Η πρώτη μέρα στο σχολείο δεν είναι ποτέ μια απλή μέρα. Είναι η αρχή ενός ταξιδιού.. ενός ταξιδιού γεμάτου όνειρα, προσδοκίες, ανησυχίες αλλά και απέραντες δυνατότητες.
Φέτος, η είσοδος στην τάξη δεν έγινε με τυπικούς χαιρετισμούς και τυπικότητες. Έγινε με ένα θεατρικό, αυτοσχεδιαστικό δρώμενο. Μπήκαμε μέσα σαν ταξιδιώτες που έχασαν τον δρόμο. Άλλες βαλίτσες κουβαλούσαμε, άλλους προορισμούς νομίζαμε ότι είχαμε μπροστά μας, κι όμως μέσα στην απώλεια και στη σύγχυση ανακαλύψαμε κάτι πολύτιμο… τα όνειρά μας.
Θυμηθήκαμε πόσο λαχταρούσαμε κάποτε να γίνουμε δάσκαλοι, να βρεθούμε ανάμεσα σε μαθητές που κι εκείνοι κουβαλούν τις δικές τους μικρές και μεγάλες επιθυμίες. Κι έτσι, συνειδητοποιήσαμε ότι δεν διαφέρουμε και τόσο πολύ. Δάσκαλοι και μαθητές μοιραζόμαστε τα ίδια όνειρα, απλώς τα κοιτάζουμε από διαφορετική γωνία.
Αποφασίσαμε, λοιπόν, να βαδίσουμε μαζί, με χιούμορ, φαντασία, δημιουργικότητα και αλληλεπίδραση. Να βάλουμε τους στόχους μας όχι σαν έτοιμους κανόνες που κατεβαίνουν από ψηλά, αλλά σαν σταθμούς ενός κοινού ταξιδιού που χτίζεται με τη φωνή και τη συμμετοχή όλων.
Κι όπως σε κάθε ταξίδι, έτσι κι εδώ, υποσχεθήκαμε να φροντίζει ο ένας τον άλλον kaiνα είναι η τάξη μας μια μικρή οικογένεια, όπου ο καθένας θα νιώθει ότι ανήκει, ότι τον ακούν, ότι τον αγαπούν.
Στο τέλος, ανοίξαμε τις βαλίτσες μας και μοιραστήκαμε τα σουβενίρ του καλοκαιριού. Μικρά δωράκια, γεμάτα ιστορίες, μυρωδιές, γεύσεις, αναμνήσεις. Κι εκεί, μέσα από τα αντικείμενα γνωριστήκαμε κι έτσι ακούστηκαν οι ψίθυροι του καλοκαιριού να γίνονται γέφυρες επικοινωνίας.
Και τι κι αν χάσαμε τον προορισμό μας; Και τι κι αν αλλάξαμε πορεία; Βρεθήκαμε στην καρδιά των παιδιών και καταλάβαμε πως εδώ είναι το μέρος που θέλουμε να μείνουμε. Εδώ θα προσπαθήσουμε όλοι μαζί να κάνουμε τα όνειρά μας πραγματικότητα.
Γιατί σπίτι δεν είναι ένας τόπος στον χάρτη ..σπίτι είναι εκεί όπου η ψυχή μας νιώθει. Και φέτος, το σπίτι μας είναι η τάξη μας.
Καλώς ήρθατε, μαθητούδια μας. Το ταξίδι αρχίζει!