Την Tετάρτη στις 13 Μαρτίου 2024 οι μαθητές/τριες του Δημοτικού Σχολείου Αντιρρίου παρακολούθησαν την παράσταση κουκλοθεάτρου και τρισδιάστατων σκιών «Το κορίτσι που ζήτησε μία βελόνα, μια απλή βελόνα» στον πολυχώρο «Τεχνουργείον» του Θεάτρου Χωρίς Αυλαία. Η υπόθεση του έργου ξεκινούσε σε μία πολιτεία, τη «Σαρλενάκ», όπου υπήρχε ένα μανιτάρι που στη ρίζα του φυλαγόταν το «Καλό» της πόλης.
Όμως ο δήμαρχος και το συμβούλιό του πίστεψαν ότι εκεί υπήρχε κάποιος κρυμμένος θησαυρός ή πετρέλαιο και από απληστία και ματαιοδοξία αποφάσισαν να κόψουν το μανιτάρι για να τα βρουν στη ρίζα του. Δυστυχώς δεν βρήκαν τίποτα. Αντίθετα πολλές συμφορές έπεσαν στην πόλη τους (οι κερασιές δεν κάρπιζαν, το νερό δεν πινόταν, μπέρδευαν τα χρώματα, χάθηκαν οι λέξεις από το λεξικό…). Όλοι ήταν δυστυχισμένοι μέχρι που εμφανίστηκε ένα κοριτσάκι με κελαηδιστή φωνή με καρδιά γεμάτη ταπεινότητα και καλοσύνη που κανείς δεν ήξερε από πού και πώς ήρθε. Το κοριτσάκι τους συμβούλεψε να κρυφτούν για εφτά μερόνυχτα στα σπίτια τους για να ξανάρθει το «Καλό» στην πόλη τους. Τις νύχτες χόρεψε πάνω από τις στέγες, περπάτησε στα χωράφια και στα δάση, χάιδεψε τις κερασιές και την τελευταία νύχτα χόρεψε ένα παράξενο χορό στη θέση του μανιταριού. Τελικά το μανιτάρι ξαναφύτρωσε και όλα έγιναν όπως ήταν πριν ή μήπως όχι; Γιατί ο δήμαρχος ήθελε να κάνει ένα δώρο στο κοριτσάκι (χρυσά παπούτσια, πολυτελές σπίτι, επιγραφή του ονόματός της με χρυσά γράμματα στην πύλη της πόλης). Εκείνο δε δέχτηκε τίποτα από αυτά παρά μόνο ζήτησε μια βελόνα που βρήκε πεταμένη στην πλατεία της πολιτείας. Αλλά πάλι από απληστία, ο δήμαρχος και οι δημοτικοί του σύμβουλοι, πιστεύοντας ότι η βελόνα είναι την ξεγέλασαν δίνοντάς της μία άλλη βελόνα. Φεύγοντας από την πόλη διαπίστωσε την απάτη και στενοχωρήθηκε πολύ γιατί κατάλαβε ότι τελικά η συμφορά που τους βρήκε δεν τους άλλαξε καθόλου.
Μετά το τέλος της παράστασης ακολούθησε συζήτηση για την αξία που προσδίδουν οι άνθρωποι στα υλικά αγαθά. Κατάλαβαν ότι αξίες όπως όπως η ταπεινότητα και ο σεβασμός στο περιβάλλον οδηγούν στην ευτυχία και όχι η δόξα και τα πλούτη.
Στη συνέχεια, μέσα από τον κόσμο της σκιάς και του φωτός (πειράματα, παιχνίδι) έμαθαν πώς λειτουργεί το θέατρο σκιών και συμπλήρωσαν αντίστοιχο φύλλο εργασίας. Τέλος, είχαν την ευκαιρία να δουν από κοντά τις φιγούρες και τις κατασκευές της οπτικοακουστικής αυτής διαδραστικής παράστασης.


