Το παλιομυλοτοπάκι

Παρουσιάζουμε το πρόγραμμα αγωγής υγείας που ολοκληρώθηκε από την έκτη τάξη και τα αποτελέσματα της έρευνας που κάναμε στο χωριό μας για το κάπνισμα στους εφήβους….ελπίζουμε να προβληματιστούμε όλοι και να καταλάβουμε πόσο επικίνδυνο είναι παιδιά από 13-15 ετών να έχουν γίνει και να γίνονται καθημερινά σκλάβοι αυτής της συνήθειας…

[slideboom id=693031&w=425&h=370]

Το έργο

Το παραμύθι αναφέρεται και εστιάζει στις σχέσεις των δύο φύλων και προσεγγίζει τις περιπλοκές και τα προβλήματα που μπορούν να δημιουργηθούν. Η Ερμία παραβλέποντας τις επιθυμίες του πατέρα της (και  τον νόμο) αποφασίζει να κλεφτεί με τον αγαπημένο της Λύσανδρο και να καταφύγει μαζί του στο μαγεμένο δάσος. Όμως ο εκλεκτός του πατέρα της, και ερωτευμένος μαζί της, Δημήτρης, αποφασίζει να την ακολουθήσει για να κερδίσει την αγάπη της. Η Ελένη, που είναι ερωτευμένη και αυτή με την σειρά της με τον Δημήτρη, αποφασίζει να τον εμποδίζει ακολουθώντας τον.Ο Σαίξπηρ καταφέρνει να περιπλέξει την ιστορία, χρησιμοποιώντας τις μαγικές ικανότητες των ξωτικών του δάσους που θα παίξουν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη του παραμυθιού. Η ερωτική διαμάχη του βασιλικού ζεύγους των ξωτικών επηρεάζει τις σχέσεις των ηρώων, αφού πάνω στην προσπάθεια τους να δημιουργήσουν τα σωστά ζευγάρια καταφέρνουν με τις γκάφες τους να μπερδέψουν ακόμη περισσότερο την ιστορία. Τελικά ο Σαίξπηρ καταφέρνει να οδηγήσει στην λύση του προβλήματος, μέσα από κωμικά στοιχεία, εξυμνώντας τον έρωτα, αφήνοντας όμως υπονοούμενα  για την ουτοπία της άμεσης εκπλήρωσης των επιθυμιών μας…

[slideboom id=668709&w=425&h=370]

Να ζήσεις παλιομυλοτοπάκι και χρόνια πολλά,

μεγάλο να γίνεις με όλα τα καλά,

παντού να σκορπίζεις της γνώσης το φως

και όλοι να λένε να ένα σάιτ-σοφός…

Ήταν 1 Φλεβάρη 2012, χιόνιζε έξω και εμείς κάναμε γλώσσα της έκτης για τις παιδικές ιστοσελίδες και για τα ιστολόγια των σχολείων. Σε μια άσκηση παραγωγής γραπτού λογου μια μαθήτρια είχε μια ιδέα να γράψει για ένα υποθετικό ιστολόγιο του σχολείου μας. Ο κύριός μας τότε είπε πως αυτό είναι εφικτό και δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο. Όλοι ενθουσιάστηκαν και έτσι συμφωνήσαμε όλοι να το κατασκευάσουμε. Έτσι απλά γεννήθηκε το παλιομυλοτοπάκι με πρώτη δημοσίευση το τραγούδι του Σιδερομάσα από την Λιλιπούπολη και άλλαξε τη ζωήμας στο διαδίκτυο, στην τάξη, στους φίλους μας…τώρα εμείς είμαστε γυμνάσιο αλλά η φετινή έκτη συνεχίζει να μας χαρίζει ωραίες και συγκινητικές στιγμές….είμαστε πολύ περήφανοι για το δημιούργημά μας και του ευχόμαστε μέσα από την καρδιά μας χρόνια πολλά και δημιουργικά…

[issuu layout=http%3A%2F%2Fskin.issuu.com%2Fv%2Flight%2Flayout.xml showflipbtn=true documentid=130129080909-fb50088635884aff93033c45588ec3da docname=h_prigipissa_pou_den_etroge_melitzanes username=saita.publications loadinginfotext=%CE%97%20%CE%A0%CE%A1%CE%99%CE%93%CE%9A%CE%99%CE%A0%CE%99%CE%A3%CE%A3%CE%91%20%CE%A0%CE%9F%CE%A5%20%CE%94%CE%95%CE%9D%20%CE%95%CE%A4%CE%A1%CE%A9%CE%93%CE%95%20%CE%9C%CE%95%CE%9B%CE%99%CE%A4%CE%96%CE%91%CE%9D%CE%95%CE%A3 showhtmllink=true tag=ebook width=420 height=298 unit=px]

Τίτλος: Η πριγκίπισσα που δεν έτρωγε μελιτζάνες Συγγραφέας: Χρυσούλα Λουλοπούλου
Συντελεστές Εικονογράφηση: Ευτυχία Κουκουζέλη-Δημακοπούλου Σύνθεση εξωφύλλου: Ρούλα Μονογυιού Επιμέλεια-Διορθώσεις: Ευρυδίκη Αμανατίδου Σελιδοποίηση: Ηρακλής Λαμπαδαρίου
Σύντομη περίληψη Τι βάσανα που έχει η ζωή της πριγκίπισσας Έλενας! Αφού δεν της αρέσουν οι μελιτζάνες, πόσες φορές πρέπει να το πει; Η Έλενα έχει τα πάντα. Παιχνίδια, ρούχα, ένα μεγάλο όμορφο σπίτι και γονείς που τη λατρεύουν. Τι αχαριστία, θα έλεγαν όλοι! Αφού λοιπόν δεν της λείπει τίποτα, γιατί είναι τόσο θλιμμένη; Ώσπου μια μέρα, όλα αλλάζουν. Περνώντας μέσα από μια τρύπα του βασιλικού φράχτη, η Έλενα συναντάει την …Ευτυχία και δοκιμάζει ένα φαγητό με περίεργο όνομα. «Η πριγκίπισσα που δεν έτρωγε μελιτζάνες» είναι μια σαγηνευτική ιστορία για τη φιλία και τη σημασία της προσφοράς των αγαθών. «Κι αν το πιστέψεις το παραμύθι αυτό και κάνεις κι εσύ καλό για όσους είναι γύρω σου, ακόμη κι αν δεν είσαι πριγκίπισσα ή βασιλιάς, πού ξέρεις; Μπορεί με τη μικρή σου βοήθεια, αυτός ο κόσμος να γίνει καλύτερος!»

Το δάσος ήταν το σπιτικό μου. Ζούσα εκεί και νοιαζόμουν γι’ αυτό.
Προσπαθούσα να το διατηρώ τακτικό και καθαρό.
Κάποτε, μια ηλιόλουστη μέρα, ενώ προσπαθούσα να συμμαζέψω κάτι σκουπίδια που είχε παρατήσει ένας κατασκηνωτής, άκουσα βήματα. Πήδηξα πίσω από ένα δέντρο και είδα ένα μικρό κορίτσι να έρχεται από ένα μονοπάτι, κρατώντας ένα καλάθι. Μου φάνηκε ύποπτη από την αρχή γιατί φορούσε αστεία ρούχα ολοκόκκινα, και το κεφάλι της ήταν καλυμμένο με μια κουκούλα σαν να μην ήθελε να την αναγνωρίσουν.
Φυσικά, την σταμάτησα για να ερευνήσω το ζήτημα. Την ρώτησα ποια ήταν, πού πήγαινε, από πού ερχόταν κλπ. Μου είπε μια ιστορία για κάποια γιαγιά, που πήγαινε να την επισκεφθεί και να της πάει φαγητό.
Έδειχνε βασικά έντιμο άτομο, αλλά βρισκόταν στο δάσος μου και έδειχνε ύποπτη μ’ αυτά τα ρούχα. ΄Έτσι αποφάσισα να της δείξω πόσο σοβαρό ήταν να εισβάλλει έτσι, χωρίς ειδοποίηση, ντυμένη αστεία.
Την άφησα να συνεχίσει αλλά έτρεξα πριν από αυτήν στο σπίτι τής γιαγιάς της. Όταν συνάντησα την συμπαθητική γριούλα, της εξήγησα το πρόβλημά μου και συμφώνησε ότι η εγγονή της χρειαζόταν ένα μάθημα. Η γριούλα συμφώνησε να κρυφτεί ώσπου να την φωνάξω. Έτσι, κρύφτηκε κάτω από το κρεββάτι. Όταν έφτασε το κορίτσι, την κάλεσα να μπει στην κρεββατοκάμαρα όπου βρισκόμουν στο κρεββάτι ντυμένος σαν τη γιαγιά. Το κορίτσι ήλθε, με τα κόκκινα μαγουλά της, και είπε κάτι άσχημο για τα μεγάλα μου αυτιά. Με είχαν προσβάλει κι άλλοτε και έτσι προσπάθησα να πω κάτι θετικό. Είπα ότι, ίσως, τα μεγάλα μου αυτιά, μου επέτρεπαν να την ακούω καλλίτερα. Δηλαδή έδειχνα ότι την συμπαθούσα και ήθελα να προσέχω αυτά που λέει. Αλλά έκανε άλλο ένα καλαμπούρι για τα γουρλωτά μου μάτια. Τώρα καταλαβαίνετε πώς άρχισα να αισθάνομαι γι’ αυτό το κορίτσι, που έβαζε ένα ευγενικό προσωπείο, αλλά ήταν τόσο κακοήθης. Παρ’ όλα αυτά, έχω την τακτική να γυρίζω και το άλλο μάγουλο, και της είπα ότι τα γουρλωτά μου μάτια με βοηθούν να την βλέπω καλλίτερα. Η επόμενη προσβολή στ’ αλήθεια με νευρίασε. Έχω κάποιο σύμπλεγμα για τα μεγάλα μου δόντια κι αυτό το κορίτσι έκανε μία προσβλητική παρατήρηση. Ξέρω ότι θα έπρεπε να μην χάσω την ψυχραιμία μου, αλλά πήδηξα από το κρεββάτι και της φώναξα πως τα μεγάλα μου δόντια ήταν χρήσιμα για να την φάω καλλίτερα.
Τώρα ας είμαστε ειλικρινείς, κανείς λύκος δεν θα έτρωγε ποτέ ένα κορίτσι, όλοι το ξέρουν αυτό, αλλά αυτό το τρελοκόριτσο άρχισε να τρέχει γύρω-γύρω ουρλιάζοντας κι εγώ προσπαθούσα να την φτάσω για να την ηρεμήσω. Έβγαλα και τα ρούχα της γιαγιάς, αλλά αυτό φάνηκε να χειροτερεύει τα πράγματα. Ξαφνικά η πόρτα άνοιξε με δυνατό κρότο και ένας μεγαλόσωμος τύπος στεκόταν εκεί με το τσεκούρι του. Τον κοίταξα και κατάλαβα ότι είχα βρει τον μπελά μου. Υπήρχε ένα ανοιχτό παράθυρο πίσω μου και την κοπάνησα.
Θα ήθελα να μπορούσα να πω πως εδώ τελειώνει η ιστορία. Όμως, αυτή η γριούλα γιαγιά ποτέ δεν είπε την δική μου πλευρά της κατάστασης. Σύντομα κυκλοφόρησε η φήμη ότι ήμουν κακός και μοχθηρός. ΄Όλοι άρχισαν να με αποφεύγουν. Δεν ξέρω τι έγινε το κοριτσάκι με τα αστεία κόκκινα ρούχα, όμως, εγώ δεν έζησα από τότε καλά. Έτσι αποφάσισα να σας γράψω την ιστορία μου.

Με εκτίμηση

Ο λύκος

[slideboom id=663035&w=425&h=370]

[slideboom id=672035&w=425&h=370]

[slideboom id=664655&w=425&h=370]

[slideboom id=672009&w=425&h=370]

[slideboom id=672033&w=425&h=370]

[slideboom id=672034&w=425&h=370]