Αυτή τη φορά, το ενδιαφέρον μας στράφηκε στην ενσυναίσθηση, την ικανότητα δηλαδή να μπαίνουμε στη θέση του άλλου, και πώς αυτό το συναίσθημα μπορεί να γίνει η κινητήρια δύναμη που μας οδηγεί στον εθελοντισμό και την κορυφαία πράξη αγάπης, την αιμοδοσία. Μέσα από τις εικόνες και τα λόγια των παιδιών, προσπαθήσαμε να δείξουμε ότι ο εθελοντισμός δεν είναι απλώς μια απασχόληση, αλλά η φυσική εξέλιξη της κατανόησης της ανάγκης του συνανθρώπου μας. Όταν ένα παιδί μαθαίνει να νιώθει τον διπλανό του, τότε η επιθυμία να βοηθήσει γεννιέται αβίαστα.  Ιδιαίτερη αναφορά κάναμε στην εθελοντική αιμοδοσία, το πολυτιμότερο δώρο που μπορεί να προσφέρει ένας άνθρωπος. Αν και οι μαθητές μου είναι ακόμη μικροί για να γίνουν οι ίδιοι αιμοδότες, μέσα από τη δημιουργία αυτού του έργου έγιναν οι καλύτεροι πρεσβευτές αυτής της ιδέας. Κατάλαβαν ότι λίγα λεπτά από τον χρόνο ενός ενήλικα μπορούν να χαρίσουν μια ολόκληρη ζωή σε κάποιον άλλον, και αυτή η συνειδητοποίηση είναι το πιο σημαντικό μάθημα κοινωνικής αλληλεγγύης που θα μπορούσαν να πάρουν.

Υπεύθυνη Εκπαιδευτικός: Ειρήνη – Ελένη Τσακανέλη