Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, γιορτάσαμε, με την επισημότητα που της ταιριάζει τη μεγάλη μέρα, που κέρδισε την αθανασία.
Η ημέρα αυτή αποτελεί διπλή γιορτή του έθνους και της ορθοδοξίας μαζί, λοιπόν, με αυτήν την σπουδαία εθνική επέτειο γιορτάζουμε και την Αγία Σκέπη της Θεοτόκου. Η γιορτή αυτή τελείται ως ένδειξη ευγνωμοσύνης προς τη μητέρα του Χριστού για τη σκέπη και την προστασία της στον αγώνα των Ελλήνων απέναντι στους Ιταλούς , αρχικά και αργότερα σε όλη τη διάρκεια της εθνικής αντιστάσεως. Στα κρίσιμα χρόνια του πολέμου οι ‘Ελληνες εμπιστεύτηκαν στα χέρια της παναγίας τον αγώνα τους.Οι μαχητές περιφρονούν τη λογική των αριθμών και αντιστέκονται στις εχθρικές στρατιές με ηρωισμό που κινεί τον παγκόσμιο θαυμασμό.
Γιορτάζουμε, ακόμη, έναν σταθμό της Ιστορίας μας, το ΟΧΙ που βροντοφώναξε ο ελληνικός λαός στα φασιστικά καθεστώτα της Ιταλίας και της Γερμανίας.
Η οικονομική κρίση στην δεκαετία του ‘30 σε Αμερική και Ευρώπη οδηγεί τον κόσμο σε εξαθλίωση. Οι νίκες του Χίτλερ και του Μουσολίνι είχαν σαν αποτέλεσμα τη δημιουργία φασιστικών κομμάτων σε όλες τις χώρες της Ευρώπης και το σκοτάδι του ναζισμού απειλεί να πνίξει την Ευρώπη.
Βρισκόμαστε στα 1940. Ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου στην Αθήνα.
Ο Ιταλός πρέσβης Γκράτσι, αποδίδει στον Έλληνα δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά ένα αλαζονικό τηλεγράφημα που μιλούσε για «άνευ όρων» υποταγή της χώρας μας στους Ιταλούς, ενώ οι ιταλικές μεραρχίες, αφού προηγουμένως είχαν καταλάβει το αλβανικό έδαφος, ήταν ήδη παραταγμένες κατά μήκος των ελληνικών συνόρων και περίμεναν ετοιμοπόλεμες το σύνθημα. Με τη γαλλική φράση « Alors , c ‘ est la guerre », που σημαίνει « Πόλεμος λοιπόν », ο Μεταξάς απορρίπτει το ιταλικό τελεσίγραφο και απευθύνει διάγγελμα προς τον ελληνικό λαό.
Ο ελληνικός λαός απάντησε λιτά με μια μονάχα λέξη: «ΟΧΙ».
Η φετινή επέτειος του ΟΧΙ γιορτάζεται υπό τη μελανή συγκυρία πολέμου, που έρχεται για ακόμη μια φορά να μας υπενθυμίσει πόσο εύθραυστη και συνάμα πολύτιμη είναι η μοναδική και αναντικατάστατη αξία της ζωής και της ύπαρξής μας, η Ειρήνη.Έτσι, η εθνική εορτή δίνει φέτος ένα ξεχωριστό νόημα και αναλαμβάνει έναν πολύ ιδιαίτερο ρόλο: Να υπενθυμίσει σε όλους και σε όλες μας ότι ο επιθετικός πόλεμος -όχι βεβαίως η άμυνα της πατρίδας! – αλλά ο άδικος πόλεμος που επιβουλεύεται την γη των πατέρων οδηγεί στον όλεθρο, στον θάνατο αθώων, στην καταπάτηση των πιο θεμελιωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων.
Στο σχολείο μας τιμήσαμε την ξεχωριστή αυτή ημέρα με ποικίλους τρόπους μέσα στην εβδομάδα.
Σχολική θεατρική παράσταση:
Παρέλαση και κατάθεση στεφάνων:
Δράσεις στα πλαίσια της τάξης:
Μάθε περισσότερα:
