Ημέρα κατά του Σχολικού Εκφοβισμού

Το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων έχει ορίσει την 6η Μαρτίου ως Πανελλήνια Ημέρα κατά της σχολικής βίας και του εκφοβισμού.

Ο όρος «εκφοβισμός και βία στο σχολείο» (school bullying) είναι ένα φαινόμενο απρόκλητης, συστηματικής  και επαναλαμβανόμενης βίας και επιθετικής συμπεριφοράς, με σκοπό την επιβολή, την καταδυνάστευση και την πρόκληση σωματικού και ψυχικού πόνου σε μαθητές από συμμαθητές τους, εντός και εκτός σχολείου.Έχει διάφορες μορφές όπως λεκτικός εκφοβισμός, κοινωνικός εκφοβισμός, σωματικός εκφοβισμός και διαδικτυακός εκφοβισμός.

Πηγή: https://el.wikipedia.org

Ο Υπουργός κ. Γιαβρόγλου αναφέρει μεταξύ άλλων για τη σημερινή μέρα:

«Ο ενδοσχολικός εκφοβισμός και η θυματοποίηση, φαινόμενο που γίνεται πλέον ορατό στις ανησυχητικές διαστάσεις του σε πολλές χώρες, δεν αποτελεί μόνο εκπαιδευτικό αλλά και κοινωνικό πρόβλημα. Μπορεί να εκδηλώνεται στο περιβάλλον του σχολείου, αλλά απηχεί στρεβλώσεις του ευρύτερου κοινωνικού και πολιτισμικού περιβάλλοντος, καθώς  συνδέεται, μεταξύ άλλων, με τον ρατσισμό, την ομοφοβία, κάθε είδους ανισότητες, την κανονικοποίηση της βίας και της ρητορικής του μίσους. Η απάντηση στην εξάπλωση του προβλήματος δεν μπορεί παρά να είναι το δημοκρατικό και συμπεριληπτικό σχολείο, που αποδέχεται και τιμά τη διαφορετικότητα και την ποικιλομορφία∙ που ευαισθητοποιεί όλα τα μέλη της κοινότητας –μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς– και προωθεί την αλληλοκατανόηση και την ειρηνική επίλυση των προβλημάτων στις διαπροσωπικές σχέσεις» 

_______________________________________________________________________________________________

Κάθε χρόνο υλοποιούνται δράσεις για την ευαισθητοποίηση και την ενημέρωση των μαθητών και των μαθητριών με στόχο την πρόληψη και την αποφυγή τέτοιων φαινομένων. Έτσι και φέτος οι εκπαιδευτικοί μαζί με τους μαθητές και τις μαθήτριες πραγματοποίησαν ποικίλες δράσεις, οι οποίες παρατίθενται παρακάτω.

«Τα χεράκια δε χτυπάνε, τα χεράκια αγαπάνε» φώναξαν οι μαθητές της Α΄ τάξης

 

Τα μπαλόνια της φιλίας ψάχνουν τα χεράκια που αγαπάνε!

Οι μαθητές της Β΄ τάξης έγραψαν τρόπους του σχολικού εκφοβισμού στα ρούχα και τα έκαναν..μπουγάδα, «καθαρίζοντας» κάθε μορφή του.

Μαθητές και μαθήτριες των Γ’ -Δ΄ τάξεων έπαιξαν παιχνίδια ρόλων με φαινόμενα σχολικού εκφοβισμού

 

 

Η αφίσα της Δ΄ τάξης κατά του σχολικού εκφοβισμού

Τα παιδιά της Ε’ και Στ΄ τάξης ανέλαβαν να ζωγραφίζουν «Τα παγκάκια της φιλίας». 

Όποιο παιδί νιώθει μόνο, μπορεί να πηγαίνει στο «Παγκάκι της φιλίας» και να βρίσκει άλλους φίλους!

 

Συντάκτρια: Σπυριδοπούλου Ελένη

Εβδομάδα κατά της βίας στα σχολεία.

Το Υπουργείο Παιδείας είναι ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένο σε θέματα ενδοσχολικής βίας και καθιέρωσε την 5η -9η Μαρτίου ως Πανελλήνια Εβδομάδα κατά της Βίας στα Σχολεία.

Παράλληλα, η ημέρα αυτή αποτελεί αφορμή για εκπαιδευτικούς, μαθητές και γονείς των σχολείων όλης της χώρας, ώστε να ανταλλάξουν  σκέψεις , πληροφορίες, ιδέες και να ενεργοποιηθούν με δράσεις ευαισθητοποίησης για την πρόληψη και αντιμετώπιση της σχολικής βίας και του εκφοβισμού, που εκδηλώνεται μεταξύ και εναντίον των μαθητών, ώστε να περιοριστούν οι  εκδηλώσεις  βίας στη ζωή των ανηλίκων και να αποτραπούν οι αρνητικές συνέπειες στις διαπροσωπικές τους σχέσεις.
Το παιδί που δέχεται τον εκφοβισμό βιώνει αντικρουόμενα συναισθήματα, όπως θυμό προς τους γονείς, εκπαιδευτικούς και συμμαθητές, θεωρώντας ότι δεν αναγνωρίζουν την αδυναμία του να αντιδράσει στον εκφοβισμό που βιώνει. Πολλά από τα στοιχεία της προσωπικότητας του παιδιού, όπως η χαμηλή αυτοεκτίμηση, το άγχος, οι φοβίες, ευνοούν τη στοχοποίησή του. Ενώ, χαρακτηριστικά στοιχεία ενός παιδιού που εκφοβίζει, είναι η ανάγκη για κυριαρχία πάνω σε άλλους, η μειωμένη ικανότητα αυτοελέγχου, το ασυνήθιστα χαμηλό άγχος, η αδυναμία τήρησης κανόνων και ορίων κ.λπ.
 Εμείς οι εκπαιδευτικοί, πιστεύουμε, ότι κάθε παιδί έχει το δικαίωμα να πηγαίνει στο σχολείο χωρίς να φοβάται ότι κάποιο άλλο παιδί μπορεί να το ταπεινώσει, να το εξευτελίσει και να του επιβληθεί με τη βία ανεξάρτητα από:
Το αν είναι αγόρι ή κορίτσι
Την εμφάνισή του
Τις ικανότητες που έχει
Την πατρίδα που έχει
Την οικογένεια από την οποία προέρχεται
Tη θρησκεία που πιστεύει
Tο πόσο «διαφορετικό» μοιάζει
Ο εκφοβισμός και η βία στο σχολείο είναι κάτι που μας αφορά όλους. Έχει επιπτώσεις σε διαφορετικά επίπεδα και χρειάζεται συνεργασία και επικοινωνία από όλες τις πλευρές ώστε να έχουν αποτέλεσμα οι προσπάθειες αντιμετώπισής του. Ο εκφοβισμός και η βία στο σχολείο είναι ένα σοβαρό πρόβλημα. Είναι κάτι που μπορεί να το βιώνουν πολλά παιδιά και να τα τρομάζει τόσο πολύ, ώστε να φοβούνται να πάνε στο σχολείο.Γενικά, εκφοβισμός είναι όταν ένα παιδί ή μια ομάδα παιδιών, προσπαθεί σκόπιμα να πληγώσει σωματικά ή ψυχικά ένα άλλο παιδί, με αρνητικές πράξεις ή αρνητικά λόγια εναντίον του. Αυτό συμβαίνει πολλές φορές και προκαλεί λύπη και φόβο στο παιδί που εκφοβίζεται και δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του. 
Ο εκφοβισμός μπορεί να συμβεί με πολλούς τρόπους:Με κλωτσιές, γροθιές, χτυπήματα με αντικείμενα, τρικλοποδιές, τσιμπήματα, σπρωξίματα ή καταστροφή αντικειμένων.
Με βρισιές, προσβολές, απειλές που έχουν σκοπό να γελοιοποιήσουν ένα παιδί.
Με έμμεσους τρόπους, «πίσω από την πλάτη» του παιδιού και γι’ αυτό είναι δύσκολο να τους καταλάβει κανείς. Για παράδειγμα, το παιδί που εκφοβίζει μπορεί να διαδίδει ψέματα ή άσχημες φήμες για το παιδί που εκφοβίζεται με σκοπό να μην το συμπαθούν οι άλλοι, να κάνει αρνητικές ή και χυδαίες χειρονομίες, να λέει αστεία που γελοιοποιούν το παιδί που εκφοβίζεται, να το αποκλείει από τις παρέες και τα παιχνίδια.Όλα τα προηγούμενα μπορεί να συμβαίνουν πολλές φορές και για πολύ καιρό. Ο εκφοβισμός πληγώνει και τρομάζει τα παιδιά και επηρεάζει αρνητικά τη ζωή τους. Γι΄αυτό κι εμείς οι εκπαιδευτικοί,  αποφασίσαμε να κάνουμε ομαδικές δράσεις για να ενισχύσουμε  την αυτοεκτίμηση των μαθητών και να τους δείξουμε ότι  ΟΛΟΙ  ΜΑΖΙ είναι Καλύτερα!!! ΟΛΟΙ  ΜΑΖΙ είμαστε Δυνατοί, Χαρούμενοι, Ευτυχισμένοι!!!
Στις τάξεις, προβλήθηκαν σύντομα βίντεο με αντίστοιχο περιεχόμενο , τα οποία προβλημάτισαν τα παιδιά και σχολιάστηκαν εκτενέστερα. Πιο συγκεκριμένα, συζητήθηκε εκτενώς το πρόβλημα της σχολικής βίας και του εκφοβισμού, διαβάστηκαν σχετικά κείμενα και οι μαθητές συνέθεσαν δικά τους με ανάλογα θέματα, έφτιαξαν συνθήματα και φιλοτέχνησαν μικρές ζωγραφιές-αφίσες. Στη συνέχεια, οι μαθητές  φιλοτέχνησαν τεράστιες αφίσες σε χαρτί του μέτρου, στην αυλή του σχολείου, τις ανάρτησαν. και φώναξαν με την πιο δυνατή τους φωνή ό,τι είχαν συνθέσει.

Στην τελευταία και πιο όμορφη  δράση -πρόταση του Διευθυντή μας κ. Χρήστου Καγιάννη- «έγραψαν» ή καλύτερα σχηματοποίησαν με τα σώματά τους το σύνθημα «ΟΧΙ ΣΤΗ ΒΙΑ, ΝΑΙ ΣΤΗ ΦΙΛΙΑ» που είχε προνοήσει να σχεδιάσει στο χώρο του γηπέδου, η δραστήρια γυμνάστριά μας, κ. Δήμητρα Ζέικου.

ΟΧΙ ΣΤΗ ΒΙΑ, ΝΑΙ ΣΤΗ ΦΙΛΙΑ !!!

Επαγγελματική λήψη από την κ, Ζέικου…εύγε!!!

Δώσαμε πολλά «μπράβο» στα παιδιά  μας για την εξαιρετική συμμετοχή τους στις δράσεις και την ευαισθητοποίηση τους  στο ανησυχητικό αυτό φαινόμενο.

Η ΕΠΑΓΡΥΠΝΙΣΗ είναι ΧΡΕΟΣ  όλης της σχολικής κοινότητας!!!

Η έγκαιρη παρέμβαση μας ΕΠΙΒΆΛΛΕΤΑΙ!!!

 

 

 

 

 

«Λυρικός μικρός πλανήτης»… επίσκεψη Γ΄και Δ΄τάξης

Ένα υπέροχο και διασκεδαστικό ταξίδι στον κόσμο της ελληνικής μυθολογίας πραγματοποίησαν οι μαθητές της Γ΄και Δ΄ Δημοτικού την Πέμπτη, 15 Φεβρουαρίου. Ο φιλόξενος χώρος του «Λυρικού μικρού πλανήτη» υποδέχτηκε τα παιδιά, τα οποία είχαν την ευκαιρία να συμμετάσχουν σε ένα εξαιρετικό πρόγραμμα με τίτλο: «Παίζοντας με θεούς και ήρωες».

Αρχικά οι μαθητές μας πληροφορήθηκαν για τα ερυθρόμορφα και μελανόμορφα αγγεία, τις παραστάσεις και τις «υπογραφές» των καλλιτεχνών. Έβαλαν μάλιστα και τις δικές τους υπογραφές σε μία «κύλικα» Παρατήρησαν εικόνες με αρχαία αγγεία, έμαθαν πώς να τα¨διαβάζουν» και έφτασαν με μεγάλη ευστοχία στην αποκωδικοποίηση των  κορυφαίων κατορθωμάτων του Ηρακλή.

Από την  μυθολογία στην αναπαράσταση.

Στη συνέχεια, έφτιαξαν έναν λαβύρινθο, έβαλαν τις στολές και «ανέβασαν» μια θεατρική παράσταση, υπό τις οδηγίες της «σκηνοθέτιδας». Το αποτέλεσμα ήταν μοναδικό! Ο μύθος «Ο Θησέας και ο Μινώταυρος» δραματοποιήθηκε μέσα σε λίγα λεπτά. Οι πρωταγωνιστές – όλοι οι μαθητές μας-τα πήγαν περίφημα!!!

Εύγε τους!!!

 

Επίσκεψη στο Δ.Α.Κ. Ευόσμου

Μια επίσκεψη στο Δ.Α.Κ. Ευόσμου και συμμετοχή στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα του Τμήματος  Αθλητικής Ανάπτυξης του Δήμου Κορδελιού Ευόσμου «Γνωριμία με τα αρχαία ελληνικά παιχνίδια» των μαθητών της Γ΄και Δ τάξης πραγματοποιήθηκε την Δευτέρα 22  του Γενάρη.

Οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν με βιωματικό τρόπο τα αρχαία ελληνικά παιχνίδια, που πολλά από αυτά εξακολουθούν να παίζονται  μέχρι σήμερα με μικρές παραλλαγές, καθώς και να περάσουν δημιουργικό χρόνο, κατασκευάζοντας  κάποια από αυτά.

Το παιχνίδι έχει παίξει σημαντικό ρόλο στην ελληνική κοινωνία. Από τα αρχαία χρόνια, έχει βοηθήσει χιλιάδες παιδιά στον κόσμο στις δυσκολίες και τα προβλήματά τους. Οι αρχαίοι Έλληνες το είχαν ως μέσο αυτοαγωγής, γι’αυτό και έδιναν μεγάλη σημασία στον ρόλο του.

Αυτοί ήταν οι πρώτοι που κατάλαβαν την αξία των ομαδικών παιχνιδιών και πίστεψαν ότι με αυτά μπορούσε να πραγματοποιηθεί η τελειοποίηση της ανθρωπότητας. Για αυτόν τον λόγο τα εντάξανε στο πρόγραμμα αγωγής των παιδιών .Θεωρούσαν όμως ότι ήταν επίσης σημαντικά και για τους ενήλικες. Έτσι και εκείνοι αφιέρωναν μεγάλο μέρος του ελεύθερου τους χρόνου σε αγώνες και ομαδικά παιχνίδια.

Στην αρχαία Ελλάδα έπαιζαν πολλά ομαδικά παιχνίδια στις αυλές και στο δρόμο και πάντα υπήρχαν κανόνες οι οποίοι τηρούνταν πιστά από όλους. Γι’αυτό το λόγο, κιόλας, έλεγαν πως το παιχνίδι ήταν ένα μεγάλο αγαθό.

Ένα από τα πιο δημοφιλή ατομικά παιχνίδια ήταν η «πλαταγή», η σημερινή κουδουνίστρα, την οποία έδιναν στα βρέφη για να ηρεμούν από τον ήχο του κουδουνιού. Άλλο παιχνίδι για μεγαλύτερα παιδιά ήταν οι «πλαγγόνες», πήλινες κούκλες, που μπορεί να συνοδεύονταν από μικρογραφικά αγγεία και έπιπλα. Αυτά τα παιχνίδια συγκαταλέγονταν στα παιχνίδια μίμησης, τα οποία στόχευαν στη μιμητική επανάληψη των δραστηριοτήτων των ενηλίκων. Αγαπημένα παιχνίδια των αγοριών ήταν τα πήλινα ομοιώματα ζώων, συνήθως  αλόγων, με ρόδες, τα «αθύρματα», τα οποία συνήθως έσερναν από τα χαλινάρια τους.

Επίσης, τα παιδιά έπαιζαν και με μπάλες, φτιαγμένες  από ύφασμα, γεμισμένα με αέρα.

Τα ομαδικά παιχνίδια είναι γνωστά από την αγγειογραφία, τις γραπτές πηγές, αλλά και από ευρήματα ανασκαφών.

Κορίτσια και αγόρια έπαιζαν τα κότσια («αστραγάλους»). Το παιχνίδι χρειαζόταν τουλάχιστον τέσσερα κότσια, τα οποία ουσιαστικά ήταν οι άστραγαλοι από τα πίσω πόδια προβάτων, κατσικιών ή ελαφιών. Τα κότσια είχαν έξι πλευρές, η καθεμία με διαφορετική «αξία», και σκοπός του παιχνιδιού ήταν να συγκεντρώσει κανείς τους περισσότερους πόντους. Νικητής ήταν όποιος κέρδιζε και στους τέσσερις γύρους του παιχνιδιού. Άλλο ένα γνωστό παιχνίδι ήταν ο «εφεδρισμός», όπου τα παιδιά τοποθετούσαν μία πέτρα στο έδαφος και προσπαθούσαν να την πετύχουν με άλλη πέτρα ή μπάλα. Όποιο παιδί έχανε, έπρεπε να κουβαλήσει στην πλάτη του τον συμπαίκτη του μέχρι το σημείο που ήταν η πέτρα. Το δεύτερο παιδί δυσκόλευε το πρώτο με το να του κλείνει τα μάτια, για να μη βλέπει.

Άλλο ένα αγαπητό παιχνίδι ήταν ο «ασκωλιασμός», παιχνίδι ισορροπίας και ευελιξίας και παιζόταν συνήθως στις γιορτές του Διονύσου. Τα παιδιά έπρεπε να ισορροπήσουν πάνω σε μία μπάλα αλειμμένη με λάδι και η πτώση του κάθε παιδιού διασκέδαζε τα υπόλοιπα.

Πολλά αρχαία ελληνικά ομαδικά παιχνίδια διατηρήθηκαν μέχρι σήμερα. Ένα τέτοιο, στο οποίο συμμετείχαν μόνο αγόρια, ήταν η «οστρακίνδα». Αρχικά, χαρασσόταν μια γραμμή στο έδαφος και τα παιδιά χωρίζονταν σε δύο ομάδες. Και οι δύο είχαν από ένα όστρακο με τη μία του πλευρά αλειμμένη με πίσσα, κάθε ομάδα διάλεγε «μέρα» ή «νύχτα» και ανάλογα με το ποια πλευρά φαινόταν μετά τη ρίψη του οστράκου, κυνηγούσε η μία ομάδα την άλλη, παιχνίδι που μοιάζει με το σημερινό «άσπρο – μαύρο».

Άλλο ένα παιχνίδι δεξιότητας ήταν τα «πεντέλιθα» , τα σημερινά πεντόβολα, τα οποία παίζονταν κυρίως  από κορίτσια. Κρατούσαν στην παλάμη τους πέντε μικρά βότσαλα, τα πετούσαν στον αέρα και γυρίζοντας γρήγορα την παλάμη, προσπαθούσαν να τα υποδεχθούν στο «οπισθέναρ» (πίσω μέρος του χεριού, παλάμη). Εάν προσγειώνονταν όλα στην παλάμη, η παίκτρια κέρδιζε.

«Απόρραξις» ονομάζεται ένα παιχνίδι που μοιάζει πολύ με το σημερινή καλαθοσφαίριση. Σκοπός του παιχνιδιού ήταν να περάσουν μία μπάλα μέσα από το χείλος ενός αγγείου πετώντας την με τα χέρια.

Άλλα αρχαία ελληνικά παιχνίδια που είναι πρόγονοι σημερινών είναι η «χαλκή μυία», η σημερινή τυφλόμυγα, η «ακινητίνδα» που μοιάζει πολύ με τα σημερινά «αγαλματάκια», ενώ η «αποδιδρασκίνδα» ταυτίζεται με το σημερινό κρυφτό.

 «Σκαπέρδα» ήταν ένα παιχνίδι δύναμης, όπου οι παίκτες κάρφωναν στο έδαφος ένα δοκάρι με μία οπή στη μέση, από την οποία περνούσαν ένα σχοινί. Στη συνέχεια τα παιδιά δένονταν με το σκοινί στη μέση τους, γύριζαν πλάτη το ένα στο άλλο και προσπαθούσαν να τραβήξουν προς το δοκάρι τον αντίπαλο. Σύγχρονη παραλλαγή του αποτελεί η «διελκυστίνδα», όπου δύο ομάδες τραβούσαν τις δύο άκρες ενός σκοινιού και νικήτρια ανακηρυσσόταν η ομάδα που έλκυε πέραν ενός σταθερού σημείου την αντίπαλη.

«Τροχός» Οι τροχοί είναι συνήθως χάλκινοι και υπάρχουν μεγαλύτεροι και μικρότεροι.  Ο τροχός δεν ήταν όμως μόνο παιχνίδι. Τον χρησιμοποιούσαν και στις παλαίστρες, όπου γυμνάζονταν οι νέοι. Ο Ιπποκράτης μάλιστα, ο φημισμένος γιατρός, στο βιβλίο του  τον συστήνει σε όσους θέλουν να κρατηθούν σε καλή φυσική κατάσταση.

«Γιο-Γιο»Οι παίκτες σκάλιζαν σε ένα ξύλο δυο δίσκους που ενώνονταν στο κέντρο με έναν κυλινδρικό άξονα , πάνω στον οποίο στερέωναν την αρχή μιας κλωστής την οποία στη συνέχεια τυλίγουν γύρω-γύρω . Το γιο-γιο ήταν έτοιμο. Το αφήνουν να πέσει και η κλωστή ξετυλιγόταν ,ενώ με μια κίνηση του χεριού ξαναμαζευόταν γύρω από τον άξονα. Έπειτα , το άφηναν πάλι να πέσει και ξανά από την αρχή.

«Κρικηλασία» Παιγνίδι με κρίκο, τροχό σαν το σημερινό στεφάνι, το τσέρκι.

«Αμπάριζα» Ήταν κυνηγητό, σήμερα το συναντάμε με το ίδιο όνομα και σαν σκλαβάκια.

«Εις ώμιλλαν» Οι «μεγάλοι» της παρέας έπαιζαν το εις ώμιλλαν, τις ομάδες. Χάραζαν έναν κύκλο στο χώμα και προσπαθούσαν, σημαδεύοντας από ένα ορισμένο σημείο, για να στείλουν τον αστράγαλο τους μέσα στον κύκλο. Είχαν ορίσει από πριν ότι ο καθένας είχε δέκα βολές. Ο νικητής σχεδίαζε το κύκλο, αποφάσιζε τη διάμετρο, καθώς και το σημείο βολής.

«Κώνος ή στρόμβος» Ένα από τα παιχνίδια που έπαιζαν τα παιδιά στην αρχαία Αθήνα ήταν ο κώνος ή στρόμβος , που δεν ήταν άλλο παιχνίδι από τη γνωστή μας σβούρα.

«Ζατρίκιον» Σήμερα δεν υπάρχει άνθρωπος σε ολόκληρο τον πλανήτη που να μην γνωρίζει το σκάκι που στην Αρχαιότητα το ονόμαζαν ζατρίκιον και που ήταν ένα παιχνίδι το οποίο το επινόησαν των Αρχαίων Ελλήνων από την αρχή της ιστορικής τους διαδρομής.

Το παιχνίδι αναπτύσσει την συντροφικότητα, ασκεί το σώμα, καλλιεργεί το πνεύμα, μαθαίνει τα παιδιά να σέβονται τους κανόνες-νόμους του παιχνιδιού και έτσι να σέβονται και να τηρούν τους νόμους της πατρίδας τους όταν μεγαλώσουν.

Μουσείο Κινηματογράφου

 

Εκπαιδευτικό πρόγραμμα για τους μαθητές της Γ΄και Δ΄τάξης.

Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα στοχεύει μέσα από διαδραστικές και βιωματικές δράσεις να μετατρέψει τον κινηματογράφο σε ένα εναλλακτικό εργαλείο μάθησης και γνώσης.

Πρωταρχικός στόχος είναι η εξοικείωση των μαθητών με την κινηματογραφική αφήγηση και τα εκφραστικά μέσα της ιδιαίτερης αυτής «γλώσσας».

Ο σχεδιασμός των προγραμμάτων στηρίζεται στην ενεργό δημιουργική δράση του μαθητή αφήνοντας με τον τρόπο αυτό πολλά περιθώρια αυτενέργειας, δημιουργικότητας και έμπνευσης.

Στο πρόγραμμα αυτό ανταποκρίθηκαν οι μαθητές μας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και εισέπραξαν τα συγχαρητήρια των θεατροπαιδαγωγών.

Γιορτή 28ης Οκτωβρίου

Πριν από 77  χρόνια ακριβώς ο Έλληνας για μια ακόμη φορά ξύπνησε μέσα του τον Λεωνίδα , μα τότε πιο λακωνικός από ποτέ άλλοτε, έκλεισε το »ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ» σε τρία γράμματα: «ΟΧΙ».

Μια άρνηση που ξεκινούσε από την Ελληνική ψυχή  και έφτανε μέχρι τα χείλη του πιο απλού Έλληνα . Πριν από 77  χρόνια δεν υπήρχε κανένας Έλληνας , μεγάλος ή μικρός, νέος ή γέρος, άνδρας ή γυναίκα, που να σκεφτεί αν έπρεπε να κάνει το καθήκον του.
Όλοι μαζί ξεκίνησαν για την εθνική αντίσταση: το ξυπόλυτο τάγμα, αποτελούμενο από μικρά παιδιά στην πρώτη γραμμή του αντιπερισπασμού, οι γυναίκες της Πίνδου , αυτές που έκαναν τον στιχουργό να απορήσει και να τις υμνήσει λέγοντας, »γυναίκες ηπειρώτισσες , ξαφνιάσματα της φύσης, εχθρέ γιατί δε ρώτησες ποιον πας να πολεμήσεις», οι υπερήφανοι Έλληνες φαντάροι , αυτοί που μόνοι στην πρώτη γραμμή, μα γεμάτοι σθένος πολεμούσαν για εσένα , αυτοί που δάκρυζαν, που πονούσαν , που ακρωτηριάστηκαν, που έχαναν τη ζωή τους , αυτοί που μέχρι και σήμερα τα οστά τους παραμένουν άταφα στα βουνά της  Βορείου Ηπείρου.

Αυτή την ελληνική ψυχή τίμησαν οι μαθητές της Γ΄και Δ΄τάξης του σχολείου μας.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ 28 οκτωβριου  2017 Εξωτερικο-0012

 

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ 28οκτωβριου 2017   ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ-0012

P1030357 P1030361 P1030362 P1030363 P1030356

Ζωγραφίζω και γράφω για το Περιβάλλον

Σας υποσχεθήκαμε  ότι θα ανεβάσουμε  τις εργασίες μας από την όμορφη εμπειρία μας στη συμμετοχή μας στην:

Εβδομάδα Περιβάλλοντος και στην Αειφορία.

Αειφορία….μια ωραία λέξη που ακούγαμε για πρώτη φορά.Η κυρία μας εξήγησε ότι: Αειφορία ή Αειφόρος  ανάπτυξη χαρακτηρίζεται η ανάπτυξη  «που ικανοποιεί τις ανάγκες του σήμερα χωρίς να θέτει σε κίνδυνο τη δυνατότητα των μελλοντικών γενιών να ικανοποιούν τις δικές τους ανάγκες»

Βασίζεται σε δυο παράγοντες:

Ανθρώπινες Ανάγκες και Περιβάλλον. Αφορά στη διαχείριση των πόρων, όπως η ενέργεια, το νερό, η ύλη, η γη. (περισσότερα…)

Εβδομάδα Περιβάλλοντος


«Εβδομάδα Περιβάλλοντος»

 Η 2η Εβδομάδα του Οκτωβρίου καθιερώθηκε από το Υπουργείο Παιδείας ως:

    «Εβδομάδα Περιβάλλοντος».

      Εβδομάδα περιβάλλοντος  αυτή που διανύουμε λοιπόν και συμμετέχει το σχολείο μας με κάποιες δράσεις, στην προσπάθεια για  ευαισθητοποίηση των  παιδιών.

Οι δράσεις πραγματοποιήθηκαν από όλες τις τάξεις.

  …εδώ θα ξεναγηθείτε στις δράσεις της Γ΄τάξης

(περισσότερα…)