Θρανίου Τόπος

Η γνώση είναι δύναμη, όπως και η αγάπη. Αγαπάμε το σχολείο μας, αγαπάμε την παιδεία μας, αγαπάμε τα παιδιά μας!

Ο μαγικός κόσμος των βιβλίων

Μαΐ 20204

Καλημέρα, παιδάκια μου!

Σήμερα θα δούμε ένα κειμενάκι από το βιβλίο της Γλώσσας μας (9η ενότητα). Αφού το διαβάσετε καλά, προσπαθήστε να κάνετε αυτές τις δύο ασκησούλες:

1. Μια σύντομη περίληψη του κειμένου σε 8-10 γραμμές

2. Να χαρακτηρίσετε συντακτικά τα σημεία που σας έχω σημειώσει με χρώμα (δηλ. αν είναι υποκείμενο, ρήμα, αντικείμενο, κατηγορούμενο, τοπικός, τροπικός, χρονικός ή ποσοτικός προσδιορισμός). Κάπου υπάρχει ένα κατηγορούμενο… Για να δω ποιος θα το βρει;

Ελπίζω να σας αρέσει, φιλάκια πολλά!!!! ♥ ♥ ♥

Ο μαγικός κόσμος των βιβλίων

Τα δυο αδέρφια συνήθιζαν να παίζουν με μια υδρόγειο σφαίρα. Καθώς τη στριφογύριζαν και τη στριφογύριζαν, με κλειστά μάτια, σημάδευαν με το δάχτυλό τους ένα σημείο. Και εάν τύχαινε το σημείο εκείνο να είναι το Πεκίνο ή η Μαδαγασκάρη ή το Μεξικό, τότε έψαχναν στις βιβλιοθήκες να βρουν βιβλία με ιστορίες για τον τόπο που διάλεξαν.

Αγαπούσαν το διάβασμα. Το χαίρονταν. Το φως στο παραθύρι τους ήταν αναμμένο ως αργά το βράδυ. Με το «φως» των βιβλίων βρέθηκαν να περπατούν στο σινικό τείχος στην Κίνα, ν’ ακούν το τραγούδι του ωκεανού παρέα με τους Βίκιγκς, να ζουν δίπλα στις πυραμίδες της αρχαίας Αιγύπτου, να γλιστρούν με το έλκηθρο στις παγωμένες λίμνες συντροφιά με τους Εσκιμώους, να παίρνουν μέρος στους αγώνες της αρχαίας Ολυμπίας, να στεφανώνονται μ’ ένα κλωνάρι αγριελιάς.

Όταν τα έπαιρνε ο ύπνος, τα παραμύθια, οι ιστορίες, οι θρύλοι, οι τόποι, οι συγγραφείς, οι ήρωες μπερδεύονταν στα όνειρά τους, καθώς έρχονταν να τους νανουρίσουν απαλά: Ο Αίσωπος διηγιόταν τους μύθους του στη Σεχραζάτ από το πιο ψηλό σημείο του πύργου του Άιφελ, ο Χριστόφορος Κολόμβος άκουγε τον Τομ Σόγερ να του λέει τις σκανταλιές του σ’ ένα ποταμόπλοιο του Μισσισσιππή, η Αλίκη ταξίδευε στη χώρα των θαυμάτων μέσα σ’ ένα έλκηθρο συντροφιά με τη Μαίρη Πόπινς, ο Άντερσεν έλεγε τα δικά του παραμύθια στην αράχνη Ανάνσε έξω από την πυραμίδα.

εικόνα

Το παιχνίδι με την υδρόγειο σφαίρα σε συνδυασμό με τα βιβλία διασκέδαζε αφάνταστα τα δυο αδέρφια, γιατί δεν τελείωνε ποτέ. Είχανε βρει έναν τρόπο να γίνουν θαλασσοπόροι κι εξερευνητές μέσα από τις σελίδες τους. Με το «φως» τους κατακτούσαν τον πλανήτη, ζούσαν διάφορους πολιτισμούς, διάφορες εποχές, θαύμαζαν την ποικιλία τους. Με λίγα λόγια, συναντούσαν τη ζωή στον μεγάλο κόσμο, έξω από τη μικρή τους καμαρούλα. Πετούσαν παντού, ταξίδευαν παντού, ονειρεύονταν.

Και βέβαια ξεχνούσαν να κλείσουν το φως!

– Παιδιά, πότε επιτέλους θα κοιμηθείτε; τους φώναζαν οι γονείς τους. Είναι αργά. Σβήστε το φως!

– Δεν μπορούμε, τους απαντούσαν. Το «φως» των βιβλίων δε σβήνει ποτέ.

Αγγελική Βαρελλά, περιοδικό «Ερευνητές», Η Καθημερινή, 3/4/04

Αφήστε μια απάντηση



Top
 
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων