Με την αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, σήμερα 3 Δεκεμβρίου 2025, οι Β’ και οι Γ’ τάξεις του σχολείου μας πήραν μέρος σε ένα βιωματικό εργαστήρι που οργάνωσε η εξαιρετική συνάδερφος Παρίση Μαρία με τίτλο: «Μπαίνουμε στα παπούτσια του άλλου – Όλοι διαφορετικοί, όλοι ίσοι».
Κατά τη διάρκεια του δίωρου εργαστηρίου, οι μαθητές χωρισμένοι σε ομάδες πέρασαν από 4 σταθμούς – τραπέζια δραστηριοτήτων που τους μυούσαν στην κινητική, την ακουστική και την οπτική αναπηρία ή τους καλούσαν να σκεφτούν ποιητικά για τα άτομα με αναπηρία αντίστοιχα.
Έτσι, στο 1ο τραπέζι δραστηριοτήτων οι μαθητές α) χρησιμοποίησαν μια καρέκλα με ροδάκια, κινήθηκαν με αυτήν στον διάδρομο και διαπίστωσαν ποια σημεία είναι προσβάσιμα και ποια όχι∙ β) φόρεσαν γάντια και πέρασαν χάντρες σε μια πετονιά ή έγραψαν το όνομά τους νιώθοντας τη δυσκολία στη λεπτή κινητικότητα των δακτύλων και έγραψαν το όνομά τους κρατώντας τον μαρκαδόρο με το στόμα.
Στο 2ο τραπέζι δραστηριοτήτων οι μαθητές α) έκλεισαν τα αυτιά τους με βαμβάκι και προσπάθησαν να ακούσουν μια οδηγία από κάποιον συμμαθητή τους που τους μιλούσε χαμηλόφωνα και να την ακολουθήσουν ή προσπάθησαν να καταλάβουν τι τους λέει ο συμμαθητής τους με χειλεανάγνωση∙ β) έμαθαν το ελληνικό δακτυλικό αλφάβητο και “είπαν” στη νοηματική γλώσσα το όνομά τους.
Στο 3ο τραπέζι δραστηριοτήτων οι μαθητές α) χρησιμοποίησαν το λευκό μπαστούνι των ατόμων με οπτική αναπηρία και προσπάθησαν να κινηθούν στον χώρο και να αποφύγουν τα εμπόδια με τη βοήθεια ενός συμμαθητή τους∙ β) έκλεισαν τα μάτια τους με μάσκα και προσπάθησαν να κινηθούν από τη θέση τους προς τον πίνακα της τάξης ή βγήκαν έξω από την τάξη και φορώντας μάσκα προσπάθησαν να επιστρέψουν στη θέση τους βρίσκοντας τον προσανατολισμό τους.
Στο 4ο τραπέζι δραστηριοτήτων οι μαθητές έγραψαν έναν ή περισσότερους στίχους θέλοντας να δημιουργήσουν ένα όμορφο ποίημα αφιερωμένο στα άτομα με αναπηρία. Οι στίχοι αυτοί μελοποιήθηκαν από τη συνάδερφο Μαρία Παρίση με τη βοήθεια της τεχνολογίας και την εφαρμογή suno και το αποτέλεσμα ήταν το παρακάτω τραγούδι των παιδιών μας γεμάτο αγάπη και ενσυναίσθηση με τίτλο: “Τι κι αν είμαστε διαφορετικοί“
Τέλος, οι μαθητές εξήγαγαν τα συμπεράσματά τους για τον αγώνα που δίνουν τα άτομα με αναπηρία να ζήσουν ισότιμα και με αξιοπρέπεια τη ζωή τους, την υποχρέωση όλων μας να σεβόμαστε τα δικαιώματά τους και να τους αντιμετωπίζουμε φυσιολογικά και όχι με λύπηση και την ανάγκη δημιουργίας μιας συμπεριληπτικής κοινωνίας που χωράει όλους τους ανθρώπους χωρίς αποκλεισμούς. Λόγος και εικόνα αποτύπωσαν τη δέσμευση όλων για μια καλύτερη κοινωνία!
Γιατί… «επειδή ένας άνθρωπος στερείται τη χρήση των ματιών του, δεν σημαίνει ότι στερείται οράματος» (Stevie Wonder)
