδοτεί την καθαρότητα ψυχής και σώματος, δηλαδή την απομάκρυνση από αμαρτίες και περιττές απολαύσεις.

Η λαγάνα είναι άζυμο ψωμί (χωρίς προζύμι), που παρασκευάζεται ειδικά για την Καθαρά Δευτέρα.

Ιστορική & θρησκευτική σημασία

• Συνδέεται με τον «άζυμο άρτο» της Παλαιάς Διαθήκης.
• Συμβολίζει την απλότητα και την εγκράτεια που ξεκινά με τη νηστεία.
• Είναι επίπεδο ψωμί, συνήθως με σουσάμι, και παραδοσιακά φτιάχνεται μόνο εκείνη την ημέρα.

Η κατανάλωσή της σηματοδοτεί την είσοδο στη νηστεία της Σαρακοστής.

Ο χαρταετός είναι το πιο χαρακτηριστικό έθιμο της Καθαράς Δευτέρας στην Ελλάδα.

 Συμβολίζει:

• Την Πνευματική ανύψωση: Καθώς ανεβαίνει ψηλά στον ουρανό, συμβολίζει την άνοδο της ψυχής προς τον Θεό.
• Την Νέα αρχή: Σηματοδοτεί το ξεκίνημα της Σαρακοστής με καθαρή καρδιά.
• Την Ελευθερία & ελπίδα: Το πέταγμά του συνδέεται με αισιοδοξία και ανανέωση.

Γιατί έχει ουρά;

Η ουρά βοηθά στη σταθερότητα, αλλά συμβολικά λέγεται ότι «παίρνει μαζί της» ό,τι αρνητικό αφήνουμε πίσω μας.

📜 Από πού προέρχεται το έθιμο;

Το πέταγμα χαρταετού δεν είναι αρχαιοελληνικό έθιμο — προέρχεται από την Ανατολή (κυρίως Κίνα) και πέρασε στην Ελλάδα με τα χρόνια, συνδέθηκε όμως έντονα με την Καθαρά Δευτέρα και τα Κούλουμα.

 

Τι σημαίνει «Κούλουμα»;

Τα Κούλουμα είναι οι υπαίθριοι εορτασμοί της Καθαράς Δευτέρας, με φαγητό, μουσική και χορό.

 

 

 

Η καρδιά από ανακυκλωμένη κούτα με τα κλαδιά και τα λουλούδια αποτέλεσε έναν συμβολικό άξονα της δράσης. Η καρδιά συμβολίζει την αγάπη και τη φροντίδα για το περιβάλλον, ενώ τα κλαδιά και τα λουλούδια τη ζωή και τη φύση που ανθίζει όταν τη σεβόμαστε.
Πάνω στα λουλούδια οι μαθητές/τριες κατέγραψαν τα συναισθήματά τους για τη φύση, εκφράζοντας με λέξεις όπως χαρά, αγάπη, λύπη, θυμό και ελπίδα τη σχέση τους με το περιβάλλον. Μέσα από αυτή τη βιωματική και δημιουργική δραστηριότητα, τα παιδιά κατανόησαν ότι η προστασία του περιβάλλοντος ξεκινά από την καρδιά και τις στάσεις μας απέναντί του.

 

 

 

 

Στη σχολική μας μονάδα καλλιεργούνται σχέσεις συνεργασίας, σεβασμού και αλληλοϋποστήριξης μεταξύ των μαθητών. Το μικρό μέγεθος του ολιγοθέσιου σχολείου ευνοεί τη στενή αλληλεπίδραση μαθητών διαφορετικών ηλικιών, ενισχύοντας την αίσθηση της ομάδας και του «ανήκειν». Μέσα από ομαδοσυνεργατικές και βιωματικές δραστηριότητες προάγεται η ενσυναίσθηση, η αποδοχή της διαφορετικότητας και η ειρηνική επίλυση διαφορών, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση θετικού και ασφαλούς σχολικού κλίματος.

 

Ο «Έλμερ» του David McKee και η έννοια της διαφορετικότητας

Το βιβλίο «Έλμερ» (1968) πραγματεύεται με απλό αλλά ουσιαστικό τρόπο το ζήτημα της διαφορετικότητας και της αυτοαποδοχής. Ο Έλμερ, ένας ελέφαντας με πολύχρωμο σώμα, διαφέρει εμφανώς από τους υπόλοιπους γκρι ελέφαντες και αρχικά βιώνει τη διαφορετικότητά του ως μειονέκτημα. Η επιθυμία του να μοιάσει στους άλλους αντικατοπτρίζει την κοινωνική πίεση για ομοιομορφία.

Η εξέλιξη της ιστορίας οδηγεί στην αναγνώριση ότι η διαφορετικότητα του Έλμερ αποτελεί πηγή χαράς και δύναμης για την κοινότητα. Το μήνυμα που μεταδίδεται είναι ότι η αποδοχή του εαυτού και των άλλων ενισχύει τη συλλογική ευημερία. Μέσα από τον συμβολισμό των χρωμάτων, το βιβλίο προβάλλει την αξία της ποικιλομορφίας και της μοναδικότητας.

 

Οι Τρεις Ιεράρχες, ο Βασίλειος ο Μέγας, ο Γρηγόριος ο Θεολόγος και ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ήταν σπουδαίοι Πατέρες της Εκκλησίας που έζησαν τον 4ο αιώνα μ.Χ. Ξεχώρισαν για τη μόρφωση, τη σοφία και το φιλανθρωπικό τους έργο. Συνδύασαν την ελληνική παιδεία με τη χριστιανική πίστη και δίδαξαν την αγάπη, τη δικαιοσύνη και την προσφορά προς τον συνάνθρωπο. Η Εκκλησία τους τιμά στις 30 Ιανουαρίου και θεωρούνται προστάτες των Γραμμάτων και της Παιδείας.

Στο πλαίσιο του Εργαστηρίου Δεξιοτήτων με θέμα «Φροντίζω το περιβάλλον», οι μαθητές/τριες κλήθηκαν να παρατηρήσουν και να αποτυπώσουν τον τόπο τους με κριτική ματιά. Σε ένα χαρτόνι παρουσίασαν, από τη μία πλευρά, το περιβάλλον όπως είναι σήμερα, με τις παρεμβάσεις και τις δραστηριότητες των ανθρώπων, και από την άλλη, τον τόπο όπως τον φαντάζονται χωρίς ανθρώπινες παρεμβάσεις.
Μέσα από τη δημιουργική αυτή διαδικασία, οι μαθητές προβληματίστηκαν για την επίδραση του ανθρώπου στη φύση, ανέπτυξαν περιβαλλοντική συνείδηση και εξέφρασαν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους με εικαστικό τρόπο.

Η καρδιά από ανακυκλωμένη κούτα με τα κλαδιά και τα λουλούδια αποτέλεσε έναν συμβολικό άξονα της δράσης. Η καρδιά συμβολίζει την αγάπη και τη φροντίδα για το περιβάλλον, ενώ τα κλαδιά και τα λουλούδια τη ζωή και τη φύση που ανθίζει όταν τη σεβόμαστε.
Πάνω στα λουλούδια οι μαθητές/τριες κατέγραψαν τα συναισθήματά τους για τη φύση, εκφράζοντας με λέξεις όπως χαρά, αγάπη, λύπη, θυμό και ελπίδα τη σχέση τους με το περιβάλλον. Μέσα από αυτή τη βιωματική και δημιουργική δραστηριότητα, τα παιδιά κατανόησαν ότι η προστασία του περιβάλλοντος ξεκινά από την καρδιά και τις στάσεις μας απέναντί του.

Από το «Φροντίζω τον εαυτό μου» στο «Φροντίζω τον πλανήτη»,
«Όπως μιλάμε όμορφα στον εαυτό μας, έτσι μιλάμε και στη Γη».
Οι θετικές δηλώσεις γίνονται στάσεις ζωής που επεκτείνονται και  στο περιβάλλον.
Μετατροπή των δηλώσεων σε οικολογικές στάσεις,
Παραδείγματα:
Είμαι ήρεμος/η → Δεν πετάω σκουπίδια, σκέφτομαι πριν δράσω
Είμαι ευγενικός/ή → Σέβομαι τα ζώα, τα φυτά και τους δημόσιους χώρους
Είμαι συμπονετικός/ή → Νοιάζομαι όταν βλέπω το περιβάλλον να καταστρέφεται
Είμαι γεμάτος/η καλοσύνη → Κάνω μικρές πράξεις φροντίδας (ανακύκλωση, καθαρισμό)
Είμαι μοναδικός/ή → Οι πράξεις μου μετράνε, ακόμα κι αν είμαι ένας.

Φύτευση εποχιακών λαχανικών

• Επιλογή σπόρων κατάλληλων για την εποχή.
• Μικρή εισαγωγή σε κύκλους ζωής φυτών και βιοποικιλότητα.
• Πρακτική φύτευση, πότισμα, σήμανση φυτών.

  

Η Εξέγερση του Πολυτεχνείου έγινε στις 17 Νοεμβρίου 1973, κατά τη διάρκεια της δικτατορίας στην Ελλάδα (1967–1974). Φοιτητές του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου αποφάσισαν να αντισταθούν στο καθεστώς και κατέλαβαν το ίδρυμα, διεκδικώντας ελευθερία, δημοκρατία και ανθρώπινα δικαιώματα.

Οι φοιτητές έστησαν ραδιοφωνικό σταθμό και με το σύνθημα
«Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία»
κάλεσαν τον λαό να αντισταθεί. Γύρω από το Πολυτεχνείο συγκεντρώθηκαν χιλιάδες άνθρωποι που στήριξαν τον αγώνα αυτό.

Τα ξημερώματα της 17ης Νοεμβρίου, το καθεστώς έστειλε στρατό και ένα τανκ εισέβαλε στην κεντρική πύλη του Πολυτεχνείου, γεγονός που έμεινε βαθιά χαραγμένο στη συλλογική μνήμη. Παρότι η εξέγερση καταπνίγηκε βίαια, αποτέλεσε σημαντικό βήμα προς την πτώση της δικτατορίας λίγους μήνες αργότερα.

Σήμερα, η επέτειος του Πολυτεχνείου τιμάται κάθε χρόνο ως σύμβολο
ελευθερίας, δημοκρατίας και αντίστασης στον αυταρχισμό