Πανελλήνια σχολική ημέρα φιλοζωίας
3 Απρ 2024 από 6/Θ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΑΓΙΩΝ ΠΑΡΑΣΚΙΩΝ
”Αν θέλετε το παιδί σας να γίνει έξυπνο, διαβάστε του παραμύθια. Αν θέλετε να γίνει πιο έξυπνο, διαβάστε του περισσότερα παραμύθια”
ALBERT EINSTEIN
Ιστορίες Αδέσποτων
1 Απρ 2024 από 6/Θ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΑΓΙΩΝ ΠΑΡΑΣΚΙΩΝ
“Η ιστορία του Μάρκου”
Βοήθεια!!! Βρέχει και κάνει αφόρητο κρύο. Βοήθεια!!! Δε μ’ ακούει κανείς; Τι να κάνω; Θα κοιμηθώ λίγο εδώ που βρίσκομαι και το πρωί… Το πρωί ίσως με ακούσουν.(Ξαπλώνει κοιμάται για λίγο και σηκώνεται)
Ξημέρωσε. Ευτυχώς χωρίς βροχή. Βοήθεια!!! Γιατί εγώ; Γιατί;;; Που είναι η οικογένειά μου; Τα αδέρφια μου; Οι γονείς μου; Πώς βρέθηκα εδώ; Πώς;
Γεννήθηκα σε μια εγκαταλελειμμένη αποθήκη. Οι γονείς μου κι αυτοί είχαν γεννηθεί στην ίδια αποθήκη. Αδέσποτοι. Όλη η οικογένεια. Τρώγαμε από τα σκουπίδια ό, τι βρίσκαμε και πίναμε νερό αν βρίσκαμε ιδίως το καλοκαίρι. Πέντε αδέρφια και δυο γονείς. Μεγάλη οικογένεια. Ζούσαμε όμορφα όπως μπορεί να ζει μια οικογένεια αδέσποτων. Μπορεί να μην είχαμε φαγητό και νερό όπως θα θέλαμε όμως ήμαστε ελεύθεροι. Παίζαμε όλοι μαζί και από τους γονείς μας μάθαμε πολλά. Μια μέρα πάνω στο παιχνίδι απομακρύνθηκα από τα αδέρφια μου. Βρέθηκα σε ένα άγνωστο χώρο. Με βρήκε κάποιος και με πήρε σπίτι του. Δεν ξέρω γιατί. Με λυπήθηκε; Νόμιζε πως είμαι παιχνίδι; Όλη μέρα ήμουν κλεισμένος μέσα. Χωρίς φροντίδα. Εγώ, που είχα μάθει στην ελευθερία τώρα να είμαι κλεισμένος σε ένα διαμέρισμα. Με φωνές με φοβέρες, με χτυπήματα έτσι προσπαθούσε να με εκπαιδεύσει. Ήμουν αδέσποτο. Δεν ήξερα καλούς τρόπους. Να ζω με κάποιον που φωνάζει, με κάποιον που χτυπάει. Γιατί;;;
Μια μέρα μ’ έβαλε στο αυτοκίνητο. Νόμιζα για βόλτα. Με παράτησε σε ένα άγνωστο χωριό. Άρχισα να κάνω βόλτες. Δεν ήξερα πώς να περπατήσω στο δρόμο. Άκουγα κόρνες από αυτοκίνητα. Χτυπήθηκα και μια δυο φορές, ευτυχώς όχι σοβαρά. Βρήκα καταφύγιο κάτω από ένα αυτοκίνητο. Χειμώνας. Γιατί;;; Βοήθεια!!! Γαβ,γαβ γαβ γαβ.
Δε μπορώ να το πιστέψω. Κάποια χέρια με χαϊδεύουν. Χέρια μεγάλων μα και παιδιών. Είναι βιαστικοί. Δυστυχώς φεύγουν. Βοήθεια!!! Γαβ,γαβ που με αφήνετε; Ίσως να έχουν δουλειές. Το πήρα απόφαση. Δε θα κουνήσω από δω. Μου φάνηκαν καλοί άνθρωποι. Ίσως με καταλάβουν. Ίσως με κρατήσουν. Ίσως μου δώσουν λίγο φαγητό και μια γουλιά νερό. Ίσως μου δώσουν αγάπη και ασφάλεια. Μακάρι.Βοήθεια!!! Γαβ,γαβ γαβ γαβ.
Η ώρα πέρασε. Ακούγονται φωνές. Ήρθαν. Δυο μεγάλοι κι ένα παιδί. Με πλησίασαν. Με χάιδεψαν. Με αγκάλιασαν. Μου πρόσφεραν τροφή και νερό. Μου έστρωσαν μια ζεστή κουβέρτα να κοιμηθώ. Δε θα το ξεχάσω ποτέ. Θα είναι για πάντα η οικογένειά μου. Θα τους προστατεύω και κάθε μέρα θα τους δείχνω πόσο τους αγαπώ.
Ευχαριστώ, γαβ,γαβ ευχαριστώ.
Τα ζώα στη Νέα ελληνική Λογοτεχνία
1 Απρ 2024 από 6/Θ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΑΓΙΩΝ ΠΑΡΑΣΚΙΩΝ
Belle et Sébastien, Δύο Αχώριστοι Φίλοι, Σκηνοθεσία: Νικολά Βανιέ
1 Απρ 2024 από 6/Θ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΑΓΙΩΝ ΠΑΡΑΣΚΙΩΝ
Η ιστορία που σημάδεψε την παιδική ηλικία μιας ολόκληρης γενιάς παιδιών έχει στην καρδιά της δυο ξεχωριστούς πρωταγωνιστές – ένα 6χρονο αγόρι, τον Σεμπάστιαν και την Μπελ ένα αδέσποτο σκύλο – που ζουν στις Άλπεις. Ο μικρός Σεμπάστιαν ζει με τον παππού του και τα αδέλφια του καθώς η μητέρα του πέθανε μετά τον τοκετό.
Ο ταλαντούχος γάλλος σκηνοθέτης Νικολά Βανιέ (“Ο Τελευταίος Κυνηγός”) δίνει κινηματογραφική υπόσταση σε μια από τις πιο γλυκές και επιδραστικές γαλλικές ιστορίες και μας ταξιδεύει μέσα από τις σελίδες του πιο διάσημου μυθιστορήματος της Σεσίλ Ομπρί. Κλασσική πλέον, τόσο στη Γαλλία όσο και στην Αγγλία, η ιστορία της πιο όμορφης λογοτεχνικής φιλίας, μεταφέρεται για πρώτη φορά στη μεγάλη οθόνη, με τον πρωτοεμφανιζόμενο Φελίξ Μποσουέ στον ρόλο του Σεμπάστιαν, τον Τσέκι Καριό (“The Patriot”) στον ρόλο του παππού του και τον πρωταγωνιστή της πρωτότυπης σειράς του 1965, Μεχντί να επιστρέφει σε ένα μικρό ρόλο.
Σκηνοθεσία:Nικολά Βανιέ
Σενάριο (βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα):Ζουλιέτ Σαλ, Φαμπιάν Σουάρεζ, Νικολά Βανιέ , Σεσίλ Ομπρί
Παραγωγή:Φρεντερίκ Μπριγιόν, Ζιλ Λεγκράν, Κλεμάν Μιζερέ, Ματιέ Βάρτερ
Ηθοποιοί:Φελίξ Μποσουέ, Τσέκι Κάριο, Μαργκό Σατελιέ, Μεχντί Ελ Γκλαουί
Μοντάζ:Ραφαέλε Ουρτίν
Φωτογραφία:Ερίκ Γκισόρ
Κοστούμια:Αντελαίντ Γκοσλίν
Σκηνικά:Σεμπάστιαν Μπίρτσλερ
Διάρκεια:104′
“Ο κηπουρός”
29 Μαρ 2024 από 6/Θ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΑΓΙΩΝ ΠΑΡΑΣΚΙΩΝ
“Σώπα, δάσκαλε, …”
29 Μαρ 2024 από 6/Θ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΑΓΙΩΝ ΠΑΡΑΣΚΙΩΝ
…
Μια μέρα, ήταν άνοιξη, χαρά Θεού, τα παράθυρα ήταν ανοιχτά κι έμπαινε η μυρωδιά από μιαν ανθισμένη μανταρινιά στο αντικρινό σπίτι. Το μυαλό μας είχε γίνει κι αυτό ανθισμένη μανταρινιά και δεν μπορούσαμε πια ν’ ακούμε για οξείες και περισπωμένες. Κι ίσια ίσια ένα πουλί είχε καθίσει στο πλατάνι της αυλής του σκολειού και κελαηδούσε. Τότε πια ένας μαθητής, χλωμός, κοκκινομάλλης, που ’χε έρθει εφέτο από το χωριό, Νικολιό τον έλεγαν, δε βάσταξε, σήκωσε το δάχτυλο:
-Σώπα, δάσκαλε, φώναξε. Σώπα, δάσκαλε, ν’ ακούσουμε το πουλί!
Νίκος Καζαντζάκης – Απόσπασμα από το βιβλίο «Αναφορά στον Γκρέκο»
Στην Ψιψινέλ
28 Μαρ 2024 από 6/Θ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΑΓΙΩΝ ΠΑΡΑΣΚΙΩΝ
Τα ζώα
Ποτέ δε θα πειράξω τα ζώα τα καημένα
Μην τάχα σαν κι εμένα κι εκείνα δεν πονούν;
Θα τα χαϊδεύω πάντα προστάτης τους θα γίνω
ποτέ δε θα τ’ αφήσω στους δρόμους να πεινούν.
Σαν δεν μιλούν κι εκείνα κι ο λόγος αν τους λείπει
Μήπως δεν νιώθουν λύπη δε νιώθουν και χαρά;
Μήπως καρδιά δεν έχουν στα στήθη τους κρυμμένη
Που τη χαρά προσμένει κι αγάπη λαχταρά;
Ακόμη κι όταν βλέπω πως τα παιδεύουν άλλοι,
Εγώ θα τρέχω πάλι με θάρρος σταθερό,
Θα προσπαθώ με χάδια, τον πόνο τους να γιάνω
Κι ότι μπορώ θα κάνω να τα παρηγορώ.
“Είμαστε εις το εμείς”
25 Μαρ 2024 από 6/Θ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΑΓΙΩΝ ΠΑΡΑΣΚΙΩΝ
Γιάννης Μακρυγιάννης
Ένα πράμα μόνον με παρακίνησε κι εμένα να γράψω ότι τούτην την πατρίδα την έχομεν όλοι μαζί, και σοφοί κι αμαθείς και πλούσιοι και φτωχοί και πολιτικοί και στρατιωτικοί και οι πλέον μικρότεροι άνθρωποι· όσοι αγωνιστήκαμεν, αναλόγως ο καθείς, έχομεν να ζήσομεν εδώ. Το λοιπόν δουλέψαμεν όλοι μαζί, να την φυλάμεν κι όλοι μαζί και να μην λέγει ούτε ο δυνατός «εγώ» ούτε ο αδύνατος. Ξέρετε πότε να λέγει ο καθείς «εγώ»; Όταν αγωνιστεί μόνος του και φκιάσει ή χαλάσει, να λέγει «εγώ»· όταν όμως αγωνίζονται πολλοί και φκιάνουν, τότε να λένε «εμείς». Είμαστε εις το «εμείς» κι όχι εις το «εγώ». Και εις το εξής να μάθομεν γνώση, αν θέλομεν να φκιάσομεν χωριόν, να ζήσομεν όλοι μαζί.
Ανθολόγιο Λογοτεχνικών Κειμένων (Ε΄ & ΣΤ΄ Δημοτικού) – Βιβλίο Μαθητή
