Πώς καθιερώθηκε η Γιορτή των Τριών Ιεραρχών

Δημοσιεύθηκε την 13 Ιανουαρίου 2025 από ΚΡΟΥΣΟΥΛΟΥΔΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ
Τρεις Ιεράρχες

Η εκκλησία μας θέσπισε και γιορτάζει τη μνήμη των αγίων συνήθως τη μέρα της επετείου του θανάτου τους. Στις 30 Ιανουαρίου όμως δεν πρόκειται για μνήμη, αλλά για κοινή γιορτή των Τριών Ιεραρχών: Βασιλείου του Μεγάλου, Γρηγορίου του Θεολόγου και Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Αφορμή για την καθιέρωση της κοινής γιορτής των τριών «μεγίστων φωστήρων της τρισηλίου θεότητος» υπήρξε μια διαμάχη  για το ποιος από τους τρεις επιφανείς Ιεράρχες υπήρξε ο επικρατέστερος.

Η διαμάχη αυτή δημιουργήθηκε μεταξύ των αξιότιμων και μορφωμένων στην Κωνσταντινούπολη, την εποχή της βασιλείας του Αλεξίου Α Κομνηνού (1081-1118). Άλλοι θεωρούσαν τον Ιερό Χρυσόστομο ως σπουδαιότερο από τους δύο άλλους, άλλοι το Μέγα Βασίλειο και άλλοι τον Άγιο Γρηγόριο το Θεολόγο. Έτσι δημιουργήθηκαν τρεις παρατάξεις: των Ιωαννιτών, των Βασιλεϊτών και των Γρηγοριτών, που καθεμιά αντιστρατευότανε τις δύο άλλες. Συνέχεια →

Δημοσιεύθηκε στη Θεολογία | Ετικέτες: | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Πώς καθιερώθηκε η Γιορτή των Τριών Ιεραρχών

Είσαι πραγματικά ελεύθερος;

Δημοσιεύθηκε την 18 Δεκεμβρίου 2024 από ΚΡΟΥΣΟΥΛΟΥΔΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ
Θεός σέβεται πάνω απu2019 όλα στον άνθρωπο είναι η ελευθερία του

Δεν υπάρχει ελεύθερος άνθρωπος κανένας παρά μόνο αυτός που ζει κοντά στο Χριστό. Αυτός είναι υπεράνω κάθε συμφοράς. Αν ο ίδιος δε θέλει να αδικήσει τον εαυτό του, οι άλλοι ποτέ δεν έχουν τη δύναμη να τον βλάψουν. Δεν τον βασανίζουν τα οικονομικά προβλήματα. Γιατί ξέρει πως «τίποτα δε φέραμε στον κόσμο αυτό. Κι είναι φανερό ότι ούτε και να πάρουμε κάτι μαζί μας φεύγοντας θα μπορέσουμε» (Α΄ Τιμ. 6,7). Δεν τον τρώει η επιθυμία για δόξες και τιμές. Γιατί έμαθε πως «το δικό μας πολίτευμα είναι στον ουρανό» (Φιλιπ. 3.20). Δεν τον στενοχωρεί να τον βρίσουν ούτε τον εξοργίζει αν τον χτυπήσουν. Για το χριστιανό υπάρχει μια και μόνη συμφορά: να μην κάνει το θέλημα του Θεού. Άλλο τίποτα δε θεωρεί συμφορά, ούτε την απώλεια των χρημάτων, ούτε την εξορία, ούτε τους μεγαλύτερους κινδύνους. Κι αυτό που όλοι το τρέμουν, το να φύγει από αυτόν τον κόσμο και να πάει στον άλλο, εκείνος το θεωρεί πιο ευχάριστο απ’ τη ζωή.

Σελίδες: 1 2
Δημοσιεύθηκε στη Θεολογία | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Είσαι πραγματικά ελεύθερος;

Υπομονή

Δημοσιεύθηκε την 10 Δεκεμβρίου 2024 από ΚΡΟΥΣΟΥΛΟΥΔΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ
Υπομονή

Υπομονή: Γιατί και πώς;

Όλες οι δυσκολίες και οι θλίψεις, όταν δεν τις ζούμε με υπομονή, μας βασανίζουν διπλά. Γιατί η υπομονή του ανθρώπου καταργεί τις συμφορές του. Η μικροψυχία είναι μητέρα της κόλασης. Η υπομονή είναι μητέρα της παρηγοριάς και είναι μια δύναμη που γεννιέται από την ευρυχωρία της καρδιάς. Τη δύναμη αυτή είναι δύσκολο ο άνθρωπος να τη βρει στις θλίψεις του, εκτός κι αν του δοθεί σα θείο χάρισμα που το κυνήγησε με την προσευχή και το έφτασε με τα δάκρυα.

Ισαάκ Σύρος, Περί υπομονής, ΜΣΤ΄16, ΕΠΕ 8Β.

Η υπομονή είναι μια αρετή γνωστή σε όλους τους ανθρώπους. Όλοι ακούμε και λέμε «να κάνουμε υπομονή» και αναφερόμαστε συνήθως σε πράγματα που δεν μας έχουν συμβεί ακόμα, όπως π.χ. για να βρούμε εργασία (για τους άνεργους), μέχρι να θεραπευθούμε από μία ασθένεια (για τους ασθενείς) κ.ά. Όταν δηλαδή κάτι μας λείπει και έχουμε την ελπίδα ότι θα μας συμβεί, λέμε ότι πρέπει να κάνουμε υπομονή.

Επίσης όταν λέμε «να κάνουμε υπομονή» αναφερόμαστε και σε καταστάσεις που είναι δύσκολη η αντιμετώπισή τους όπως, αδικίες σε βάρος μας, συκοφαντίες, ανίατες ασθένειες, θάνατοι συγγενών και φίλων και άλλων καταστάσεων που συμβαίνουν στη ζωή του ανθρώπου και χαρακτηρίζονται γενικά σαν πειρασμοί και δοκιμασίες.

Σελίδες: 1 2
Δημοσιεύθηκε στη Θεολογία | Ετικέτες: | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Υπομονή

Ιουστίνος Πόποβιτς

Δημοσιεύθηκε την 3 Δεκεμβρίου 2024 από ΚΡΟΥΣΟΥΛΟΥΔΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ

Ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς (1894-1979) ήταν Σέρβος ιερομόναχος, θεολόγος και συγγραφέας, γνωστός για τη βαθειά του πνευματικότητα και τη θεολογική του σκέψη. Γεννήθηκε στην Σερβία και αφιερώθηκε στην εκκλησία από νεαρή ηλικία. Σπούδασε θεολογία στη Σερβία και στη Ρωσία, όπου επηρεάστηκε από την ορθόδοξη παράδοση και τη θεολογία των Πατέρων της Εκκλησίας.

Αξιοσημείωτο είναι το έργο του ως διδάσκαλος και κήρυκας, με ιδιαίτερη έμφαση στην πνευματική ζωή και την εσωτερική αναγέννηση των πιστών. Έγραψε πολλά βιβλία, κείμενα και επιστολές που επηρεάζουν μέχρι σήμερα την ορθόδοξη θεολογία. Η ζωή του χαρακτηρίζεται από αυστηρή αφοσίωση στον Χριστό, τη φτώχεια και την αγάπη για την Ορθόδοξη Εκκλησία.

Ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς αναγνωρίστηκε ως Άγιος από την Ορθόδοξη Εκκλησία και θεωρείται σημαντική μορφή του 20ού αιώνα στην ορθόδοξη θεολογία και πνευματικότητα.

Δημοσιεύθηκε στη Άγιοι - Διδασκαλία αγίων | Ετικέτες: | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ιουστίνος Πόποβιτς

Φώτης Κόντογλου – Ο μύθος του χταποδιού. Χαμογελαστοί εχθροί

Δημοσιεύθηκε την 2 Δεκεμβρίου 2024 από ΚΡΟΥΣΟΥΛΟΥΔΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ
Φώτης Κόντογλόυ

Φώτης Κόντογλου – Ο μύθος τού χταποδιού. Χαμογελαστοί εχθροί.

Φώτης Κόντογλου

Ο Φώτης Κόντογλου (1895-1965) ήταν Έλληνας ζωγράφος, συγγραφέας και λαογράφος, γνωστός για τη συνεισφορά του στην αναβίωση της παραδοσιακής ελληνικής τέχνης. Γεννήθηκε στην Αϊβαλία της Μικράς Ασίας και εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα μετά την Μικρασιατική Καταστροφή. Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα και στη συνέχεια ταξίδεψε στην Ευρώπη, όπου επηρεάστηκε από διάφορες καλλιτεχνικές τάσεις, αλλά πάντα παρέμεινε πιστός στις ελληνικές παραδοσιακές αξίες και την βυζαντινή τέχνη.

Ο Κόντογλου υπήρξε πρωτοπόρος στη διάδοση της λαϊκής τέχνης και της βυζαντινής εικονογραφίας, αναβιώνοντας τη χρήση των έντονων χρωμάτων και της απλότητας των μορφών. Στην καλλιτεχνική του πορεία, συνέβαλε στην αναβίωση της ελληνικής παράδοσης και της βυζαντινής εικονογραφίας, ενώ υπήρξε και σημαντικός συγγραφέας, γράφοντας για την ιστορία της ελληνικής τέχνης, τη λαογραφία και την παραδοσιακή ζωή.

Ο Φώτης Κόντογλου άφησε ένα σημαντικό έργο που συνδυάζει την τέχνη με την παράδοση, επηρεάζοντας τόσο τους Έλληνες καλλιτέχνες όσο και το ευρύ κοινό.

Δημοσιεύθηκε στη Διδακτικές Ιστορίες | Ετικέτες: | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Φώτης Κόντογλου – Ο μύθος του χταποδιού. Χαμογελαστοί εχθροί

Χεττιτικές θεότητες

Δημοσιεύθηκε την 25 Νοεμβρίου 2024 από ΚΡΟΥΣΟΥΛΟΥΔΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ
Armies Hittite 13 goog

Οι Χετταίοι ήταν ένας αρχαίος λαός, ο οποίος διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην Εγγύς Ανατολή, στις αρχές της 2ης χιλιετίας π.Χ.

Ανέπτυξαν έναν από τους μεγαλύτερους αρχαίους πολιτισμούς, δημιουργώντας έναν από τους ισχυρότατο κράτος. Η γλώσσα τους ονομάζεται χεττική γλώσσα, η οποία κατατάσσεται στις ινδοευρωπαϊκές.

Οι Χετταίοι εγκαταστάθηκαν στην κεντρική Μ. Ασία στις αρχές της 2ης χιλιετίας. Εκεί αναμείχτηκαν ειρηνικά με τους παλαιότερους κατοίκους της περιοχής, τους Χάττι, από τους οποίους δανείστηκαν πολλά έθιμα, λατρείες θεών, μύθους, τεχνοτροπίες κλπ, δημιουργώντας τον γνωστό ιστορικό λαό των Χετταίων.

Όπως σε όλους τους λαούς εκείνης της εποχής/περιοχής, έτσι και στους Χετταίους η θρησκεία διαδραματίζει ένα σπουδαίο ρόλο στην πολιτική και καθημερινή ζωή των κατοίκων.

Σελίδες: 1 2 3
Δημοσιεύθηκε στη Παλαιά Διαθήκη | Ετικέτες: | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Χεττιτικές θεότητες

Ο άγιος Ιερόθεος ο Ιβηρίτης

Δημοσιεύθηκε την 25 Νοεμβρίου 2024 από ΚΡΟΥΣΟΥΛΟΥΔΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ
1. 22

Ο όσιος Ιερόθεος ο Ιβηρίτης, ο διδάσκαλος της Σκοπέλου

Ο όσιος Ιερόθεος, γεννήθηκε στην Καλαμάτα, ενώ κατά άλλους γεννήθηκε στην Μικρομάνη της Πελοποννήσου το 1686. Του ονομάζονταν Δήμος και Ασημίνα και ήταν πλούσιοι και ευσεβείς άνθρωποι. Αυτοί του μετέδωσαν την πίστη στο Θεό και του δίδαξαν την οδό της αρετής. Έχοντας την οικονομική δυνατότητα τον έστειλαν να σπουδάσει στα καλλίτερα σχολεία και στους διασημότερους δασκάλους της περιοχής. Ο ίδιος είχε ισχυρή θέληση και αγάπη για μάθηση. Απόφευγε τα παιχνίδια και καταγίνονταν με τη μελέτη, κυρίως της Αγίας Γραφής και των συγγραμμάτων των Πατέρων, τα οποία εντύπωνε ανεξίτηλα στην παιδική ψυχή του. Ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης γράφει χαρακτηριστικά: Όταν «έφθασε τους επτά χρόνους, τον έβαλαν οι γονείς του εις τα μαθήματα, και εις ολίγον καιρόν, έμαθεν όλα τα εγκύκλια εκκλησιαστικά μαθήματα, με θαύμα και έκπληξιν των βλεπόντων, εις τρόπον, ότι ανεγίνωσκεν κάθε βιβλίον Ελληνικόν, οπού εις τας χείρας του ελάμβανε». «Εκεί εις την Καλαμάταν ώντας ακόμη νέος, έμαθεν ικανώς την Ελληνικήν και Λατινικήν διάλεκτον».
Όταν περάτωσε τις σπουδές του και έφτασε σε ηλικία γάμου, σύμφωνα με τα έθιμα της εποχής, χωρίς να τον ρωτήσουν, τον αρραβώνιασαν με μια σεμνή κοπέλα. Μάλιστα στη συμφωνία του αρραβώνα υπήρχε ο όρος, ότι όποια πλευρά θα διέλυε το συνοικέσιο, θα αποζημίωνε την άλλη πλευρά με 500 γρόσια. Δεκαέξι ημέρες πριν το γάμο του, πέθαναν ξαφνικά οι γονείς του. Τότε ο Ιερόθεος, μίλησε με την μνηστή του, της εξήγησε τον πόθο του για το μοναχικό βίο, εκείνη τον κατάλαβε και έτσι διέλυσαν τον αρραβώνα τους.

Σελίδες: 1 2
Δημοσιεύθηκε στη Άγιοι - Διδασκαλία αγίων | Ετικέτες: | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ο άγιος Ιερόθεος ο Ιβηρίτης