Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα από τη μαθήτρια του Γ3 Θυμόκλεια
Η Λασκαρίνα γεννήθηκε στις 11 Μαΐου του 1871 μέσα στις φυλακές της Κωνσταντινούπολης κατά την επίσκεψη της μητέρας της, Σκεύως Πινότση, στον φυλακισμένο πατέρα της, Σταυριανό Πινότση, που ήταν φυλακισμένος εκεί, λόγω της συμμετοχής του στα Ορλωφικά.
Ο πρώτος της σύζυγος ήταν ο Σπετσιώτης πλοίαρχος Δημήτριος Γιάννουζας που το 1797 σκοτώθηκε από Αλγερινούς πειρατές. Η Μπουμπουλίνα ήταν 26 χρονών, μητέρα δύο αγοριών και ενός κοριτσιού.
Το 1801, η Μπουμπουλίνα, παντρεύτηκε τον Σπετσιώτη καραβοκύρη Δημήτριο Μπούμπουλη (από εκεί πήρε και το προσωνύμιό της) και απέκτησε μαζί του επίσης τρία παιδιά. Δύο κόρες και έναν γιο.
Μετά τον θάνατο του Μπούμπουλη το 1811, επίσης από Αλγερινούς πειρατές, κληρονόμησε τη μεγάλη περιουσία του και ασχολήθηκε με τις επιχειρήσεις του, το εμπόριο και τα πλοία του.
Η Μπουμπουλίνα, λέγεται (αφού οι γυναίκες δεν γίνονταν δεκτές) ότι είχε γίνει μέλος της Φιλικής Εταιρείας στην Κωνσταντινούπολη.
Η προσφορά της στην Επανάσταση ήταν μεγάλη. Έδωσε όλη της την περιουσία, καθώς αγόραζε μυστικά όπλα και πολεμοφόδια από τα ξένα λιμάνια, τα οποία μετά έκρυψε στο σπίτι της, ενώ ξεκίνησε την κατασκευή του πλοίου «Αγαμέμνων», της ναυαρχίδας της, η οποία ολοκληρώθηκε το 1820. Για τη ναυπήγηση του Αγαμέμνονα καταγγέλθηκε στην Υψηλή Πύλη ότι ναυπήγησε κρυφά πολεμικό πλοίο, αλλά η Μπουμπουλίνα κατάφερε να ολοκληρώσει την κατασκευή του δωροδοκώντας τον απεσταλμένο Τούρκο επιθεωρητή στις Σπέτσες και πετυχαίνοντας την εξορία αυτών που την κατήγγειλαν. Ο «Αγαμέμνων» ήταν το ενδοξότερο πλοίο της εποχής του. Διέθετε 18 κανόνια και είχε μήκος σχεδόν 34 μέτρα.
Όταν ξέσπασε η επανάσταση του 1821, η Λασκαρίνα ήταν 50 ετών. Οργάνωσε δικό της στόλο με ναυτικούς από τις Σπέτσες, τους οποίους συντηρούσε οικονομικά για χρόνια ενώ συνέχιζε να χρηματοδοτεί τον αγώνα, με αποτέλεσμα μέσα σε 2 χρόνια να ξοδέψει όλη την περιουσία της.
Με τα «γενναία παλληκάρια» της, όπως τους αποκαλούσε, συμμετείχε στη μάχη της Τριπολιτσάς, στον αποκλεισμό της Μονεμβασίας και ήταν επικεφαλής της πρώτης πολιορκίας του Ναυπλίου τον Απρίλιο του 1821, επάνω στο πλοίο της, τον «Αγαμέμνονα».
Στη μάχη του Άργους πολέμησε μαζί με τον πρωτότοκο γιό της που αποκεφάλισαν οι Τούρκοι. Θέλοντας να βρει το πτώμα του, η Μπουμπουλίνα σκότωσε τρεις Τούρκους και όταν αντίκρυσε το ακέφαλο σώμα του παιδιού της, το σκέπασε με το μαντήλι της.
Μετά την κατάληψη του Ναυπλίου από τους Έλληνες στις 30 Νοεμβρίου 1822, το νεοσύστατο ελληνικό κράτος της έδωσε κλήρο στην πόλη ως ανταμοιβή για την προσφορά της στο έθνος και η Μπουμπουλίνα εγκαταστάθηκε εκεί. Στα τέλη του 1824 η Ελλάδα υποφέρει από τον δεύτερο εμφύλιο πόλεμο και η Κυβέρνηση Κουντουριώτη (η κυβέρνηση των Πλοιάρχων των νησιών) υπερισχύει του συνασπισμού των Προεστών και των Στρατιωτικών της Πελοποννήσου, με αποτέλεσμα ο Πάνος Κολοκοτρώνης, που διατελούσε φρούραρχος Ναυπλίου, να δολοφονηθεί και ο Κολοκοτρώνης να συλληφθεί και να φυλακιστεί μαζί με άλλους οπλαρχηγούς. Η Μπουμπουλίνα αντέδρασε και ζήτησε την αποφυλάκιση του Κολοκοτρώνη, λόγω του σεβασμού που έτρεφε προς αυτόν. Τότε η ίδια κρίνεται επικίνδυνη από την Κυβέρνηση και συλλαμβάνεται δύο φορές από το Υπουργείο Αστυνομίας με εντολή να φυλακιστεί. Τελικά η Μπουμπουλίνα εξορίστηκε στις Σπέτσες χάνοντας τον κλήρο γης που το Κράτος της είχε παραχωρήσει στο Ναύπλιο.
Το 1825 και ενώ η Μπουμπουλίνα ζούσε στις Σπέτσες, πικραμένη από τους πολιτικούς και την εξέλιξη του Αγώνα και έχοντας ξοδέψει όλη την περιουσία της στον πόλεμο, η Ελλάδα βρέθηκε ξανά σε μεγάλο κίνδυνο. Στις 12 Φεβρουαρίου ο Αιγύπτιος ναύαρχος Ιμπραήμ Πασάς με τον τουρκοαιγυπτιακό στόλο, αποβιβάζεται στο λιμάνι της Πύλου στην Πελοπόννησο με 4.400 άντρες, σε μια προσπάθεια να σταματήσει την επανάσταση. Η Μπουμπουλίνα, αφήνοντας στην άκρη την δυσαρέσκειά της για τους πολιτικούς και καθοδηγούμενη μόνο από την αγάπη της για την πατρίδα, άρχισε να προετοιμάζεται για νέες μάχες αλλά έρχεται το άδοξο τέλος της, στις 22 Μαΐου 1825.
Ο μικρότερος γιος της Μπουμπουλίνας, από τον πρώτο της γάμο, ερωτεύεται την κόρη των Κουτσαίων, μιας πολύ πλούσιας οικογένειας που δεν εγκρίνει αυτόν τον γάμο, επειδή η Μπουμπουλίνα είχε ξοδέψει όλη της την περιουσία και είχε παραπέσει οικονομικά. Ο γιος της λοιπόν κλέβει την Ευγενία Κουτσή και πηγαίνουν μαζί στο σπίτι του πρώτου άντρα της Μπουμπουλίνας, του Δημήτριου Γιάννουζα. Το μαθαίνει αυτό η Μπουμπουλίνα και πάει να δει τι συμβαίνει. Μετά από λίγο καταφθάνουν και οι Κουτσαίοι. Αρχίζει μια οικογενειακή διαμάχη κατά την οποία ο Ιωάννης Κούτσης πυροβολεί την Μπουμπουλίνα. Η σφαίρα την πετυχαίνει στο μέτωπο και την αφήνει νεκρή. Έτσι, η Μπουμπουλίνα, που αφιέρωσε όλη της τη ζωή για την απελευθέρωση του έθνους της, σκοτώθηκε άδοξα σε μια συμπλοκή.
Οι ξένοι τη θαύμασαν για το θάρρος και την αποφασιστικότητά της και οι Ρώσοι μετά τον θάνατό της, της απένειμαν τον τίτλο της «Ναυάρχου», έναν τίτλο με παγκόσμια μοναδικότητα για γυναικεία μορφή.
Το 2018, 193 χρόνια μετά τον θάνατό της, ήταν η σειρά της πατρίδας να την τιμήσει. Με απόφαση του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας (ΦΕΚ 373, Τεύχος Γ, της 11 Απριλίου), της απονεμήθηκε ο βαθμός του υποναυάρχου επί τιμή, ο Πολεμικός Σταυρός Α ‘ Τάξεως και το Μετάλλιο Εξαίρετων Πράξεων, για « τον απαράμιλλο ηρωισμό της, την αυτοθυσία και την αφοσίωση που επέδειξε προς το Ελληνικό Έθνος, τα οποία την κατέστησαν στη μνήμη όλων των Ελλήνων και Ελληνίδων ως Εθνικό ιδεώδες», σύμφωνα με το αιτιολογικό της απόφασης.
ΠΗΓΕΣ
https://hellenic-college.gr/wp-content/uploads/works/1821/heroes/bouboulina/index.html
https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9B%CE%B1%CF%83%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%BD%CE%B1_%CE%9C%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%AF%CE%BD%CE%B1
https://www.sansimera.gr/biographies/257
