«Μία μαθήτρια γράφει»

Αγαπητοί μου επισκέπτες,

την Παρασκευή (8/10/2020) είχαμε μια επίσκεψη διαφορετική από τις άλλες, μέσω υπολογιστή. Η κυρία που μας «τηλε – επισκέφτηκε» ήταν από το χαμόγελο του παιδιού. Μας είπε για την ιστορία του Συλλόγου και μας μίλησε σχετικά με τις απαγωγές των παιδιών. Μας έδωσε οδηγίες για το τι πρέπει να κάνουμε, αν χάσουμε τους γονείς μας σε ένα μεγάλο μέρος με πολύ κόσμο. Αυτή η κυρία λοιπόν, μας τόνισε πως πρέπει :

  1. Να μην απομακρυνόμαστε από το σημείο που τους χάσαμε και να αρχίζουμε να φωνάζουμε δυνατά.
  2. Να προσπαθούμε να ζητήσουμε βοήθεια από πολύ κόσμο και όχι από έναν.
  3. Αν έχουμε χαθεί, να μην προχωράμε, ώστε να μπορέσουν να μας εντοπίσουν πιο εύκολα οι δικοί μας.
  4. Να μη φοβόμαστε να ζητήσουμε βοήθεια από κάποιον γνωστό μας ή κάποιον αστυνομικό που θα βρούμε.
  5. Να θυμόμαστε κάποιο νούμερο τηλεφώνου του σπιτιού μας ή κάποιου συγγενή μας.

Η «τηλε – επίσκεψη» αυτής της κυρίας μας έλυσε πολλές απορίες σχετικά με αυτό το θέμα. Όλοι μας είχαμε δει τις ανακοινώσεις χαμένων παιδιών στην τηλεόραση και πάντα αναρωτιόμασταν σχετικά με το πώς θα έπρεπε να αντιδράσουν αυτά τα παιδιά, όταν βρέθηκαν μακριά από τους δικού τους.

Θα θυμόμαστε όλοι αυτά τα λόγια και ιδιαίτερα εγώ, καθώς μου είναι πολύ χρήσιμα και θα προσπαθήσω να τα μεταφέρω στα μικρότερα παιδιά του σχολείου.

Συμπέρασμα : «Θα είμαι προσεκτικότερη την επόμενη φορά που θα πάω σε παζάρι ή στην λαϊκή αγορά με τη μαμά μου».

Η μαθήτρια της Στ΄τάξης

Σεμέλη Κοντοκώστα

Δημοσιεύθηκε στην Χωρίς κατηγορία. Αποθηκεύστε τον μόνιμο σύνδεσμο.

Αφήστε μια απάντηση