Ο Γιάννης και το καπέλο του

0

Συγγραφέας: ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΔΡΙΑΝΗΣ | Κατηγορία 2. Ιστορίες, παραμύθια, ποιήματα κ.ά. | , στις 19-05-2014

Ο Γιάννης και το καπέλο του

Κάποτε ήταν ένα παιδάκι που το λέγανε Γιάννη. Ο Γιάννης είχε πολλούς φίλους. Ένας από τους φίλους του ο Γιώργος του είπε να πάνε για σάντουιτς σε ένα κοντινό χωρίο στην Ψηλή Ράχη.

Ο Γιάννης συμφώνησε με τον Γιώργο κι έτσι κανόνισαν το ραντεβού τους. Σκέφτηκαν πως θα χρειαστεί να πάρουν το λεωφορείο για να πάνε στο γειτονικό χωριό. Έπρεπε λοιπόν να κανονίσουν με ποιο δρομολόγιο θα φύγουν και με ποιο θα επιστρέψουν. Μάλιστα έπρεπε να κανονίσουν να έχουν μαζί τους χρήματα για τα εισιτήριά τους αλλά και για να αγοράσουν το αγαπημένο τους σάντουιτς.

Αφού τακτοποίησαν όλα αυτά τα θέματα ο Γιώργος είπε στον Γιάννη να πάρει οπωσδήποτε μαζί του και ένα καπέλο γιατί στο μέρος που θα πήγαιναν θα είχε πολύ ήλιο.

Πράγματι ο Γιάννης πήγε στο σπίτι του να ετοιμαστεί. Τελευταία στιγμή όμως δεν έβρισκε το καπέλο του. Έψαξε παντού στο δωμάτιό του αλλά δεν το βρήκε πουθενά. Μετά ρώτησε την μαμά του και τον μπαμπά του μήπως το έχουν δει πουθενά. Η μαμά και ο μπαμπάς του είπαν πως μπορεί να του το πήρε ο αδελφός του. Μ’ αυτά και με ‘κείνα όμως η ώρα πέρασε και ο Γιάννης έχασε το ραντεβού με τον φίλο του, γιατί η ώρα πέρασε και δεν προλάβαινε το λεωφορείο.

Δεν πειράζει Γιάννη! Ίσως μια άλλη φορά.

Το καπέλο του Γιάννη ήταν ΒΕΝ ΤΕΝ και γι’ αυτό του το είχε πάρει ο αδελφός του. Ο Γιάννης δεν μάλωσε με τον αδελφό του. Απλά πήρε το καπέλο του και πήγε με τον φίλο του για σάντουιτς την επόμενη μέρα.

Αποστόλης Σαπέτκο

Ο παππούς

0

Συγγραφέας: ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΔΡΙΑΝΗΣ | Κατηγορία 2. Ιστορίες, παραμύθια, ποιήματα κ.ά. | , στις 19-05-2014

Ο παππούς

Κάποτε ήταν ένας παππούς που ήταν πλούσιος και είχε ένα βασιλικό σπίτι σαν παλάτι!

Μια φορά πήγε στο καφενείο. Όταν γύρισε από εκεί του φάνηκε πως το σπίτι ήταν άδειο. Πλησίασε πιο κοντά για να δει καλύτερα και είδε ξαφνικά να βγαίνουν από μέσα μπαλόνια, κορδέλες, χαρτιά που έγραφαν «χρόνια πολλά». Ξαφνικά βγήκαν μέσα από το σπίτι οι φίλοι του κρατώντας μια τούρτα και όλοι μαζί του είπαν χρόνια πολλά.

Ο παππούς είχε γενέθλια και το είχε ξεχάσει. Τον πήγανε οι φίλοι του μια βόλτα στον Μάη, ένα δασάκι που ήταν έξω από το χωριό. Εκεί έψησαν σουβλάκια, μπριζόλες κτλ. Κάνανε σαντουιτσάκια, φάγανε και διασκεδάσανε. Το βραδάκι πήγανε όλοι στα σπίτια τους και κοιμήθηκαν ήσυχα και καλά.

Στον ύπνο του ο παππούς έβλεπε όμορφα όνειρα. Έβλεπε τα παιδιά του, τα εγγόνια του και την γυναίκα του που την είχε χάσει. Μάλιστα έβλεπε πως ήταν ευτυχισμένος για πάντα με την γυναίκα του. Ο παππούς δεν ήθελε να ξυπνήσει από αυτό το όμορφο όνειρο που του φαινόταν τόσο αληθινό!

Αποστόλης Σαπέτκο

Ο Μάριος

0

Συγγραφέας: ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΔΡΙΑΝΗΣ | Κατηγορία 2. Ιστορίες, παραμύθια, ποιήματα κ.ά. | , στις 19-05-2014

Ο Μάριος

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα παιδί που ξεχνούσε τα βιβλία του, τα τετράδιά του κτλ. Αυτό το παιδί το λέγανε Μάριο.

Μια φορά που στο σχολείο είχανε Θρησκευτικά ο δάσκαλος είπε στον Μάριο:

-Μάριε που είναι πάλι τα βιβλία σου;

Και φυσικά τι να πει; Είπε πως τα ξέχασε.

Ο δάσκαλος τότε είπε στον Μάριο πως θα του δώσει πέντε ολόκληρες ευκαιρίες. Αν δεν έφερνε και τις πέντε φορές τα βιβλία του θα τον έδιωχνε από το σχολείο.

Ο Μάριος έψαξε στο ντουλάπι, στο πλυντήριο ρούχων, στο πλυντήριο πιάτων, στο ντιβάνι, στους καναπέδες, κάτω από τα χαλιά και τέλος στο αμάξι. Στο μεταξύ οι μέρες περνούσαν και οι τέσσερις ευκαιρίες που του έδωσε ο δάσκαλος πέρασαν. Ρώτησε τον μπαμπά, την αδελφή, τον αδελφό, την μαμά και τελικά εκείνη του είπε να ψάξει πάνω από το ντουλάπι.

Κι όμως εκεί ήταν! Όταν η μαμά σκούπιζε τα βρήκε πεταμένα στο πάτωμα και τα συμμάζεψε επάνω στο ντουλάπι.

Την επόμενη μέρα ο Μάριος πήγε με τα βιβλία του στο σχολείο. Ο δάσκαλος όταν τα είδε χάρηκε πάρα πολύ και του είπε:

-Πού τα είχες βρε Μάριε τόσο καιρό κι έχασες τις τέσσερις ευκαιρίες σου; Σκέφτηκα πως σήμερα δεν θα τη γλίτωνες!

-Αχ! Κύριε τα είχα παρατήσει στο πάτωμα και η μαμά μου τα βρήκε και τα τακτοποίησε πάνω στο ντουλάπι. Όμως δεν τολμούσα να ρωτήσω την μαμά μου για να μη με μαλώσει. Τελικά όμως τα βρήκα.  Από ‘δω και πέρα θα προσέχω που αφήνω τα βιβλία μου. Κι έτσι όλα πήγαν καλά και ο Μάριος έπαψε να είναι ξεχασιάρης. Κι έτσι όλα πήγαν καλά για τον ξεχασιάρη Μάριο που παραλίγο θα ξεχνούσε και τον εαυτό του.

 

Αποστόλης Σαπέτκο

Ο τσαγκάρης

0

Συγγραφέας: ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΔΡΙΑΝΗΣ | Κατηγορία 2. Ιστορίες, παραμύθια, ποιήματα κ.ά. | , στις 19-05-2014

Ο τσαγκάρης

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας τσαγκάρης που έραβε παπούτσια για να τα πουλάει και να παίρνει λεφτά. Κάποτε όμως βαρέθηκε να ράβει. Έτσι ξεκίνησε να κάνει γυμναστική, να πηγαίνει στα γυμναστήρια και να ασκείται για να αποκτήσει γερά μπράτσα και να πάει σε αγώνες μποξ. Πίστευε πως έτσι θα βγάλει πολύ περισσότερα λεφτά απ’ αυτά που κέρδιζε με την προηγούμενη δουλειά του.

Τελικά με πολλή σκληρή προπόνηση κατάφερε και έγινε μεγάλος αθλητής του μποξ. Απέκτησε αρκετά χρήματα και αργότερα παντρεύτηκε, έκανε οικογένεια απέκτησε και ένα ωραίο σπίτι και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.

Αποστόλης Σαπέτκο

Στην πισίνα

0

Συγγραφέας: ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΔΡΙΑΝΗΣ | Κατηγορία 2. Ιστορίες, παραμύθια, ποιήματα κ.ά. | , στις 19-05-2014

Σήμερα ο Νικόλας και η Αννούλα θα πάνε για μπάνιο στην πισίνα. Είναι τόσο χαρούμενοι! Η μαμά τους συμβουλεύει να την περιμένουν στην μικρή πισίνα, που είναι για τα παιδιά.

Η Αννούλα φοβάται πολύ το νερό. Ο Νικόλας όμως δε φοβάται καθόλου!  Και να σκεφτείτε ότι η Αννούλα φοράει και μπρατσάκια, ενώ ο Νικόλας ξέρει να κολυμπάει μόνος του. Είναι μεγάλος πια!

-Αννούλα τι λες, πάμε στην μεγάλη πισίνα;

-Α! Όχι φοβάμαι. Είναι πολύ βαθιά.

-Είσαι μωρό. Εγώ πάντως θα πάω γιατί δε φοβάμαι.

Ο Νικόλας πλησιάζει τη μεγάλη πισίνα, διστακτικά, όλο και πιο κοντά μέχρι που φτάνει στην άκρη και…. Προσοχή Νικόλα!

Ο Νικόλας γλιστράει και μ’ ένα μεγάλο πλουφ πέφτει  στο νερό με το κεφάλι.

-Μαμά, μαμάκα μου, βοήθεια, δεν πατώνω!

-Ε! Νικόλα μη φοβάσαι, κρατήσου πάνω μου!

-Βοήθεια! Μαμά! Βοήθεια!

-Μανούλα μου, φοβήθηκα πολύ! Πάρα πολύ!

Ο Νικόλας πήρε το μάθημά του που δεν άκουσε τη μαμά του. Και δεν θα ξανακοροϊδέψει ποτέ πια την Αννούλα που φοβάται το νερό!

Αποστόλης Σαπέτκο

Από τα βιβλία της βιβλιοθήκης του σχολείου μας.

Top
 
Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων