Τσικνοπέμπτη στο Δημοτικό Σχολείο Γαρεφείου

Όλα εξελίχθηκαν κατά πως αρμόζει στο έθιμο της πίστης μας που  θέλει να τσικνίζουμε, αλλά και να καταναλώνουμε μεγάλες ποσότητες κρέατος σήμερα «Τσικνοπέμπτη», δεύτερη εβδομάδα του Τριωδίου και να προετοιμαζόμαστε για τη μεγάλη νηστεία της Σαρακοστής. Το γεύμα αποτελείται από κρέας ψημένο στα κάρβουνα, το οποίο πρέπει να έχει πάντα λίγο λίπος, ώστε κατά το ψήσιμο να βγάλει την απαραίτητη «τσίκνα». Αυτό ακριβώς κάναμε και εμείς στο Δημοτικό Σχολείο Γαρεφείου όπου, δάσκαλοι, μαθητές και γονείς με την ευγενική χορηγία του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων, όλοι μαζί σχηματίζοντας μια όμορφη παρέα, με πολύ μεράκι και κέφι τονίσαμε  ιδιαιτέρα την σημασία της ημέρας.

Και του Χρόνου!

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΑΛΙΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ «Η ΚΟΙΜΗΣΗ  ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ»ΤΟΥ ΓΑΡΕΦΕΙΟΥ 

Το παρακάτω κείμενο προέρχεται από την προετών συνέντευξη  του Μιλτιάδη Προκόπη του Παπαχρήστου σε κάτοικο του χωριού.Την παρουσιάζουμε αυτούσια.

 Ερώτηση:Πώς ήταν το χωριό πριν φτιαχτεί η εκκλησία;

Απάντηση:Το χωριό πριν πάρα πολλά χρόνια ήταν επτά(7) σπίτια και όλοι μαζί οι άνθρωποι εφτά(7)οικογένειες.Στο χωριό οι άνθρωποι δεν είχαν εκκλησία, αλλά πίστευαν πολύ στο Χριστό.

 Ερώτηση:Από ποιον πήγαν να ζητήσουν βοήθεια για το χτίσιμο της εκκλησίας οι κάτοικοι του χωριού και τι τους συμβούλεψε;

Απαντηση:Οι κάτοικοι πήγαν να ζητήσουν βοήθεια από τον τούρκο Σουλεΐμάν Μπέη που αυτός ήθελε να τους βοηθήσει και τους συμβούλεψε να φτιάξουν εκκλησία,αλλά να τη χτίσουν βράδυ και οι πόρτες να είμαι χαμηλές και αν πήγαινε ο αρχηγός των Τούρκων και ρωτούσε τι φτιάχνουν να απαντούσαν ότι φτιάχνουν στάβλο.

Ερώτηση:Γιατί οι πόρτες της εκκλησίας θα έπρεπε να είναι χαμηλές;

Απάντηση:Γιατί εκείνη την εποχή δεν ήθελαν οι Τούρκοι να φτιάχνουν οι Έλληνες εκκλησίες  και όπου άκουγαν ότι φτάχνουν εκκλησία έμπαιναν με τα άλογα και τα κατέστρεφαν όλα γι΄αυτό και στις παλιές εκκλησίες οι πόρτες είναι χαμηλές.

Ερώτηση:Πώς αγοράστηκαν οι εικόνες;

Απάντηση:Οι εικόνες αγοράστηκαν από τους κατοίκους του χωριού.Κάθε κάτοικος είχε το όνομα κάποιου Αγίου και έτσι αγόραζε την εικόνα του αγίου που είχε το ονομά του.

Ερώτηση:Από πού πήρε το όνομα η εκκλησία;

Απάντηση:Σύμφωνα με την παράδοση του χωριού,που λέει ότι κάποιος γέρος ονειρεύτηκε την  Παναγία να του λέει ότι τα χρήματα για την εκκλησία βρίσκονται σ΄ένα πήλινο δοχείο που είναι κρυμμένο στο βουνό.Η Παναγία βοήθησε πολύ το χωριό στα χρόνια του πολέμου και γι’αυτό η εκκλησία ονομάστηκε «Η Κοίμηση της Θεοτόκού»,όπου ολοκληρώθηκε το 1811.

Ερώτηση:Πώς η εκκλησία έγινε σχολείο;

Απάντηση: Αργότερα δίπλα από την εκκλησία έγινε μια μικρή προέκταση όπου την ονόμασαν σχολείο.Παπάς και δάσκαλος ερχόταν από τους Προμάχους,αυτό ήταν κάποιο γειτονικό χωριό που μπορούμε να πούμε ότι τα δύο αυτά χωριά είχαν πολύ καλές σχέσεις. Αργότερα παπάς και δάσκαλος έγινε κάποιος κάτοικος του χωριού.Όταν αυτός πέθανε,και αυτό έγινε μετά από πολλά χρόνια,οι κάτοικοι τον έκαναν άγαλμα και το άγαλμα αυτό βρίσκεται στην πλατεία του χωριού μας.

Ερώτηση:Λειτουργεί ακόμη αυτή η εκκλησία;

Απάντηση:Λειτουργεί κάπου-κάπου,όχι όμως συχνά γιατί στο μεταξύ έχει χτιστεί και άλλη εκκλησία στο χωριό,γιατί αυξήθηκαν οι κάτοικοι του χωριού και δε χωρούσαν στην παλιά εκκλησία.Όμως λειτουργεί κάθε 15Αυγούστου,Πάσχα και Χριστούγεννα.

Ερώτηση:Τι εντυπώσεις μας αφήνει η εκκλησία αυτή;

Απάντηση:Μας προκαλεί διάφορα συναισθήματα,όπως υπερηφάνεια για τους προγόνους μας, που μέσα από τόσα εμπόδια μπορούσαν να κρατήσουν τη θρησκεία πάνω απ΄όλα.Επίσης το θαυμασμό για την ανδρεία τους και για τις αξίες τους,όπως αυτά που έπρεπε να διατηρήσουν και να μεταδώσουν στα παιδία και στα εγγόνια τους.

–

Φιλόξενο και ασφαλές σχολικό περιβάλλον

Το σχολείο είναι ένας  χώρος όπου τα παιδιά περνούν μετά από το σπίτι τους το περισσότερο χρόνο κατά την διάρκεια της εκπαιδευτικής διαδικασίας τους.

Ιδιαίτερα τα μικρά παιδιά προσελκύονται με ευχάριστα αισθήματα,  βλέποντας  στους χώρους του σχολικού κτηρίου μια φιλόξενη μεγάλη αγκαλιά,  όπως όταν τους καλωσορίζει το πρόσωπο της μητέρας τους με ένα πλατύ χαμόγελο.

Ένας συνδυασμός με φωτεινά και ευχάριστα χρώματα, μια καλαίσθητη δημιουργία, ένα καθαρό και οργανωμένο  περιβάλλον, έλκουν όμορφα τα παιδιά εξάπτοντας την φαντασία τους, την περιέργειά τους, αλλά και τα ωθεί να παραμένουν αβίαστα στο χώρο με ενθουσιασμό βοηθώντας τα στην συμμετοχή τους μέσα στην τάξη.  Νοιώθουν ασφαλή επειδή βιώνουν την οργάνωση και την φροντίδα τόσο των ιδίων όσο και των εκπαιδευτικών.

Στόχος μας από την αρχή της σχολικής χρονιάς ήταν να πετύχουμε την διαμόρφωση ενός τέτοιου χώρου. Το πετύχαμε!  Η χαρά όλων μας και εμάς που υπηρετούμε την εκπαίδευση, αλλά και των παιδιών είναι μεγάλη. Φυσικά δεν θα μπορούσαμε να τα καταφέρουμε  χωρίς την στήριξη και την βοήθεια του Δήμου Αλμωπίας.

Όλοι μας νοιώθουμε την ανάγκη να ευχαριστήσουμε τον Δήμο Αλμωπίας καθώς και αυτούς που εργάστηκαν για να έχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Χριστουγεννιάτικη γιορτή του δημοτικού σχολείου Γαρεφείου

Σε μια ζεστή ατμόσφαιρα που την δημιούργησαν οι μικροί μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Γαρεφείου με την σκηνική τους παρουσία ξεδιπλώνοντας το ταλέντο τους, πραγματοποιήθηκε η Χριστουγεννιάτικη γιορτούλα μας.

 Τα παιδιά μέσα από  θεατρικά σκετς και τραγούδια μετέφεραν ένα εορταστικό κλίμα παρασύροντας ευχάριστα τόσο τα ίδια όσο και τους παρευρισκομένους που τα παρακολούθησαν βιώνοντας το   μήνυμα  των Χριστουγέννων που δεν είναι άλλο από την χαρά που προσφέρει η αγάπη και η ειρήνη στην καρδιά μας.

Στο τέλος ευχήθηκαν καλά και ειρηνικά  Χριστούγεννα για  όλο τον κόσμο και μοίρασαν γλυκά.     

Χριστουγεννιάτικες κατασκευές

Χριστουγεννιάτικη ιστορία

Μετάφραση

Ο χιονάνθρωπος που ζωντάνεψε

Μια χριστουγεννιάτικη ιστορία

Σε ένα χωριό χιόνιζε συνεχώς. Ένα παιδί έπαιζε με το χιόνι και έφτιαξε έναν χιονάνθρωπο. Οι οικογένειες απολάμβαναν το χιόνι και κάθονταν κοντά στο παράθυρο. Μια μέρα είδαν το χιονάνθρωπο να ζωντανεύει. Έπειτα ο χιονάνθρωπος άρχισε να γελάει. Μετά άρχισε να περπατάει και να παίζει με το παιδί. Έπαιξαν χιονοπόλεμο. Έπειτα πήγαν στο πάρκο, το οποίο ήταν γεμάτο από χριστουγεννιάτικα δέντρα. Συνάντησαν τον άγιο Βασίλη και τους έδωσε δώρα. Όταν επέστρεψαν οι γονείς του αγοριού έμειναν άφωνοι. Την επόμενη μέρα ο χιονάνθρωπος έλιωσε. Το αγόρι ήταν πολύ λυπημένο. Αλλά τότε ξύπνησε. Ήταν μόνο ένα όνειρο!

Η ιστορία δημιουργήθηκε από τους μαθητές της Ε και Στ τάξης του σχολείου μας στο μάθημα των Αγγλικών
Υπεύθυνη εκπαιδευτικός: Θεοφανή Ιατροπούλου

–

–

–