Η Γ’ τάξη των σχολείων μας ταξίδεψε στα αστέρια!!
Την Τρίτη 1 Νοεμβρίου 2022 πραγματοποιήθηκε εκπαιδευτική επίσκεψη στο Πλανητάριο Κρήτης στις Γούρνες. Τα παιδιά παρακολούθησαν μια τρισδιάστατη ταινία στον θόλο του Πλανητάριου με θέμα το ηλιακό μας σύστημα και πήραν μέρος σε βιωματικές δραστηριότητες με επιστημονικό περιεχόμενο! Οι μελλοντικοί επιστήμονες έδειξαν ενδιαφέρον, περιέργεια και είχαν άψογη συμπεριφορά!
Την Παρασκευή τις 4-11-22 η Α’ και η Β΄τάξη του σχολείου μας επισκεφτήκαμε το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας στο Ηράκλειο.
Τα παιδιά ξεναγήθηκαν στο χώρο του μουσείου, πήραν μέρος σε προσομοιωτή σεισμού και στη συνέχεια συμμετείχαν στο πρόγραμμα που υλοποιεί το μουσείο με τίτλο “Προσαρμογές των Δεινοσαύρων”
Έγιναν μικροί παλαιοντολόγοι αφού έκαναν τις δικές τους ανασκαφές και στη συνέχεια “συναρμολόγησαν ” το δικό τους δεινόσαυρο με τα οστά που ανακάλυψαν.
Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν από τις εμπειρίες και παραστάσεις που αποκόμισαν και περιμένουν με ανυπομονησία την επόμενή μας ..εξόρμηση.
Στο πλαίσιο της εναρμόνισης του εορτασμού της 9ης Ημέρας Σχολικού Αθλητισμού 2022 με την Ευρωπαϊκή Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού την Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου 2022 με κοινό σύνθημα ”Άθληση κάθε μέρα,ΥΓΕΙΑ μια ΖΩΗ”και στόχο την ανάδειξη της ωφελιμότητας της άθλησης στη σωματική και πνευματική υγεία , υλοποιήσαμε δράσεις εμπνευσμένες από το πνεύμα της ημέρας.Τα παιδιά ασχολήθηκαν με ζωγραφιές, με κατασκευές, είδαν ταινία σχετική με την ημέρα και συμμετείχαν σε αθλήματα στην αυλή, προκειμένου να αναδειχτεί η θεμελιώδης σημασία της σωματικής άσκησης και αθλητισμού στην υγεία.
Στο τελευταίο εργαστήριο δεξιοτήτων μας δόθηκε η ευκαιρία να ενώσουμε την ομάδα μας. Μπορεί να πορευόμαστε τρία χρόνια στην ίδια σχολική παρέα αλλά άραγε γνωριζόμαστε μεταξύ μας; Έχουμε παρατηρήσει προσεκτικά ο ένας τον άλλον; Έχουμε άραγε ομοιότητες με κάποιον; Ποιες να είναι οι διαφορές μας;
Πρωταρχική μας δραστηριότητα ήταν να καθίσουμε σιωπηλά σε έναν κύκλο και να παρατηρήσουμε τους συμμαθητές μας. Σκοπός μας ήταν να επιλέξουμε δύο παιδιά που να έχουν δύο κοινά αλλά και δύο διαφορές. Ήταν μια πολύ ωραία διαδικασία που μας χαλάρωσε και ανέδειξε ομοιότητες που δεν είχαμε προσέξει μέχρι εκείνη τη στιγμή.
‘
Εν συνεχεία, φτιάξαμε το σχεδιάγραμμα από τις παλάμες μας και καταγράψαμε πέντε χαρακτηριστικά μας. Μέσα από μια ακόμη ατομική δραστηριότητα γνωρίσαμε καλύτερα τους συμμαθητές και τις συμμαθήτριές μας και εντοπίσαμε ομοιότητες και διαφορές μας.
Σειρά είχε να γίνουμε ζευγαράκια. Συζητήσαμε μεταξύ μας και προσπαθήσαμε να εντοπίσουμε στοιχεία κοινά αλλά και διαφορετικά. Ανακαλύψαμε ίδιες προτιμήσεις σε φαγητά, ίδιες προτιμήσεις σε εξωσχολικές δραστηριότητες διαφορετική προτίμηση σε είδος μουσικής ή διαφορετικό αγαπημένο χρώμα. Εν συνεχεία, κάθε ζευγαράκι παρουσίασε τις ομοιότητες και τις διαφορές στην ολομέλεια της τάξης.
Σύντομα γίναμε μια ομάδα και μελετήσαμε τις ομοιότητες και τις διαφορές μας. Με μια παιγνιώδη δραστηριότητα κληθήκαμε να χωριστούμε σε ομάδες ανάλογα με το αν μας αρέσει ή όχι αυτό που διαβάζω κάθε φορά. Οι μπάμιες δίχασαν την τάξη…το ίδιο και οι φακές! Το κόκκινο χρώμα όμως και οι τηγανιτές πατάτες (φυσικά!!) μας έδεσαν για τα καλά!!
Στην επόμενη δραστηριότητα δόθηκε στα παιδιά ένα φύλλο εργασίας. Σε αυτό το φύλλο εργασίας υπήρχε ένας κατάλογος με τα χαρακτηριστικά κάποιων υποθετικών παιδιών. Τα παιδιά, έπρεπε να σκεφτούν ατομικά και να επιλέξουν ποιο παιδί θα διάλεγαν για να καθίσουν στο ίδιο θρανίο μαζί, ποιο παιδί θα διάλεγαν για να συνεργαστούν σε μια ομαδική δραστηριότητα κλπ. Προβληματιστήκαμε αρκετά και συζητήσαμε παρέα. Γιατί κάποια παιδιά έμειναν απ’ έξω; Γιατί κάναμε αυτές τις επιλογές; Μέσα από ανάλυση και αρκετή συζήτηση βάζοντας στο μικροσκόπιο τις επιλογές μας, καταλήξαμε στα εξής συμπεράσματα: Όλοι είμαστε διαφορετικοί / Η διαφορετικότητα είναι κάτι το υγιές / Διαφέρουμε σε πολλά αλλά έχουμε και ομοιότητες / Είμαστε διαφορετικοί αλλά ίσοι / Δεν κρίνουμε κανέναν/Αγκαλιάζουμε και αποδεχόμαστε το διαφορετικό
Στην τελική φάση του εργαστηρίου μελετήσαμε τη διαφορετικότητα μέσα από τη λογοτεχνία. Διαβάσαμε και ακούσαμε παραμυθάκια, συνεργαστήκαμε σε ομάδες, απαντήσαμε σε ερωτήσεις και τα παρουσιάσαμε στην ολομέλεια της τάξης. Συγκεκριμένα, ασχοληθήκαμε με τον Τριγωνοψαρούλη (Ηλιόπουλος Βαγγέλης), τη Μπουμπού και την Μπαμπαλού (Βούλα Παπαγιάννη) και το Χαρούμενο λιβάδι (Νικολούδη Φυλλιώ). Μέσω της λογοτεχνίας μας δόθηκε ακόμη μια φορά η ευκαιρία να δούμε τα λάθη που κάνουμε οι άνθρωποι και κρίνουμε κάποιον εξαιτίας ενός διαφορετικού από εμάς χαρακτηριστικού και να αναδείξουμε τη διαφορετικότητα όχι ως εμπόδιο, αλλά ως κίνητρο για την ανάπτυξη μιας σπουδαίας σχέσης μεταξύ των ανθρώπων. Εξάλλου, όλοι ξέρουμε ότι τα κομμάτια του παζλ είναι πάντα διαφορετικά…είναι όμως όλα όμορφα και όλα απαραίτητα για να συνθέσουν μια τελική αρμονική εικόνα!!
Σε αυτό τον σταθμό ασχοληθήκαμε με τη θεματική ενότητα της παγκόσμιας και τοπικής κληρονομιάς. Κάναμε ένα ταξίδι στο παρελθόν μας αναζητώντας τις προσωπικές μας διαδρομές από το χθες στο σήμερα.
Από πού προέρχεται το επίθετο μας; Σημαίνει άραγε κάτι; Κρύβει μήπως κάποια ιστορία; Μήπως οι καταλήξεις των επιθέτων μας οδηγούν σε έναν συγκεκριμένο τόπο καταγωγής; Αυτές οι ανησυχίες αποτέλεσαν την αφετηρία για να αναζητήσουμε τις ιστορίες των επιθέτων και να κατασκευάσουμε έναν εννοιολογικό χάρτη στον πίνακα της τάξης μας. Στο μικροσκόπιο φυσικά μπήκαν και τα δικά μας επίθετα. Δυσκολευτήκαμε αρκετά σε κάποια αλλά με όπλο τη φαντασία μας βρήκαμε τις δικές μας ιστορίες που κρύβονται πίσω από τα επίθετά μας και το διασκεδάσαμε πολύ!!
Σειρά είχαν οι συνεντεύξεις. Γονείς, γιαγιάδες και παππούδες μας βοήθησαν ώστε να κατασκευάσουμε το γενεαλογικό μας δέντρο και να ανακαλύψουμε πώς βρεθήκαμε σε αυτόν τον τόπο. Ακούστηκαν διάφορες ιστορίες μέσα στην τάξη με ομοιότητες και διαφορές και έτσι καταγράψαμε τις χώρες προέλευσης των μαθητών, τους διάφορους τόπους καταγωγής, τους λόγους που μετακινήθηκαν διάφορες οικογένειες από τη μία χώρα στην άλλη ή από τη μία πόλη στην άλλη.
Εν συνεχεία, μελετήσαμε και την έννοια του πολιτισμού. Λέξεις όπως μουσική, ιστορία, διατροφή, μνημεία, έθιμα, ήθη ήρθαν στην επιφάνεια και μας έδωσαν την ευκαιρία να αναζητήσουμε έθιμα διαφόρων περιοχών και λαών αλλά και παραδοσιακές συνταγές που αναμφισβήτητα μας άνοιξαν την όρεξη!!
Στο τέλος αυτού του ταξιδιού επικεντρωθήκαμε στο τόπο που ζούμε τώρα, στην πόλη του Ηρακλείου. Ανακαλύψαμε τα τοπικά μνημεία και συλλέξαμε πληροφορίες για κάποια από αυτά. Σε αυτό το σημείο ήρθε και η εκδρομή μας στην Κνωσό και στο αρχαιολογικό μουσείο, γεγονός που μας έφερε ακόμα πιο κοντά με την ιστορία του τόπου μας.
Κάπως έτσι ολοκληρώσαμε και αυτό το ταξίδι στον χρόνο.
Ένα ταξίδι που μας έφερε πιο κοντά…
Ένα ταξίδι που μας βοήθησε να ανακαλύψουμε τις ρίζες μας…
Ένα ταξίδι που μας βοήθησε να βρούμε κοινά στοιχεία με τους συμμαθητές και τις συμμαθήτριές μας…
Ένα ταξίδι που μας έφερε σε επαφή με άλλους πολιτισμούς…
Ένα ταξίδι που σίγουρα θα μας μείνει αξέχαστο!!!
ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΚΕΡΑΜΙΚΟ ΠΙΑΤΟ.. ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΜΕ ΠΙΑΝΕΙ!!
Ήρθε η ώρα για την πρώτη μας εκδρομή!
Στα πλαίσια της γνωριμίας με παλαιότερα επαγγέλματα, αλλά και της επαφή μας με άλλα είδη υφών και τεχνικών εικαστικής έκφρασης επιλέξαμε αυτή την επίσκεψη.
Πήραμε τα σακίδια, τα πρόχειρά μας ρούχα και παπούτσια και πήγαμε να δημιουργήσουμε!!
Στην εκδρομή δεν ήμασταν μόνοι. Ήταν μαζί μας και η Β’ τάξη του 2ου Δημοτικού σχολείου και όοολοι μαζί περάσαμε φανταστικά!
Στο λεωφορείο κάναμε μικρή ξενάγηση.. δηλαδή σχεδόν τα παιδιά έκαναν την ξενάγηση σε εμάς, πηγαίνοντας προς την Ανώπολη στο βιοτεχνικό πάρκο και συγκεκριμένα στο εργαστήρι κεραμικής του κ. Καπαρουνάκη.
Συζητούσαμε, γελούσαμε και φτάσαμε μέσα σε 30 μόλις λεπτά!
Εκεί οι άνθρωποι του εργαστηρίου μας περίμεναν και μας οδήγησαν σε μία πολύ μεγάλη αίθουσα γεμάτη με έτοιμα κεραμικά προς έκθεση και πώληση.
Τα παιδιά ξεναγήθηκαν στο εργαστήρι και έμαθαν για την ιστορία των κεραμικών από μία πολύ ενδιαφέρουσα παρουσίαση. Έπειτα, ο κ. Γιάννης, μας έκανε επίδειξη του τροχού και της δουλειάς, που γίνεται στον πηλό ως έμπειρος τεχνίτης/αγγειοπλάστης.
Και βοήθησαν και τα παιδιά!!
Και έπειτα το καθένα με την ποδιά του, τα super χέρια του και τη βοήθεια ενός ακόμη έμπειρου τεχνίτη έφτιαξε το δικό του πιατάκι.
Τα αφήσαμε να ψηθούν, να ετοιμαστούν και να έρθουν στο σχολείο για να τα πάρουμε επιτέλους σπίτι!!
Ξεκουραστήκαμε, φάγαμε μικρές λιχουδιές και πήραμε το δρόμο της επιστροφής..
Τα χέρια είναι για να δημιουργούν, να αποδέχονται και να αγκαλιάζουν… η τέχνη είναι για να υποστηρίζει την επαφή με κάθε τι που σε απελευθερώνει!
Αφήστε τα παιδιά να παίξουν και να λερωθούν!!
ΠΑΙΞΕ, ΧΟΡΕΨΕ & ΓΕΛΑ
Ξαφνικά Απόκριες!!
Και οι μέρες περνάνε τόσο γρήγορα αυτή τη χρονιά και ούτε που το καταλαβαίνεις!
Έφτασε αυτό το τριήμερο που όλοι είμαστε σε ξέφρενους ρυθμούς, μα κυρίως αυτοί οι μικροί ήρωες!
Χορέψαμε πολύ!! Κερδίσαμε βραβεία & μετάλλια στους διαγωνισμούς!! Το τραγούδι “Παραλία” που μας προετοίμαζε ξεκάθαρα για το καλοκαίρι, συνόδευσε όλο μας το πρωινό.
Και φτιάξαμε κλούουν, αφού είναι και το κατεξοχήν αποκριάτικο αντικείμενο, ξέρεις με μπόλικο χαρτί, γκοφρέ για τον ήχο και την υφή και πολλά διαφορετικά χρώματα.
Κάναμε και τα καπέλα του αρλεκίνου και παρελάσαμε να μας δουν όλοι στο σχολείο!! Αλλά επειδή η κυρία ξεχάστηκε δεν μας έβγαλε φωτογραφία..
Το βασικό είναι να διασκεδάζεις στο σχολείο με τους φίλους σου..
το διάβασμα θα πάει για λίγο αργότερα!
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΣΤΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΖΩΗ
2ο ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΔΕΞΙΟΤΗΤΩΝ
Επιστρέφοντας στη δεύτερη περίοδο σχολικής ζωής και προσπαθώντας να εξηγήσουμε έννοιες όπως η αλληλοβοήθεια, ο εθελοντισμός, η βοήθεια – προσφορά σε αυτόν που τη ζητάει, ο σεβασμός στο διαφορετικό ή “ξένο” από εμάς, η αποδοχή του αλλά και η συμπερίληψή του και όχι το bullying, η απομάκρυνση και η περιθωριοποίηση του κάθε ατόμου, κίνητρό μας αποτέλεσε μία ταινία συνδρομητικής τηλεόρασης με τίτλο “Επιστροφή στη φύση“.
Εννοείται και είναι απόλυτα λογικά να σκεφτεί κανείς, μα καλά πως συνέδεσες την επιστροφή κάποιων ζώων στο φυσικό τους περιβάλλον με όλες αυτές τις έννοιες και τα αισθήματα, που εμπεριέχουν;
Και θα απαντήσω ευθύς ότι υπάρχει ένα βαθύτερο νόημα σε όλες τις παιδικές ταινίες, και έτσι μπορούμε να οδηγήσουμε τα παιδιά σε άλλα πεδία σκέψης.. Είναι εύκολο να γίνει.
Η ταινία αναφέρεται σε μία ομάδα άγριων & επικίνδυνων ζώων, όπου ζώντας φυλακισμένα σε ένα ζωολογικό κήπο αποφασίζουν έπειτα από τις δυσκολίες που βιώνουν εκεί και τους χαρακτηρισμούς όπως άσχημος, αιμοβόρος, επικίνδυνος, ζώο δολοφόνος κλπ. , να αποδράσσουν ώστε να επιστρέψουν εκεί όπου ανήκουν. Στην ασφάλεια και την αγάπη του οικείου και ελεύθερου φυσικού περιβάλλοντός τους. Μέσα σε όλη αυτή την περιπέτεια ο μεγαλύτερος σύμμαχος που είχαν ήταν μία ομάδα άλλων ζώων, όπου με την ίδια σκέψη προσπάθησαν να αποκτήσουν μία καλύτερη ζωή.
Φυσικά έχει αίσιο τέλος και έπειτα από τις δυσκολίες του ταξιδιού και όλους τους διωγμούς, που υπέστησαν τα “άγρια” αυτά ζώα ακόμη και από όμοιούς τους, κατάφεραν να επιστρέψουν στη φύση.
Η κομβική φράση της ταινίας, που αποτέλεσε και το σημείο απαρχής της συζήτησής μας ήταν το σύνθημα, που έπρεπε να πει κάποιος όταν χρειαζόταν βοήθεια “Είμαι άσχημος, είσαι άσχημος, όλοι είμαστε άσχημοι, το άσχημο είναι της μόδας πια”.
Ερωτήματα όπως:
Αυτές και άλλες πολλές τέτοιες ερωτήσεις συζητήθηκαν σε εκείνα τα πρώτα μαθήματα..
Οι απαντήσεις των παιδιών ήταν ειλικρινείς.
“Γιατί κυρία και εγώ όταν βοηθάω ένα συμμαθητή που λείπει και του πάω τα μαθήματα δεν κερδίζω κάτι, αλλά προσφέρομαι να το κάνω γιατί θα τον δω έστω και λίγο και θα πούμε τα νέα μας από μακριά.”
“Γιατί κυρία όταν βοηθάμε νιώθουμε χαρά!”
“Γιατί κυρία όταν κάποιος χρειάζεται τη βοήθειά μας όπως και έξω στην αυλή αν χτυπήσει κάποιος είναι καλό να τρέξουμε να βοηθήσουμε και όχι να τον κοιτάμε και να γελάμε, γιατί μπορεί να πονάει πολύ..”
“Γιατί όταν συμβεί ένα άσχημο γεγονός και δεν μπορούμε να το λύσουμε μόνοι μα, είναι καλό να το λέμε σε κάποιων μεγαλύτερο ή να ζητάμε βοήθεια. Δεν είναι κακό!”
Δεν μείναμε όμως μόνο σε αυτό.. στα επόμενα μαθήματα προσπαθώντας να γνωρίσουμε λίγο περισσότερο εμάς, αλλά και τους άλλους.. πως νιώθουμε πρώτα εμείς και έπειτα να αντιληφθούμε έστω και λίγο τον άλλο κινηθήκαμε..
Κάναμε παιχνίδια δυαδικά και ομαδικά.
Γίναμε ο καθρέφτης του άλλου στις κινήσεις, στα συναισθήματα, στις εκφράσεις του προσώπου..
Εκφράσαμε με μορφή παιχνιδιών στο χώρο το αίσθημα της χαράς,
του θυμού,
της λύπης,
του φόβου,
της εξάντλησης,
του ενθουσιασμού κ.α.
ενώ παράλληλα ακούγαμε μουσική, που έπαιζε και σταματούσε.
Είδαμε πως είναι να ζωγραφίζεις κάτι που σου ζητάει ο διπλανός σου ακουμπώντας πλάτη με πλάτη.. και προσπαθώντας να τον ακούσεις.. Πως γίνεται επομένως να συναισθανθούμε τα αισθήματα κάποιου όταν εκείνος μας έχει ανάγκη; Η ζωγραφιά αποτέλεσε απλώς το μέσο για την έκφραση..
Κατασκευάσαμε μαζί με τη δασκάλα των Εικαστικών πρόσωπα, που απεικονίζουν τα συναισθήματα. Κόψαμε σχήματα δηλαδή τρίγωνα, κύκλους, ρόμβους, γραμμές, καμπύλες κλπ και τα συνδυάσαμε.. και φτιάξαμε..
Εεε.. εντάξει για εμάς ήταν πιο εύκολο να κάνουμε τη ΧΑΡΑ!!
Κλείνοντας αυτό το εργαστήριο.. δεν θα μπορούσαμε να έχουμε καλύτερη “αξιολόγηση” από μία πολύ εύστοχη ταινία για τις σκέψεις ενός παιδιού και πως αυτές αναλύονται στο σώμα του και στην καθημερινότητά του, από το inside out – τα μυαλά που κουβαλάς.
Αλλά και από το βίντεο που δείχνει την προσφορά/ διαμεσολάβηση ακόμη και των ζώων, ώστε να βοηθηθεί ένας άλλος άνθρωπος. Γιατί δεν έχει σημασία αν μπορείς ή αν έχεις όλα τα κριτήρια που σου ζητήσουν για να προσφέρεις, όσο το να επιθυμείς ο ίδιος να το κάνεις!
https://argus-dog.gr/pip-a-short-animated-film/
Ξέρετε πολλές φορές ίσως να φοβόμαστε να μιλήσουμε στα παιδιά για τα συναισθήματα ή για τους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να βοηθήσουμε κάποιον διαφορετικό από εμάς – τυφλό, με κάποια κινητική αναπηρία, ακόμη και κάποιον που έχει “μπλέξει” σε καβγά – με αποτέλεσμα να αποφύγουμε την έκθεση του παιδιού σε κάτι που θα το τρομάξει. Όμως δεν είναι δικός του φόβος, αλλά δικός μας. Ας μην τον κάνουμε δικό τους.
Η προσφορά είναι στο χέρι του καθενός και δεν είναι όλοι αναγκασμένοι να το κάνουν, αρκεί να δείξουμε στα παιδιά ότι υπάρχει και αυτός ο τρόπος προσέγγισης του άλλου, της ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΣΗΣ & της ΒΟΗΘΕΙΑΣ.
Το άγνωστο και το διαφορετικό πάντα θα είναι “άσχημο” μέχρι να το γνωρίσεις!
Πάντα θα σε φοβίζει μέχρι να το αποδεχτείς και να το αγκαλιάσεις!
Είναι προσόν το να μπορείς να ζητάς βοήθεια στις μέρες μας!!
“Είμαι άσχημος, είσαι άσχημος, όλοι είμαστε άσχημοι…
το άσχημο είναι της μόδας πια!”
Τα παιδιά του Ε2 έγιναν ερευνητές!
Στο πλαίσιο του προγράμματος Erasmus στο οποίο παίρνουν μέρος τα σχολεία μας, αλλά και του θέματος “Αποδοχή-Συμπερίληψη” των εργαστηρίων Δεξιοτήτων, ασχοληθήκαμε ξανά με την τεχνική Mantle of the Expert. Τα παιδιά έγιναν «βοηθοί-ερευνητές» του σπουδαίου δικηγόρου και υπέρμαχου των ανθρωπίνων δικαιωμάτων Atticus Finch, του ήρωα του βιβλίου μας «Όταν σκοτώνουν τα κοτσύφια».
Ο Atticus «αναγκάστηκε» να προσλάβει ερευνητές για να συγκεντρώσουν στοιχεία υπέρ του νεαρού νέγρου Tom Robinson, που βρέθηκε κατηγορούμενος για ένα έγκλημα που δεν διέπραξε. Ο στόχος ήταν να δουλέψουν ομαδικά και να σκεφτούν «έξω από το κουτί» για να οργανώσουν την έρευνα (χάρτης της γειτονιάς, διασταύρωση στοιχείων, ώρες κλπ), να συνειδητοποιήσουν τις διαφορετικές πλευρές ενός κοινωνικού θέματος, και ύστερα να διατυπώσουν προτάσεις Παθητικής Σύνταξης στο μάθημα της Γλώσσας.
