Πενήντα δύο χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την εξέγερση των φοιτητών στο Πολυτεχνείο, και συγκεκριμένα από τα ξημερώματα της 17ης Νοέμβρη του 1973, όταν ένα τανκς του στρατού που ήταν παραταγμένο στην Πατησίων, κινήθηκε προς τη σιδερένια πόρτα του Πολυτεχνείου, γκρεμίζοντας την είσοδο του ιδρύματος και πέφτοντας πάνω στους φοιτητές που στέκονταν πίσω από την πόρτα.
Η κατάληψη του Πολυτεχνείου το Νοέμβριο του 1973 και η αιματοβαμμένη λήξη της, αποτέλεσε ένα σύμβολο του αγώνα για την Ελευθερία και της αντίστασης στη Δικτατορία, η οποία 8 μήνες μετά οδηγήθηκε στην πτώση της. Σήμερα παίρνουμε δύναμη από τους αγώνες του λαού που φώτισαν τα σκοτάδια της ιστορίας και ως εκπαιδευτικοί ελπίζουμε και εμείς να βάζουμε το λιθαράκι μας για να ¨γενούν τα σκοτάδια λάμψη”.
Οι μικροί μας μαθητές αρχικά παρακολούθησαν με ενδιαφέρον εκπαιδευτικά βίντεο σχετικά με το χρονικό των γεγονότων της περιόδου εκείνης και που οδήγησαν στην πτώση της δικτατορίας. Με διάλογο και καθοδηγητικές ερωτήσεις, συζητήσαμε για το τι σημαίνει “δικτατορία” ποιες οι διαφορές της από τη “δημοκρατία”, έννοιες όπως “πραξικόπημα”, “κατάληψη”, “διαδικασία εκλογών”. Μιλήσαμε για τα συναισθήματα των ανθρώπων που βίωσαν τη σκληρότητα της περιόδου εκείνης, τα δικαιώματα και τις ελευθερίες που πρέπει μέχρι σήμερα να υπερασπιζόμαστε και να μην επιτρέπουμε να κλείνουμε τα μάτια γύρω μας σε οποιαδήποτε μορφής βίας.
Στη συνέχεια οι μαθητές, με υλικό που δόθηκε έπρεπε να κόψουν και να κολλήσουν τις ανάλογες εικόνες κάτω από τη στήλη “δικτατορία” και κάτω από τη στήλη “δημοκρατία”.
Φτιάξαμε και στολίσαμε κόκκινα γαρύφαλλα με κόκκινο γκοφρέ χαρτί που στη συνέχεια κολλήσαμε στο πανό που ζωγράφισαν τα παιδιά με το σύνθημα “Ψωμί – Παιδεία- Ελευθερία”.
Οι μαθητές με ενθουσιασμό τραγούδησαν τραγούδια όπως το “Ένα το χελιδόνι”, “Ποτέ θα κάνει ξαστεριά”, εξηγήσαμε τη σημασία των στίχων και στη συνέχεια κρεμάσαμε το πανό στην αυλή του σχολείου.
Η δασκάλα του ολοήμερου τμήματος
Κούβαρη Ελευθερία