Η μετάβαση από το Δημοτικό Σχολείο στο Γυμνάσιο

Η μετάβαση από το Δημοτικό Σχολείο στο Γυμνάσιο αποτελεί αλλαγή που δεν είναι ούτε αυτονόητη, ούτε ανώδυνη για τους μαθητές. Είναι μια σημαντική αλλαγή στη ζωή τους,  καλούνται να προσαρμοστούν όχι μόνο στην αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος και εκπαιδευτικής βαθμίδας, αλλά και να διαχειριστούν εκπαιδευτικά, συναισθηματικά και κοινωνικά θέματα, που προκύπτουν από αυτήν την αλλαγή, η οποία μάλιστα συμπίπτει με την ολοκλήρωση της παιδικής ηλικίας και με την έναρξη της εφηβείας.

Το Δημοτικό σχολείο αποτελεί μια μικρή, οικεία κοινότητα για το μαθητή, ο οποίος στην έκτη τάξη είναι εξοικειωμένος με το σχολικό περιβάλλον, νιώθει άνετα γιατί τους γνωρίζει όλους, μαθητές και εκπαιδευτικούς, είναι ο μεγαλύτερος ηλικιακά από τους άλλους μαθητές και έχει μία σταθερότητα σχέσεων. Ο απόφοιτος του Δημοτικού μετατρέπεται σε «πρωτάκι» και εντάσσεται σε ένα  νέο χώρο μεγαλύτερο σε έκταση, με περισσότερους μαθητές και εκπαιδευτικούς, άγνωστους αρχικά. Οι μαθητές όταν  φεύγουν από το οικείο, άνετο και ασφαλές περιβάλλον του Δημοτικού, χάνουν  την κοινωνική ομάδα των συμμαθητών τους, αλλάζουν την κοινωνική τους θέση στη νέα σχολική κοινότητα  και αρχίζουν να εκτίθενται σε προκλήσεις  και δυσκολίες που συνδέονται με την προσαρμογή τους στο νέο περιβάλλον  με τα μαθήματα, τη διαχείριση του χρόνου και τον φόρτο εργασίας .Οι διδακτικές μέθοδοι είναι διαφορετικές, η εργασία στο σπίτι περισσότερη, η αξιολόγηση πιο απαιτητική. Είναι λογικό επομένως οι διαφορές αυτές να επηρεάζουν τη σχολική πορεία των μαθητών.

Η μετάβαση συμπίπτει ακόμα και με την πολύ σημαντική βιολογική αλλαγή στη ζωή των μαθητών, δηλαδή με το πέρασμά τους από την παιδική στην εφηβική ηλικία. Η μετάβαση στην εφηβεία δεν είναι πάντα ομαλή στη ζωή των παιδιών. Συμβαίνουν ταχύτατες αλλαγές στο βιοσωματικό, στο νοητικό, στο συναισθηματικό και στον κοινωνικό τομέα. Αυτή η περίοδος εμπεριέχει άγχος, αγωνία, ανασφάλεια και φόβο για όλους τους μαθητές, εξαιτίας των αλλαγών που θα αντιμετωπίσουν και αφορούν τη δομή , την οργάνωση και λειτουργία του νέου περιβάλλοντος.

Πατεράκη Άννα, Δ/ντρια του Δημοτικού Καλού Χωριού

Πώς όμως μπορείτε να βοηθήσετε το παιδί σας στη μετάβαση αυτή?

• Αφιερώστε του πολύ χρόνο, ώστε να μπορεί να σας εκμυστηρευτεί τυχόν ανησυχίες ή προβληματισμούς του. Τα παιδιά αισθάνονται μεγάλη ανασφάλεια στην πρώτη τάξη του Γυμνασίου. Νιώθουν άβολα με την ανωνυμία τους στην αυλή του σχολείου, στις τάξεις, ανάμεσα σε τόσους άγνωστους συμμαθητές. Στην ΣΤ’ Δημοτικού ήταν τα μεγαλύτερα παιδιά, τώρα στην Α’ Γυμνασίου είναι τα πιο μικρά.
• Αποφεύγετε να το πιέζετε λέγοντάς του ότι τώρα τελείωσαν τα παιχνίδια, πρέπει να σοβαρευτεί, ή τώρα έχει μόνο διάβασμα κτλ. Με αυτόν τον τρόπο αυξάνεται η αγωνία και η ανασφάλειά του, χωρίς να πετυχαίνετε ουσιαστικό αποτέλεσμα.

• Εξασφαλίστε ελεύθερο χρόνο για τα χόμπι του, για παιχνίδι, για τους φίλους του, για τις παλιές του γνωριμίες που δεν είναι μαζί του στο καινούριο σχολείο.
• Ενθαρρύνετέ το και δείξτε την ικανοποίησή σας για όλα εκείνα που μπορεί να κάνει.
• Μην περιμένετε από το παιδί να αρχίσει ξαφνικά να συμπεριφέρεται, να μιλά και να αντιδρά σαν μεγάλος, μόνο και μόνο επειδή πήγε στο Γυμνάσιο.
• Δημιουργήστε και κρατήστε κάποια επαφή με καθέναν από τους καθηγητές του. Ζητήστε την συμβουλή τους και ενημερώστε τους για τους δικούς σας προβληματισμούς.

Από το βιβλίο της ψυχολόγου-παιδοψυχολόγου, Αλεξάνδρας Καππάτου, «Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά».

 

Αφήστε μια απάντηση