Σύμφωνα με το Δελτίο Τύπου του Υπουργείου Υγείας, η Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας, που εορτάζεται κάθε χρόνο στις 10 Οκτωβρίου, αποτελεί μια σημαντική ευκαιρία να υπενθυμίσουμε ότι η ψυχική υγεία είναι ένα θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα. Κανείς δεν πρέπει να αισθάνεται ή να είναι μόνος απέναντι στις δυσκολίες, χωρίς πρόσβαση σε ποιοτική φροντίδα.
Η φετινή θεματική, «Ψυχική Υγεία σε Ανθρωπιστικές Κρίσεις», αναδεικνύει την επιτακτική ανάγκη για ενίσχυση των υπηρεσιών ψυχικής υγείας σε συνθήκες έκτακτης ανάγκης, όπως πόλεμοι, φυσικές καταστροφές, μεταναστευτικές ροές και πανδημίες. Τα τελευταία χρόνια, τέτοιου είδους κρίσεις έχουν γίνει πιο οικείες από ποτέ, υπενθυμίζοντάς μας ότι οι ψυχικές τους επιπτώσεις –όπως το άγχος, το τραύμα, η θλίψη και η ανασφάλεια– αποτελούν εξίσου σοβαρές προκλήσεις για τη δημόσια υγεία.
Οι μαθητές της Α΄ τάξης, με την εκπαιδευτικό της τάξης κα Κέλλυ Αρβανιτάκη συζήτησαν για τα συναισθήματα. Αφού έγινε διάλογος για το τι νιώθει κάθε παιδί, δείχνοντας την αντίστοιχη εικόνα, και εξηγώντας το λόγο που προκαλεί το εκάστοτε συναίσθημα, έφτιαξαν, με τη βοήθεια της εκπαιδευτικού, 2 αφίσες με λόγια που μπορούν να δώσουν χαρά σε κάποιον και λόγια που πληγώνουν. Στη συνέχεια συζήτησαν τεχνικές που μπορούν να ηρεμήσουν κάποιον όταν νιώθει αρνητικά συναισθήματα. Έπειτα διάβασαν το βιβλίο της Μαρίνας Γιώτη “Μίλα μου”. Συζήτησαν το νόημά του, έφτιαξαν το δέντρο του βιβλίου, τη “Μιλιά” και κάθε μαθητής ζωγράφισε κάτι σχετικό. Στο τέλος συμφώνησαν πώς θα υπάρχει στην τάξη το κουτί “Μίλα μου”, όπου κάποιο παιδί που μπορεί να διστάζει να μιλήσει για τα συναισθήματά του, θα γράφει το όνομά του σε χαρτάκι και θα το αφήνει μέσα, ώστε να το βλέπει η εκπαιδευτικός και να το προσεγγίζει εκείνη για να συζητήσουν!
Οι μαθητές της Β΄ τάξης, με την υπεύθυνη εκπαιδευτικό της τάξης κα Κατερίνα Σταυροπούλου, αφού διάβασαν το παραμύθι «Η χελώνα στην κρυψώνα» που πραγματεύεται τη διαχείριση του θυμού, πραγματοποίησαν δράσεις σχετικές με τη διαχείριση του θυμού, την αποκατάσταση των σχέσεων μετά από συγκρούσεις κ τον ορισμό της αγάπης, κατασκευάζοντας το Φανάρι του Θυμού και το Δέντρο της Αγάπης.
Οι μαθητές της Γ΄ και Δ΄ τάξης, με τις εκπαιδευτικούς τους κα Εύη Καραμπάση και κα Ναταλία Αλαμπάνου, συζήτησαν για τα βασικά ανθρώπινα συναισθήματα μέσα από βίντεο και παρουσιάσεις. Στη συνέχεια μοιράστηκαν προσωπικές εμπειρίες, αναφέροντας στιγμές στις οποίες ένιωσαν τα συγκεκριμένα συναισθήματα.
Αρχικά, τα παιδιά «γέμισαν» τα «Βάζα των συναισθημάτων», ταξινομώντας όσα θεωρούν θετικά και όσα αρνητικά, διερευνώντας έτσι τις αρχικές τους σκέψεις και αντιλήψεις για κάθε συναίσθημα.
Ακολούθησε η ανάγνωση του βιβλίου «Μπορείς να τα καταφέρεις» της Ilona Lammertink, το οποίο αναδεικνύει την αξία της μοναδικότητας και παρουσιάζει με όμορφο τρόπο τα συναισθήματα του ήρωα. Οι μαθητές προσπάθησαν να εντοπίσουν πώς μεταβάλλονται αυτά τα συναισθήματα από την αρχή ως το τέλος της ιστορίας.
Στη συνέχεια, τα παιδιά επέστρεψαν στα βάζα των συναισθημάτων για να ελέγξουν αν επιθυμούσαν να αλλάξουν τις επιλογές τους, συγκρίνοντας τις αρχικές τους σκέψεις με όσα είχαν κατανοήσει πλέον μέσα από την ιστορία, ολοκληρώνοντας έτσι μια δημιουργική και ουσιαστική δραστηριότητα συναισθηματικής αγωγής.
Μέσα από τη συζήτηση, μάθαμε πως όλα τα συναισθήματα –ευχάριστα και δύσκολα– λειτουργούν σαν «σήματα» που μας ενημερώνουν για την εσωτερική μας κατάσταση. Ακόμη και ο φόβος ή η θλίψη μάς βοηθούν να προστατεύσουμε τον εαυτό μας ή να καταλάβουμε ότι κάτι χρειάζεται προσοχή. Η κατανόηση και η σωστή διαχείρισή τους είναι τελικά το κλειδί για να νιώθουμε πιο ισορροπημένοι και δυνατοί.
Οι μαθητές και οι μαθήτριες της Ε΄ τάξης με την εκπαιδευτικό τους κα Κατσαΐτη Μαρία συμμετείχαν σε μια ξεχωριστή δράση με τίτλο «Συναισθήματα και χρώματα μιλούν την ίδια γλώσσα». Η δραστηριότητα ξεκίνησε με μια συζήτηση για τα συναισθήματα και τη σχέση τους με τα χρώματα. Τα παιδιά προβληματίστηκαν και εξέφρασαν σκέψεις όπως: Τι χρώματα έχει η ειρήνη; Τι χρώματα έχει ο πόλεμος; Ποιο χρώμα μας θυμίζει τη χαρά; Ποιο τη λύπη ή τον φόβο;
Μέσα από αυτή την αναζήτηση, τα παιδιά συνειδητοποίησαν πως τα συναισθήματα —όπως και τα χρώματα— δεν γνωρίζουν σύνορα. Όλοι οι άνθρωποι, όπου κι αν ζουν, βιώνουν χαρά, λύπη, θυμό ή αγάπη, και τα εκφράζουν με τον δικό τους μοναδικό τρόπο. Αποτέλεσμα αυτής της δημιουργικής διαδικασίας ήταν μια εντυπωσιακή αφίσα, γεμάτη χρώματα, εικόνες και λέξεις, που αποτυπώνει τον εσωτερικό κόσμο των μαθητών. Με ευαισθησία και φαντασία, η τάξη έστειλε ένα δυνατό μήνυμα: τα συναισθήματα μάς ενώνουν και «μιλούν την ίδια γλώσσα».
Οι μαθητές της ΣΤ΄ τάξης μαζί με τον υπεύθυνο εκπαιδευτικό του τμήματος κο Συμπίκο Δημήτρη ασχολήθηκαν με δράσεις που αφορούν στα συναισθήματα των παιδιών όταν υπάρχουν συγκρούσεις μεταξύ τους και συζητήθηκαν τρόποι επίλυσης τους μέσω της «Σχολικής διαμεσολάβησης», ένα πρόγραμμα που υλοποιήθηκε για πρώτη φορά την περασμένη χρονιά στο σχολείο μας και θα συνεχιστεί και φέτος. Παράλληλα, λόγω του γεγονότος ότι γειτονικές χώρες με την Ελλάδα βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση, οι μαθητές προσπάθησαν να κατανοήσουν τα συναισθήματα των παιδιών που βιώνουν αυτές τις καταστάσεις βρισκόμενα σε αυτές τις χώρες ή αργότερα ως πρόσφυγες σε άλλες χώρες. Οι μαθητές παρακολούθησαν εικόνες από εμπόλεμες περιοχές, και δημιούργησαν μία βαλίτσα που την ονόμασαν «Η βαλίτσα των συναισθημάτων». Μέσα σε αυτή τη βαλίτσα, που παίρνει μαζί του το παιδί πρόσφυγας φεύγοντας από τη χώρα του, οι μαθητές έβαλαν όλα τα συναισθήματά του αφού πρώτα τα είχαν καταγράψει. Στη συνέχεια δημιούργησαν ένα δέντρο που το ονόμασαν «Το δέντρο της ελπίδας», όπου στα φύλλα του έγραψαν κάποια συνθήματα με σκοπό να δώσουν ελπίδα για έναν κόσμο καλύτερο χωρίς συγκρούσεις. Τέλος, οι μαθητές άκουσαν το τραγούδι «Imagine all the people», ένα τραγούδι σύμβολο της ειρήνης. Σκοπός όλων των δράσεων ήταν η ανάπτυξη της ενσυναίσθησης των μαθητών.
