Δημοσιευμένο στην κατηγορία Περί γλώσσας, Στ΄Δημοτικού

Παραγωγή γραπτού λόγου – Ταξίδι στις Πρέσπες.

Πριν από μερικές ημέρες εγώ και η οικογένεια μου αποφασίσαμε να πάμε για ένα τριήμερο στις Πρέσπες, να δούμε την προγιαγιά μου και να της πάμε κάποια έπιπλα.
Οι Πρέσπες, (μικρή και μεγάλη), βρίσκονται στη δυτική Μακεδονία, στο Νομό Φλώρινας. Περιτριγυρισμένες από ψηλά βουνά, είναι ο μεγαλύτερος εθνικός δρυμός της Ελλάδας, ένα από τα ελάχιστα φυσικά καταφύγια για πουλιά και άλλα 250 είδη ζώων, πολλά από τα οποία είναι υπό εξαφάνιση.
Φτάσαμε το βράδυ, κουρασμένοι από το ταξίδι και έτσι κοιμηθήκαμε νωρίς.
Την επόμενη μέρα την εξαντλήσαμε κάνοντας βόλτες στις λίμνες για να δούμε τα πουλιά και να παίξουμε στην παραλία της μεγάλης λίμνης, αφού πρώτα γευτήκαμε τις καταπληκτικές λιχουδιές μιας γραφικής ψαροταβέρνας.
Το επόμενο πρωί έκπληκτος άκουσα τον μπαμπά μου να μας ανακοινώνει πως θα πάμε στο νησάκι του Αγίου Αχιλλείου που «επιπλέει» στα νερά της Μικρής Πρέσπας. Η προγιαγιά μου, μας είπε πως, πάνω σε αυτό το μικρό νησάκι βρίσκονται τα ερείπια ενός μεγαλειώδη ναού, του Αγίου Αχιλλείου. Η περίφημη αυτή εκκλησία χτίστηκε από τον Τσάρο Σαμουήλ τον 11ο αιώνα. Ο επαναστάτης Σαμουήλ είχε εγκαταστήσει στο νησί την πρωτεύουσα του βασιλείου του, όπου και έχτισε την επιβλητική εκκλησία, στην οποία μετέφερε και τοποθέτησε τα λείψανα του Αγίου.

Πρέσπες

Μια πλωτή πεζογέφυρα, μεταφέρει τους επισκέπτες εύκολα στις ομορφιές του νησιού αλλά και πίσω στο χρόνο.
Η ημέρα της επιστροφής δυστυχώς δεν άργησε να έρθει κι έτσι πήραμε τον δρόμο της επιστροφής για το χωριό μου. Δεν κατάλαβα πως φτάσαμε, ίσως γιατί οι σκέψεις μου ήταν ακόμη στις γραφικές Πρέσπες με τις απίστευτες φυσικές ομορφιές. Η εκδρομή αυτή θα μου μείνει βαθιά χαραγμένη στο μυαλό μου και με την πρώτη ευκαιρία θα ήθελα να ξαναπάω για να δω και άλλες ομορφιές της Μικρής και Μεγάλης Πρέσπας.

Μάριος, Μαθητής Ε΄ τάξης.

Δημοσιευμένο στην κατηγορία Περί γλώσσας, Στ΄Δημοτικού

Παραγωγή γραπτού λόγου – Ένα ταξίδι στο εξωτερικό.

Με  την  οικογένειά μου  σκεφτήκαμε  να πάμε ένα ταξίδι  στη Γερμανία  για μια εβδομάδα, για να γνωρίσουμε αποκτήσουμε νέους φίλους  και να δούμε καινούργια μέρη. Ετοιμάσαμε βαλίτσες  και  πήγαμε  στο αεροδρόμιο  για να φύγουμε. Πέρασαν  τις  βαλίτσες  μας από ένα μηχάνημα  και αποβιβαστήκαμε  στο αεροπλάνο, καθίσαμε στις  θέσεις μας και  απογειωθήκαμε για την Γερμανία. Μετά από λίγο οι αεροσυνοδοί  έφεραν φαγητό και αναψυκτικά σε όλους τους επιβάτες. μετά  από δύο ώρες πτήσης φτάσαμε στην Γερμανία και  όλα μου φάνηκαν  περίεργα γιατί  δεν είχα ξαναπάει ποτέ σ’ αυτήν την χώρα.

Πήραμε  τις βαλίτσες μας και πήγαμε στο ξενοδοχείο. Αφού ξεκουραστήκαμε, το  ίδιο βράδυ βγήκαμε μια βόλτα, για να δούμε τις βιτρίνες των μαγαζιών.

Την επόμενη ημέρα πήγαμε  στη γιαγιά μου που έμενε τρία χιλιόμετρα μακριά από το ξενοδοχείο μας. Αφού ειδωθήκαμε, φάγαμε ήπιαμε και  κάναμε όλοι μαζί μια βόλτα στην πλατεία και στα μαγαζιά για ψώνια.

Κάπως έτσι πέρασαν  και οι άλλες μέρες  στη Γερμανία. Όπως όλα τα ωραία τελειώνουν γρήγορα έτσι ήρθε και η ημέρα της επιστροφής.

Θα  ήθελα  να ξαναπάω  στην Γερμανία, αλλά θα  προτιμούσα να γυρίσω  κι’ άλλες  χώρες  της Ευρώπης.

Νικολέτα, Μαθήτρια ΣΤ΄ Τάξης.

Δημοσιευμένο στην κατηγορία Περί γλώσσας, Στ΄Δημοτικού

Παραγωγή γραπτού λόγου – Εκδρομή στον Παρνασσό

Ο ορειβατικός σύλλογος Γιαννιτσών έκανε μια τριήμερη εκδρομή, στις 20 Μαρτίου, στον Παρνασσό, που βρίσκεται στη Στερεά Ελλάδα. Πήγαμε να θαυμάσουμε από κοντά το μεγαλύτερο και ομορφότερο βουνό της Ελλάδας.

Το ταξίδι διήρκησε οκτώ ώρες και περάσαμε από ωραία μέρη. Όταν φτάσαμε στον προορισμό μας πήγαμε πρώτα στο ξενοδοχείο να τακτοποιήσουμε τα πράγματα μας και να ξεκουραστούμε.

Το απόγευμα πήγαμε στην Αράχοβα ένα από τα ομορφότερα χωριά που βρίσκεται     στους πρόποδες του Παρνασσού. Περπατήσαμε στα στενά δρομάκια, επισκεφθήκαμε τα μαγαζιά, πήραμε διάφορα ενθύμια και μετά καθίσαμε σε μια ταβέρνα με θέα τον Παρνασσό.

Την άλλη μέρα φορέσαμε τα κατάλληλα ρούχα και ξεκινήσαμε για τον Παρνασσό. Όταν φτάσαμε στο βουνό εντυπωσιαστήκαμε. Είχε πυκνή βλάστηση από έλατα και κέδρους, και το κυριότερο καθαρό αέρα. Διέθετε αρκετές πίστες για σκι και σχολές για όσους ήθελαν να μάθουν σκι. Πήγαμε κι εμείς σε μια από αυτές τις σχολές και ο δάσκαλος, μας έδειξε τον τρόπο για να κάνουμε σκι. Μετά παίξαμε χιονοπόλεμο, κυλιόμασταν στο χιόνι, και γενικά περάσαμε ξένοιαστες ώρες.

Στην επιστροφή περάσαμε από τους Δελφούς και επισκεφθήκαμε το μουσείο και τον αρχαιολογικό χώρο.

Ήταν μια ωραία εκδρομή, περάσαμε καλά, έχουμε ωραίες αναμνήσεις και θα ήθελα να ξαναπάω σ’ αυτά τα μέρη.

Ευδοξία, Μαθήτρια ΣΤ΄Τάξης

Δημοσιευμένο στην κατηγορία Περί γλώσσας, Στ΄Δημοτικού

Χανς Κρίστιαν Άντερσεν

Γεννήθηκε στις 2 Απριλίου 1805 στο Οντένσε  της Δανίας. Ο πατέρας του πέθανε πολύ νέος, αφήνοντας το γιο του το Χανς ορφανό, με τη μητέρα του για μόνο στήριγμα.

Ο Χανς ήταν ένα περίεργο παιδί με εξαιρετική φαντασία. Όταν τέλειωσε το σχολείο των άπορων παιδιών, το ενδιαφέρον του κέρδισε το θέατρο, όπου αποστήθιζε ολόκληρες σκηνές από τα έργα που έβλεπε. Ήταν δεκατεσσάρων χρονών, όταν, κυνηγώντας μια καλύτερη τύχη, έφθασε στην Κοπεγχάγη, με σκοπό να γίνει ηθοποιός. Έδωσε εξετάσεις στη Βασιλική Σχολή θεάτρου, αλλά ήταν τόσο άσχημος και αδύνατος, που δεν τον δέχτηκαν

Ευτυχώς είχε ωραία φωνή κι άρχισε να σπουδάζει μουσική, αλλά αρρώστησε ξαφνικά και έχασε τη φωνή του. Έτσι, το μόνο ταλέντο που του έμεινε ήταν το ταλέντο της ποίησης. Οι στίχοι του άρεσαν και βρήκε έναν προστάτη, τον Κέλλαν, που τον έστειλε στο πανεπιστήμιο, όπου κέρδισε μια βασιλική επιχορήγηση. Το 1827 δημοσίευσε ποιήματά του και έπειτα εξέδωσε μια σειρά έργων που του εξασφάλισαν την παγκόσμια δόξα.

Αφού εξέδωσε αρκετά βιβλία, άρχισε τα ταξίδια του. Γύρισε τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Αγγλία, την Ελλάδα, την Ιταλία, την Τουρκία και ταξίδεψε στην Ανατολή .Μέσα από τα βιβλία του απέκτησε πολύ δόξα .  Πέθανε στις 4 Αυγούστου 1875 στην Κοπεγχάγη.

Οι κυριότεροι ήρωες των παραμυθιών του είναι φτωχοί και αδικημένοι άνθρωποι, που όμως έχουν ασυνήθιστα ψυχικά χαρίσματα, ευγένεια, ταλέντο, μεγαλοψυχία. Μερικά από τα πολύ γνωστά παραμύθια του είναι:

  • Η Βασίλισσα του χιονιού
  • Η Βασιλοπούλα και το ρεβίθι
  • Η Τοσοδούλα
  • Το ασχημόπαπο (ή το άσχημο παπί)
  • Το κοριτσάκι με τα σπίρτα
  • Το μολυβένιο στρατιωτάκι (ή ο μολυβένιος στρατιώτης)

Ουρανία Κ. ΣΤ’ τάξη

Δημοσιευμένο στην κατηγορία Περί γλώσσας, Στ΄Δημοτικού

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΕΒΛΕΠΑΝ ΤΑ ΤΡΕΝΑ ΝΑ ΠΕΡΝΟΥΝ

Τρία αδέρφια η Ρομπέρτα , ο Πίτερ και η Φίλις ζούσαν μια άνετη και ευτυχισμένη ζωή μαζί με τους γονείς τους σε ένα πλούσιο σπίτι .Ξαφνικά όμως όλα αλλάζουν επειδή ο πατέρας τους φυλακίζεται και αυτοί πάνε να ζήσουν σε ένα μικρό σπίτι στην εξοχή κοντά σε έναν σιδηρόδρομο. Τα παιδιά πιάνουν φιλίες με τους σιδηροδρομικούς και με τους επιβάτες των τρένων ζώντας διάφορες περιπέτειες. Με την καλοσύνη τους κερδίζουν την αγάπη όλων και στο τέλος κατορθώνουν με την βοήθεια των φίλων τους να αποδείξουν την αθωότητα του πατέρα τους .

Ουρανία Κ. μαθήτρια της ΣΤ’ τάξης