Ολοκληρώθηκε η εκπόνηση του 2ου Θεματικού κύκλου στο πλαίσιο του μαθήματος των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων. Αναλυτικά, τα προγράμματα:
Α’ ΤΑΞΗ
Θεματικός κύκλος: Ενδιαφέρομαι-Ενεργώ: Κοινωνική Συναίσθηση κι Ευθύνη
Υποθεματική: Ανθρώπινα δικαιώματα
Τίτλος: “Η οικογένεια είναι μοναδική”
Στα πλαίσια του εργαστηρίου, μιλήσαμε με τους μαθητές για τον θεσμό της οικογένειας και πώς αυτός έχει επικρατήσει στο πέρασμα του χρόνου μέσα από τις συνεχώς μεταβαλλόμενες κοινωνικοοικονομικές και πολιτιστικές αλλαγές.
Σε πρώτο στάδιο, αφού συζητήσαμε για τον όρο της οικογένειας και την επίδραση αυτής στο συνολικό πλαίσιο της καθημερινότητάς μας, οι μαθητές/τριες κλήθηκαν να δημιουργήσουν τη δική τους και να την ταξινομήσουν έτσι, ώστε να φαίνονται πόσα μέλη έχει η καθεμιά. Έπειτα, συζητήσαμε για τις ομοιότητες και τις διαφορές που παρουσιάζουν οι οικογένειες των μαθητών/τριων με βάση την παραπάνω δραστηριότητα.
Στη συνέχεια, αφού ολοκληρώσαμε τις απόψεις μας, μιλήσαμε για το τι είναι πραγματικά
οικογένεια. Πώς αντιλαμβάνεται ο/η κάθε μαθητής/τρια το αίσθημα της οικογένειας και τι του/της προκαλεί η σκέψη αυτή, όταν πρόκειται να περιγράψει τη δική του/της οικογένεια. Έπειτα, με τη βοήθεια της εκπαιδευτικού, οι μαθητές/τριες δούλεψαν ομαδικά, ώστε να δημιουργήσουν ένα κολάζ με λέξεις που εκφράζουν την έννοια της οικογένειας.
Ακόμη, δημιουργήσαμε ένα μεγάλο βάζο που οι μαθητές έπρεπε να ζωγραφίσουν
και να τοποθετήσουν μέσα σε αυτό την αγαπημένη τους ανάμνηση με την οικογένειά τους. Στο πλαίσιο αυτό, οι μαθητές/τριες εξέφρασαν διαφορετικές ιδέες και έντονα
συναισθήματα, αφού ανακάλεσαν στη μνήμη τους διάφορες όμορφες στιγμές μέχρι να αποφασίσουν ποια ήταν τελικά η αγαπημένη τους.
Σε επόμενο στάδιο, με τη βοήθεια και πάλι της εκπαιδευτικού, αφού συνεχίστηκε η συζήτηση και οι μαθητές/τριες εξέφρασαν διαφορετικές αντιλήψεις για την έννοια της
οικογένειας και πώς ο καθένας βιώνει τις απλές καθημερινές στιγμές μέσα σε αυτή, έγραψαν και κόλλησαν ο/η καθένας/μια από ένα σημείωμα για την αγαπημένη τους στιγμή.
Σε άλλη δράση, οι μαθητές/τριες κατασκεύασαν κάποιους από τους εσωτερικούς χώρους της κατοικίας τους με τρισδιάστατες λεπτομέρειες και δημιούργησαν τα μέλη της οικογένειάς τους με χαρτί. Στη συνέχεια, ο καθένας έπαιξε μια μικρή θεατρική παράσταση στους/στις συμμαθητές/τριες του/της από την καθημερινότητα του/της στο σπίτι με την οικογένειά του/της.
Αφού ο/η κάθε μαθητής/τρια παρουσίασε τη δική του/της θεατρική παράσταση από την καθημερινότητα της οικογένειάς του/της, συζητήσαμε για αυτή. Για το πώς, δηλαδή, λειτουργεί μια οικογένεια, τι ανάγκες έχει, πώς τις διαχειρίζεται σε καθημερινή βάση. Γενικότερα, οι μαθητές ανέφεραν πολλά από τα βιώματά τους όπου και σχολιάστηκαν μέσα στην τάξη. Στη συνέχεια, συζητήσαμε για το πώς μπορούμε να βοηθήσουμε την οικογένειά μας με μικρές, απλές, καθημερινές πράξεις.
Συζητήσαμε, βέβαια, και για όλα όσα μας προσφέρει μια οικογένεια και για το πόσο ευγνώμονες και τυχεροί χρειάζεται να νιώθουμε που έχουμε ανθρώπους στην καθημερινότητά μας, που είναι εκεί και μας στηρίζουν. Έτσι, αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε μερικές καρδιές και να δείξουμε την ευγνωμοσύνη μας απέναντι στην οικογένειά μας, γράφοντας επάνω τους λόγους που τους ευχαριστούμε.
Τέλος, αφού μιλήσαμε για τον τρόπο που λειτουργεί μια οικογένεια σε γενικότερο πλαίσιο, θέσαμε ζήτημα για τα προβλήματα που ενδεχομένως δημιουργούνται μέσα σε αυτή και πώς αυτά μπορούν να επιλυθούν. Οι μαθητές/τριες μοιράστηκαν διάφορες σκέψεις, εξέφρασαν τις απορίες τους και αποφασίσαμε να δώσουμε λύσεις, συγκεκριμένα, στο πρόβλημα που αντιμετωπίζει μια πυρηνική οικογένεια, όταν και οι δυο γονείς εργάζονται πολλές ώρες και το/τα παιδι/ά μένουν μόνα στο σπίτι.
Η διδάσκουσα
Χρυσάνθη Σταματιάδου
Γ’ ΤΑΞΗ
Θεματικός κύκλος: Ενδιαφέρομαι – Ενεργώ: Κοινωνική Συναίσθηση κι Ευθύνη
Υποθεματική: Αλληλοσεβασμός και σεβασμός στη διαφορετικότητα, αντιμετώπιση διακρίσεων
Τίτλος: “Στη ζυμαροχώρα”
Ο κύκλος των εργαστηρίων ξεκίνησε με την παρακολούθηση της ταινίας “Στη ζυμαροχώρα” της Εκπαιδευτικής Τηλεόρασης, όπου τα παιδιά ευαισθητοποιήθηκαν με συμβολικό τρόπο σε θέματα ξενοφοβίας και ρατσισμού κι έμαθαν ότι το διαφορετικό δεν απειλεί, αλλά εμπλουτίζει τη ζωή μας.
https://www.google.com/search?q=%CF%83%CF%84%CE%B7+%CE%B6%CF%85%CE%BC%CE%B1%CF%81%CE%BF%CF%87%CF%8E%CF%81%CE%B1&oq=%CF%83%CF%84%CE%B7+%CE%B6%CF%85%CE%BC%CE%B1%CF%81%CE%BF%CF%87%CF%8E%CF%81%CE%B1&gs_lcrp=EgZjaHJvbWUyCQgAEEUYORiABDIMCAEQIxgnGIAEGIoFMgoIAhAAGIAEGKIE0gEJNDIxNWowajE1qAIIsAIB&sourceid=chrome&ie=UTF-8#fpstate=ive&vld=cid:1a345132,vid:Fjh-Zs-gvcA,st:0
Μετά την παρακολούθηση της ταινίας, οι μαθητές/τριες, χωρισμένοι/ες σε ομάδες κατέγραψαν τις αρχικές σκέψεις και τα συναισθήματά τους, καθώς και τι κατάλαβαν από την ταινία. Οι ομάδες παρουσίασαν στην ολομέλεια τις εργασίες τους κι ακολούθησε συζήτηση.
Στο επόμενο εργαστήριο, τα παιδιά συμμετείχαν σε μια μουσικοθεατρική δραστηριότητα, υπό την καθοδήγηση της εκπαιδευτικού της Θεατρικής Αγωγής, κ. Μαρίνας Τσελεπή. Σ’ αυτήν, τα παιδιά πήραν τους ρόλους των ζυμαρούληδων και των σοκολατούληδων και προσπάθησαν να αποδώσουν με το σώμα και την έκφραση του προσώπου τους τα συναισθήματά τους, όταν πρωτοσυναντιούνται.
Ακολούθησε μια εφαρμογή θεατροπαιδαγωγικής τεχνικής: ο ρόλος στον τοίχο. Συγκεκριμένα, δυο παιδάκια -ένας ζυμαρούλης κι ένας σοκολατούλης- ξάπλωσαν πάνω σε χαρτί του μέτρου και τα υπόλοιπα παιδιά, αφού σχεδίασαν το περίγραμμά τους, έγραψαν μέσα σε καθένα από αυτά σκέψεις και συναισθήματα του κάθε ρόλου.
Στο επόμενο εργαστήριο, η εκπαιδευτικός πάγωσε την ταινία στο σημείο που ο αρχηγός της ζυμαροχώρας βγάζει λόγο στους υπηκόους του κι εκείνοι τον προσκυνούν. Κάλεσε τα παιδιά να επινοήσουν ένα όνομα για τον αρχηγό της ζυμαροχώρας, με βάση τον χαρακτήρα του. Κάθε ομάδα παρουσίασε το όνομα που επινόησε και αιτιολόγησε την επιλογή της.
Ο κύκλος των εργαστηρίων ολοκληρώθηκε με μια ακόμη εφαρμογή θεατροπαιδιαγωγικής τεχνικής: την ανακριτική καρέκλα. Δύο από τα παιδιά (ένα αγόρι κι ένα κορίτσι) ανέλαβαν τον ρόλο του αρχηγού και κάθισαν σε μια καρέκλα. Οι υπόλοιποι τους έκαναν ερωτήσεις κι εκείνοι απάντησαν “μέσα” στον ρόλο.
Επιπρόσθετα, κατά τη διάρκεια των εργαστηρίων, διαβάστηκαν στην τάξη βιβλία με συναφές περιεχόμενο, τα οποία τα παιδιά εικονογράφησαν. Συγκεκριμένα:
- “Ερυθρούλης, το κόκκινο αστέρι” της Μαρίας Καραγιάννη
- “Η μαύρη πεταλούδα” της Έρης Ρίτσου
- “Το πολύχρωμο παιδί” του Νίκου Μιχαλόπουλου
- “Το χαρούμενο λιβάδι” της Φυλλιώς Νικολούδη
Η διδάσκουσα
Αγγελική Σταυρίδου
Δ’ ΤΑΞΗ
Θεματικός Κύκλος: Ενδιαφέρομαι-Ενεργώ: Κοινωνική Συναίσθηση κι Ευθύνη
Υποθεματική: Ανθρώπινα δικαιώματα
Τίτλος: “Δυναμώνω τη φωνή μου, δυναμώνεις τη φωνή σου: Δικαίωμα στην ελευθερία έκφρασης”
Στον δεύτερο κύκλο των εργαστηρίων δεξιοτήτων η Δ’ τάξη ασχολήθηκε με τα
ανθρώπινα δικαιώματα και συγκεκριμένα με το δικαίωμα στην ελευθερία έκφρασης.
Αρχικά, τέθηκαν τα ερωτήματα τι είναι δικαίωμα και ποια δικαιώματα γνωρίζουν και
παρακολουθήσαμε ένα σχετικό βίντεο. Με τις απαντήσεις των παιδιών στα ερωτήματα
δημιουργήθηκε η παρακάτω κατασκευή.
Έπειτα, επιλέξαμε να ασχοληθούμε με το δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση. Οι
μαθητές/τριες συζήτησαν για το τι θεωρούν ελεύθερη έκφραση και τι θα συνέβαινε, αν
μας τη στερούσαν. Οι απαντήσεις τους καταγράφηκαν στον πίνακα.
Στη συνέχεια, οι μαθητές/τριες στάθηκαν σε μία γραμμή και τους γίνονταν ερωτήσεις,
όπως «Ένιωσες ότι κάποιος σου στέρησε το δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση;», «Έχεις
στερήσει από κάποιον το δικαίωμα αυτό;». Όποιου/ας η απάντηση ήταν θετική, έκανε ένα
βήμα μπροστά. Ακολούθησε συζήτηση σχετικά με τα περιστατικά που τους/τις έκαναν να
νιώσουν έτσι, προτάσεις από τους/τις συμμαθητές/τριες για να αλλάξουν ή να
αντιμετωπιστούν τέτοια φαινόμενα και ελέγξαμε, αν στο συμβόλαιο της τάξης υπάρχει
πρόβλεψη για τον σεβασμό στο δικαίωμα ελεύθερης έκφρασης. Τέλος, όρισαν το δικαίωμα
ελεύθερης έκφρασης χρησιμοποιώντας το μοντέλο του Frayer (Ορισμός-Χαρακτηριστικά
γνωρίσματα-Παράδειγμα-Μη παράδειγμα).
Σε επόμενο εργαστήριο ερευνήσαμε και συγκεντρώσαμε εικόνες και δημοσιεύματα που
αναφέρονται στη γωνιά του ομιλητή στο Λονδίνο και στον τοίχο της ελευθερίας λόγου στη
Βιρτζίνια. Έπειτα δόθηκαν στους/στις μαθητές/τριες εικόνες ομιλητών και τους ζητήθηκε
σε συννεφάκια να προσθέτουν τα λόγια που θα έλεγαν οι ίδιοι/ες, αν είχαν τη δυνατότητα
να βρεθούν στη γωνιά του ομιλητή. Ακολούθησε δραματοποίηση . Ακόμη ορίσαμε στην
τάξη τον δικό μας τοίχο ελεύθερης έκφρασης στον οποίο μπορεί καθένας/καθεμία να
εκφραστεί ελεύθερα γράφοντας ή ζωγραφίζοντας ό,τι επιθυμεί.
(φωτογραφίες από γωνιά ομιλητή και τοίχο ελεύθερης έκφρασης)
Στα τελευταία εργαστήρια οι μαθητές/τριες χωρίστηκαν σε ομάδες. Κάθε ομάδα
έφτιαξε ένα κόμικ με διαφορετικό θέμα: 1)με ήρωες που απολαμβάνουν το δικαίωμα της
ελεύθερης έκφρασης, 2)με ήρωα που το δικαίωμά του καταπατάται και το διεκδικεί και 3)με ήρωα που το δικαίωμα ελεύθερης έκφρασης έρχεται σε σύγκρουση με την αρχή της
μη προσβολής και πώς μπορεί να μετασχηματιστεί ώστε η αρχή να γίνεται σεβαστή.
Ο δεύτερος κύκλος εργαστηρίων έκλεισε με την αξιολόγηση του προγράμματος από
τους/τις μαθητές/τριες και την αναπροσαρμογή του συμβολαίου της τάξης, ώστε να
διασφαλίζεται ο σεβασμός του δικαιώματος στην ελεύθερη έκφραση.
Η διδάσκουσα
Μαρούλα Αθανασιάδου
Ε’ ΤΑΞΗ
Θεματικός κύκλος: Ενδιαφέρομαι – Ενεργώ : Εθελοντισμός
Τίτλος: “Προσφέρω χαρά μέσα από την καρδιά!”
Στο πρώτο εργαστήριο ασχοληθήκαμε με την έννοια του Εθελοντισμού και τις διάφορες μορφές που συναντούμε στην καθημερινότητα.
Στα επόμενα εργαστήρια διερευνήσαμε διάφορες μορφές Εθελοντισμού, καθώς και τα σωματεία και τις οργανώσεις που δρουν στον ελλαδικό χώρο.
Σημαντικά σημεία του προγράμματος ήταν η παρακολούθηση του υλικού του προγράμματος του ”Make A Wish” καθώς και της ”Λάμψης”, βλέποντας έτσι τη δράση και την πρακτική εφαρμογή του εθελοντισμού.
Πήραμε μέρος στη δράση « Απλώνω Ευτυχία» που πραγματοποιήθηκε στο Δημοτικό Σχολείο Νικήσιανης. Πρώτα παρακολουθήσαμε και εμπνευστήκαμε από την παρουσίαση του ”Φλαφ της Ευτυχίας” από τη συνάδερφο κ. Λία Νικάκη. Δημιουργήσαμε τη δική μας Αλφαβήτα της ευτυχίας με όλα όσα μας κάνουν ευτυχισμένους και στη συνέχεια ζωγραφίσαμε τα μπλουζάκια μας με ό,τι μας κάνει ευτυχισμένους και τα εκθέσαμε στην ιδιότυπη μπουγάδα ευτυχίας που στήθηκε.
Τέλος, καταγράψαμε όλες τις αξίες τα συναισθήματα και τις χαρές του εθελοντισμού σε ένα μεγάλο πολύχρωμο δέντρο που στόλισε την τάξη μας.
Η διδάσκουσα
Μπαξέ Άννα
ΣΤ’ ΤΑΞΗ
Θεματικός Κύκλος: “Ζω καλύτερα – Ευ ζην”
Υποθεματική: Γνωρίζω το σώμα μου – Σεξουαλική Διαπαιδαγώγηση.
Τίτλος: Μεγαλώνω! Αλλάζω… (Μαθαίνω να φροντίζω και να προστατεύω το σώμα μου)και “Το σώμα μου είναι δικό μου, το αγαπώ και το σέβομαι!”
Σε συνέχεια του προηγούμενου εργαστηρίου κοινωνικής ευαισθητοποίησης, το συγκεκριμένο εργαστήριο επικεντρώθηκε στη σεξουαλική αγωγή. Βασικός σκοπός του προγράμματος ήταν η ενημέρωση, η ευαισθητοποίηση και κατ’ επέκταση η εκπαίδευση των μαθητών/τριών της ΣΤ΄ Δημοτικού για θέματα που άπτονται του αντικειμένου «Το ανθρώπινο σώμα και οι λειτουργίες του».
Η προσπάθεια για ανάπτυξη θεμάτων που σχετίζονται κυρίως με τις ηλικιακές αλλαγές του σώματος στην προεφηβική – εφηβική ηλικία πραγματοποιήθηκε μέσα από μια σειρά
εργαστηρίων βιωματικής και ανακαλυπτικής μάθησης, σε συνδυασμό με τη χρήση και
αξιοποίησης παραδοσιακών αλλά και ψηφιακών εργαλείων.
Η σειρά των επτά συναντήσεων είχε βασικό σκοπό την αναγνώριση και αποδοχή των
σωματικών αλλαγών των παιδιών της ηλικιακής αυτής περιόδου και τη ρύθμιση των
ψυχολογικών και κοινωνικών συνεπειών που αυτές επιφέρουν. Παράλληλα επιδιώχθηκε η
κατανόηση της αυτοεικόνας μας σε σχέση με το σώμα μας, όπως επίσης και η αναγνώριση
των έμφυλων στερεοτύπων που μπορεί να κουβαλάμε όλοι μας σε σχέση με αυτό.
Τέλος, ήταν σημαντική η κατανόηση της ανάγκης για προστασία του σώματός μας απέναντι σε κακόβουλες εξωτερικές προσεγγίσεις ανθρώπων (με πολύ έμφαση στην έννοια της συναίνεσης), η έγκαιρη αναγνώριση και η σαφής αποκωδικοποίηση τους, η υιοθέτηση των κατάλληλων συμπεριφορών που θα τις αποτρέψουν καθώς και η συνειδητοποίηση πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τέτοιους κινδύνους μέσα από τη γνώση, την πρόληψη και την απεύθυνση στους κατάλληλους ανθρώπους σε μια δύσκολη στιγμή.
Οι στόχοι αυτοί επιδιώχθηκαν μέσω διαφόρων μεθόδων: αρχίσαμε με τη δημιουργία
μαθησιακού συμβολαίου από τα ίδια τα παιδιά σε συνεργασία με τη διδάσκουσα, που
περιλάμβανε τους απαραίτητους κανόνες συμπεριφοράς για την ομαλή έκβαση του
εργαστηρίου σε ομαδοσυνεργατικό κλίμα εμπιστοσύνης. Έπειτα, τα υπό διερεύνηση θέματα προσεγγίστηκαν μέσω ανοιχτών ερωτήσεων και μοιράσματος βιωμάτων από τα παιδιά, όπως και μέσω ιδεοθύελλας, προβολής ψηφιακών μέσων, ζωγραφικής και παιχνιδιών ρόλων.
Υπήρχε πάντα η δυνατότητα για τα παιδιά να εκφραστούν για ό,τι τα προβληματίζει ή μπορεί να τα κάνει να αισθανθούν άβολα, είτε ανοιχτά, είτε μέσω του “κουτιού έκφρασης”, όπου μπορούσαν να τοποθετούν ανώνυμα ένα χαρτάκι με τις σκέψεις τους.
Στην αξιολόγηση του εργαστηρίου, τα παιδιά ανέφεραν ότι παρά την αμηχανία που μπορεί να τους προκαλούσαν κάποια θέματα, έμαθαν πολλά καινούρια πράγματα για τον εαυτό τους, το σώμα τους, τις αλλαγές που αυτό υφίσταται, καθώς επίσης και για τους κοινωνικούς ρόλους που καλούνται να παίξουν (ή όχι) σε σχέση με το φύλο τους. Ακόμη, ανέφεραν τις κοινωνικές σχέσεις τους και το κλίμα συναίνεσης που χρειάζεται να τις διαμορφώνει. Οι συναντήσεις έγιναν σε κλίμα συνεργασίας, διαλόγου και μοιράσματος αποριών και βιωμάτων, και ως επί το πλείστον χωρίς φασαρία και αμήχανα γέλια, όπως ήταν ζητούμενο, και αυτό βοήθησε πολύ στη διερεύνηση των ζητημάτων που θέσαμε. Άρα, καταλήγοντας, θεωρούμε την έκβαση του εργαστηρίου επιτυχή!
Η διδάσκουσα
Μαρίνα Τσελεπή
