Οι Λαζαρίνες είναι ένα από τα πιο ξεχωριστά έθιμα του Σαββάτου του Λαζάρου, ημέρα που ξεκινά η εθιμική περίοδος του Πάσχα.
Το έθιμο, στο οποίο συμμετέχουν μόνο γυναίκες, αναβίωσαν μαθήτριες από όλα τα τμήματα του σχολείου μας με την πολύτιμη συνδρομή του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων.
Το έθιμο, στο οποίο συμμετέχουν μόνο γυναίκες, αναβίωσαν μαθήτριες από όλα τα τμήματα του σχολείου μας με την πολύτιμη συνδρομή του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων.
Το έθιμο έχει τις ρίζες του στην αρχαιότητα και σχετίζεται με την αναγέννηση της φύσης και την ανανέωση της ζωής και μοιάζει με τα γνωστά «Παρθένεια» της αρχαιότητας. Ερευνητές της παράδοσης, μελετώντας το έθιμο σε διάφορες περιοχές της ηπειρωτικής και νησιωτικής χώρας, θεωρούν ότι τα Λαζαριάτικα ή Λαζαριανά τραγούδια σχετίζονται με τα αρχαία κάλαντα της εαρινής πρωτοχρονιάς που προσαρμόστηκαν στις ανοιξιάτικες γιορτές, όπως το Σάββατο του Λαζάρου, προάγγελος της ανάστασης του Κυρίου.
Η αποκλειστική συμμετοχή των κοριτσιών εξηγείται με το γεγονός ότι ο Λάζαρος είχε μόνο αδερφές. Στους χρόνους της τουρκοκρατίας συμβόλιζε την ελπίδα του σκλαβωμένου γένους για την εθνική ανάσταση. Στους κατοπινούς χρόνους, στην Αιανή και την ευρύτερη περιοχή της Ελίμειας, πήρε περισσότερο τον χαρακτήρα γυναικείου χορευτικού δρώμενου, όπου έπαιρναν μέρος οι έφηβες και οι γυναίκες σε ηλικία γάμου.
Οι μαθήτριες την Παρασκευή 26 Απριλίου φορώντας παραδοσιακές φορεσιές από την περιοχή της Κοζάνης και κρατώντας καλαθάκια με λαζαράκια και λουλούδια είπαν τα “κάλαντα του Λαζάρου” στον υποδιοικητή της 116 Πτέρυγας Μάχης και στη συνέχεια στον Δήμαρχο Δυτικής Αχαΐας (δημοσίευμα εδώ: https://dytikanea.gr/dimotiko-scholeio-lakkopetras-ta-kalanta-lazaroy-ston-dimarcho/). Στη συνέχεια επέστρεψαν στο σχολείο και έψαλαν για τους συμμαθητές και τις συμμαθήτριές τους. Τις μαθήτριες συνόδευε με την μελόντικα η μουσικός του σχολείου μας, κα Τζίνα Δημητρίου.
