Δημοτικό Σχολείο Ελιάς

Εκπαιδευτικό site πολλαπλού περιεχομένου.

ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ του Σχολείου – 2012-2013

Λένε πως κουβέντιαζε με τα ζώα, τα πουλιά και πως τα φίδια και οι σαύρες δεν έφευγαν όταν τον έβλεπαν. Όλη του η ζωή στο χωράφι.
«Υπάρχει Θεός, μπαρμπα-Νικόλα;»
«Αυτή τη στιγμή μπήκε εκεί μέσα», είπε κι έδειξε μια μέλισσα που χώθηκε στην καρδιά του ρόδου.


Α΄ Τάξη, Δασκάλα η κ. Σταματίνα Λάνη


«Μα για το σώμα που έχεις δεν είναι μεγάλα τα φτερά σου; ρώτησε ένα μικρό μυρμήγκι την πεταλούδα.
«Είναι! Αλλά εμένα με λέν και ψυχή και δεν ξέρεις τι βάρος έχει αυτό.



Β΄ Τάξη, Δασκάλα η κ. Κάλλια Μελισσουργάκη

«Δε ζηλεύω τα πουλιά επειδή πετούν.

Ζηλεύω που δεν έχουν γκρεμό», είπε η μικρή χελώνα κοιτάζοντας το πονεμένο ποδαράκι της.

Γ΄ Τάξη, Δάσκαλος ο κ. Χρήστος Κωτσόπουλος.


-Άκου να σου πω, είπε ο χρόνος στην απουσία. Σε βλέπω πάντα λυπημένη και στενοχωριέμαι. Αποφάσισα να σε λέω ανάμνηση. Και θα σε κάνω πιο όμορφη κι από την παρουσία!
-Δε θέλω να με κάνεις πιο όμορφη. Πιο χαρούμενη αν μπορείς!

Δ΄ Τάξη, Δασκάλα η κ. Γιώτα Εζανίδου.


– Γιαγιά, τι είναι ο αέρας;
– Ο αναστεναγμός του Θεού είναι γιέ μου…

– Κι η βροχή τι είναι;
– Τα δάκρυά Του για τις πίκρες που Του δίνουμε…

– Το χιόνι;
– Δάκρυα του Θεού που πάγωσαν περιμένοντας κάποιος να τα σκουπίσει…

– Και ο ήλιος γιαγιά;
– Ααα… μα ο ήλιος είναι τα Χριστούγεννα παιδί μου!

– Και τι είναι τα Χριστούγεννα;
– Είναι το γέλιο του Θεού που συγχωρεί όλο τον κόσμο!
Η αγκαλιά Του που μας χωρά ό,τι κι αν κάνουμε!

– Καλά Χριστούγεννα γιαγιά!
– Γιέ μου, πάντα Χριστούγεννα!

Ε΄ Τάξη , Δασκάλα η κ. Ιωάννα Μαράκη.


Σαν φλουρί φάνηκε το φεγγάρι στο βασιλικό μπλε της νύχτας. Από ψηλά είδε το πηγάδι. Κοντοστάθηκε, καθρεφτίστηκε, έφτιαξε λίγο το φως του και ρώτησε με τη λεπτή φωνή του:
-Τι κάνεις, πηγάδι μου, και έχεις πάντα τόσο καθαρό πρόσωπο;
-Λέω την αλήθεια, φεγγάρι μου.

ΣΤ΄ Τάξη, Δασκάλα η κ. Λίνα Κωσταντάκη.


«Αν είσαι πιο ελαφρύ από τον άνεμο, γιατί δεν ανεβαίνεις προς τα πάνω κι αν είσαι πιο βαρύ γιατί δεν κατεβαίνεις στη γη;» φώναξε πειραχτικά το νεαρό μυρμήγκι στο λευκό σύννεφο που στεκόταν ακίνητο στο λόφο.
«Το σκέφτομαι. Μπορείς εσύ να μου πεις τι είναι αυτό που θα με πάει ψηλά; Το πάνω ή το κάτω;

……………..

Κατηγορίες: ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ