Το καρπούζι και η φράουλα – Ο Τάκης και ο Λάκης

0

Συγγραφέας: ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΔΡΙΑΝΗΣ | Κατηγορία 2. Ιστορίες, παραμύθια, ποιήματα κ.ά. | , στις 18-03-2014

Το καρπούζι και η φράουλα

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα καρπούζι σε μια αυλή, αλλά δίπλα ήταν και μια φραουλιά. Την ημέρα ήταν ζωντανά αλλά το βράδυ όχι. Η φραουλιά είπε στην καρπουζιά:

-Καρπουζιά σε είδα στο όνειρό μου που φορούσες ένα ασημένιο φουστάνι και τακουνάκια.

-Τι λες βρε εγώ φορούσα τακουνάκια και δε φορούσα γυαλάκια και κολιέ; Πλάκα κάνεις;

Κι έτσι όπως μιλούσαν πέρασε η ώρα και βράδιασε.

Η καρπουζιά και η φραουλιά κοιμήθηκαν. Την άλλη μέρα ξύπνησαν και βρήκαν κάποια κλαδάκια κομμένα. Οι άνθρωποι τους είχαν κόψει τις ρίζες. Έτσι τώρα ήταν νεκρές.

Μελίνα

 

Ο Τάκης και ο Λάκης

Ο Τάκης και ο Λάκης είναι δίδυμα αδέλφια. Είναι πολύ αγαπημένα. Ο Λάκης όμως είναι πολύ ζωηρός  και ο Τάκης πολύ ήσυχος. Οι γονείς των δυο δίδυμων ήθελαν να πάνε μια βόλτα και έτσι είπαν να αφήσουν τα παιδιά στην γιαγιά και τον παππού τους. Ο παππούς πήρε τον Τάκη και η καημένη η γιαγιά τον Λάκη που θα την τρελάνει. Έτσι οι γονείς έφυγαν.

Ο παππούς κοίμισε τον Τάκη και αποκοιμήθηκε κι αυτός. Η γιαγιά όμως δεν μπορούσε να ησυχάσει τον Λάκη. Μετά από λίγες ώρες οι γονείς γύρισαν, πήραν τα παιδιά και έφυγαν για το σπίτι. Τον Τάκη τον πήραν αγκαλιά γιατί κοιμόταν. Έτσι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

Μελίνα 

 

Το αηδόνι

0

Συγγραφέας: ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΔΡΙΑΝΗΣ | Κατηγορία 2. Ιστορίες, παραμύθια, ποιήματα κ.ά. | , στις 18-03-2014

Το αηδόνι

Το αηδόνι το καλό

Το γλυκό το τρυφερό

Που πετάει στον ουρανό

Και σπάζει το φτερό

Και πέφτει κάτω στο γιαλό

Στο πλοίο το τρομερό.

Μελίνα

Η φασολιά του Μιαούλη, Τα ξύλινα τείχη των Ελλήνων

0

Συγγραφέας: ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΔΡΙΑΝΗΣ | Κατηγορία 6. Από τον κόσμο της ιστορίας | , στις 18-03-2014

Η φασολιά του Μιαούλη

Σε μια ναυμαχία ο Σαχτούρης είδε μια μπάλα καινούρια τούρκικη να σκάει μέσα στο καράβι του Μιαούλη, τη ναυαρχίδα. Αφού έπαψε ο πόλεμος, ο Σαχτούρης πήγε στο ναύαρχο. Τον βρήκε σκουντουφλό, με τη φεσάρα του κατεβασμένα ως τα φρύδια. Ο Σαχτούρης ρώτησε για τις ζημιές που προξένησε στο καράβι η μπάλα. Ο ναύαρχος σώπαινε παράξενα και με μια θυμωμένη κίνηση απαντά:

-Τους κερατάδες! Μου έχυσαν τα φασόλια μου!

Ρονάλντο

Πηγή: Ιούνιος Διακοπές

Τα ξύλινα τείχη των Ελλήνων

Στις 11 Ιουνίου 1835, Πέθανε στον Πόρο ο ναύαρχος Ανδρέας Μιαούλης. Όταν ο Άγγλος ιερέας Ουίλσον επισκέφθηκε την Ύδρα το 1825, φιλοξενήθηκε στο σπίτι του Μιαούλη. Στο λιμάνι της Ύδρας ήταν αραγμένα 25 μπρίκια με 20περίπου κανόνια το καθένα και πλήρωμα γύρω στους 50 γενναίους ναυτικούς. Γράφει ο ιερέας σ’ ένα γράμμα του:

….Στα κατάρτια ανέμιζε η ελληνική σημαία με γαλάζιες και άσπρες λουρίδες. Μου λέει ο ξεναγός μου ο κυρ Αντώνης γιος του Μιαούλη. «Τα ξύλινα τείχη των Ελλήνων»

Ο ναύαρχος ήταν εκείνο τον καιρό 55-60 χρονών. Κοντόχοντρος με πολύ καλοσυνάτη έκφραση…

Όπως του είπε ο ίδιος ο Μιαούλης το πραγματικό του όνομα ήταν Βώκος. …….

-Και το Μιαούλης; ρώτησε ο Ουίλσον.

-Είχα καράβι μ’ αυτό το όνομα και τώρα λέγομαι Ανδρέας Βώκος –Μιαούλης. Μη σου φαίνεται παράξενο και οι Τομπάζηδες από τα καράβια τους πήραν το όνομά τους.

Ο Άγγλος ιεραπόστολος διαπίστωσε ότι ο ναύαρχος ήταν ολότελα αναλφάβητος. Πολλά γράμματα έφταναν στο σπίτι αλλά όπως διαπίστωσε τα άνοιγαν οι δυο γιοι του ο κυρ Αντώνης και ο κυρ Γιάννης.

Ρονάλντο

Πηγή: Ιούνιος Διακοπές

ποιήματα: Πώς ήθελα να ήμουν λουλουδάκι – Έρχεται ο πατέρας – Αποχαιρετισμός στην δασκάλα

0

Συγγραφέας: ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΔΡΙΑΝΗΣ | Κατηγορία 2. Ιστορίες, παραμύθια, ποιήματα κ.ά. | , στις 18-03-2014

Πώς ήθελα να ήμουν λουλουδάκι

Πώς ήθελα να ήμουν λουλουδάκιCopy_of_pic22

Την άνοιξη ν΄ ανθίζω στο γιαλό

Στη λίμνη σε κανένα ποταμάκι

Τα φύλλα μου να βρέχω στο νερό.

Κι ο ήλιος το πρωί με μιαν αχτίδα

Να έρχεται γλυκά να με ξυπνά

Και τα πουλιά να έρχονται κι εκείνα

Με όμορφα τραγούδια ζωηρά.

 

Έρχεται ο πατέρας

Πήρε και βραδιάζει έκλεισε η αγορά

Η μητέρα σιάζει το τραπέζι με χαρά.

Κάποιον σαν εμένα περιμένει χαρωπά

Κάποιος γνώριμος την ξώθυρα χτυπά

Να τος που εφάνη μ΄ ανοιγμένη αγκαλιά

Ξέρω πως το κάνει να μου πάρει δυο φιλιά.

Άκουσέ τον κάτω μητερούλα μου καλή

Να το πάτημά του τρίζει πάνω στο σκαλί.

Μόσκις΄ ο αέρας έφεξε το σπιτικό

Έρχετ’ ο πατέρας με χαμόγελο γλυκό.

Αχ γλυκέ πατέρα αχ! Μπαμπάκα μου χρυσέ

Όλη την ημέρα στο νου μου είχα σε

Κι έβλεπα να κάνω κάθεμιά σου συμβουλή

Για να μην πικράνω την καρδιά σου την καλή.

 

Αποχαιρετισμός στην δασκάλα

Είμ’  ένα μικρό λουλούδι

Μέσα στου σχολειού το βάζο

Συ δασκάλα με φροντίζεις

Κι εγώ τ’ άρωμά σου βγάζω.

Τώρα κλείνει το σκολειό

Κι όπως όλα τα παιδιά

Λουλουδάκι σου προσφέρω

Την αθώα μου καρδιά

Δέξου το μικρό μου δώρο

Συ που τόσα σου χρωστώ

Κι έχε το άρωμά της πάντα

Ταπεινό μου «ευχαριστώ»

 

 

Σχολειό μου αγαπημένο, δάσκαλοι μου καλοί

Θα χωριστούμε τώρα μα όχι για πολύ.

Θα φύγουμε για λίγο να βρούμε την δροσιά

Στο βουναλάκι πάνω, στην ακροθαλασσιά.

Τον ήλιο θα χαρούμε, να παίξουμε πολύ

Όπου το καλοκαίρι μας καλεί

Όμως θα ‘ρθούμε πάλι κι εμείς σαν τα πουλιά

Που όπου κι αν πάν γυρίζουν στην πρώτη τους φωλιά.

Ρονάλντο

Πηγή: Ιούνιος Διακοπές

Μανούλα μου αγαπημένη

0

Συγγραφέας: ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΔΡΙΑΝΗΣ | Κατηγορία 2. Ιστορίες, παραμύθια, ποιήματα κ.ά. | , στις 06-03-2014

Μανούλα μου αγαπημένη

Με αγάπη είσαι πλασμένη

Απ’ του πλάστη μας το χέρι

Και στη γη δεν έχει ταίρι

Φέγγεις σαν λαμπρό φεγγάρι

Σαν λαμπρό μαργαριτάρι

Σαν αστεράκι εσύ φέγγεις

Και το σκοτάδι το σκορπίζεις

Μέσα στα μάτια σε κοιτώ

Και τη ματιά σου φυλαχτό

Πολύτιμο και ιερό

Φυλάω στην ψυχή μου.

Με τη ζεστή σου τη φωνή

Που συνεχώς με οδηγεί

Ζεσταίνεις τη ζωή μου

Την κάθε μια στιγμή μου.

Με το γλυκό σου φιλί

Που πάντα με παρηγορεί

Την πίκρα μου γλυκαίνεις

Και τον πόνο μου μικραίνεις.

Χίλια σου λέω ευχαριστώ

Για κάθε συμβουλή σου

Που σαν στολίδι λαμπερό

Στολίζεις το παιδί σου.

Πηγή: Θαλής και Θάλεια

Αποστόλης

Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων