Μαρία

Κάτω από: ‘ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ’

Προδιαγραφές θεμάτων Λογοτεχνίας Α Λυκείου «Τα φύλα στη Λογοτεχνία»

Επιλέγεται λογοτεχνικό κείμενο (ποίημα ή πεζό) συναφές ως προς το περιεχόμενό του, τον χαρακτήρα του και τον βαθμό αναγνωστικής του πρόσληψης με τα διδαχθέντα κείμενα.

Σε περίπτωση που το κείμενο αναφέρεται στη θεματική ενότητα «Τα φύλα στη Λογοτεχνία», η εξέταση στο Μάθημα της Νέας Ελληνικής Λογοτεχνίας συνολικά προϋποθέτει τον βαθμό πρόσληψης από τον μαθητή του κειμένου ως όλου, όπως και την ικανότητα ο μαθητής να κατανοεί το κείμενο ώστε να είναι σε θέση:

Πατήστε εδώ για να διαβάσετε περισσότερα

H ανάγνωση ενός βιβλίου και το ανθρώπινο μυαλό

1530383_601942226546258_603678015_n

Δεν το λέει ένας μανιώδης βιβλιοφάγος, έτσι και αλλιώς η μαρτυρία του δεν θα ήταν αντικειμενική, αλλά επιστήμονες που οδηγήθηκαν σε αυτό το συμπέρασμα έπειτα από ενδελεχή έρευνα: για πέντε ημέρες από τη στιγμή που ολοκληρώνει κάποιος ένα μυθιστόρημα, στο μυαλό του γίνεται μια έκρηξη.

Πατήστε εδώ για να διαβάσετε περισσότερα

Ταινία μικρού μήκους Pet shop

Μια καταπληκτική ταινία μικρού μήκους με πρωταγωνιστές ένααγόρι και ένα σκυλάκι που η μοίρα τους έφερε κοντά, σε ένα κατάστημα ζώων, και τους έκανε αχώριστους φίλους. Ο Δημιουργός του  σκηνοθέτης  ΜΙΧΑΗΛ-ΓΑΒΡΙΗΛ ΖΕΝΕΛΗΣ μέσα από την ταινία αυτήκαυτηριάζει τη στάση μας προς την αναπηρία …

Βραβεία:

  • Καλύτερη ταινία μικρού μήκους στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους
  • Καλύτερη ταινία μικρού μήκους στο φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους Πάτρα και ειδικό βραβείο
  • Ειδική Μνεία στο Πεσκάρα Ευρωπαϊκό Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους
  • Ειδική Μνεία στην Νάουσα Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους
  • Silber Metal στο Φεστιβάλ der Nationen
  • Silber Metal στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Des Nightkommerziellen Films

 

Οι «καλοαναθρεμμένοι»άνθρωποι

«Οι άνθρωποι που είναι καλοαναθρεμμένοι τηρούν συνήθως τους ακόλουθους κανόνες συμπεριφοράς. Σέβονται τον Άνθρωπο, και γι’ αυτό το λόγο είναι πάντα υπομονετικοί, ευγενικοί, εγκάρδιοι και συνεργάσιμοι. Δεν κάνουν φασαρία ποτέ για ασήμαντα πράγματα… Νιώθουν συμπόνια, όχι μόνο για τους ζητιάνους και τις γάτες… Σέβονται την περιουσία των άλλων ανθρώπων και έτσι πληρώνουν τα χρέη τους… Δεν προσποιούνται, αλλά δημόσια φέρονται όπως και στο σπίτι τους, και δεν κάνουν επίδειξη μπροστά στους κατώτερούς τους. Δεν είναι φλύαροι και δεν φορτώνουν με το ζόρι τα μυστικά τους σε ανθρώπους που δεν τους τα ζήτησαν… Δεν ταπεινώνονται για να προκαλέσουν συμπάθεια… Καλλιεργούν το αισθητικό τους γούστο. Αγωνίζονται όσο μπορούν να συγκρατήσουν και να εξευγενίσουν το σεξουαλικό τους ένστικτο… Αυτό που χρειάζεται κανείς είναι συνεχής δουλειά, νύχτα μέρα, αδιάκοπο διάβασμα, μελέτη και εξάσκηση της θέλησης. Κάθε ώρα είναι πολύτιμη».
(Από επιστολή του Άντον Τσέχωφ στον μικρό αδερφό του Νικολάι)

H Βία στην εφηβεία

 

 

emo-heart.jpg 

Σημαντική αύξηση μέσα σε λίγα χρόνια παρουσιάζει η μαθητική βία στην Ελλάδα όπως δείχνουν τα διαχρονικά στοιχεία της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας (ΠΟΥ): Το 2006, σε σύγκριση με το 2002 και το 1998, είχε διπλασιαστεί ο αριθμός των εφήβων που είχαν εμπλακεί ως θύτες ή θύματα σε περιστατικά εκφοβισμού, με αποτέλεσμα 2 στους 10 μαθητές μέχρι 15 ετών να διαθέτουν σήμερα ανάλογη εμπειρία.

 

*Σύμφωνα με νεότερα στοιχεία από διεθνή έρευνα, η πολύωρη παρακολούθηση τηλεόρασης από τους εφήβους έχει την ίδια συμμετοχή, ως παράγοντας κινδύνου στην άσκηση βίας, με τη συχνή κατανάλωση οινοπνευματωδών!

 

*Επίσης η μεγάλη κοινωνικότητα, όπως υποδηλώνεται από τον μεγάλο αριθμό στενών φίλων (τουλάχιστον 3) και τις συχνές βραδινές εξόδους με την παρέα αυξάνει, σύμφωνα με τα τελευταία ευρήματα, την πιθανότητα συμμετοχής των εφήβων σε εκδηλώσεις εκφοβισμού.

 

*Τον κίνδυνο θυματοποίησης αυξάνει η κακή σχολική επίδοση, το κακό κλίμα στην τάξη, η απογοήτευση του παιδιού από την εξωτερική του εμφάνιση, η χαμηλή ικανοποίηση από τη ζωή του και κατά παράδοξο τρόπο οι καλές σχέσεις του παιδιού με την οικογένειά του.

 

*Το κάπνισμα φαίνεται ότι δρα… αποτρεπτικά στη βία των άλλων! Οι μαθητές που καπνίζουν συστηματικά έχουν λιγότερες πιθανότητες να πέσουν θύματα επιθετικών διαθέσεων και πειραγμάτων.

 

*Από στοιχεία έρευνας την οποία για την Ελλάδα διενήργησε το Ερευνητικό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Ψυχικής Υγιεινής (ΕΠΙΨΥ) υπό την επιστημονική ευθύνη της αναπληρώτριας καθηγήτριας Ψυχιατρικής Αννας Κοκκέβη, προκύπτει ότι οι έφηβοι που αναφέρουν συχνή κατανάλωση οινοπνευματωδών ή μέθη ή κάνουν συχνές αδικαιολόγητες απουσίες από το σχολείο και έχουν συμμετάσχει σε καβγάδες έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα συμμετοχής στην άσκηση βίας.

 

«Η συνύπαρξη επιθετικής συμπεριφοράς με άλλες προβληματικές συμπεριφορές ενδεχομένως αντανακλά μια γενικότερη προδιάθεση του εφήβου προς την αντικοινωνικότητα. Θα μπορούσε, όμως, να αποτελεί και μια μορφή αντίδρασης στο βίωμα της απόρριψης από τους ομότιμους», επισημαίνουν οι αναλυτές.

 

*Η ανάλυση δείχνει επίσης ότι είναι πιθανότερο να ασκήσουν εκφοβισμό οι έλληνες μαθητές σε σύγκριση με τους συνομιλήκους τους αλλοδαπής εθνικότητας. Στις ΗΠΑ τα ευρήματα που καταγράφονται στο ίδιο ερευνητικό πρόγραμμα δείχνουν ότι ο εκφοβισμός είναι χαρακτηριστικό περισσότερο των λευκών αμερικανών εφήβων από ό,τι αλλοεθνών.

 

*Τα νεότερα δεδομένα του ΕΠΙΨΥ, στο πλαίσιο του ίδιου ερευνητικού προγράμματος σε 41 χώρες, επιβεβαιώνουν ότι τα αγόρια έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα συγκριτικά με τα κορίτσια να συμμετάσχουν σε εκφοβισμό και σε ενοχλητικά πειράγματα κατά συνομιλήκων.

 

*Το φαινόμενο παίρνει διαφορετικές μορφές στα αγόρια και στα κορίτσια: Στα αγόρια εκδηλώνεται με σωματική βία, κραυγές και κινήσεις κυριαρχίας. Αντίθετα, στα κορίτσια εμφανίζεται με έμμεση βία, όπως με τη διάδοση φημών στο πλαίσιο των κοινωνικών σχέσεων, το κουτσομπολιό, τη μεθόδευση αποκλεισμού κ.ά.

 

*«Από τη μελέτη μας προκύπτει ότι το σχολείο που ενδιαφέρεται πραγματικά να μειώσει τα φαινόμενα προβληματικής συμπεριφοράς των μαθητών οφείλει να δώσει μεγαλύτερη προσοχή στο πώς οι έφηβοι-μαθητές του αντιλαμβάνονται τη σχολική τους εμπειρία. Οφείλει επίσης να δώσει μεγαλύτερη έμφαση στους ψυχοκοινωνικούς παράγοντες που καθορίζουν τη ζωή των μαθητών και ιδίως στις διαπροσωπικές τους σχέσεις. Απαραίτητος είναι ο σχεδιασμός και η εφαρμογή προγραμμάτων που ευνοούν την ανάπτυξη ενός θετικού σχολικού περιβάλλοντος με ενέργειες που αποσκοπούν στη βελτίωση των σχέσεων μεταξύ των μαθητών», επισημαίνει η Αννα Κοκκέβη. (Πηγή: Εφημερίδα Ελευθεροτυπία)

 

Μην αγνοούμε , μην κλείνουμε τα μάτια, μην  υποτιμούμε τα συμπτώματα. Αλλιώς θα πέσουμε από τα σύννεφα…

 

 

Εκπαιδευτικοί παιδιά ή..βρικόλακες;

sxoleia
Με αφορμή την κουβέντα ενός φίλου μου σήμερα ( «οι καθηγητές δεν μεγαλώνετε ποτέ…») θυμήθηκα ένα υπέροχο κείμενο:

(…)Στόφα δασκάλου έχει εκείνος που παραμένοντας ενήλικος μπορεί να γίνεται παιδί -και κάθε χρόνο , με τα νέα παιδιά που έρχονται στα χέρια του, να γίνεται ένα νέο παιδί. Τούτο μπορούμε να το διατυπώσουμε και αλλιώς: Ο αληθινός δάσκαλος ενηλικιώνεται παραμένοντας παιδί στην ψυχή -άνθρωπος δηλαδή αγνός, δροσερός, εύπλαστος-. Αδύνατο να φανταστεί κανείς πόσο δύσκολο, υπεράνθρωπο σχεδόν, είναι αυτό που του ζητούμε: Να συνθλίψει μέσα του το χρόνο , να γερνάει φυσιολογικά και όμως να μένει νέος στην ψυχή, για να μπορεί να έχει εύκολη την πρόσβαση στα αισθήματα, στις σκέψεις, στις επιθυμίες του νέου ανθρώπου που θα διαπαιδαγωγήσει, να τον «καταλαβαίνει», να χαίρεται και να διασκεδάζει μαζί του, να σκέπτεται τις σκέψεις του, να επιθυμεί τις επιθυμίες του, να πονάει τον πόνο του. Να κατορθώνει δηλαδή εκείνο που δεν μπορούν να επιτύχουν οι γονιοί του (πιο πολύ ο πατέρας παρά η μητέρα), όταν η ηλικία υπέρμετρα μεγαλώσει την απόσταση που τους χωρίζει από τα παιδιά τους.
(…) εάν δεν πάμε πιο κοντά στο παιδί, δεν θα το φέρουμε ποτέ κοντά μας, και όσο μακριά του στεκόμαστε, τόσο κι εκείνο θα σταθεί ακόμα πιο μακριά από μας (…)
(Ε.Π.Παπανούτσος, Οι δρόμοι της ζωής )

Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων