Είπαμε, λοιπόν, προτού μας αποχαιρετήσει η άνοιξη, να φυτέψουμε ο καθένας και η καθεμιά από ένα λουλουδάκι στη δική μας γλάστρα! Εκείνη τη μέρα που φυτέψαμε τις βιγόνιες μας, στην αυλή πίσω από το σχολείο, φυσούσε πολύ δυνατά! Γι’ αυτό πήγαμε εκεί. Γιατί ήταν το πιο απάνεμο μέρος. Καθίσαμε όλοι κι όλες στις καρέκλες μας …
