



Εμπνευσμένοι απο το κείμενο στο ανθολόγιό μας της Ελένης Χωρεάνθη “Η Ασπρούδα” βγάλαμε ρόλους και γίναμε κι εμείς για λίγο στην τάξη μας δέντρα , δρυάδες (ξωθιές), πουλιά ,ζώα του δάσους και παιδιά μιας άλλης εποχής …. Στη συνέχεια ζωγραφίσαμε εικόνες από το κείμενο.. και μιλήσαμε για την ταυτότητα του φυτού.. Φέραμε στην τάξη μας και καρπούς (βελανίδια) όπου τα χρησιμοποιήσαμε για τις χριστουγεννιάτικες κατασκευές μας .
( ΠΟΥΡΝΑΡΙ )
ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ
Τα φυτά μάς προσφέρουν ζωή, σκιά, χαρά και μνήμη. Είναι ευθύνη μας να τα προστατεύουμε………..
ΣΤΟΝ ΙΣΚΙΟ ΤΗΣ ΑΣΠΡΟΥΔΑΣ
Θεατρικό έργο βασισμένο στο κείμενο «Η Ασπρούδα»
ΣΚΗΝΗ 1η – Η ΑΣΠΡΟΥΔΑ ΞΥΠΝΑ
Αφηγητής:
Σε ένα χωριό φωτεινό, κοντά σε κάστρο και ρέμα, στεκόταν ένα δέντρο ξεχωριστό. Η Ασπρούδα.
Ασπρούδα:
Είμαι η Ασπρούδα. Ένα παλιό πουρνάρι. Οι ρίζες μου αγκαλιάζουν τη γη και τα κλαδιά μου τον ουρανό.
ΣΚΗΝΗ 2η – ΟΙ ΞΩΘΙΕΣ
Ξωθιά 1:
Εμείς κατοικούμε στην καρδιά της Ασπρούδας.
Ξωθιά 2:
Τη φροντίζουμε και την προστατεύουμε.
Ξωθιά 3:
Γιατί τα δέντρα είναι ζωή!
ΣΚΗΝΗ 3η – ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ
Παιδί 1:
Εδώ παίζουμε κάθε μέρα!
Παιδί 2:
Η σκιά της μας δροσίζει.
Παιδί 3:
Και νιώθουμε ασφαλείς!
Ασπρούδα:
Χαίρομαι που σας προστατεύω, παιδιά μου.
ΣΚΗΝΗ 4η – ΤΑ ΖΩΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ
Πουλιά (μαζί):
Στα κλαδιά της έχουμε σπίτι!
Ζώο:
Και τροφή και καταφύγιο!
ΣΚΗΝΗ 5η – Ο ΜΙΚΡΟΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ
Ιδιοκτήτης:
Μπορεί να είμαι μικρός στο μπόι, αλλά αγαπώ την Ασπρούδα όσο τίποτα!
Συγχωριανός 1:
Περίεργο δέντρο!
Συγχωριανός 2:
Μα είναι ευλογημένο.
ΣΚΗΝΗ 6η – Ο ΧΡΟΝΟΣ ΠΕΡΝΑ
Χρόνος:
Οι καιροί αλλάζουν… Τα παιδιά μεγαλώνουν… Τα χωριά αδειάζουν…
Ασπρούδα:
Μα εγώ μένω εδώ.
ΣΚΗΝΗ 7η – ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ
Αφηγητής:
Η Ασπρούδα στέκει ακόμα.
Ασπρούδα:
Προστατέψτε τα δέντρα. Είναι φίλοι σας.
Όλοι μαζί:
Αγαπάμε και φροντίζουμε τη φύση!